Lioka 7 FHB Father's Heart Bible™

7 ¹Rehefa vita ny nilazany izany rehetra izany tamin’ny vahoaka, dia niditra tao Kapernaomy Izy. ²Dia narary ary efa ho faty ny mpanompon’ny kapiteny iray, izay malalany. ³Nony nandre ny amin’i Jesosy ilay kapiteny, dia naniraka loholona jiosy tany Aminy izy, nangataka Azy mba hankany hanasitrana ny mpanompony. ⁴Nony tonga tao amin’i Jesosy izy ireo, dia nitalaho mafy hoe: mendrika ho anaovanao izany izy, ⁵satria tia ny firenentsika izy, ary izy no nanao synagoga ho antsika. ⁶Dia nandeha niaraka taminy i Jesosy. Efa akaikin’ny trano Izy, raha naniraka namana ilay kapiteny hanao hoe: « Tompoko ô, aza mahasosotra Anao, fa tsy mendrika aho ny hidiranao ao ambanin’ny tafon-tranoko. ⁷Ary noho izany dia tsy nihevitra ny tenako ho mendrika hankany aminao aho. Fa lazao fotsiny ny teny, dia ho sitrana ny mpanompoko. ⁸Fa izaho koa dia olona eo ambanin’ny fahefana, ary manana miaramila eo ambany ahy. Lazaiko amin’ny anankiray hoe: “Mandehana,” dia mandeha izy; amin’ny anankiray hoe: “Avia,” dia avy izy; ary amin’ny mpanompoko hoe: “Ataovy izany,” dia manao izany izy. »

⁹Nony nandre izany Jesosy, dia gaga ilay kapiteny Izy, ary nitodika tamin’ny vahoaka nanaraka Azy ka nanao hoe: « Lazaiko aminareo: tsy mbola nahita finoana toy izany akory Aho, na dia tao Israely aza. »

¹⁰Ary nony niverina tao an-trano ireo nirahina, dia hitany fa sitrana ilay mpanompo.

Namelona ny zanakalahin’ny mpitondratena i Jesosy

¹¹Tsy ela taorian’izay, dia nankany amin’ny tanàna iray atao hoe Nain Izy, mbamin’ny mpianany sy vahoaka betsaka. ¹²Nony nanakaiky ny vavahadin’ny tanàna Izy, dia nisy maty nentina nivoaka — zanakalahy tokana ho an’ny reniny, izay mpitondratena — ary vahoaka betsaka avy tao an-tanàna no niaraka taminy.

¹³Nony nahita azy ny Tompo, dia nahonena azy Izy ka nanao hoe: « Aza mitomany. » ¹⁴Dia nanatona Izy ka nikasika ilay lai-maty; nijanona ireo nitondra, ary hoy Izy: « Ry zatovo, lazaiko aminao: Mitsangàna. »

¹⁵Dia nipetraka ilay maty ka nanomboka niteny, ary natolotr’i Jesosy ho an’ny reniny izy.

¹⁶Dia natahotra ny rehetra ka nankalaza an’i Raintsika hoe: « Nisy mpaminany lehibe niarina teo amintsika! » « Nitsidika ny vahoakany Raintsika! » ¹⁷Ary niely tamin’ny Jodia manontolo sy ny tany manodidina rehetra izany filazana Azy izany.

Nanontany i Jaona: Ianao ve Izy?

¹⁸Nanambara izany rehetra izany tamin’i Jaona ny mpianany. Dia niantso roa lahy tamin’ny mpianany i Jaona, ¹⁹ka naniraka azy ireo tany amin’ny Tompo hanao hoe: « Ianao ve ilay ho avy, sa hiandry iray hafa izahay? » ²⁰Nony tonga tao aminy ireo lehilahy, dia nanao hoe: « I Jaona Mpanao Batisa no naniraka anay hankao aminao hanontany hoe: “Ianao ve ilay ho avy, sa hiandry olon-kafa izahay?” »

²¹Tamin’io ora io dia nanasitrana maro tamin’ny aretina sy areti-mandratra ary fanahy ratsy Izy, ary nampahiratra ny mason’ny jamba maro.

²²Namaly azy ireo Izy hoe: « Mandehana milaza amin’i Jaona izay hitanareo sy renareo: ny jamba mahita, ny mandringa mandeha, ny boka madio, ny marenina mandre, ny maty velona, ary ny malahelo mandre ny vaovao tsara. ²³Ary sambatra izay tsy tafintohina Amiko. »

²⁴Nony lasa ny irak’i Jaona, dia hoy Jesosy tamin’ny vahoaka momba an’i Jaona: « Inona no nivoahanareo tany an-efitra hojerena? Volotsangana mihozohozo amin’ny rivotra va? ²⁵Fa inona indray no nivoahanareo hojerena? Lehilahy manao akanjo malefaka va? Jereo, ireo manao fitafiana mamirapiratra sy miaina amin’ny fiadanana dia ao amin’ny lapan’ny mpanjaka. ²⁶Fa inona no nivoahanareo hojerena — mpaminany va? Eny, lazaiko aminareo: mihoatra noho ny mpaminany. ²⁷Izy no voalaza ao amin’ny Soratra Masina hoe: “Jereo, Izaho mampandroso ny irako eo alohanao, hanamboatra ny lalanao eo alohanao.”

