လုကာ 8 FHB Father's Heart Bible™

8 ¹ထိုနောက်မကြာမီ ကိုယ်တော်သည် မြို့ရွာများကိုဖြတ်သန်းလျက် ငါတို့၏ခမည်းတော်၏နိုင်ငံတော်နှင့်ဆိုင်သောသတင်းကောင်းကို ဟောပြောကြေညာတော်မူ၏။ တစ်ဆယ့်နှစ်ပါးသောတမန်တော်တို့သည်လည်း ကိုယ်တော်နှင့်အတူရှိကြ၏၊ ²နတ်ဆိုးများနှင့်အနာရောဂါများမှ ပျောက်ကင်းခဲ့ကြသောအမျိုးသမီးအချို့လည်း ကိုယ်တော်နှင့်အတူပါကြ၏။ ထိုသူတို့တွင် နတ်ဆိုးခုနစ်ကောင်ထွက်ခွာခဲ့သော၊ မာဂဒလဟုခေါ်ဝေါ်သောမာရိ၊ ³ဟေရုဒ်မင်း၏ဘဏ္ဍာစိုးဖြစ်သောခုဇ၏ဇနီးယောဟန္န၊ ရှုရှန္နနှင့် အခြားအမျိုးသမီးများစွာတို့ပါဝင်ကြ၏။ ထိုသူတို့သည် မိမိတို့ဥစ္စာပစ္စည်းဖြင့် ကိုယ်တော်တို့အား လုပ်ကျွေးထောက်ပံ့ကြ၏။

⁴မြို့အသီးသီးမှလူတို့သည် အထံတော်သို့လာရောက်၍ လူအုပ်ကြီးစုဝေးလာသောအခါ ကိုယ်တော်သည် ပုံဥပမာဖြင့် မိန့်တော်မူသည်ကား—

⁵“မျိုးစေ့ကြဲသူတစ်ဦးသည် မျိုးစေ့ကြဲရန်ထွက်သွား၏။ မျိုးစေ့ကြဲစဉ် အချို့သောမျိုးစေ့တို့သည် လမ်းဘေးတွင်ကျသဖြင့် ခြေဖြင့်နင်းချေခြင်းကိုခံရ၍ မိုးကောင်းကင်ငှက်တို့သည်လည်း စားကြ၏။ ⁶အချို့သောမျိုးစေ့တို့သည် ကျောက်ပေါ်တွင်ကျ၍ အညှောက်ထွက်သော်လည်း ရေစိုမရှိသောကြောင့် ညှိုးနွမ်းခြောက်သွေ့သွား၏။ ⁷အချို့သောမျိုးစေ့တို့သည် ဆူးပင်များအကြားတွင်ကျ၍ ဆူးပင်တို့သည် အတူတကွကြီးထွားလာပြီးလျှင် ညှဉ်းဆဲဖိနှိပ်ကြ၏။ ⁸အချို့သောမျိုးစေ့တို့မူကား မြေကောင်းတွင်ကျသဖြင့် ကြီးထွား၍ အဆတစ်ရာမျှသောအသီးကိုသီး၏။” ဤသို့မိန့်တော်မူပြီးနောက် “ကြားနိုင်သောနားရှိသူသည် ကြားပါစေ” ဟု ကြွေးကြော်တော်မူ၏။

⁹ကိုယ်တော်၏တပည့်တော်တို့သည် ဤပုံဥပမာ၏အနက်အဓိပ္ပာယ်ကို မေးလျှောက်ကြ၏။

¹⁰ကိုယ်တော်က “ငါတို့၏ခမည်းတော်၏နိုင်ငံတော်နှင့်ဆိုင်သောနက်နဲရာတို့ကို သိခွင့်ကို သင်တို့အားပေးထားပြီ။ ကြွင်းသောသူတို့မူကား ‘မြင်လျက်နှင့်မမြင်၊ ကြားလျက်နှင့်နားမလည်’ စေရန် ပုံဥပမာဖြင့်သာ ကြားကြရ၏” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

