लूका 7 FHB Father's Heart Bible™

7 ¹येशूले मानिसहरूलाई यी सबै कुरा भनिसक्नुभएपछि उहाँ कफर्नहुममा प्रवेश गर्नुभयो। ²एक जना कप्तानको प्रिय नोकर बिरामी परी मर्न आँटेको थियो। ³येशूको विषयमा सुनेपछि कप्तानले आएर आफ्नो नोकरलाई निको पारिदिनुहुन उहाँलाई बिन्ती गर्न यहूदी अगुवाहरूलाई पठाए। ⁴येशूकहाँ पुगेर तिनीहरूले बडो आग्रहका साथ बिन्ती गरे, “यिनको निम्ति तपाईंले यसो गरिदिनु यिनी योग्य छन्, ⁵किनभने यिनले हाम्रो जातिलाई प्रेम गर्छन्, र हाम्रो सभाघर बनाइदिने पनि यिनै हुन्।” ⁶येशू तिनीहरूसँग जानुभयो। उहाँ घरनजिकै पुग्नुहुँदा कप्तानले साथीहरूलाई यसो भन्न पठाए, “प्रभु, कष्ट नगर्नुहोस्—मेरो छानामुनि तपाईं पस्नुहुने म योग्य छैन। ⁷त्यसैले तपाईंकहाँ आउने आँट पनि मैले गरिनँ। तर एक वचन मात्र भन्नुहोस्, र मेरो नोकर निको होस्। ⁸किनकि म पनि अधिकारमुनिको मानिस हुँ, र मेरो अधीनमा सिपाहीहरू छन्। म एक जनालाई ‘जा’ भन्छु, र त्यो जान्छ; अर्कोलाई ‘आऊ’ भन्छु, र त्यो आउँछ; आफ्नो नोकरलाई ‘यो गर्’ भन्छु, र त्यसले गर्छ।”

⁹यो सुनेर येशू ती कप्तानप्रति चकित हुनुभयो, र उहाँको पछि लाग्ने भीडतिर फर्केर भन्नुभयो, “म तिमीहरूलाई भन्छु, यस्तो विश्वास त मैले इस्राएलमा पनि भेट्टाएको छैन।”

¹⁰अनि पठाइएकाहरू घर फर्कंदा तिनीहरूले नोकरलाई निको भएको भेट्टाए।

येशूले एउटी विधवाको छोरोलाई जीवित पार्नुहुन्छ

¹¹त्यसको केही समयपछि उहाँ नाइन भन्ने सहरतिर जानुभयो, र उहाँका चेलाहरू तथा ठूलो भीड उहाँसँग थियो। ¹²उहाँ सहरको ढोकानजिक पुग्नुहुँदा एउटा मृत मानिसलाई बाहिर बोकेर ल्याइँदै थियो—त्यो आफ्नी आमाको एक्लो छोरो थियो, र ती आमा विधवा थिइन्—अनि सहरका ठूलो भीड तिनीसँग थियो।

¹³प्रभुले तिनलाई देख्नुहुँदा तिनीप्रति दयाले भरिनुभयो, र तिनलाई भन्नुभयो, “नरोऊ।” ¹⁴उहाँ अगाडि बढेर खाट छुनुभयो; बोक्नेहरू रोकिए, र उहाँले भन्नुभयो, “ए जवान, म तिमीलाई भन्छु, उठ्।”

¹⁵अनि त्यो मृत मानिस उठेर बस्यो र बोल्न थाल्यो, अनि येशूले त्यसलाई तिनकी आमालाई सुम्पनुभयो।

¹⁶सबैलाई डरले समात्यो; तिनीहरूले हाम्रा पिताको प्रशंसा गर्दै भने, “हाम्रा बीचमा एक महान् अगमवक्ता खडा हुनुभएको छ!” “हाम्रा पिताले आफ्ना मानिसहरूलाई हेर्न आउनुभएको छ!” ¹⁷अनि उहाँको विषयमा यो समाचार सारा यहूदिया र वरिपरिका सबै ठाउँभरि फैलियो।

यूहन्नाको प्रश्न: के आउनुहुने तपाईं नै हुनुहुन्छ?

