Lucas 7

7 ¹Human niya masulti kining tanan ngadto sa mga tawo, misulod siya sa Capernaum. ²Adunay sulugoon ang usa ka kapitan nga iyang gimahal nga nagsakit ug himalatyon na. ³Sa pagkadungog niya mahitungod kang Jesus, ang kapitan nagpadala ug mga katigulangan sa mga Judio, nga naghangyo kaniya nga moadto ug ayohon ang iyang sulugoon. ⁴Sa pag-abot nila kang Jesus, hugot silang nagpakiluoy, nga takos siya nga buhaton mo kini alang kaniya, ⁵kay gihigugma niya ang atong nasod, ug siya ang nagtukod sa atong sinagoga. ⁶Miuban si Jesus kanila. Hapit na siya makaabot sa balay sa dihang ang kapitan nagpadala ug mga higala aron moingon, “Ginoo, ayaw na lang paghago—dili ako takos nga mosulod ka ilalom sa akong atop. ⁷Busa wala ako mangahas sa pag-adto kanimo. Apan isulti lang ang pulong, ug mamaayo ang akong sulugoon. ⁸Kay ako usab usa ka tawo nga ubos sa pagbulot-an, nga adunay mga sundalo nga ubos kanako. Moingon ako sa usa, ‘Lakaw,’ ug molakaw siya; sa lain, ‘Umari,’ ug moanhi siya; sa akong sulugoon, ‘Buhata kini,’ ug buhaton niya.”

⁹Sa pagkadungog niini, nahingangha si Jesus sa kapitan, milingi sa panon nga nagsunod kaniya, ug miingon, “Sultihan ko kamo, wala pa akoy nakitang pagtuo nga ingon niini bisan sa Israel.”

¹⁰Ug sa pagbalik niadtong gipadala ngadto sa balay, nakita nila ang sulugoon nga maayo na.

Gibanhaw ni Jesus ang Anak sa Usa ka Balo

¹¹Wala madugay, miadto siya sa usa ka lungsod nga gitawag ug Nain, uban sa iyang mga tinun-an ug sa usa ka dakong panon sa katawhan. ¹²Sa nagkaduol siya sa ganghaan sa lungsod, adunay patay nga gidala pagawas—nga bugtong anak sa iyang inahan, nga usa ka balo—ug dakong panon gikan sa lungsod ang nag-uban kaniya.

¹³Sa pagkakita sa Ginoo kaniya, naluoy siya kaniya ug miingon, “Ayaw paghilak.” ¹⁴Miduol siya ug mihikap sa lungon; mihunong ang mga nagyayong, ug miingon siya, “Batan-ong lalaki, sultihan ko ikaw, bangon.”

¹⁵Ug milingkod ang patay ug misugod sa pagsulti, ug gihatag siya ni Jesus sa iyang inahan.

¹⁶Giabot silang tanan ug kahadlok; gidayeg nila ang atong Amahan, “Usa ka bantogang propeta ang mitungha taliwala kanato!” “Giduaw sa atong Amahan ang iyang katawhan!” ¹⁷Ug kining balita mahitungod kaniya mikaylap sa tibuok Judea ug sa tanang kasikbit nga kayutaan.

Nangutana si Juan: Ikaw ba ang Moabot?

¹⁸Gisugilon sa mga tinun-an ni Juan kaniya kining tanan nga mga butang. Unya gitawag ni Juan ang duha sa iyang mga tinun-an, ¹⁹ug gipadala sila ngadto sa Ginoo aron mangutana, “Ikaw ba ang moabot, o maghulat pa kami ug lain?” ²⁰Sa pag-abot sa mga tawo kaniya, miingon sila, “Si Juan nga Magbubunyag nagpadala kanamo nganhi kanimo, nga nangutana, ‘Ikaw ba ang moabot, o magpaabot pa kami ug lain?’”

²¹Niadtong taknaa daghan ang iyang giayo gikan sa mga balatian, mga katalagman, ug dautang mga espiritu, ug gihatagan niya ug panan-aw ang daghang buta.

²²Mitubag siya kanila, “Lakaw, suginli ninyo si Juan kon unsa ang inyong nakita ug nadungog: ang mga buta makakita, ang mga bakol makalakaw, ang mga sanlahon mahinlo, ang mga bungol makadungog, ang mga patay mabanhaw, ug ang mga kabos makadungog sa maayong balita. ²³Ug bulahan ang dili mapandol tungod kanako.”

²⁴Sa pagbiya sa mga sinugo ni Juan, misulti si Jesus sa mga panon mahitungod kang Juan, “Unsa may inyong giadtong tan-awon didto sa kamingawan? Usa ka bagakay nga gikusokuso sa hangin? ²⁵Nan, unsa may inyong giadtong tan-awon? Usa ka tawo nga nagsul-ob ug humok nga mga bisti? Tan-awa—kadtong nagsul-ob ug mga bisti nga mahalon, nga nagpuyo sa kaharuhay, anaa sa mga palasyo sa mga hari. ²⁶Apan unsa may inyong giadtong tan-awon—usa ka propeta? Oo, sultihan ko kamo, labaw pa sa usa ka propeta. ²⁷Mao kini siya ang gihisgotan sa Kasulatan, ‘Tan-awa, ipadala ko ang akong sinugo una kanimo aron sa pag-andam sa imong dalan sa atubangan nimo.’