¹¹“ထိုပုံဥပမာ၏အနက်ကား ဤသို့တည်း။ မျိုးစေ့သည် ငါတို့၏ခမည်းတော်၏နှုတ်ကပတ်တော်ဖြစ်၏။ ¹²လမ်းဘေးတွင်ကျသောမျိုးစေ့ကား နှုတ်ကပတ်တော်ကိုကြားသောသူများဖြစ်၏။ ထိုနောက် မာရ်နတ်သည်လာ၍ သူတို့မယုံကြည်ဘဲ ကယ်တင်ခြင်းသို့မရောက်စေရန် သူတို့၏နှလုံးထဲမှ နှုတ်ကပတ်တော်ကို နုတ်ယူသွား၏။ ¹³ကျောက်ပေါ်တွင်ကျသောမျိုးစေ့ကား နှုတ်ကပတ်တော်ကိုကြားသောအခါ ဝမ်းမြောက်စွာခံယူသော်လည်း အမြစ်မစွဲသဖြင့် ခဏမျှယုံကြည်ပြီးနောက် စုံစမ်းနှောင့်ယှက်ခြင်းကိုခံရသောအခါ ဖောက်ပြန်သွားကြ၏။ ¹⁴ဆူးပင်များအကြားတွင်ကျသောမျိုးစေ့ကား နှုတ်ကပတ်တော်ကိုကြားသော်လည်း ဘဝ၏စိုးရိမ်ပူပန်မှု၊ စည်းစိမ်ဥစ္စာနှင့် ကာမဂုဏ်ခံစားမှုတို့က သူတို့ကိုဖိနှိပ်ညှဉ်းဆဲသဖြင့် အသီးမမှည့်သောသူများဖြစ်ကြ၏။ ¹⁵မြေကောင်းတွင်ကျသောမျိုးစေ့မူကား ရိုးသားဖြောင့်မတ်၍ကောင်းမြတ်သောစိတ်နှလုံးဖြင့် နှုတ်ကပတ်တော်ကိုကြားနာ၍ စွဲမြဲစွာဆုပ်ကိုင်ကာ သည်းခံခြင်းဖြင့် အသီးသီးသောသူများဖြစ်ကြ၏” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

ဖုံးကွယ်၍မရနိုင်သောအလင်း

¹⁶“မည်သူမျှ မီးခွက်ကိုထွန်း၍ အိုးဖြင့်ဖုံးအုပ်ခြင်း၊ ခုတင်အောက်တွင်ထားခြင်းကိုမပြု။ ဝင်လာသောသူတို့သည် အလင်းကိုမြင်နိုင်စေရန် မီးတင်ခုံပေါ်၌သာ တင်ထား၏။ ¹⁷အကြောင်းမူကား ပေါ်လွင်ထင်ရှားလာမည်မဟုတ်သော ဖုံးကွယ်ထားသည့်အရာ တစ်စုံတစ်ခုမျှမရှိ။ သိသာ၍ အလင်းသို့ရောက်လာမည်မဟုတ်သော လျှို့ဝှက်ထားသည့်အရာ တစ်စုံတစ်ခုမျှမရှိ။ ¹⁸ထို့ကြောင့် သင်တို့သည် မည်သို့နာယူသည်ကို သတိပြုကြလော့။ အကြောင်းမူကား ရှိသောသူအား ထပ်၍ပေးလိမ့်မည်။ မရှိသောသူမူကား မိမိရှိသည်ဟုထင်သောအရာကိုပင် နုတ်ယူခြင်းကိုခံရလိမ့်မည်” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

