Lukas 7 FHB Father's Heart Bible™

7 ¹Nadat hy alles hieroor vir die mense klaar gesê het, het hy Kapernaum binnegegaan. ²’n Offisier se kneg, vir wie hy baie lief was, was siek en op sterwe na. ³Toe hy van Jesus hoor, het die offisier Joodse ouderlinge gestuur om hom te vra om te kom en sy kneg gesond te maak. ⁴Toe hulle by Jesus kom, het hulle hom dringend gesmeek: “Hy verdien dit dat u dit vir hom doen, ⁵want hy het ons volk lief, en dit is hy wat vir ons ons sinagoge gebou het.” ⁶Jesus het saam met hulle gegaan. Hy was al amper by die huis toe die offisier vriende stuur om te sê: “Here, moenie uself moeite gee nie—ek is nie werd dat u onder my dak inkom nie. ⁷Daarom het ek my nie waardig geag om self na u toe te kom nie. Maar sê net die woord, en laat my kneg gesond word. ⁸Want ek is self ook ’n man onder gesag, met soldate onder my. Vir die een sê ek: ‘Gaan,’ en hy gaan; en vir ’n ander: ‘Kom,’ en hy kom; en vir my kneg: ‘Doen dit,’ en hy doen dit.”

⁹Toe Jesus dit hoor, was hy verbaas oor die offisier. Hy het omgedraai na die skare wat hom gevolg het, en gesê: “Ek sê vir julle, selfs in Israel het ek nie so ’n geloof gekry nie.”

¹⁰En toe dié wat gestuur is, terugkom by die huis, het hulle die kneg gesond gevind.

Jesus gee ’n weduwee haar seun terug

¹¹Kort daarna het hy na ’n dorp met die naam Nain gegaan, saam met sy dissipels en ’n groot skare. ¹²Toe hy naby die dorp se poort kom, is ’n dooie man juis uitgedra—die enigste seun van sy ma, wat ’n weduwee was—en ’n groot skare uit die dorp was by haar.

¹³Toe die Here haar sien, het hy haar innig jammer gekry en vir haar gesê: “Moenie huil nie.” ¹⁴Hy het nader gestaan en aan die draagbaar geraak; die draers het gaan staan, en hy het gesê: “Jong man, ek sê vir jou, staan op.”

¹⁵En die dooie man het regop gaan sit en begin praat, en Jesus het hom vir sy ma gegee.

¹⁶Vrees het hulle almal gegryp; hulle het ons Vader geprys: “’n Groot profeet het onder ons opgestaan!” “Ons Vader het sy volk besoek!” ¹⁷En hierdie berig oor hom het deur die hele Judea en die hele omliggende streek versprei.

Johannes vra: Is u die Een?

¹⁸Johannes se dissipels het hom van al hierdie dinge vertel. Toe roep Johannes twee van sy dissipels ¹⁹en stuur hulle na die Here toe: “Is u die Een wat moet kom, of moet ons ’n ander een verwag?” ²⁰Toe die manne by hom kom, het hulle gesê: “Johannes die Doper het ons na u toe gestuur om te vra: ‘Is u die Een wat moet kom, of moet ons iemand anders verwag?’”

²¹In daardie uur het hy baie mense van siektes, kwale en bose geeste gesond gemaak, en aan baie blindes gesig gegee.

²²Hy het hulle geantwoord: “Gaan vertel vir Johannes wat julle gesien en gehoor het: die blindes sien, die lammes loop, melaatses word rein, die dowes hoor, die dooies word opgewek, en aan die armes word die goeie nuus verkondig. ²³En geseënd is die een wat nie aanstoot aan my neem nie.”

²⁴Toe Johannes se boodskappers weggaan, het Jesus met die skares oor Johannes gepraat: “Wat het julle die woestyn ingegaan om te sien? ’n Riet wat in die wind heen en weer swaai? ²⁵Wat het julle dan uitgegaan om te sien? ’n Man met sagte klere aan? Kyk—dié wat pragtige klere dra en in weelde leef, is in konings se paleise. ²⁶Maar wat het julle uitgegaan om te sien—’n profeet? Ja, ek sê vir julle: meer as ’n profeet. ²⁷Dit is hy van wie die Skrif praat: ‘Kyk, ek stuur my boodskapper voor jou uit om jou pad voor jou voor te berei.’

