လုကာ 7 FHB Father's Heart Bible™

7 ¹ဤစကားအလုံးစုံကို လူတို့အား မိန့်တော်မူပြီးနောက် ကပေရနောင်မြို့သို့ ဝင်တော်မူ၏။ ²တပ်မှူးတစ်ဦး၏ ချစ်မြတ်နိုးရာ ကျွန်တစ်ယောက်သည် ဖျားနာ၍ သေခါနီးဖြစ်နေ၏။ ³ထိုတပ်မှူးသည် ယေရှု၏သတင်းကို ကြားသောအခါ မိမိ၏ကျွန်ကို ကြွလာ၍ ကုသပေးတော်မူရန် တောင်းပန်စေခြင်းငှာ ယုဒအမျိုးသားအကြီးအကဲတို့ကို စေလွှတ်လိုက်၏။ ⁴သူတို့သည် ယေရှုထံသို့ရောက်ကြသောအခါ အလွန်ကျပ်တည်းစွာ တောင်းပန်လျှောက်ထားကြသည်မှာ ဤသူသည် ကိုယ်တော်ထံမှ ဤကျေးဇူးကို ခံထိုက်သောသူဖြစ်ပါ၏၊ ⁵အကြောင်းမူကား သူသည် အကျွန်ုပ်တို့၏လူမျိုးကို ချစ်မြတ်နိုး၍ အကျွန်ုပ်တို့အတွက် တရားဇရပ်ကို ဆောက်လုပ်ပေးသောသူဖြစ်ပါ၏။ ⁶ယေရှုသည် သူတို့နှင့်အတူ ကြွသွားတော်မူ၏။ အိမ်အနီးသို့ ရောက်လုနီးသောအခါ တပ်မှူးသည် အဆွေခင်ပွန်းတို့ကို စေလွှတ်၍ “သခင်၊ ကိုယ်တော်တိုင် ပင်ပန်းတော်မမူပါနှင့်၊ ကိုယ်တော်သည် အကျွန်ုပ်၏အိမ်မိုးအောက်သို့ ဝင်တော်မူခြင်းကို ခံထိုက်သောသူ အကျွန်ုပ်မဟုတ်ပါ။ ⁷ထို့ကြောင့် အကျွန်ုပ်သည် ကိုယ်တော်ထံသို့လာရန်ပင် မဝံ့မရဲဖြစ်ပါ၏။ သို့ရာတွင် အမိန့်တစ်ခွန်းသာ မိန့်တော်မူပါ၊ သို့ပြုလျှင် အကျွန်ုပ်၏ကျွန်သည် သက်သာပျောက်ကင်းပါလိမ့်မည်။ ⁸အကြောင်းမူကား အကျွန်ုပ်သည်လည်း အာဏာအောက်ရှိ လူတစ်ယောက်ဖြစ်၍ အကျွန်ုပ်လက်အောက်၌ စစ်သားများရှိပါ၏။ တစ်ဦးကို ‘သွားလော့’ ဟုဆိုလျှင် သူသည်သွား၏၊ အခြားတစ်ဦးကို ‘လာခဲ့’ ဟုဆိုလျှင် သူသည်လာ၏၊ အကျွန်ုပ်၏ကျွန်ကို ‘ဤအမှုကိုပြုလော့’ ဟုဆိုလျှင် သူသည်ပြု၏” ဟု လျှောက်ဆိုစေ၏။

⁹ယေရှုသည် ထိုစကားကို ကြားတော်မူသောအခါ ထိုတပ်မှူးကို အံ့ဩတော်မူ၍ မိမိနောက်သို့လိုက်သော လူအစုအဝေးဘက်သို့ လှည့်ကြည့်တော်မူလျက် “ငါဆိုသည်ကား ဣသရေလအမျိုး၌ပင် ဤမျှလောက်သော ယုံကြည်ခြင်းကို ငါမတွေ့ဖူးသေး” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

¹⁰စေလွှတ်ခြင်းခံရသူတို့သည် အိမ်သို့ပြန်ရောက်ကြသောအခါ ကျွန်သည် ကျန်းမာလျက်ရှိသည်ကို တွေ့ကြ၏။