ငါတို့၏ခမည်းတော်၏မိသားစု

¹⁹ကိုယ်တော်၏မယ်တော်နှင့် ညီတော်များသည် အထံတော်သို့လာကြသော်လည်း လူအုပ်ကြီးကြောင့် အနီးသို့မချဉ်းကပ်နိုင်ကြ။ ²⁰ထိုအခါ လူတစ်ဦးက “ကိုယ်တော်၏မယ်တော်နှင့် ညီတော်များသည် ကိုယ်တော်ကိုတွေ့လိုသဖြင့် ပြင်ဘက်တွင် ရပ်နေကြပါသည်” ဟု လျှောက်လေ၏။

²¹သို့ရာတွင် ကိုယ်တော်က “ငါတို့၏ခမည်းတော်၏နှုတ်ကပတ်တော်ကိုကြားနာ၍ လိုက်လျှောက်ကျင့်သုံးသောသူတို့သည် ငါ၏အမိနှင့် ငါ၏ညီအစ်ကိုများဖြစ်ကြ၏” ဟု ပြန်၍မိန့်တော်မူ၏။

ယေရှုက မုန်တိုင်းကိုဆုံးမတော်မူခြင်း

²²တစ်နေ့သ၌ ကိုယ်တော်နှင့်တကွ တပည့်တော်တို့သည် လှေပေါ်သို့တက်ကြ၏။ ကိုယ်တော်က “အိုင်တစ်ဖက်ကမ်းသို့ ကူးကြစို့” ဟု မိန့်တော်မူသဖြင့် သူတို့သည် ထွက်ခွာကြ၏။

²³လှေဖြင့်ကူးနေကြစဉ် ကိုယ်တော်သည် ကျိန်းစက်အိပ်ပျော်တော်မူ၏။ အိုင်ပေါ်သို့ လေမုန်တိုင်းကျရောက်လာသဖြင့် လှေထဲသို့ ရေဝင်ပြည့်လာ၍ သူတို့သည် ဘေးအန္တရာယ်နှင့်ကြုံတွေ့ကြရ၏။ ²⁴သူတို့သည် ကိုယ်တော်ကိုနှိုး၍ “သခင်၊ သခင်၊ အကျွန်ုပ်တို့ သေကြပါတော့မည်” ဟု လျှောက်ကြ၏။ ကိုယ်တော်သည် ထတော်မူ၍ လေနှင့် ပြင်းထန်သောလှိုင်းတံပိုးကို ဆုံးမတော်မူသဖြင့် ၎င်းတို့သည် ရပ်တန့်၍ ငြိမ်သက်သွား၏။ ²⁵ကိုယ်တော်က “သင်တို့၏ယုံကြည်ခြင်းသည် အဘယ်မှာနည်း” ဟု သူတို့အားမေးတော်မူ၏။ သူတို့သည် ကြောက်ရွံ့အံ့သြလျက် “ဤသူကား အဘယ်သူနည်း။ လေနှင့်ရေကိုပင် အမိန့်ပေးသဖြင့် ၎င်းတို့က နာခံကြသည်တကား” ဟု အချင်းချင်းပြောဆိုကြ၏။

