லூக்கா 6

6 ¹ஒரு ஓய்வுநாளில், இயேசு பயிர்வயல்கள் வழியாக நடந்துபோனார்; அவருடைய சீஷர்கள் கதிர்களைக் கொய்து, தங்கள் கைகளில் நிமிண்டி, சாப்பிட்டார்கள். ²பரிசேயரில் சிலர், “ஓய்வுநாளில் செய்யத்தகாததை நீங்கள் ஏன் செய்கிறீர்கள்?” என்று கேட்டார்கள்.

³இயேசு அவர்களுக்குப் பதிலளித்து, “தாவீதும் அவனோடிருந்தவர்களும் பசியாயிருந்தபோது அவன் என்ன செய்தான் என்பதை நீங்கள் வாசிக்கவில்லையா, ⁴அவன் எங்கள் பிதாவின் ஆலயத்தில் பிரவேசித்து, சமுகத்து அப்பத்தை எடுத்து, தானும் சாப்பிட்டு, தன்னோடிருந்தவர்களுக்கும் கொடுத்தானே; அதை ஆசாரியர்களைத்தவிர வேறொருவரும் சாப்பிடுவது நியாயப்படாதே?” என்றார். ⁵பின்பு அவர் அவர்களை நோக்கி, “மனுஷகுமாரன் ஓய்வுநாளுக்கும் கர்த்தராயிருக்கிறார்” என்றார்.

⁶மற்றொரு ஓய்வுநாளில் அவர் ஜெபஆலயத்தில் பிரவேசித்து போதித்தார்; அங்கே வலதுகை சூம்பிப்போன ஒரு மனிதன் இருந்தான். ⁷வேதபாரகரும் பரிசேயரும் அவர்மேல் குற்றஞ்சாட்ட ஏதாகிலும் காரணம் கண்டுபிடிக்கும்படி, ஓய்வுநாளில் அவர் சுகமாக்குவாரோ என்று அவரைக் கூர்ந்து கவனித்தார்கள்.

⁸அவர்களுடைய சிந்தனைகளை அவர் அறிந்து, கை சூம்பிப்போன மனிதனை நோக்கி, “எழுந்து இங்கே நில்” என்றார். அவன் எழுந்து நின்றான். ⁹அப்பொழுது இயேசு அவர்களை நோக்கி, “நான் உங்களிடம் ஒன்று கேட்கிறேன்: ஓய்வுநாளில் நன்மைசெய்வதோ தீமைசெய்வதோ, ஒரு உயிரைக் காப்பாற்றுவதோ அழிப்பதோ, எது நியாயம்?” என்றார். ¹⁰அவர்கள் எல்லாரையும் சுற்றிலும் பார்த்து, அந்த மனிதனை நோக்கி, “உன் கையை நீட்டு” என்றார். அவன் அப்படியே செய்தான், அவனுடைய கை சொஸ்தமாயிற்று.

¹¹ஆனால் அவர்கள் மூர்க்கத்தினால் நிறைந்து, இயேசுவுக்கு என்ன செய்யலாமென்று ஒருவரோடொருவர் ஆலோசித்தார்கள்.

பன்னிரண்டு அப்போஸ்தலர்கள் தெரிந்துகொள்ளப்படுகிறார்கள்

¹²அந்நாட்களில் இயேசு ஜெபம்பண்ண மலைக்குப் புறப்பட்டுப்போய், இராமுழுவதும் எங்கள் பிதாவை நோக்கி ஜெபம்பண்ணிக்கொண்டிருந்தார். ¹³பொழுதுவிடிந்தபோது, அவர் தம்முடைய சீஷர்களை அழைத்து, அவர்களில் பன்னிரண்டு பேரைத் தெரிந்துகொண்டு, அவர்களுக்கு அப்போஸ்தலர் என்று பெயரிட்டார்: ¹⁴அவர் பேதுரு என்று பெயரிட்ட சீமோன், அவனுடைய சகோதரன் அந்திரேயா; யாக்கோபு, யோவான்; பிலிப்பு, பர்த்தலொமேயு; ¹⁵மத்தேயு, தோமா; அல்பேயுவின் குமாரன் யாக்கோபு, தேசபக்தன் என்னப்பட்ட சீமோன்; ¹⁶யாக்கோபின் குமாரன் யூதா, துரோகியான யூதாஸ்காரியோத்து ஆகியோரே.

