ഒരു പടയാളിയുടെ വിശ്വാസം യേശുവിനെ അത്ഭുതപ്പെടുത്തുന്നു

ദൂരത്തുനിന്നുള്ള ഒരു വാക്ക് മതി എന്ന് ഒരു റോമൻ ശതാധിപൻ പറയുന്നു; യിസ്രായേലിൽ ഇതിനു തുല്യമായ വിശ്വാസം കണ്ടിട്ടില്ല എന്ന് യേശു പറയുന്നു. അവൻ ഒരു ശവസംസ്കാരയാത്ര നിർത്തി ഒരു വിധവയ്ക്ക് അവളുടെ മകനെ തിരികെ നൽകുന്നു. തടവിലുള്ള യോഹന്നാൻ, വരുവാനുള്ളവൻ അവൻ തന്നെയോ എന്ന് ചോദിക്കുന്നു. ദുഷ്പേരുള്ള ഒരു സ്ത്രീ അവന്റെ അടുക്കൽ കരയുന്നു.

അധ്യായം 7.

ഇതെല്ലാം ജനത്തോടു പറഞ്ഞുതീർന്നശേഷം അവിടുന്ന് കഫർന്നഹൂമിൽ പ്രവേശിച്ചു. ഒരു ശതാധിപന്റെ ദാസൻ, അദ്ദേഹത്തിനു പ്രിയപ്പെട്ടവൻ, രോഗബാധിതനായി മരണത്തോട് അടുത്തിരുന്നു. യേശുവിനെക്കുറിച്ചു കേട്ട് ശതാധിപൻ, വന്ന് തന്റെ ദാസനെ സൗഖ്യമാക്കണമേ എന്ന് അവിടുത്തോട് അപേക്ഷിക്കുവാൻ യെഹൂദാമൂപ്പന്മാരെ അയച്ചു. യേശുവിന്റെ അടുക്കൽ എത്തിയപ്പോൾ അവർ ആകാംക്ഷയോടെ അപേക്ഷിച്ചു: അങ്ങ് അവനുവേണ്ടി ഇതു ചെയ്തുകൊടുക്കുവാൻ അവൻ യോഗ്യനാണ്, എന്തെന്നാൽ അവൻ നമ്മുടെ ജനതയെ സ്നേഹിക്കുന്നു; ഞങ്ങൾക്കു ഞങ്ങളുടെ പള്ളി പണിതുതന്നതും അവൻതന്നെ. യേശു അവരോടുകൂടെ പോയി. അവിടുന്ന് വീടിനോട് ഏകദേശം അടുത്തപ്പോൾ ശതാധിപൻ സ്നേഹിതന്മാരെ അയച്ച് ഇപ്രകാരം പറയിച്ചു: “കർത്താവേ, അങ്ങ് കഷ്ടപ്പെടേണ്ടാ; എന്റെ മേൽക്കൂരയ്ക്കു കീഴിൽ അങ്ങ് പ്രവേശിക്കുവാൻ ഞാൻ യോഗ്യനല്ല. അതുകൊണ്ടാണ് അങ്ങയുടെ അടുക്കൽ വരുവാൻ ഞാൻ തുനിയാതിരുന്നത്. എന്നാൽ ഒരു വാക്കു കല്പിച്ചാലും, എന്റെ ദാസൻ സൗഖ്യമാകട്ടെ. ഞാനും അധികാരത്തിനു കീഴുള്ള ഒരു മനുഷ്യനാണ്; എന്റെ കീഴിലും പടയാളികളുണ്ട്. ‘പോകുക’ എന്ന് ഒരുവനോടു പറഞ്ഞാൽ അവൻ പോകുന്നു; ‘വരിക’ എന്ന് മറ്റൊരുവനോടു പറഞ്ഞാൽ അവൻ വരുന്നു; ‘ഇതു ചെയ്യുക’ എന്ന് എന്റെ ദാസനോടു പറഞ്ഞാൽ അവൻ അതു ചെയ്യുന്നു.”

