Lukas 7 FHB Father's Heart Bible™

7 ¹Sanggeus rengse nyarioskeun sakur eta ka jalma rea, Yesus lebet ka Kota Kapernaum. ²Harita aya gandek hiji perwira anu kacida dipikanyaah ku dununganana, keur gering parna meh maot. ³Barang ngadangu wartos ngeunaan Yesus, eta perwira ngutus sawatara kokolot urang Yahudi, menta supaya Yesus sumping sarta nyageurkeun gandekna. ⁴Sanggeus nepi ka Yesus, maranehna menta kalawan daria, “Jalmi eta pantes dipaparin pitulung ku Gusti, ⁵margi anjeunna asih ka bangsa urang, sareng anjeunna anu parantos ngadegkeun tempat ibadah kanggo urang.” ⁶Yesus angkat ngiring ka maranehna. Barang parantos deukeut ka imah, eta perwira ngutus babaturanana pikeun unjukan, “Nun Gusti, teu kedah jadi kalangkung; abdi teu pantes kasumpingan ku Gusti di rohangan abdi. ⁷Nya ku margi kitu abdi oge teu wantun nepangan ka Gusti. Nanging cekap ku hiji sabda bae, tangtos gandek abdi cageur. ⁸Margi abdi oge jalmi anu aya di handapeun kakawasaan, sarta ngabawahan sawatara prajurit. Upami abdi nimbalan ka nu saurang, ‘Indit,’ tangtos indit; ka nu sejen, ‘Datang,’ tangtos datang; ka gandek abdi, ‘Pigawe ieu,’ tangtos dipigawe.”

⁹Ngadangu kitu, Yesus heran ka eta perwira, tuluy ngareret ka jalma rea anu ngiring ka Anjeunna, saur-Na, “Cek Kami ka maraneh, kapercayaan sakieu gedena mah di Israil oge Kami tacan manggih.”

¹⁰Barang anu diutus tadi marulang ka imah, gandek teh geus cageur.

Yesus Ngahirupkeun Deui Putra Hiji Randa

¹¹Teu lila ti harita, Yesus angkat ka hiji kota anu ngaranna Nain, disarengan ku murid-murid-Na jeung jalma rea anu kacida lobana. ¹²Barang geus deukeut kana lawang kota, aya mayit keur diusung ka luar—nya eta hiji-hijina anak ti indungna anu geus randa—sarta loba pisan urang kota anu ngaberik ka eta randa.

¹³Barang Gusti ningali eta randa, Anjeunna karunyaeun, tuluy nyarios, “Ulah ceurik.” ¹⁴Anjeunna ngadeukeutan tuluy nyabak pasaran; nu ngarusung eureun, tuluy saur-Na, “He anak ngora, cek Kami ka maneh, geura hudang!”

¹⁵Nu maot teh gugah diuk tuluy ngomong, tuluy ku Yesus dipasrahkeun ka indungna.

¹⁶Kabeh oge jadi sarieuneun, tuluy maruji ka Rama urang, “Geus aya nabi agung anu muncul di antara urang!” “Rama urang geus nganjang ka umat-Na!” ¹⁷Eta wartos ngeunaan Anjeunna sumebar ka sakuliah Yudea jeung ka sakabeh daerah sabudeureunana.

Yohanes Naros: Naha Leres Anjeun nu Dijangjikeun Teh?

¹⁸Murid-murid Yohanes ngabejaan Yohanes ngeunaan sakabeh perkara eta. Tuluy Yohanes nyaur dua urang muridna, ¹⁹diutus ka Gusti pikeun naros, “Naha leres Gusti teh anu bade sumping teh, atanapi abdi sadaya kedah ngantos-ngantos nu sanes?” ²⁰Barang eta jalma geus narepungan Yesus, pok naros, “Yohanes Jurubaptis ngutus abdi sadaya ka Gusti, naroskeun, ‘Naha leres Gusti teh anu bade sumping teh, atanapi abdi sadaya kedah ngantos-ngantos nu sanes?’”

²¹Dina waktu eta keneh, Anjeunna nyageurkeun loba jalma tina rupa-rupa panyakit, kasakit nular, jeung roh-roh jahat, sarta maparin paningal ka loba jalma lolong.

²²Waler Yesus ka maranehna, “Bejakeun ka Yohanes naon anu ku maraneh katenjo jeung kadenge: nu lolong bisa nenjo, nu lumpuh bisa leumpang, nu lepra jadi beresih, nu torek bisa ngadenge, nu maot harirup deui, jeung nu mariskin narampa wawaran hade. ²³Jeung bagja jalma anu teu kagok ku Kami.”

²⁴Sanggeus utusan Yohanes tadi arindit, Yesus nyarios ka jalma rea ngeunaan Yohanes, “Rek naon maraneh indit ka gurun keusik teh? Rek nenjo tangkal parompong anu oyag katiup angin? ²⁵Lamun lain kitu, rek naon maraneh ka ditu teh? Rek nenjo jalma anu dangdanan ku pakean alus? Sidik, jalma anu marake pakean mewah sarta hirupna sarwa kacukupan mah ayana di karaton raja-raja. ²⁶Tapi rek naon maraneh ka ditu teh—rek nenjo nabi? Enya, cek Kami ka maraneh, leuwih ti nabi. ²⁷Nya ieu jalmana anu geus disebut dina Kitab Suci, ‘Tengetkeun, Kami ngutus utusan Kami ti hareupeun maneh, pikeun nyadiakeun jalan maneh.’