¹⁸यूहन्नाका चेलाहरूले तिनलाई यी सबै कुरा बताए। तब यूहन्नाले आफ्ना दुई जना चेलालाई बोलाए, ¹⁹र तिनीहरूलाई प्रभुकहाँ पठाए, “आउनुहुने तपाईं नै हुनुहुन्छ, कि हामीले अर्कैलाई पर्खनुपर्ने हो?” ²⁰ती मानिसहरू उहाँकहाँ पुगेर भने, “बप्तिस्मा-दिने यूहन्नाले हामीलाई तपाईंकहाँ यसो सोध्न पठाएका छन्, ‘आउनुहुने तपाईं नै हुनुहुन्छ, कि हामीले अरू कसैलाई पर्खनुपर्ने हो?’”

²¹त्यही घडीमा उहाँले रोग, महामारी र दुष्ट आत्माहरूबाट धेरैलाई निको पार्नुभयो, र धेरै अन्धालाई दृष्टि दिनुभयो।

²²उहाँले तिनीहरूलाई जवाफ दिनुभयो, “गएर यूहन्नालाई तिमीहरूले देखेका र सुनेका कुरा भन: अन्धाहरूले देख्छन्, लङ्गडाहरू हिँड्छन्, कुष्ठरोगीहरू शुद्ध हुन्छन्, बहिराहरूले सुन्छन्, मरेकाहरू जीवित हुन्छन्, र गरिबहरूले सुसमाचार सुन्छन्। ²³अनि मेरो कारणले ठेस नखाने जोसुकै धन्यको हो।”

²⁴यूहन्नाका सन्देशवाहकहरू गएपछि येशूले भीडहरूलाई यूहन्नाको विषयमा भन्न थाल्नुभयो, “तिमीहरू उजाड-स्थानमा के हेर्न गएका थियौ? हावामा हल्लिरहेको निगालो? ²⁵त्यसो भए तिमीहरू के हेर्न बाहिर गएका थियौ? नरम लुगा लगाएको मानिस? हेर—भव्य वस्त्र लगाउने र विलासमा जिउनेहरू त राजाहरूका दरबारमा हुन्छन्। ²⁶तर तिमीहरू के हेर्न बाहिर गएका थियौ—अगमवक्ता? हो, म तिमीहरूलाई भन्छु: अगमवक्ताभन्दा पनि बढी। ²⁷धर्मशास्त्रले बताएको व्यक्ति यिनै हुन्: ‘हेर्, म मेरो सन्देशवाहकलाई तेरो अगिअगि पठाउँछु, जसले तेरो अगाडि तेरो बाटो तयार पार्नेछ।’

²⁸म तिमीहरूलाई भन्छु: स्त्रीबाट जन्मेकाहरूमा यूहन्नाभन्दा महान् कोही छैन—तापनि हाम्रा पिताको राज्यमा सबैभन्दा सानो चाहिँ तिनीभन्दा महान् छ।”

²⁹(कर-उठाउनेहरूसमेत सबै मानिसले यो सुनेर हाम्रा पितालाई धर्मी ठहराए, किनकि तिनीहरूले यूहन्नाको बप्तिस्माद्वारा बप्तिस्मा लिएका थिए, ³⁰तर फरिसीहरू र व्यवस्थाका शिक्षकहरूले आफ्ना निम्ति हाम्रा पिताको उद्देश्यलाई इन्कार गरे, किनकि तिनीहरूले यूहन्नाबाट बप्तिस्मा लिएका थिएनन्।)।

³¹“त्यसो भए यस पुस्ताका मानिसहरूलाई म केसँग तुलना गरूँ, र तिनीहरू केजस्ता छन्? ³²तिनीहरू बजारमा बसेर एकअर्कालाई यसो भन्दै कराउने केटाकेटीजस्ता छन्: ‘हामीले तिमीहरूका निम्ति बाँसुरी बजायौँ, तर तिमीहरू नाचेनौ; हामीले शोकगीत गायौँ, तर तिमीहरू रोएनौ।’ ³³किनकि बप्तिस्मा-दिने यूहन्ना न रोटी खाँदै न दाखमद्य पिउँदै आए, र तिमीहरू भन्छौ, ‘त्यसलाई भूत लागेको छ।’ ³⁴मानिसको पुत्र खाँदै र पिउँदै आउनुभयो, र तिमीहरू भन्छौ, ‘हेर, घिचुवा र पियक्कड, कर-उठाउनेहरू र पापीहरूको साथी!’ ³⁵तापनि बुद्धि आफ्ना सबै सन्तानद्वारा धर्मी ठहरिन्छ।” ^a a v35 बुद्धिले आफूले उत्पन्न गर्ने कुराद्वारा आफूलाई प्रमाणित गर्छ—येशूका निको पार्ने कामहरू र सुसमाचारले उहाँ साँच्चै को हुनुहुन्छ भनी देखाउँछन्।