လေဂေါင်မှလွတ်မြောက်သောလူတစ်ဦး

²⁶ထို့နောက် သူတို့သည် ဂါလိလဲပြည်နှင့်မျက်နှာချင်းဆိုင်ရှိ ဂေရာသပြည်သို့ လှေဖြင့်ကူးရောက်ကြ၏။ ²⁷ယေရှုသည် ကုန်းပေါ်သို့တက်ကြွတော်မူသောအခါ ထိုမြို့မှ နတ်ဆိုးပူးဝင်နေသောလူတစ်ဦးသည် ကိုယ်တော်ကိုခရီးဦးကြိုဆို၏။ ထိုသူသည် ကာလကြာမြင့်စွာ အဝတ်အချည်းစည်းဖြင့်နေထိုင်ခဲ့ပြီး အိမ်တွင်မနေဘဲ သင်္ချိုင်းဂူများအကြားတွင် နေထိုင်ခဲ့၏။ ²⁸ထိုသူသည် ယေရှုကိုမြင်လျှင် အော်ဟစ်၍ ရှေ့တော်၌ပျပ်ဝပ်ကာ “အမြင့်ဆုံးသောဘုရားသခင်၏သားတော် ယေရှု၊ ကိုယ်တော်သည် အကျွန်ုပ်ကို အဘယ်သို့ပြုလိုပါသနည်း။ အကျွန်ုပ်ကို မညှဉ်းဆဲပါနှင့်ဟု တောင်းပန်ပါသည်” ဟု ကျယ်လောင်စွာ ဟစ်အော်လေ၏။ ²⁹အကြောင်းမူကား ယေရှုသည် ညစ်ညမ်းသောဝိညာဉ်အား ထိုသူ၏ထဲမှထွက်ခွာရန် အမိန့်ပေးတော်မူပြီဖြစ်၏။ ထိုဝိညာဉ်သည် သူ့ကို အကြိမ်များစွာ ဖမ်းဆုပ်ခဲ့သဖြင့် သံကြိုးများနှင့်ခြေချင်းများဖြင့် ချည်နှောင်၍စောင့်ကြပ်ထားသော်လည်း သူသည် ထိုချည်နှောင်ရာတို့ကိုဖြတ်တောက်၍ နတ်ဆိုး၏နှင်ထုတ်ခြင်းဖြင့် တောကန္တာရသို့ ရောက်သွားတတ်၏။

³⁰ယေရှုက “သင်၏အမည်ကား အဘယ်နည်း” ဟု မေးတော်မူလျှင် နတ်ဆိုးများစွာ ထိုသူ၏ထဲသို့ဝင်ရောက်နေသောကြောင့် သူက “လေဂေါင်” ဟု လျှောက်၏။

³¹ထိုနတ်ဆိုးတို့သည် မိမိတို့ကို အနက်ဆုံးတွင်းသို့ သွားစေရန် အမိန့်မပေးပါမည်အကြောင်း ကိုယ်တော်အား တောင်းပန်ကြ၏။

³²ထိုအရပ်ရှိတောင်ကုန်းပေါ်တွင် ဝက်အုပ်ကြီးတစ်အုပ် ကျက်စားလျက်ရှိ၏။ နတ်ဆိုးတို့သည် ထိုဝက်တို့ထဲသို့ ဝင်ရောက်ခွင့်ပြုပါရန် ကိုယ်တော်အားတောင်းပန်ကြသဖြင့် ကိုယ်တော်သည် ခွင့်ပြုတော်မူ၏။ ³³ထို့ကြောင့် နတ်ဆိုးတို့သည် ထိုသူ၏ထဲမှထွက်၍ ဝက်တို့ထဲသို့ဝင်ကြ၏။ ဝက်အုပ်သည်လည်း ချောက်ကမ်းပါးမှ အိုင်ထဲသို့ အပြေးဆင်း၍ နစ်မြုပ်သေဆုံးကြ၏။

³⁴ဝက်ကျောင်းသားတို့သည် ထိုအဖြစ်အပျက်ကိုမြင်လျှင် ထွက်ပြေး၍ မြို့တွင်းနှင့်ကျေးလက်တောရွာများ၌ သတင်းကြားပြောကြ၏။ ³⁵လူအုပ်သည် ဖြစ်ပျက်သည့်အရာကိုကြည့်ရန် ထွက်လာကြ၏။ ယေရှုထံသို့ရောက်သောအခါ နတ်ဆိုးတို့ထွက်ခွာသွားသောထိုသူသည် အဝတ်အချင်းဝတ်ဆင်လျက် စိတ်နှလုံးကြည်လင်သွားပြီး ယေရှု၏ခြေတော်ရင်း၌ထိုင်နေသည်ကို တွေ့မြင်ကြသဖြင့် ကြောက်ရွံ့ခြင်းသို့ရောက်ကြ၏။ ³⁶မြင်ခဲ့ကြသောသူတို့သည် နတ်ဆိုးပူးဝင်ခဲ့သောထိုသူ အဘယ်သို့ပျောက်ကင်းသွားသည်ကို သူတို့အားပြောပြကြ၏။ ³⁷ဂေရာသပြည်သားအပေါင်းတို့သည် ကြီးစွာသောကြောက်ရွံ့ခြင်းနှင့်ကြုံရသောကြောင့် မိမိတို့ထံမှ ထွက်ခွာသွားပါရန် ကိုယ်တော်အားတောင်းပန်ကြ၏။ ထို့ကြောင့် ကိုယ်တော်သည် လှေပေါ်သို့တက်၍ ပြန်ကြွတော်မူ၏။ ³⁸နတ်ဆိုးတို့ထွက်ခွာသွားသောထိုသူသည် ကိုယ်တော်နှင့်အတူလိုက်ပါခွင့်ပြုပါရန် တောင်းပန်သော်လည်း ယေရှုသည် သူ့ကိုစေလွှတ်တော်မူလျက်