²⁸Sultihan ko kamo, walay natawo gikan sa mga babaye nga labaw pa kang Juan—apan ang labing ubos sa gingharian sa atong Amahan labaw pa kaniya.”

²⁹(Sa pagkadungog niini sa tanang katawhan, lakip ang mga maniningil ug buhis, giila nila nga matarong ang atong Amahan, kay nabunyagan man sila sa bunyag ni Juan, ³⁰apan ang mga Pariseo ug ang mga magtutudlo sa balaod misalikway sa katuyoan sa atong Amahan alang kanila, kay wala man sila magpabunyag kaniya.).

³¹“Nan, sa unsa ko ikatandi ang mga tawo niini nga kaliwatan, ug unsa may ilang kahisamahan? ³²Sama sila sa mga bata nga naglingkod sa merkado, nga nagtinawganay sa usag usa, ‘Gitugtugan namo kamo ug plawta, ug wala kamo mosayaw; nag-awit kami ug awit sa pagbangotan, ug wala kamo mohilak.’ ³³Kay si Juan nga Magbubunyag mianhi nga wala mokaon ug tinapay ug wala moinom ug bino, ug nag-ingon kamo, ‘Aduna siyay yawa.’ ³⁴Ang Anak sa Tawo mianhi nga mokaon ug moinom, ug nag-ingon kamo, ‘Tan-awa, usa ka tawong ulitan ug palahubog, higala sa mga maniningil ug buhis ug sa mga makasasala!’ ³⁵Apan ang kaalam gipamatud-ang matarong sa tanan niyang mga anak.” ^a a v35 Gipamatud-an sa kaalam ang iyang kaugalingon pinaagi sa iyang gipatunghang bunga—ang mga pagpang-ayo ug maayong balita ni Jesus nagpakita kon kinsa gayod siya.

Daghan ang Gipasaylo, Busa Dako ang Iyang Gugma

³⁶Usa ka Pariseo ang midapit kaniya aron mokaon uban kaniya; misulod siya sa balay sa Pariseo ug milingkod sa lamesa aron mokaon. ³⁷Usa ka babaye sa siyudad, nga makasasala, nakadungog nga siya nagkaon sa lamesa sa balay sa Pariseo ug nagdala ug usa ka tibod nga alabastro nga puno sa pahumot. ³⁸Nagtindog sa iyang luyo duol sa iyang mga tiil, nga naghilak, misugod siya sa paghumod sa iyang mga tiil pinaagi sa iyang mga luha, gipahiran kini sa iyang buhok, gihalokan ang iyang mga tiil, ug gidihogan kini sa pahumot. ³⁹Sa pagkakita niini, ang Pariseo nga midapit kaniya naghunahuna, “Kon propeta pa siya, mahibalo unta siya kon kinsa ang naghikap kaniya ug kon unsang matanga sa babaye siya—usa ka makasasala.”

⁴⁰Mitubag si Jesus kaniya, “Simon, aduna akoy isulti kanimo.” Miingon siya, “Isulti, Magtutudlo.”

⁴¹“Dihay usa ka tigpahulam ug salapi nga may duha ka mangungutang. Ang usa nakautang ug 500 ka denario, ug ang usa kalim-an. ⁴²Kay dili man makabayad ang duha, iyang gipasaylo silang duha. Busa kinsa kanila ang labing mahigugma kaniya?”

⁴³Mitubag si Simon, “Sa akong hunahuna, kadtong gipasaylo sa mas dakong utang.” Miingon si Jesus, “Husto ang imong paghukom.”

⁴⁴Milingi siya sa babaye ug miingon kang Simon, “Nakita mo ba kining babaye? Misulod ako sa imong balay—wala ka maghatag ug tubig alang sa akong mga tiil, apan iyang gihumod ang akong mga tiil sa iyang mga luha ug gipahiran kini sa iyang buhok. ⁴⁵Wala mo ako hagki, apan siya, sukad sa akong pagsulod, wala mohunong sa paghalok sa akong mga tiil. ⁴⁶Wala mo dihogi ang akong ulo ug lana, apan iyang gidihogan ang akong mga tiil sa pahumot. ⁴⁷Busa sultihan ko ikaw, ang iyang daghang mga sala gipasaylo na, kay dako ang iyang gugma. Apan si bisan kinsa nga gamay ray gipasaylo, gamay ray gugma.” ⁴⁸Ug miingon siya kaniya, “Gipasaylo na ang imong mga sala.”

⁴⁹Unya ang iyang mga kauban nga dinapit nagsugod sa pagpangutana sa usag usa, “Kinsa ba kini nga nagapasaylo pa gani sa mga sala?”

⁵⁰Ug miingon siya sa babaye, “Ang imong pagtuo nagluwas kanimo; lakaw nga malinawon.”