မုဆိုးမတစ်ဦး၏သားကို ယေရှုအသက်ပြန်ရှင်စေတော်မူခြင်း

¹¹ထို့နောက်မကြာမီ ကိုယ်တော်သည် တပည့်တော်များနှင့် များပြားသောလူအစုအဝေးနှင့်အတူ နာဣန်အမည်ရှိသောမြို့သို့ ကြွတော်မူ၏။ ¹²မြို့တံခါးဝအနီးသို့ ရောက်တော်မူသောအခါ သေဆုံးသူတစ်ဦးကို သယ်ဆောင်ထုတ်လာကြ၏။ ထိုသူသည် မုဆိုးမတစ်ဦး၏ တစ်ဦးတည်းသောသားဖြစ်၍ မြို့သားအများအပြားသည် ထိုအမိနှင့်အတူ ပါလာကြ၏။

¹³သခင်သည် ထိုအမိကို မြင်တော်မူသောအခါ သူ့ကို သနားကြင်နာတော်မူ၍ “မငိုနှင့်” ဟု မိန့်တော်မူ၏။ ¹⁴ကိုယ်တော်သည် တိုးကပ်၍ တလားကို တို့ထိတော်မူသဖြင့် သယ်ဆောင်သူတို့သည် ရပ်တန့်ကြ၏။ ထိုအခါ “အချင်းလူငယ်၊ ထလော့ဟု သင့်အား ငါဆို၏” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

¹⁵ထိုအခါ သေသူသည် ထိုင်၍ စကားပြောစပြု၏။ ယေရှုသည်လည်း ထိုသူကို သူ၏အမိအား ပြန်အပ်တော်မူ၏။

¹⁶လူအပေါင်းတို့သည် ကြောက်ရွံ့ခြင်းသို့ရောက်ကြ၍ ငါတို့၏ခမည်းတော်ကို ချီးမွမ်းကြလျက် “ကြီးမြတ်သောပရောဖက်တစ်ပါးသည် ငါတို့အထဲ၌ ပေါ်ထွန်းလေပြီ” ဟူ၍လည်းကောင်း၊ “ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် မိမိလူမျိုးတော်ကို ကြည့်ရှုတော်မူပြီ” ဟူ၍လည်းကောင်း ဆိုကြ၏။ ¹⁷ကိုယ်တော်၏အကြောင်း ဤသတင်းသည် ယုဒပြည်တစ်ပြည်လုံးနှင့် ပတ်ဝန်းကျင်အရပ်ရှိသမျှသို့ ပျံ့နှံ့သွားလေ၏။

ယောဟန်၏မေးခွန်း၊ ကိုယ်တော်သည် ကြွလာမည့်အရှင်ဖြစ်ပါသလော

¹⁸ယောဟန်၏တပည့်တို့သည် ဤအကြောင်းအရာအလုံးစုံကို ယောဟန်အား ပြောကြ၏။ ထိုအခါ ယောဟန်သည် မိမိတပည့်နှစ်ဦးကို ခေါ်၍ ¹⁹“ကိုယ်တော်သည် ကြွလာလတ္တံ့သောအရှင် ဖြစ်ပါသလော၊ သို့မဟုတ် အကျွန်ုပ်တို့သည် အခြားသူတစ်ပါးကို မျှော်လင့်ရပါမည်လော” ဟု မေးလျှောက်စေရန် သခင့်ထံသို့ စေလွှတ်လိုက်၏။ ²⁰ထိုသူတို့သည် အထံတော်သို့ရောက်ကြသောအခါ “ဗတ္တိဇံဆရာ ယောဟန်သည် အကျွန်ုပ်တို့ကို ကိုယ်တော်ထံသို့ စေလွှတ်၍ ‘ကိုယ်တော်သည် ကြွလာလတ္တံ့သောအရှင် ဖြစ်ပါသလော၊ သို့မဟုတ် အကျွန်ုပ်တို့သည် အခြားသူတစ်ပါးကို မျှော်လင့်ရပါမည်လော’ ဟု မေးလျှောက်စေပါ၏” ဟု လျှောက်ကြ၏။

