Endi bosma nashrda

Luqo 7 FHB Father's Heart Bible™

OtaIsoRuh
Birinchi buyurtmangizga 15% chegirma →
Kitob

Bir askarning imoni Isoni hayratga soldi

Rimlik bir yuzboshi uzoqdan aytilgan bir so'z yetarli ekanini aytadi, Iso esa buni Isroilda tengi yo'q ishonch deb ataydi. U dafn marosimini to'xtatib, bir bevaga o'g'lini qaytarib beradi. Zindondagi Yahyo kelishi kerak bo'lgan zot U emasmi, deb so'raydi. Yomon nom chiqargan bir ayol Uning oldida yig'laydi.

7-bob.

Iso xalqqa bularning barini aytib boʻlgach, Kafarnahumga kirdi. Bir yuzboshining oʻziga qadrli boʻlgan xizmatkori kasal boʻlib, oʻlim yoqasida yotardi. Yuzboshi Iso haqida eshitgach, kelib xizmatkorini sogʻaytirishini soʻrab, yahudiy oqsoqollarni Uning oldiga yubordi. Ular Isoning oldiga kelib, jon-jahdlari bilan yalvorishdi: U shu yaxshilikni qilishingizga arzigulik odam, chunki u xalqimizni yaxshi koʻradi va bizga ibodatxona qurib bergan ham oʻshadir. Iso ular bilan yoʻlga tushdi. U uyga yaqinlashib qolganda, yuzboshi doʻstlarini yuborib, shunday dedi: “Hazratim, oʻzingizni ovora qilmang, chunki men Sizning uyimga kirishingizga noloyiqman. Shu sababli oʻzim Sizning oldingizga kelishga ham jurʼat etmadim. Ammo bir ogʻiz soʻz ayting, xizmatkorim sogʻayadi. Axir, mening oʻzim ham amr ostidagi odamman, qoʻl ostimda askarlarim bor. Biroviga «Bor» desam, boradi; boshqasiga «Kel» desam, keladi; xizmatkorimga «Buni qil» desam, qiladi.”

Iso buni eshitib, yuzboshidan hayratga tushdi va Oʻz orqasidan ergashayotgan olomonga oʻgirilib dedi: “Sizlarga aytamanki, hatto Isroilda ham bunday imonni topmadim.”

Yuborilganlar uyga qaytib kelganda, xizmatkorni sogʻ-salomat topishdi.

Iso bevaning oʻgʻlini tiriltirdi

Oradan koʻp oʻtmay, Iso shogirdlari va katta olomon bilan Nain degan shaharga bordi. U shahar darvozasiga yaqinlashganda, bir oʻlikni koʻtarib chiqishayotgan edi. U beva onasining yakkayu yagona oʻgʻli edi. Ona bilan birga shahardan katta olomon ham bor edi.

Rabbimiz ayolni koʻrib, unga rahmi keldi va: “Yigʻlama”, — dedi. U yaqin borib, tobutga qoʻl tekkizdi; koʻtarib ketayotganlar toʻxtab qolishdi. Iso: “Ey yigit, senga aytaman, oʻrningdan tur!” — dedi.

Oʻlik yigit oʻrnidan turib oʻtirdi va gapira boshladi. Iso esa uni onasiga topshirdi.

Hammani qoʻrquv bosdi va ular Otamizni ulugʻlab: “Oramizda buyuk paygʻambar paydo boʻldi!” “Otamiz Oʻz xalqini yoʻqlab keldi!” — deyishdi. U haqidagi bu xabar butun Yahudiya boʻylab va atrofdagi barcha oʻlkalarga tarqaldi.

Yahyoning savoli: kutilgan Zot Sizmisiz?

Yahyoning shogirdlari bularning barini unga xabar qilishdi. Shunda Yahyo shogirdlaridan ikkitasini chaqirib, ularni Rabbimizning oldiga yubordi va: “Kelishi kutilgan Zot Sizmisiz yoki boshqa birovni kutaylikmi?” — deb soʻratdi. Haligi odamlar Isoning oldiga kelib: “Bizni Choʻmdiruvchi Yahyo Sizning oldingizga yubordi: «Kelishi kutilgan Zot Sizmisiz yoki boshqa birovni kutaylikmi?» — deb soʻrayapti”, — deyishdi.

Oʻsha payt Iso koʻp kishilarni kasalliklardan, dardlardan va yovuz ruhlardan xalos qildi, koʻplab koʻrlarning koʻzini ochdi.

Iso ularga javob berdi: “Borib, koʻrgan va eshitganlaringizni Yahyoga aytinglar: koʻrlar koʻrmoqda, choloqlar yurmoqda, moxovlar poklanmoqda, karlar eshitmoqda, oʻliklar tirilmoqda va kambagʻallarga xushxabar aytilmoqda. Mendan hafsalasi pir boʻlmagan kishi baxtlidir!”