³⁹“သင်၏အိမ်သို့ပြန်၍ ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် သင့်အတွက် မည်မျှကြီးမားသောအမှုကို ပြုတော်မူသည်ကို ပြောကြားလော့” ဟု မိန့်တော်မူ၏။ ထိုသူသည်လည်း ယေရှုသည် သူ့အတွက် မည်မျှကြီးမားသောအမှုကိုပြုတော်မူသည်ကို တစ်မြို့လုံးတွင် လှည့်လည်ကြွေးကြော်လျက် ထွက်သွားလေ၏။

ယုံကြည်ခြင်းဖြင့် ရောဂါပျောက်ကင်းခြင်းနှင့် ရှင်ပြန်ထမြောက်ခြင်း

⁴⁰ယေရှုပြန်ကြွလာတော်မူသောအခါ လူအုပ်သည် ကိုယ်တော်ကိုစောင့်မျှော်နေကြသောကြောင့် ကိုယ်တော်ကို ကြိုဆိုကြ၏။ ⁴¹တရားဇရပ်မှူးဖြစ်သော ယာဣရုအမည်ရှိသူတစ်ဦးသည် လာရောက်၍ ယေရှု၏ခြေတော်ရင်း၌ ပျပ်ဝပ်လျက် မိမိ၏အိမ်သို့ ကြွလာတော်မူရန် တောင်းပန်လေ၏၊ ⁴²အကြောင်းမူကား သူ့တွင် အသက်တစ်ဆယ့်နှစ်နှစ်ခန့်ရှိသော တစ်ဦးတည်းသောသမီးရှိ၍ ထိုသမီးသည် သေအံ့ဆဲဆဲဖြစ်၏။ ယေရှုကြွသွားတော်မူစဉ် လူအုပ်တို့သည် ကိုယ်တော်ကို ထိုးကြိတ်ဝိုင်းအုံကြ၏။ ⁴³အမျိုးသမီးတစ်ဦးသည် တစ်ဆယ့်နှစ်နှစ်ပတ်လုံး သွေးသွန်ရောဂါစွဲကပ်ခဲ့၍ မိမိ၏အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းဥစ္စာရှိသမျှကို ဆရာဝန်များထံတွင် ကုန်ခန်းစေခဲ့သော်လည်း မည်သူမျှ သူ့ရောဂါကို မပျောက်ကင်းစေနိုင်ခဲ့ကြ။ ⁴⁴ထိုအမျိုးသမီးသည် ကိုယ်တော်၏နောက်သို့ချဉ်းကပ်၍ ဝတ်လုံတော်၏ပန်းပွားကို တို့ထိလိုက်ရာ သူ၏သွေးသွန်ရောဂါသည် ချက်ချင်းရပ်တန့်သွား၏။

⁴⁵ယေရှုက “ငါ့ကိုမည်သူထိသနည်း” ဟု မေးတော်မူ၏။ လူအပေါင်းတို့က ငြင်းဆိုကြသောအခါ ပေတရုက “သခင်၊ လူအုပ်တို့သည် ကိုယ်တော်ကို ဝိုင်းအုံထိုးကြိတ်လျက်ရှိကြပါသည်” ဟု လျှောက်၏။