ഇതു കേട്ടപ്പോൾ യേശു ശതാധിപനെക്കുറിച്ച് അത്ഭുതപ്പെട്ട്, തന്നെ അനുഗമിച്ച ജനക്കൂട്ടത്തിന്റെ നേരേ തിരിഞ്ഞു പറഞ്ഞു: “ഞാൻ നിങ്ങളോടു പറയുന്നു, ഇസ്രായേലിൽപോലും ഇത്രയും വലിയ വിശ്വാസം ഞാൻ കണ്ടിട്ടില്ല.”

അയയ്ക്കപ്പെട്ടവർ വീട്ടിലേക്കു മടങ്ങിവന്നപ്പോൾ ദാസൻ സൗഖ്യമായിരിക്കുന്നതു കണ്ടു.

ഒരു വിധവയുടെ മകനെ യേശു ജീവനിലേക്കു തിരികെ നൽകുന്നു

താമസിയാതെ അവിടുന്ന് തന്റെ ശിഷ്യന്മാരോടും വലിയ ഒരു ജനക്കൂട്ടത്തോടുംകൂടെ നയിൻ എന്ന പട്ടണത്തിലേക്കു പോയി. അവിടുന്ന് പട്ടണവാതിലിനോട് അടുത്തപ്പോൾ, മരിച്ച ഒരുവനെ പുറത്തേക്കു ചുമന്നുകൊണ്ടുവരുന്നുണ്ടായിരുന്നു—ഒരു വിധവയായ അമ്മയുടെ ഏകമകൻ—പട്ടണത്തിലെ വലിയ ഒരു ജനക്കൂട്ടം അവളോടുകൂടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.

കർത്താവ് അവളെ കണ്ടപ്പോൾ അവളോടു കനിവു തോന്നി, “കരയേണ്ടാ” എന്ന് അവളോടു പറഞ്ഞു. അവിടുന്ന് അടുത്തുചെന്ന് മഞ്ചത്തിൽ തൊട്ടു; ചുമന്നവർ നിന്നു; അവിടുന്ന് പറഞ്ഞു: “യുവാവേ, ഞാൻ നിന്നോടു പറയുന്നു, എഴുന്നേൽക്കുക.”

മരിച്ചവൻ എഴുന്നേറ്റിരുന്നു സംസാരിക്കുവാൻ തുടങ്ങി; യേശു അവനെ അവന്റെ അമ്മയ്ക്ക് ഏൽപിച്ചുകൊടുത്തു.

എല്ലാവരെയും ഭയം പിടികൂടി; അവർ നമ്മുടെ പിതാവിനെ സ്തുതിച്ചു: “ഒരു മഹാപ്രവാചകൻ നമ്മുടെ ഇടയിൽ എഴുന്നേറ്റിരിക്കുന്നു!” “നമ്മുടെ പിതാവ് തന്റെ ജനത്തെ സന്ദർശിച്ചിരിക്കുന്നു!” അവിടുത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ഈ വാർത്ത യെഹൂദ്യ മുഴുവനിലും ചുറ്റുമുള്ള നാടെങ്ങും പരന്നു.

യോഹന്നാൻ ചോദിക്കുന്നു: വരുവാനുള്ളവൻ അങ്ങുതന്നെയോ?