பிதாவின் வல்லமை திரளான ஜனங்களைச் சுகமாக்குகிறது

¹⁷அவர் அவர்களோடு இறங்கிவந்து, ஒரு சமபூமியில் நின்றார்; அவருடைய சீஷர்களின் பெருங்கூட்டமும், யூதேயா முழுவதிலும், எருசலேமிலும், தீரு சீதோன் என்னும் கடற்கரையோரங்களிலும் இருந்து வந்த திரளான ஜனங்களும் அங்கிருந்தார்கள். ¹⁸அவர்கள் அவருக்குச் செவிகொடுக்கவும் தங்கள் வியாதிகளினின்று சுகமடையவும் வந்தார்கள்; அசுத்த ஆவிகளால் வாதிக்கப்பட்டவர்களும் குணமாக்கப்பட்டார்கள். ¹⁹அவரிடமிருந்து வல்லமை புறப்பட்டு எல்லாரையும் சுகமாக்கினபடியால், கூட்டத்தார் அனைவரும் அவரைத் தொடும்படி முயன்றார்கள்.

²⁰அவர் தம்முடைய சீஷர்களை ஏறெடுத்துப் பார்த்து, சொன்னதாவது: “ஏழைகளாகிய நீங்கள் பாக்கியவான்கள், ஏனெனில் எங்கள் பிதாவின் ராஜ்யம் உங்களுடையது.

²¹“இப்பொழுது பசியாயிருக்கிற நீங்கள் பாக்கியவான்கள், ஏனெனில் நீங்கள் திருப்தியடைவீர்கள். இப்பொழுது அழுகிற நீங்கள் பாக்கியவான்கள், ஏனெனில் நீங்கள் சிரிப்பீர்கள். ²²ஜனங்கள் உங்களைப் பகைத்து, உங்களை ஒதுக்கிவைத்து, நிந்தித்து, உங்கள் நாமத்தைப் பொல்லாததென்று தள்ளிவிடும்போது நீங்கள் பாக்கியவான்கள், மனுஷகுமாரன் நிமித்தமே. ²³அந்நாளில் சந்தோஷப்பட்டு ஆனந்தத்தால் துள்ளுங்கள், ஏனெனில் பரலோகத்தில் உங்கள் பலன் மிகுதியாயிருக்கும்; துன்பப்படுத்துகிறவர்களுடைய முன்னோர்கள் தீர்க்கதரிசிகளுக்கும் அப்படியே செய்தார்கள்.

²⁴ஆனால் ஐசுவரியவான்களாகிய உங்களுக்கு ஐயோ, ஏனெனில் உங்கள் ஆறுதலை நீங்கள் ஏற்கெனவே பெற்றுவிட்டீர்கள். ²⁵இப்பொழுது நிறைவாயிருக்கிற உங்களுக்கு ஐயோ, ஏனெனில் நீங்கள் பசியாயிருப்பீர்கள். இப்பொழுது சிரிக்கிற உங்களுக்கு ஐயோ, ஏனெனில் நீங்கள் துக்கித்து அழுவீர்கள். ²⁶எல்லாரும் உங்களைக் குறித்து நன்றாய்ப் பேசும்போது உங்களுக்கு ஐயோ, ஏனெனில் இச்சகம்பேசுகிறவர்களுடைய முன்னோர்கள் கள்ளத்தீர்க்கதரிசிகளுக்கும் அப்படியே செய்தார்கள்.