Yahyoning elchilari ketgach, Iso olomonga Yahyo haqida gapira boshladi: “Choʻlga nimani koʻrgani chiqqan edingiz? Shamolda tebranayotgan qamishnimi? Boʻlmasa, nimani koʻrgani chiqdingiz? Nozik kiyim kiygan odamnimi? Mana, hashamatli kiyim kiyib, aysh-ishratda yashaydiganlar shoh saroylarida boʻladi. Xoʻsh, nimani koʻrgani chiqdingiz? Paygʻambarnimi? Ha, sizlarga aytaman: u paygʻambardan ham ulugʻroqdir. Muqaddas Bitikda aytilgan oʻsha zot shu: «Mana, oldingda yoʻlingni tayyorlashi uchun elchimni sendan avval yuboraman.»

Sizlarga aytaman: ayol zotidan tugʻilganlar orasida Yahyodan ulugʻrogʻi yoʻq. Shunday boʻlsa-da, Otamizning Shohligida eng kichik boʻlgan ham undan ulugʻroqdir.”

(Buni eshitgan butun xalq, hatto soliqchilar ham, Yahyoning choʻmdirishi bilan choʻmdirilgani uchun, Otamizni haqqoniy deb tan olishdi. Yahyo tomonidan choʻmdirilmagan farziylar va qonunshunoslar esa Otamizning oʻzlari haqidagi niyatini rad etishdi.)

“Xoʻsh, Men bu avlod kishilarini nimaga oʻxshatay, ular nimaga oʻxshaydi? Ular bozorda oʻtirib, bir-biriga: «Biz sizlarga nay chaldik, sizlar raqsga tushmadingiz; motam qoʻshigʻini kuyladik, sizlar yigʻlamadingiz» — deb hayqirayotgan bolalarga oʻxshaydi. Chunki Choʻmdiruvchi Yahyo kelib, na non yedi, na may ichdi, sizlar esa: «Unga jin chalingan» — deysizlar. Inson Oʻgʻli esa kelib, yeb-ichdi, sizlar esa: «Mana, bir ochofat va mayxoʻr, soliqchilaru gunohkorlarning doʻsti!» — deysizlar. Lekin donolik oʻz farzandlarining bari orqali haqligini isbotlaydi.” a a v35 Donolik oʻzi keltirgan samaralar orqali oʻzini namoyon qiladi — Isoning shifolari va xushxabari Uning aslida kimligini koʻrsatadi.

Koʻp gunohi kechirilgan ayol koʻp sevdi

Bir farziy Isoni oʻzi bilan ovqatlanishga taklif qildi. Iso farziyning uyiga kirib, dasturxon yoniga oʻtirdi. Oʻsha shaharda yashaydigan gunohkor bir ayol Isoning farziyning uyida dasturxon yonida oʻtirganini bilib, atirdan toʻla marmar idish olib keldi. U Isoning orqasida, oyoqlari oldida yigʻlab turib, koʻz yoshlari bilan Uning oyoqlarini hoʻllay boshladi, sochlari bilan artdi, oyoqlaridan oʻpib, atir surtdi. Buni koʻrgan, Uni taklif qilgan farziy ichida: “Agar bu odam paygʻambar boʻlganida, Unga kim qoʻl tegizayotganini va bu ayol qanaqa — gunohkor ekanligini bilardi”, — deb oʻyladi.

Iso unga javoban: “Shimoʻn, senga aytadigan bir gapim bor”, — dedi. U: “Ayting, Ustoz”, — dedi.

“Bir sudxoʻrning ikki qarzdori bor ekan. Biri besh yuz dinor, boshqasi ellik dinor qarz ekan. Ikkisi ham qarzini toʻlay olmagach, u ikkovining ham qarzini kechiribdi. Xoʻsh, ulardan qaysi biri uni koʻproq sevadi?”

Shimoʻn javob berdi: “Menimcha, qarzi koʻproq kechirilgani”. Iso unga: “Toʻgʻri hukm qilding”, — dedi.

Soʻng ayolga oʻgirilib, Shimoʻnga dedi: “Bu ayolni koʻryapsanmi? Men sening uyingga kirdim — sen oyoqlarimga suv ham bermading, u esa oyoqlarimni koʻz yoshlari bilan hoʻllab, sochlari bilan artdi. Sen Meni oʻpmading ham, u esa Men kirganimdan buyon oyoqlarimdan oʻpishdan toʻxtamadi. Sen boshimga moy surtmading, u esa oyoqlarimga atir surtdi. Shuning uchun senga aytaman: uning koʻp gunohlari kechirildi, chunki u koʻp sevdi. Kimning ozi kechirilsa, u oz sevadi.” Soʻng ayolga: “Gunohlaring kechirildi”, — dedi.

Shunda dasturxondagi mehmonlar bir-biridan: “Hatto gunohlarni ham kechiradigan bu Zot kim ekan?” — deb soʻray boshlashdi.

Iso esa ayolga: “Imoning seni qutqardi, tinchlik bilan bor”, — dedi.