യോഹന്നാന്റെ ശിഷ്യന്മാർ ഇക്കാര്യങ്ങളെല്ലാം അദ്ദേഹത്തോടു അറിയിച്ചു. അപ്പോൾ യോഹന്നാൻ തന്റെ ശിഷ്യന്മാരിൽ രണ്ടുപേരെ വിളിച്ച്, കർത്താവിന്റെ അടുക്കലേക്ക് അവരെ അയച്ചു: “വരുവാനുള്ളവൻ അങ്ങുതന്നെയോ, അതോ ഞങ്ങൾ മറ്റൊരുവനെ കാത്തിരിക്കണമോ?” ആ പുരുഷന്മാർ അവിടുത്തെ അടുക്കൽ എത്തിയപ്പോൾ പറഞ്ഞു: “‘വരുവാനുള്ളവൻ അങ്ങുതന്നെയോ, അതോ ഞങ്ങൾ മറ്റൊരുവനെ പ്രതീക്ഷിക്കണമോ?’ എന്നു ചോദിക്കുവാൻ സ്നാപകയോഹന്നാൻ ഞങ്ങളെ അങ്ങയുടെ അടുക്കലേക്ക് അയച്ചിരിക്കുന്നു.”

ആ സമയത്ത് അവിടുന്ന് രോഗങ്ങളിൽനിന്നും വ്യാധികളിൽനിന്നും ദുരാത്മാക്കളിൽനിന്നും അനേകരെ സൗഖ്യമാക്കി; അനേകം അന്ധർക്കു കാഴ്ച നൽകി.

അവിടുന്ന് അവരോടു മറുപടി പറഞ്ഞു: “നിങ്ങൾ കണ്ടതും കേട്ടതും ചെന്ന് യോഹന്നാനെ അറിയിക്കുവിൻ: അന്ധർ കാണുന്നു, മുടന്തർ നടക്കുന്നു, കുഷ്ഠരോഗികൾ ശുദ്ധരാകുന്നു, ബധിരർ കേൾക്കുന്നു, മരിച്ചവർ ഉയിർക്കുന്നു, ദരിദ്രരോടു സുവിശേഷം അറിയിക്കപ്പെടുന്നു. എന്നെച്ചൊല്ലി ഇടറിപ്പോകാത്തവൻ അനുഗൃഹീതൻ.”

യോഹന്നാന്റെ ദൂതന്മാർ പോയശേഷം യേശു യോഹന്നാനെക്കുറിച്ച് ജനക്കൂട്ടങ്ങളോടു പറഞ്ഞു: “എന്തു കാണുവാനാണ് നിങ്ങൾ മരുഭൂമിയിലേക്കു പോയത്? കാറ്റിൽ ആടുന്ന ഒരു ഞാങ്ങണയോ? പിന്നെ എന്തു കാണുവാനാണ് നിങ്ങൾ പുറപ്പെട്ടുപോയത്? മൃദുവസ്ത്രം ധരിച്ച ഒരു മനുഷ്യനെയോ? ഇതാ, ആഡംബരവസ്ത്രം ധരിച്ച്, സുഖഭോഗത്തിൽ ജീവിക്കുന്നവർ രാജകൊട്ടാരങ്ങളിലാണ്. എന്നാൽ എന്തു കാണുവാനാണ് നിങ്ങൾ പുറപ്പെട്ടുപോയത്—ഒരു പ്രവാചകനെയോ? അതേ, ഞാൻ നിങ്ങളോടു പറയുന്നു: ഒരു പ്രവാചകനെക്കാൾ വലിയവനെത്തന്നെ. ‘ഇതാ, നിന്റെ മുമ്പിൽ നിന്റെ വഴി ഒരുക്കുവാൻ നിനക്കുമുമ്പായി എന്റെ ദൂതനെ ഞാൻ അയയ്ക്കുന്നു’ എന്ന് തിരുവെഴുത്തു പറയുന്നവൻ ഇവനാകുന്നു.

ഞാൻ നിങ്ങളോടു പറയുന്നു: സ്ത്രീകളിൽനിന്നു ജനിച്ചവരിൽ യോഹന്നാനെക്കാൾ വലിയവൻ ആരുമില്ല—എങ്കിലും നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ രാജ്യത്തിൽ ഏറ്റവും ചെറിയവൻ അദ്ദേഹത്തെക്കാൾ വലിയവൻ.”