⁴⁶သို့ရာတွင် ယေရှုက “တစ်စုံတစ်ယောက်သည် ငါ့ကိုထိ၏။ အကြောင်းမူကား ငါ့ထံမှ တန်ခိုးထွက်သွားသည်ကို ငါသိ၏” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

⁴⁷ထိုအမျိုးသမီးသည် မိမိပုန်းအောင်းနေ၍မရနိုင်ကြောင်းသိမြင်လျှင် တုန်လှုပ်လျက်လာ၍ ရှေ့တော်၌ပျပ်ဝပ်ကာ အဘယ်ကြောင့်ကိုယ်တော်ကိုထိသည်နှင့် မိမိအဘယ်သို့ချက်ချင်းပျောက်ကင်းသွားသည်ကို လူအပေါင်းတို့ရှေ့တွင် ဖော်ပြလျှောက်ထား၏။

⁴⁸ကိုယ်တော်က “ငါ့သမီး၊ သင်၏ယုံကြည်ခြင်းသည် သင့်ရောဂါကိုပျောက်ကင်းစေပြီ။ ငြိမ်သက်စွာသွားလော့” ဟု သူ့အားမိန့်တော်မူ၏။

⁴⁹ကိုယ်တော်မိန့်တော်မူဆဲတွင် တရားဇရပ်မှူး၏အိမ်မှ လူတစ်ဦးရောက်လာ၍ “သင်၏သမီး သေဆုံးသွားပါပြီ။ ဆရာတော်ကို နောက်တစ်ဖန် မနှောင့်ယှက်ပါနှင့်” ဟု ပြော၏။

⁵⁰သို့ရာတွင် ယေရှုသည်ကြားတော်မူ၍ “မကြောက်နှင့်။ ယုံကြည်လော့။ သို့ပြုလျှင် သူသည်ချမ်းသာရလိမ့်မည်” ဟု ထိုသူအားပြန်၍မိန့်တော်မူ၏။

⁵¹အိမ်သို့ရောက်သောအခါ ပေတရု၊ ယောဟန်၊ ယာကုပ်နှင့် သူငယ်မ၏ဖခင်၊ မိခင်တို့မှတစ်ပါး မည်သူ့ကိုမျှ မိမိနှင့်အတူ မဝင်စေတော်မူ။

⁵²လူအပေါင်းတို့သည် ထိုသူငယ်မအတွက် ငိုကြွေးမြည်တမ်းလျက်ရှိကြ၏။ သို့ရာတွင် ကိုယ်တော်က “မငိုကြွေးကြနှင့်။ သူသည်သေသည်မဟုတ်၊ အိပ်ပျော်နေခြင်းသာဖြစ်၏” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

⁵³ထိုသူတို့သည် သူငယ်မသေပြီဖြစ်ကြောင်းသိ၍ ကိုယ်တော်ကို ပြက်ရယ်ပြုကြ၏။

⁵⁴သို့ရာတွင် ကိုယ်တော်သည် သူငယ်မ၏လက်ကိုဆွဲကိုင်တော်မူ၍ “သူငယ်မ၊ ထလော့” ဟု ခေါ်တော်မူ၏။

⁵⁵ထိုသူငယ်မ၏ဝိညာဉ်သည်ပြန်လာ၍ ချက်ချင်းပင် သူမထ၏။ ကိုယ်တော်သည် သူငယ်မအား စားစရာတစ်စုံတစ်ခုကိုပေးရန် မိန့်တော်မူ၏။ ⁵⁶သူငယ်မ၏မိဘတို့သည် အံ့သြကြ၏။ သို့ရာတွင် ကိုယ်တော်သည် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည့်အရာကို မည်သူ့အားမျှ မပြောကြားရန် သူတို့အားမှာထားတော်မူ၏။