धेरै क्षमा पाइन्, धेरै प्रेम गरिन्

³⁶एक जना फरिसीले उहाँलाई आफूसँग भोजन गर्न निम्तो दिए; उहाँ ती फरिसीको घरमा गएर भोजनमा ढल्कनुभयो। ³⁷त्यस सहरकी एउटी स्त्री, जो पापी थिइन्, उहाँ ती फरिसीको घरमा भोजनमा ढल्कनुभएको छ भन्ने थाहा पाएर अलाबस्टरको सिसीमा अत्तर लिएर आइन्। ³⁸उहाँको पछाडि उहाँको चरणमा उभिएर रुँदै तिनले आफ्ना आँसुले उहाँका पाउ भिजाउन थालिन्, आफ्ना कपालले पुछिन्, उहाँका पाउ चुमिन्, र अत्तरले अभिषेक गरिन्। ³⁹यो देखेर उहाँलाई निम्तो दिने फरिसीले मनमनै सोचे, “यिनी अगमवक्ता भएका भए, यिनलाई को छोइरहेकी छ र त्यो कस्ती स्त्री हो—एउटी पापी—भनी यिनले थाहा पाउने थिए।”

⁴⁰येशूले तिनलाई जवाफ दिनुभयो, “सिमोन, तिमीलाई भन्नुपर्ने एउटा कुरा छ।” तिनले भने, “गुरुज्यू, भन्नुहोस्।”

⁴¹“कुनै एक साहूका दुई जना ऋणी थिए। एक जनाले पाँच सय दिनार र अर्कोले पचास दिनार तिर्नुपर्थ्यो। ⁴²दुवैले तिर्न नसकेकाले तिनले दुवैको ऋण माफ गरिदिए। त्यसो भए तीमध्ये कसले तिनलाई बढी प्रेम गर्ला?”

⁴³सिमोनले जवाफ दिए, “मेरो विचारमा, जसको ठूलो ऋण माफ गरियो, त्यसैले होला।” येशूले भन्नुभयो, “तिमीले ठीक न्याय गर्‍यौ।”

⁴⁴ती स्त्रीतिर फर्केर उहाँले सिमोनलाई भन्नुभयो, “यी स्त्रीलाई तिमी देख्छौ? म तिम्रो घरमा पसेँ—तिमीले मेरा पाउका निम्ति पानी दिएनौ, तर यिनले मेरा पाउ आफ्ना आँसुले भिजाइन् र आफ्ना कपालले पुछिन्। ⁴⁵तिमीले मलाई चुम्बन गरेनौ, तर म भित्र पसेदेखि यिनले मेरा पाउ चुम्न छोडेकी छैनन्। ⁴⁶तिमीले मेरो शिरमा तेलले अभिषेक गरेनौ, तर यिनले मेरा पाउमा अत्तरले अभिषेक गरिन्। ⁴⁷यसैले म तिमीलाई भन्छु, यिनका धेरै पाप क्षमा भएका छन्, किनभने यिनले धेरै प्रेम गरिन्। तर जसलाई थोरै क्षमा गरिन्छ, त्यसले थोरै प्रेम गर्छ।” ⁴⁸अनि उहाँले तिनलाई भन्नुभयो, “तिम्रा पाप क्षमा भएका छन्।”

⁴⁹तब उहाँसँगै भोजनमा बसेकाहरूले आपसमा सोध्न थाले, “पाप पनि क्षमा गर्ने यी को हुन्?”

⁵⁰अनि उहाँले ती स्त्रीलाई भन्नुभयो, “तिम्रो विश्वासले तिमीलाई बचाएको छ; शान्तिसित जाऊ।”