(ചുങ്കക്കാർ ഉൾപ്പെടെ സകല ജനവും ഇതു കേട്ടപ്പോൾ, യോഹന്നാന്റെ സ്നാനത്താൽ സ്നാനമേറ്റിരുന്നതിനാൽ, നമ്മുടെ പിതാവിനെ നീതിമാനെന്നു വാഴ്ത്തി, എന്നാൽ പരീശന്മാരും ന്യായശാസ്ത്രിമാരും അദ്ദേഹത്താൽ സ്നാനമേൽക്കാതെ, തങ്ങളെ സംബന്ധിച്ച നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ ഉദ്ദേശ്യത്തെ തള്ളിക്കളഞ്ഞു.)

“എന്നാൽ ഈ തലമുറയിലെ ആളുകളെ ഞാൻ എന്തിനോടു ഉപമിക്കും? അവർ എന്തിനു തുല്യർ? ചന്തസ്ഥലത്ത് ഇരുന്നുകൊണ്ട് പരസ്പരം വിളിച്ചുപറയുന്ന കുട്ടികൾക്ക് അവർ തുല്യർ: ‘ഞങ്ങൾ നിങ്ങൾക്കായി കുഴലൂതി, നിങ്ങൾ നൃത്തംചെയ്തില്ല; ഞങ്ങൾ വിലാപഗീതം പാടി, നിങ്ങൾ കരഞ്ഞില്ല.’ സ്നാപകയോഹന്നാൻ അപ്പം തിന്നാതെയും വീഞ്ഞു കുടിക്കാതെയും വന്നു; ‘അവന് ഒരു ഭൂതം ഉണ്ട്’ എന്നു നിങ്ങൾ പറയുന്നു. മനുഷ്യപുത്രൻ തിന്നുകയും കുടിക്കുകയും ചെയ്തുകൊണ്ടു വന്നു; ‘ഇതാ, തിന്നിയും കുടിയനും, ചുങ്കക്കാരുടെയും പാപികളുടെയും സ്നേഹിതൻ!’ എന്നു നിങ്ങൾ പറയുന്നു. എങ്കിലും ജ്ഞാനം തന്റെ എല്ലാ മക്കളാലും നീതീകരിക്കപ്പെടുന്നു.” ^a

ഏറെ ക്ഷമിക്കപ്പെട്ടവൾ ഏറെ സ്നേഹിച്ചു

ഒരു പരീശൻ തന്നോടുകൂടെ ഭക്ഷണം കഴിക്കുവാൻ അവിടുത്തെ ക്ഷണിച്ചു; അവിടുന്ന് ആ പരീശന്റെ വീട്ടിൽ ചെന്ന് ഭക്ഷണത്തിനിരുന്നു. ആ നഗരത്തിലെ പാപിനിയായ ഒരു സ്ത്രീ, അവിടുന്ന് പരീശന്റെ വീട്ടിൽ ഭക്ഷണത്തിനിരിക്കുന്നു എന്നറിഞ്ഞ്, ഒരു വെൺകൽഭരണിയിൽ സുഗന്ധതൈലം കൊണ്ടുവന്നു. അവിടുത്തെ പിന്നിൽ അവിടുത്തെ കാൽക്കൽ നിന്നുകൊണ്ട് കരഞ്ഞ്, അവൾ തന്റെ കണ്ണുനീർകൊണ്ട് അവിടുത്തെ പാദങ്ങൾ നനയ്ക്കുവാൻ തുടങ്ങി, തന്റെ തലമുടികൊണ്ട് അവ തുടച്ച്, അവിടുത്തെ പാദങ്ങളെ ചുംബിച്ച്, സുഗന്ധതൈലംകൊണ്ട് അവ അഭിഷേകം ചെയ്തു. ഇതു കണ്ടപ്പോൾ അവിടുത്തെ ക്ഷണിച്ച പരീശൻ, “ഇവൻ ഒരു പ്രവാചകനായിരുന്നെങ്കിൽ, തന്നെ തൊടുന്നത് ആരെന്നും അവൾ ഏതുതരം സ്ത്രീയെന്നും—ഒരു പാപിനി—ഇവൻ അറിയുമായിരുന്നു” എന്നു തന്നിൽത്തന്നെ വിചാരിച്ചു.

