Jesus, Here van die sabbat
Twee Sabbat-botsings laat sy teenstanders woedend. Ná 'n hele nag van gebed tot sy Vader kies Jesus twaalf uit en leer dan op 'n gelyk plek: seëninge oor die armes en honger mense, weë oor die versadigdes en dié van wie goed gepraat word, liefde vir vyande, en 'n waarskuwing dat hoor sonder doen geen fondament bou nie.
6 1Op ’n sabbat het Jesus deur die koringlande geloop; sy dissipels het are gepluk, dit in hulle hande uitgevryf en geëet. 2Sommige van die Fariseërs het gesê: “Waarom doen julle wat nie op die sabbat geoorloof is nie?”
3Jesus het hulle geantwoord: “Het julle nie gelees wat Dawid gedoen het toe hy en dié by hom honger was nie, 4hoe hy in ons Vader se huis ingegaan het, die toonbrode geneem, dit geëet en van dit vir sy metgeselle gegee het, hoewel dit vir niemand behalwe die priesters geoorloof is om dit te eet nie?” 5Toe sê hy vir hulle: “Die Seun van die mens is Here van die sabbat.”
6Op ’n ander sabbat het hy in die sinagoge ingegaan en geleer; daar was ’n man met ’n verdorde regterhand. 7Die skrifgeleerdes en Fariseërs het hom noukeurig dopgehou om te sien of hy op die sabbat sou genees, sodat hulle ’n aanklag teen hom kon kry.
8Maar hy het hulle gedagtes geken en vir die man met die verdorde hand gesê: “Staan op en kom staan hier.” Toe staan hy op en gaan staan daar. 9Toe sê Jesus vir hulle: “Ek vra julle: is dit op die sabbat geoorloof om goed te doen of kwaad te doen, om ’n lewe te red of dit te vernietig?” 10Hy het rondgekyk na hulle almal en vir die man gesê: “Steek jou hand uit.” Hy het dit gedoen, en sy hand is herstel.
11Maar hulle was woedend en het met mekaar beraadslaag oor wat hulle met Jesus moes doen.
Die twaalf apostels gekies
12In daardie dae het Jesus uitgegaan na die berg toe om te bid, en hy het die hele nag deurgebring in gebed tot ons Vader. 13Met dagbreek het hy sy dissipels geroep en twaalf van hulle gekies, wat hy apostels genoem het: 14Simon, wat hy Petrus genoem het, en sy broer Andreas; Jakobus en Johannes; Filippus en Bartolomeus; 15Matteus en Tomas; Jakobus seun van Alfeus, en Simon wat die Seloot genoem is; 16Judas seun van Jakobus, en Judas Iskariot, wat ’n verraaier geword het.
Ons Vader se krag genees die menigtes
17Hy het saam met hulle afgekom en op ’n gelyk plek gaan staan, saam met ’n groot skare van sy dissipels en ’n groot menigte mense van die hele Judea, Jerusalem en die kusstreek van Tirus en Sidon. 18Hulle het gekom om na hom te luister en van hulle siektes genees te word; dié wat deur onrein geeste gekwel is, is ook gesond gemaak. 19Die hele skare het probeer om hom aan te raak, want krag het van hom uitgegaan en almal genees.
20Hy het na sy dissipels opgekyk en gesê: “Geseënd is julle wat arm is, want aan julle behoort die koninkryk van ons Vader.
21“Geseënd is julle wat nou honger ly, want julle sal versadig word. Geseënd is julle wat nou huil, want julle sal lag. 22Geseënd is julle wanneer die mense julle haat, en wanneer hulle julle uitsluit en beledig en julle naam as sleg verwerp, ter wille van die Seun van die mens. 23Verbly julle in daardie dag en spring van vreugde, want julle beloning is groot in die hemel; want so het die voorvaders van die vervolgers met die profete gemaak.