உங்கள் சத்துருக்களை நேசியுங்கள்

²⁷ஆனால் செவிகொடுக்கிற உங்களுக்கு நான் சொல்லுகிறேன்: உங்கள் சத்துருக்களை நேசியுங்கள், உங்களைப் பகைக்கிறவர்களுக்கு நன்மைசெய்யுங்கள், ²⁸உங்களைச் சபிக்கிறவர்களை ஆசீர்வதியுங்கள், உங்களைத் துன்பப்படுத்துகிறவர்களுக்காக ஜெபம்பண்ணுங்கள். ²⁹உன்னை ஒரு கன்னத்தில் அறைகிறவனுக்கு மறுகன்னத்தையும் காட்டு; உன் மேலங்கியை எடுத்துக்கொள்கிறவனை உன் அங்கியையும் எடுக்கவிடு. ³⁰உன்னிடம் கேட்கிற எவனுக்கும் கொடு; உன்னிடமிருந்து எடுத்துக்கொள்ளப்பட்டதைத் திரும்பக் கேளாதே. ³¹மனிதர் உங்களுக்கு என்ன செய்யவேண்டுமென்று விரும்புகிறீர்களோ, அப்படியே நீங்களும் அவர்களுக்குச் செய்யுங்கள்.

³²உங்களை நேசிக்கிறவர்களை நீங்கள் நேசித்தால், அதனால் உங்களுக்கு என்ன பலன்? பாவிகளும் தங்களை நேசிக்கிறவர்களை நேசிக்கிறார்களே. ³³உங்களுக்கு நன்மைசெய்கிறவர்களுக்கு நீங்கள் நன்மைசெய்தால், அதனால் உங்களுக்கு என்ன பலன்? பாவிகளும் அப்படியே செய்கிறார்களே. ³⁴திரும்பக் கொடுக்கப்படுமென்று எதிர்பார்த்து நீங்கள் கடன்கொடுத்தால், அதனால் உங்களுக்கு என்ன பலன்? பாவிகளும் தாங்கள் கொடுத்த அளவைத் திரும்பப் பெறும்படி பாவிகளுக்குக் கடன்கொடுக்கிறார்களே. ³⁵ஆனால் உங்கள் சத்துருக்களை நேசியுங்கள், நன்மைசெய்யுங்கள், ஒன்றும் திரும்பக் கிடைக்குமென்று எதிர்பாராமல் கடன்கொடுங்கள்; அப்பொழுது உங்கள் பலன் மிகுதியாயிருக்கும், நீங்கள் உன்னதமானவரின் பிள்ளைகளாயிருப்பீர்கள்; ஏனெனில் அவர் நன்றியறியாதவர்களுக்கும் பொல்லாதவர்களுக்கும் தயவுள்ளவராயிருக்கிறார். ³⁶உங்கள் பிதா இரக்கமுள்ளவராயிருக்கிறதுபோல, நீங்களும் இரக்கமுள்ளவர்களாயிருங்கள்.

குற்றந்தீர்க்காதிருங்கள்

³⁷குற்றந்தீர்க்காதிருங்கள், அப்பொழுது நீங்களும் குற்றந்தீர்க்கப்படமாட்டீர்கள். ஆக்கினைத்தீர்ப்புச் செய்யாதிருங்கள், அப்பொழுது நீங்களும் ஆக்கினைத்தீர்ப்புச் செய்யப்படமாட்டீர்கள். மன்னியுங்கள், அப்பொழுது நீங்களும் மன்னிக்கப்படுவீர்கள். ³⁸கொடுங்கள், அப்பொழுது உங்களுக்கும் கொடுக்கப்படும்: அமுக்கிக் குலுக்கி வழிந்தோடும் நல்ல அளவாய் உங்கள் மடியில் அளந்துபோடப்படும். ஏனெனில் நீங்கள் எந்த அளவினால் அளக்கிறீர்களோ, அந்த அளவினால் உங்களுக்கும் திரும்ப அளக்கப்படும்” என்றார்.