²¹ထိုအချိန်၌ ကိုယ်တော်သည် အနာရောဂါ၊ ကပ်ရောဂါနှင့် နတ်ဆိုးများ၏နှိပ်စက်ခြင်းတို့မှ လူများစွာကို ကုသပျောက်ကင်းစေတော်မူ၍ မျက်မမြင်အများတို့အား မျက်စိမြင်စေတော်မူ၏။

²²ကိုယ်တော်သည် သူတို့အား “သင်တို့မြင်ရ ကြားရသမျှကို ယောဟန်ထံသွား၍ ပြောကြလော့။ မျက်မမြင်တို့သည် မျက်စိမြင်ကြ၏၊ ခြေမစွမ်းသူတို့သည် လမ်းလျှောက်ကြ၏၊ နူနာစွဲသူတို့သည် သန့်ရှင်းကြ၏၊ နားပင်းသူတို့သည် ကြားကြ၏၊ သေသူတို့သည် ရှင်ပြန်ထမြောက်ကြ၏၊ ဆင်းရဲသားတို့သည် သတင်းကောင်းကို ကြားကြရ၏။ ²³ငါ့ကြောင့် စိတ်ပျက်ခြင်းမရှိသောသူသည် မင်္ဂလာရှိ၏” ဟု ပြန်ဖြေမိန့်တော်မူ၏။

²⁴ယောဟန်၏စေတမန်တို့ ထွက်သွားကြသောအခါ ယေရှုသည် ယောဟန်၏အကြောင်းကို လူအစုအဝေးတို့အား “သင်တို့သည် အဘယ်အရာကိုကြည့်ရန် တောကန္တာရသို့ ထွက်သွားခဲ့ကြသနည်း။ လေတွင်လှုပ်ရှားနေသော ကျူပင်ကိုလော။ ²⁵သို့မဟုတ် အဘယ်အရာကိုကြည့်ရန် ထွက်သွားခဲ့ကြသနည်း။ နူးညံ့သောအဝတ်ကို ဝတ်ဆင်သူကိုလော။ ကြည့်လော့၊ တင့်တယ်သောအဝတ်ကိုဝတ်ဆင်၍ စည်းစိမ်ချမ်းသာ၌ နေထိုင်သူတို့သည် ရှင်ဘုရင်တို့၏နန်းတော်များ၌ ရှိကြ၏။ ²⁶သို့ရာတွင် အဘယ်အရာကိုကြည့်ရန် ထွက်သွားခဲ့ကြသနည်း၊ ပရောဖက်ကိုလော။ မှန်ပေ၏၊ ပရောဖက်ထက်ပင် သာလွန်သောသူဖြစ်ကြောင်း သင်တို့အား ငါဆို၏။ ²⁷ကျမ်းစာက မိန့်တော်မူသောသူကား ဤသူပင်တည်း၊ ‘ကြည့်လော့၊ သင်၏ရှေ့မှာ သင်၏လမ်းကို ပြင်ဆင်စေရန် ငါ၏စေတမန်ကို သင့်ရှေ့သို့ ငါစေလွှတ်မည်’ ဟု ဆိုသတည်း။

²⁸မိန်းမမှဖွားမြင်သောသူတို့တွင် ယောဟန်ထက် ကြီးမြတ်သောသူ တစ်ဦးမျှမရှိကြောင်း သင်တို့အား ငါဆို၏။ သို့ရာတွင် ငါတို့၏ခမည်းတော်၏နိုင်ငံတော်၌ အငယ်ဆုံးသောသူသည် ယောဟန်ထက် သာ၍ကြီးမြတ်၏” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

²⁹(အခွန်ခံသူများအပါအဝင် လူအပေါင်းတို့သည် ဤစကားကို ကြားကြသောအခါ ယောဟန်၏ဗတ္တိဇံကို ခံပြီးဖြစ်သဖြင့် ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် ဖြောင့်မတ်တော်မူကြောင်း ဝန်ခံကြ၏၊ ³⁰သို့ရာတွင် ဖာရိရှဲများနှင့် ကျမ်းတတ်ဆရာတို့မူကား ယောဟန်ထံ၌ ဗတ္တိဇံမခံဘဲ မိမိတို့အတွက် ငါတို့၏ခမည်းတော်၏ အကြံအစည်တော်ကို ပယ်ကြ၏။)