²⁸Ek sê vir julle: niemand wat uit ’n vrou gebore is, is groter as Johannes nie—tog is die geringste in ons Vader se koninkryk groter as hy.”

²⁹(Toe al die mense, ook die tollenaars, dit hoor, het hulle ons Vader reg gegee, omdat hulle met Johannes se doop gedoop is, ³⁰maar die Fariseërs en wetgeleerdes het ons Vader se plan vir hulle verwerp, omdat hulle nie deur hom gedoop is nie.).

³¹“Waarmee moet ek dan die mense van hierdie geslag vergelyk, en waaraan is hulle gelyk? ³²Hulle is soos kinders wat op die markplein sit en na mekaar roep: ‘Ons het vir julle op die fluit gespeel, en julle het nie gedans nie; ons het ’n treurlied gesing, en julle het nie gehuil nie.’ ³³Want Johannes die Doper het gekom en nie brood geëet of wyn gedrink nie, en julle sê: ‘Hy het ’n demoon.’ ³⁴Die Seun van die mens het gekom en geëet en gedrink, en julle sê: ‘Kyk, ’n vraat en ’n wynsuiper, ’n vriend van tollenaars en sondaars!’ ³⁵Tog word die wysheid deur al haar kinders geregverdig.” ^a a v35 Die wysheid bewys haarself deur wat sy voortbring — Jesus se genesings en goeie nuus wys wie hy werklik is.

Baie vergewe, het sy baie liefgehad

³⁶’n Fariseër het hom genooi om saam met hom te eet; hy het in die Fariseër se huis ingegaan en aan tafel aangelê. ³⁷’n Vrou in die stad, ’n sondares, het gehoor dat hy aan tafel in die Fariseër se huis aanlê, en sy het ’n albaste flessie reukolie gebring. ³⁸Sy het agter hom by sy voete gestaan en gehuil, en sy het sy voete met haar trane begin natmaak, dit met haar hare afgedroog, sy voete gesoen en dit met die reukolie gesalf. ³⁹Toe die Fariseër wat hom genooi het, dit sien, het hy by homself gedink: “As hierdie man ’n profeet was, sou hy geweet het wie aan hom raak en watter soort vrou sy is—’n sondares.”

⁴⁰Jesus het hom geantwoord: “Simon, ek het iets om vir jou te sê.” Hy sê: “Sê dit, Leermeester.”

⁴¹“’n Sekere geldlener het twee skuldenaars gehad. Die een het vyfhonderd denarii geskuld, en die ander vyftig. ⁴²Omdat nie een van hulle kon betaal nie, het hy albei se skuld kwytgeskeld. Wie van hulle sal hom dan die meeste liefhê?”

⁴³Simon het geantwoord: “Ek veronderstel dié een vir wie hy die grootste skuld kwytgeskeld het.” Jesus het gesê: “Jy het reg geoordeel.”

⁴⁴Hy het na die vrou gedraai en vir Simon gesê: “Sien jy hierdie vrou? Ek het in jou huis ingekom—jy het nie water vir my voete gegee nie, maar sy het my voete met haar trane natgemaak en dit met haar hare afgedroog. ⁴⁵Jy het my nie gesoen nie, maar sy het van die oomblik dat ek ingekom het, nie opgehou om my voete te soen nie. ⁴⁶Jy het nie my kop met olie gesalf nie, maar sy het my voete met reukolie gesalf. ⁴⁷Daarom sê ek vir jou: haar baie sondes is vergewe, omdat sy baie liefgehad het. Maar vir wie min vergewe word, het min lief.” ⁴⁸En hy het vir haar gesê: “Jou sondes is vergewe.”

⁴⁹Toe begin dié wat saam aan tafel was, vir mekaar vra: “Wie is hierdie man wat selfs sondes vergewe?”

⁵⁰En hy het vir die vrou gesê: “Jou geloof het jou gered; gaan in vrede.”