24Maar wee julle wat ryk is, want julle het julle troos reeds ontvang. 25Wee julle wat nou versadig is, want julle sal honger ly. Wee julle wat nou lag, want julle sal treur en huil. 26Wee julle wanneer almal goed van julle praat, want so het die voorvaders van die vleiers met die vals profete gemaak.
Het julle vyande lief
27Maar ek sê vir julle wat luister: het julle vyande lief, doen goed aan dié wat julle haat, 28seën dié wat julle vervloek, bid vir dié wat julle mishandel. 29Wie jou op die een wang slaan, bied die ander een ook aan; wie jou mantel neem, weerhou ook nie jou hemp nie. 30Gee aan elkeen wat jou vra, en moenie terugeis wat van jou weggeneem word nie. 31Doen aan ander soos julle wil hê hulle aan julle moet doen.
32As julle dié liefhet wat vir julle liefhet—watter verdienste is dit? Selfs sondaars het dié lief wat vir hulle liefhet. 33As julle goed doen aan dié wat goed aan julle doen, watter verdienste is dit vir julle? Selfs sondaars doen dieselfde. 34En as julle leen aan dié van wie julle terugbetaling verwag, watter verdienste is dit? Selfs sondaars leen aan sondaars om dieselfde bedrag terug te kry. 35Maar het julle vyande lief, doen goed en leen sonder om iets terug te verwag; julle beloning sal groot wees, en julle sal kinders van die Allerhoogste wees, want hy is goed vir die ondankbares en slegtes. 36Wees barmhartig, net soos julle Vader barmhartig is.
Moenie oordeel nie
37Moenie oordeel nie, en julle sal nie geoordeel word nie. Moenie veroordeel nie, en julle sal nie veroordeel word nie. Vergewe, en julle sal vergewe word. 38Gee, en vir julle sal gegee word: ’n goeie maat—vasgedruk, geskud, oorlopend—sal in julle skoot uitgegooi word. Want met die maat waarmee julle meet, sal vir julle teruggemeet word.”
39Hy het ook vir hulle ’n gelykenis vertel: “Kan ’n blinde ’n blinde lei? Sal albei nie in ’n kuil val nie? 40Geen leerling oortref sy leermeester nie; elkeen wat ten volle opgelei is, word soos sy leermeester. 41Waarom sien jy die splinter in jou broer se oog, maar merk jy nie die balk in jou eie oog raak nie? 42Hoe kan jy vir jou broer sê: ‘Broer, laat my die splinter uit jou oog haal,’ terwyl jy self nie die balk in jou eie oog sien nie? Huigelaar! Haal eers die balk uit jou eie oog uit—dan sal jy helder genoeg sien om die splinter uit jou broer se oog te haal.
Geken aan julle vrugte
43Want geen goeie boom dra slegte vrugte nie, en net so dra geen slegte boom goeie vrugte nie. 44Elke boom word aan sy eie vrugte geken; vye word nie van doringbosse gepluk nie, en druiwe word nie van ’n braambos gepluk nie. 45’n Goeie mens bring goed voort uit die goeie skat van die hart; ’n slegte mens bring kwaad voort uit die slegte skat; want die mond praat uit die oorvloed van die hart.
Bou op die rots
46Waarom noem julle my ‘Here, Here,’ en doen nie wat ek sê nie? 47Elkeen wat na my toe kom, my woorde hoor en dit doen—ek sal julle wys hoe hy is: 48Hy is soos ’n man wat ’n huis bou, wat diep gegrawe en die fondament op rots gelê het. Toe die vloed kom, het die rivier teen daardie huis gebeuk, maar kon dit nie beweeg nie—dit was goed gebou. 49Maar wie my woorde hoor en nie daarvolgens handel nie, is soos ’n man wat ’n huis op die grond gebou het, sonder ’n fondament. Die vloed het daarteen gebeuk, en dit het dadelik ineengestort—en die verwoesting van daardie huis was groot.”