³¹“ဤခေတ်လူများကို အဘယ်အရာနှင့် ငါနှိုင်းယှဉ်ရမည်နည်း၊ သူတို့သည် အဘယ်အရာနှင့် တူကြသနည်း။ ³²သူတို့သည် ဈေး၌ထိုင်လျက် အချင်းချင်း ဟစ်ခေါ်၍ ‘ငါတို့သည် သင်တို့အတွက် ပုလွေမှုတ်ကြသော်လည်း သင်တို့မကခုန်ကြ၊ ငါတို့သည် ငိုချင်းချီကြသော်လည်း သင်တို့မငိုကြွေးကြ’ ဟုဆိုသော ကလေးသူငယ်တို့နှင့် တူကြ၏။ ³³အကြောင်းမူကား ဗတ္တိဇံဆရာ ယောဟန်သည် မုန့်ကိုမစား၊ စပျစ်ရည်ကိုမသောက်ဘဲ လာသောအခါ ‘ဤသူ၌ နတ်ဆိုးစွဲ၏’ ဟု သင်တို့ဆိုကြ၏။ ³⁴လူသားသည် စားလျက်သောက်လျက် လာသောအခါ ‘ကြည့်လော့၊ စားကြူးသောသူ၊ သေသောက်ကြူးသောသူ၊ အခွန်ခံသူများနှင့် အပြစ်ရှိသူများ၏အဆွေ ဖြစ်ပေသည်’ ဟု သင်တို့ဆိုကြ၏။ ³⁵သို့သော် ဉာဏ်ပညာသည် မိမိ၏သားသမီးအပေါင်းတို့အားဖြင့် မှန်ကန်ကြောင်း ထင်ရှားလျက်ရှိ၏” ဟု မိန့်တော်မူ၏။ ^a a v35 ဉာဏ်ပညာသည် မိမိဖြစ်ပွားစေသောအရာဖြင့် မိမိကိုယ်ကို သက်သေပြ၏။ ယေရှု၏ ကုသပျောက်ကင်းစေခြင်းနှင့် သတင်းကောင်းတို့သည် ကိုယ်တော်အမှန်တကယ် မည်သူဖြစ်ကြောင်းကို ဖော်ပြကြ၏။

များစွာလွတ်ငြိမ်းသဖြင့် များစွာချစ်ခြင်း

³⁶ဖာရိရှဲတစ်ဦးသည် မိမိနှင့်အတူ စားသောက်ရန် ကိုယ်တော်ကို ဖိတ်ခေါ်၏။ ကိုယ်တော်သည် ထိုဖာရိရှဲ၏အိမ်သို့ဝင်၍ စားပွဲ၌ လျောင်းတော်မူ၏။ ³⁷ထိုမြို့၌ အပြစ်ရှိသောမိန်းမတစ်ဦးသည် ဖာရိရှဲ၏အိမ်၌ ကိုယ်တော် စားပွဲ၌ လျောင်းနေတော်မူကြောင်းကို သိရသောအခါ ကျောက်ဖြူဘူး၌ထည့်သော နံ့သာဆီကို ယူဆောင်လာ၏။ ³⁸ကိုယ်တော်၏နောက်တွင် ခြေတော်ရင်း၌ ရပ်လျက် ငိုကြွေး၍ မိမိမျက်ရည်ဖြင့် ခြေတော်ကို စွတ်စိုစေပြီးလျှင် မိမိ၏ဆံပင်ဖြင့် သုတ်လေ၏။ ထို့နောက် ခြေတော်ကို နမ်းရှုပ်၍ နံ့သာဆီဖြင့် လိမ်းကျံလေ၏။ ³⁹ကိုယ်တော်ကို ဖိတ်ခေါ်သော ဖာရိရှဲသည် ဤအခြင်းအရာကို မြင်လျှင် “ဤသူသည် ပရောဖက်ဖြစ်ပါလျှင် မိမိကို တို့ထိသူသည် မည်သူဖြစ်သည်ကိုလည်းကောင်း၊ အပြစ်ရှိသောမိန်းမဖြစ်ကြောင်းကိုလည်းကောင်း သိပေလိမ့်မည်” ဟု စိတ်ထဲ၌ အောက်မေ့၏။