²⁸Cek Kami ka maraneh, ti antara jalma anu dijurukeun ku awewe, taya saurang oge anu leuwih punjul ti batan Yohanes—tapi anu pangleutikna di Karajaan Rama urang leuwih punjul ti batan manehna.”

²⁹(Sakabeh jalma, kaasup para tukang mulung pajeg, sanggeus ngadenge kitu, ngaku yen Rama urang teh adil, da maranehna geus dibaptis ku baptisan Yohanes, ³⁰tapi urang Parisi jeung ahli-ahli Toret mah nolak pangersa Rama urang pikeun dirina, sabab teu daraek dibaptis ku Yohanes.).

³¹“Jadi, jalma jaman ayeuna teh ku Kami rek diupamakeun kana naon, sarta siga naon? ³²Maranehna teh ibarat barudak anu diuk di pasar, silih gentra, ‘Kami geus niup suling pikeun maraneh, tapi maraneh teu daraek ngigel; kami geus nembang lagu pangbaung, tapi maraneh teu daraek ceurik.’ ³³Sabab Yohanes Jurubaptis datang teu dahar roti, teu nginum anggur, ari ceuk maraneh, ‘Manehna kasurupan setan.’ ³⁴Putra Manusa datang dahar jeung nginum, ari ceuk maraneh, ‘Tuh tenjo, tukang nyatu jeung tukang mabok, sobat tukang mulung pajeg jeung jalma dosa!’ ³⁵Sanajan kitu, kabijaksanaan teh kabukti bener ku sakabeh anak-anakna.” ^a a v35 Kabijaksanaan ngabuktikeun dirina ku naon anu dihasilkeunana—panyageur-panyageur jeung wawaran hade ti Yesus nembongkeun saha Anjeunna saenyana.

Loba Dihampura, Loba Nyaahna

³⁶Aya saurang urang Parisi ngulem Yesus tuang bareng. Yesus lebet ka imah eta urang Parisi, tuluy ngariung tuang. ³⁷Di eta kota aya hiji awewe anu kawentar dosa. Barang nyaho yen Yesus keur tuang di imah urang Parisi tea, manehna datang mawa botol pualam eusi minyak seungit. ³⁸Bari ceurik manehna nangtung di tukangeun Yesus deukeut sampean-Na, tuluy ngabaseuhan sampean Yesus ku cipanonna, dipupus ku buukna, diciuman, tuluy dikucuran minyak seungit. ³⁹Nenjo kitu, urang Parisi anu ngulem tea ngomong jero hatena, “Lamun enya ieu jalma teh nabi, tangtu nyaho saha anu nyabak ka Anjeunna sarta kumaha kaayaan ieu awewe—nya eta awewe anu dosa.”

⁴⁰Waler Yesus ka manehna, “Simon, aya anu rek diomongkeun ku Kami ka maneh.” Ceuk Simon, “Mangga, Guru, carioskeun.”

⁴¹“Aya hiji tukang nginjeumkeun duit, boga nu ngahutang dua urang. Nu saurang hutangna lima ratus dinar, nu saurang deui lima puluh dinar. ⁴²Ku sabab duanana teu bisa mayar, duanana dibebaskeun tina hutangna. Cik, ti nu duaan teh saha anu bakal leuwih nyaah ka manehna?”

⁴³Walon Simon, “Panginten anu dihampura hutang nu leuwih gede.” Saur Yesus, “Bener pangira maneh.”

⁴⁴Tuluy ngareret ka eta awewe, saur-Na ka Simon, “Tenjo ieu awewe. Kami asup ka imah maneh—maneh teu nyadiakeun cai pikeun sampean Kami, tapi manehna geus ngabaseuhan sampean Kami ku cipanonna sarta dipupus ku buukna. ⁴⁵Maneh teu ngaciuman ka Kami, tapi manehna, ti barang Kami asup, teu eureun-eureun nyiuman sampean Kami. ⁴⁶Maneh teu ngaminyakan sirah Kami ku minyak, tapi manehna geus ngucuran sampean Kami ku minyak seungit. ⁴⁷Nya ku sabab eta cek Kami ka maneh, dosana anu loba teh geus dihampura, sabab manehna loba nyaahna. Tapi sing saha anu saeutik dihampura, saeutik oge nyaahna.” ⁴⁸Tuluy saur Yesus ka eta awewe, “Dosa maneh geus dihampura.”

⁴⁹Jalma-jalma anu milu ngariung tuang tuluy pada silih tanya, “Saha ari ieu jalma teh, bet bisa ngahampura dosa?”

⁵⁰Tuluy saur Yesus ka eta awewe, “Kapercayaan maneh geus nyalametkeun maneh; geura mulang reujeung katengtreman.”