³⁹அவர் அவர்களுக்கு ஒரு உவமையையும் சொன்னார்: “குருடன் குருடனுக்கு வழிகாட்ட முடியுமா? இருவரும் குழியில் விழுவார்களல்லவா? ⁴⁰மாணாக்கன் தன் ஆசானுக்கு மேற்பட்டவனல்ல; முழுமையாய்ப் பயிற்றுவிக்கப்பட்ட எவனும் தன் ஆசானைப்போலாவான். ⁴¹உன் கண்ணிலிருக்கும் உத்திரத்தைக் கவனியாமல், உன் சகோதரன் கண்ணிலிருக்கும் துரும்பை நீ ஏன் பார்க்கிறாய்? ⁴²உன் கண்ணிலிருக்கும் உத்திரத்தைப் பாராமல், ‘சகோதரனே, உன் கண்ணிலிருக்கும் துரும்பை எடுத்துப்போட விடு’ என்று உன் சகோதரனிடம் எப்படிச் சொல்லுவாய்? மாயக்காரனே! முதலாவது உன் கண்ணிலிருக்கும் உத்திரத்தை எடுத்துப்போடு—அப்பொழுது உன் சகோதரன் கண்ணிலிருக்கும் துரும்பை எடுத்துப்போட தெளிவாய்ப் பார்ப்பாய்.

கனியினால் அறியப்படுவீர்கள்

⁴³நல்ல மரம் கெட்ட கனியைக் கொடாது, கெட்ட மரம் நல்ல கனியைக் கொடாது. ⁴⁴ஒவ்வொரு மரமும் அதனதன் கனியினால் அறியப்படும்; முட்செடிகளிலிருந்து அத்திப்பழம் சேகரிக்கப்படுவதுமில்லை, முட்புதரிலிருந்து திராட்சப்பழம் பறிக்கப்படுவதுமில்லை. ⁴⁵நல்ல மனிதன் தன் இருதயத்தின் நல்ல பொக்கிஷத்திலிருந்து நன்மையை எடுத்துக்காட்டுகிறான்; பொல்லாத மனிதன் பொல்லாத பொக்கிஷத்திலிருந்து தீமையை எடுத்துக்காட்டுகிறான்; ஏனெனில் இருதயத்தின் நிறைவிலிருந்து வாய் பேசுகிறது.

கன்மலையின்மேல் கட்டுங்கள்

⁴⁶நான் சொல்வதைச் செய்யாமல், நீங்கள் என்னை ‘கர்த்தாவே, கர்த்தாவே’ என்று அழைப்பது ஏன்? ⁴⁷என்னிடம் வந்து, என் வார்த்தைகளைக் கேட்டு, அவைகளின்படி செய்கிற ஒவ்வொருவனும் யாருக்கு ஒப்பாயிருக்கிறான் என்பதை உங்களுக்குக் காட்டுகிறேன்: ⁴⁸ஆழமாய்த் தோண்டி, கன்மலையின்மேல் அஸ்திபாரம்போட்டு வீடு கட்டுகிற மனிதனுக்கு அவன் ஒப்பாயிருக்கிறான். வெள்ளம் வந்து, நதி அந்த வீட்டின்மேல் மோதியும், அதை அசைக்கக் கூடாமற்போயிற்று—ஏனெனில் அது நன்றாய்க் கட்டப்பட்டிருந்தது. ⁴⁹ஆனால் என் வார்த்தைகளைக் கேட்டும் அவைகளின்படி செய்யாதவனோ, அஸ்திபாரமில்லாமல் தரையின்மேல் வீடு கட்டின மனிதனுக்கு ஒப்பாயிருக்கிறான். வெள்ளம் அதின்மேல் மோதினவுடனே அது இடிந்துவிழுந்தது—அந்த வீட்டின் அழிவு பெரிதாயிருந்தது.”