യേശു അവനോടു മറുപടി പറഞ്ഞു: “ശിമോനേ, നിന്നോടു പറയുവാൻ എനിക്കു ചിലതുണ്ട്.” അവൻ പറഞ്ഞു: “ഗുരോ, പറഞ്ഞാലും.”

“ഒരു പണമിടപാടുകാരന് രണ്ടു കടക്കാർ ഉണ്ടായിരുന്നു. ഒരുവൻ അഞ്ഞൂറു ദിനാറും മറ്റവൻ അമ്പതും കടപ്പെട്ടിരുന്നു. രണ്ടുപേർക്കും കൊടുത്തുതീർക്കുവാൻ കഴിയാഞ്ഞതിനാൽ അവൻ ഇരുവരുടെയും കടം ഇളച്ചുകൊടുത്തു. ആകയാൽ അവരിൽ ആർ അവനെ അധികം സ്നേഹിക്കും?”

ശിമോൻ മറുപടി പറഞ്ഞു: “ഏറിയ കടം ഇളച്ചുകൊടുത്തവനായിരിക്കും എന്നു ഞാൻ നിരൂപിക്കുന്നു.” യേശു പറഞ്ഞു: “നീ ശരിയായി വിധിച്ചു.”

സ്ത്രീയുടെ നേരേ തിരിഞ്ഞ് അവിടുന്ന് ശിമോനോടു പറഞ്ഞു: “ഈ സ്ത്രീയെ നീ കാണുന്നുവോ? ഞാൻ നിന്റെ വീട്ടിൽ വന്നു—നീ എന്റെ കാലിനു വെള്ളം തന്നില്ല, എന്നാൽ അവൾ തന്റെ കണ്ണുനീർകൊണ്ട് എന്റെ പാദങ്ങൾ നനച്ച് തന്റെ തലമുടികൊണ്ട് അവ തുടച്ചു. നീ എന്നെ ചുംബിച്ചില്ല, എന്നാൽ അവളോ, ഞാൻ അകത്തു വന്നതുമുതൽ, എന്റെ പാദങ്ങളെ ചുംബിക്കുന്നതു നിർത്തിയിട്ടില്ല. നീ എന്റെ തലയിൽ എണ്ണ പൂശിയില്ല, എന്നാൽ അവൾ എന്റെ പാദങ്ങളെ സുഗന്ധതൈലംകൊണ്ട് അഭിഷേകം ചെയ്തു. ആകയാൽ ഞാൻ നിന്നോടു പറയുന്നു, അവൾ ഏറെ സ്നേഹിച്ചതിനാൽ അവളുടെ അനേകം പാപങ്ങൾ ക്ഷമിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. എന്നാൽ അല്പം ക്ഷമിക്കപ്പെടുന്നവൻ അല്പം സ്നേഹിക്കുന്നു.” പിന്നെ അവിടുന്ന് അവളോടു പറഞ്ഞു: “നിന്റെ പാപങ്ങൾ ക്ഷമിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.”

അപ്പോൾ അവിടുത്തോടുകൂടെ ഭക്ഷണത്തിനിരുന്നവർ, “പാപങ്ങൾപോലും ക്ഷമിക്കുന്ന ഇവൻ ആരാകുന്നു?” എന്നു പരസ്പരം ചോദിക്കുവാൻ തുടങ്ങി.

അവിടുന്ന് സ്ത്രീയോടു പറഞ്ഞു: “നിന്റെ വിശ്വാസം നിന്നെ രക്ഷിച്ചിരിക്കുന്നു; സമാധാനത്തോടെ പോകുക.”