²⁸Lazaiko aminareo: tsy misy ateraky ny vehivavy lehibe noho i Jaona — nefa ny kely indrindra ao amin’ny fanjakan’i Raintsika dia lehibe noho izy. »

²⁹(Ary ny vahoaka rehetra, mbamin’ny mpamory hetra, nony nandre izany, dia nanambara an’i Raintsika ho marina, satria efa natao batisa tamin’ny batisan’i Jaona, ³⁰fa ny Farisaio sy ny mpahay lalàna kosa dia nandà ny fikasan’i Raintsika ho an’ny tenany, satria tsy natao batisa taminy.).

³¹« Ka inona no hampitahako ny olona amin’izao taranaka izao, ary inona no tahaka azy? ³²Tahaka ny zaza mipetraka eny an-tsena izy, miantso ny namany hoe: “Nitsoka sodina taminareo izahay, nefa tsy nandihy ianareo; nihira alahelo izahay, nefa tsy nitomany ianareo.” ³³Fa tonga i Jaona Mpanao Batisa, tsy nihinana mofo, tsy nisotro divay, ary hoy ianareo: “Manana demonia izy.” ³⁴Tonga ny Zanak’Olona, nihinana sy nisotro, ary hoy ianareo: “Jereo, mpihinan-kanitra sy mpimamo, sakaizan’ny mpamory hetra sy ny mpanota!” ³⁵Kanefa ny fahendrena dia hita fa marina amin’ny zanany rehetra. » ^a a v35 Ny fahendrena dia voaporofo amin’izay vokariny — ny fanasitranana sy ny vaovao tsara nataon’i Jesosy no maneho izay tena Izy.

Be ny nahazo famelana, ka be ny fitiavany

³⁶Nisy Farisaio nanasa Azy hihinana niaraka taminy; dia niditra tao an-tranon’ilay Farisaio Izy ka nipetraka nihinana. ³⁷Ary nisy vehivavy tao an-tanàna, mpanota, naheno fa mipetraka hihinana ao an-tranon’ilay Farisaio Izy, ka nitondra vilany alabastra misy menaka manitra. ³⁸Nijoro tao ivohoany teo an-tongony izy, nitomany, ary nanomboka nandena ny tongony tamin’ny ranomasony, namaoka azy tamin’ny volony, nanoroka ny tongony, ary nanosotra azy tamin’ny menaka manitra. ³⁹Nony nahita izany ilay Farisaio izay nanasa Azy, dia nieritreritra hoe: « Raha mpaminany Izy, dia ho fantany izay mikasika Azy sy izay karazan’ny vehivavy izy — mpanota. »

⁴⁰Namaly azy Jesosy hoe: « Simona ô, manana zavatra holazaiko aminao Aho. » Hoy izy: « Lazao, Mpampianatra ô. »

⁴¹« Nisy mpampindrana vola iray nanana mpitrosa roa. Ny iray nitrosa denaria dimanjato, ary ny iray dimam-polo. ⁴²Satria samy tsy nahavaly, dia namela ny trosan’izy roa Izy. Ka iza amin’izy roa no ho tia Azy kokoa? »

⁴³Namaly Simona hoe: « Heveriko fa izay namelany trosa lehibe kokoa. » Hoy Jesosy: « Marina ny fitsaranao. »

⁴⁴Nitodika tamin’ilay vehivavy Izy ka niteny tamin’i Simona hoe: « Hitanao ve ity vehivavy ity? Niditra tao an-tranonao Aho — tsy nanome rano ho an’ny tongotro ianao, fa ity vehivavy ity kosa nandena ny tongotro tamin’ny ranomasony ary namaoka azy tamin’ny volony. ⁴⁵Tsy nanoroka Ahy ianao, fa izy kosa, hatrizay nidirako, dia tsy nitsahatra nanoroka ny tongotro. ⁴⁶Tsy nanosotra menaka ny lohako ianao, fa izy kosa nanosotra menaka manitra ny tongotro. ⁴⁷Ary noho izany, lazaiko aminao: voavela ny fahotany maro, satria be ny fitiavany. Fa izay voavela kely dia tia kely. » ⁴⁸Ary hoy Izy taminy: « Voavela ny fahotanao. »

⁴⁹Dia nanomboka nifanontany ireo niara-nipetraka hihinana taminy hoe: « Iza moa Ity, no mamela fahotana aza? »

⁵⁰Ary hoy Izy tamin’ilay vehivavy: « Navonjen’ny finoanao ianao; mandehana amim-piadanana. »