⁴⁰ယေရှုက “ရှိမုန်၊ သင့်အား ငါပြောစရာတစ်ခုရှိ၏” ဟု ထိုသူအား မိန့်တော်မူ၏။ သူကလည်း “ဆရာ၊ မိန့်တော်မူပါ” ဟု လျှောက်၏။

⁴¹“ငွေချေးသူတစ်ဦး၌ မြီစားနှစ်ဦးရှိ၏။ တစ်ဦးသည် ဒေနာရိ ၅၀၀ ကြွေး၍ အခြားတစ်ဦးသည် ၅၀ ကြွေး၏။ ⁴²ထိုသူနှစ်ဦးစလုံးသည် ဆပ်ပေးနိုင်ခြင်းမရှိသဖြင့် ချေးငွေနှစ်ရပ်စလုံးကို လျှော်ပစ်လိုက်၏။ သို့ဖြစ်၍ ထိုသူနှစ်ဦးအနက် အဘယ်သူသည် သူ့ကို သာ၍ချစ်မည်နည်း” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

⁴³ရှိမုန်က “ချေးငွေများများ လျှော်ပစ်ခြင်းခံရသူက သာ၍ချစ်မည်ဟု အကျွန်ုပ်ထင်ပါ၏” ဟု ဖြေ၏။ ယေရှုကလည်း “သင်သည် မှန်ကန်စွာ စီရင်ဆုံးဖြတ်လေပြီ” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

⁴⁴ကိုယ်တော်သည် ထိုမိန်းမဘက်သို့ လှည့်တော်မူ၍ ရှိမုန်အား “ဤမိန်းမကို သင်မြင်သလော။ ငါသည် သင်၏အိမ်သို့ ဝင်ခဲ့၏၊ သင်သည် ငါ၏ခြေဖို့ ရေကိုမျှ မပေးခဲ့၊ သို့ရာတွင် ဤမိန်းမသည် မိမိမျက်ရည်ဖြင့် ငါ၏ခြေကို စွတ်စိုစေ၍ မိမိဆံပင်ဖြင့် သုတ်လေပြီ။ ⁴⁵သင်သည် ငါ့ကို မနမ်းရှုပ်ခဲ့၊ သို့ရာတွင် ဤမိန်းမမူကား ငါဝင်လာချိန်မှစ၍ ငါ၏ခြေကို နမ်းရှုပ်ခြင်း မရပ်မစဲ ပြုလျက်ရှိ၏။ ⁴⁶သင်သည် ငါ၏ဦးခေါင်းကို ဆီနှင့် မလိမ်းခဲ့၊ သို့ရာတွင် ဤမိန်းမသည် ငါ၏ခြေကို နံ့သာဆီဖြင့် လိမ်းကျံလေပြီ။ ⁴⁷ထို့ကြောင့် သူသည် များစွာချစ်ခဲ့သောကြောင့် သူ၏များပြားသောအပြစ်တို့ကို လွတ်ငြိမ်းပြီဖြစ်ကြောင်း သင့်အား ငါဆို၏။ သို့ရာတွင် အနည်းငယ်သာ လွတ်ငြိမ်းခြင်းခံရသူသည် အနည်းငယ်သာ ချစ်တတ်၏” ဟု မိန့်တော်မူ၏။ ⁴⁸ထိုအခါ ထိုမိန်းမအား “သင်၏အပြစ်တို့ကို လွတ်ငြိမ်းပြီ” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

⁴⁹ထိုအခါ ကိုယ်တော်နှင့်အတူ စားပွဲ၌လျောင်းသော ဧည့်သည်တို့သည် “အပြစ်များကိုပင် လွတ်ငြိမ်းစေသော ဤသူကား အဘယ်သူနည်း” ဟု အချင်းချင်း မေးမြန်းစပြုကြ၏။

⁵⁰ကိုယ်တော်သည် ထိုမိန်းမအား “သင်၏ယုံကြည်ခြင်းသည် သင့်ကို ကယ်တင်လေပြီ၊ ငြိမ်သက်ခြင်းနှင့် သွားလော့” ဟု မိန့်တော်မူ၏။