லூக்கா 8

அதிகாரம் 8.

8 ¹அதன்பின் விரைவில், அவர் பட்டணங்கள்தோறும் கிராமங்கள்தோறும் பயணித்து, எங்கள் பிதாவின் ராஜ்யத்தின் நற்செய்தியைப் பிரசங்கித்து அறிவித்தார். பன்னிருவரும் அவரோடு இருந்தார்கள், ²பொல்லாத ஆவிகளிலிருந்தும் வியாதிகளிலிருந்தும் சுகமாக்கப்பட்ட சில ஸ்திரீகளும் உடனிருந்தார்கள்: ஏழு பிசாசுகள் நீங்கிய, மகதலேனாள் என்னப்பட்ட மரியாள், ³ஏரோதின் காரியக்காரனாகிய கூசாவின் மனைவி யோவன்னாள், சூசன்னாள், மற்றும் பலரும் இருந்தார்கள்; இவர்கள் தங்கள் சொந்த வளங்களால் அவர்களுக்கு உதவி செய்தார்கள்.

⁴ஒரு பெருங்கூட்டம் கூடி, ஒவ்வொரு பட்டணத்திலிருந்தும் மக்கள் அவரிடம் வந்தபோது, அவர் ஒரு உவமையாகச் சொன்னார்:

⁵“விதைக்கிறவன் ஒருவன் விதைக்கப் புறப்பட்டான். அவன் விதைக்கையில், சில விதைகள் வழியோரத்தில் விழுந்து மிதிபட்டன, ஆகாயத்துப் பறவைகள் அவற்றைப் பட்சித்துப்போட்டன. ⁶வேறே சில கற்பாறையின்மேல் விழுந்தன; முளைத்து, ஈரமில்லாததினால் காய்ந்துபோயின. ⁷சில முள்ளுகளுக்கிடையில் விழுந்தன; முள்ளுகள் அவற்றோடு வளர்ந்து அவற்றை நெருக்கிப்போட்டன. ⁸வேறே சில நல்ல நிலத்தில் விழுந்து வளர்ந்து, நூறத்தனையாய்ப் பலன் கொடுத்தன.” இதைச் சொல்லிக்கொண்டு அவர், “கேட்கிறதற்குக் காதுள்ளவன் கேட்கக்கடவன்” என்று சத்தமிட்டுச் சொன்னார்.

⁹இந்த உவமையின் அர்த்தம் என்னவென்று அவருடைய சீஷர்கள் அவரிடம் கேட்டார்கள்.

¹⁰அதற்கு அவர், “எங்கள் பிதாவின் ராஜ்யத்தின் இரகசியங்களை அறியும்படி உங்களுக்கு அளிக்கப்பட்டிருக்கிறது; மற்றவர்களுக்கோ, ‘கண்டும் காணாதவர்களாகவும், கேட்டும் உணராதவர்களாகவும்’ இருக்கும்படி உவமைகளாய்ச் சொல்லப்படுகிறது” என்றார்.

¹¹“இப்போது உவமையின் பொருள் இதுவே: விதை என்பது எங்கள் பிதாவின் வசனம். ¹²வழியோரத்தில் விழுந்தவர்கள் கேட்கிறவர்கள்; பின்பு பிசாசு வந்து, அவர்கள் விசுவாசித்து இரட்சிக்கப்படாதபடிக்கு, அவர்களுடைய இருதயத்திலிருந்து வசனத்தை எடுத்துப்போடுகிறான். ¹³கற்பாறையின்மேல் விழுந்தவர்கள், வசனத்தைக் கேட்டவுடன் சந்தோஷத்தோடு ஏற்றுக்கொள்கிறார்கள்; ஆனாலும் அவர்களுக்கு வேரில்லை; சிலகாலம் விசுவாசித்து, பின்பு சோதனைக்காலத்தில் விழுந்துபோகிறார்கள். ¹⁴முள்ளுகளுக்கிடையில் விழுந்தவர்கள் யாரெனில்: இவர்கள் கேட்கிறார்கள், ஆனால் தங்கள் வழியில் போகையில், ஜீவனத்தின் கவலைகளும், ஐசுவரியமும், சுகபோகங்களும் அவர்களை நெருக்கிப்போடுகின்றன; அவர்களுடைய கனி ஒருபோதும் முதிர்வதில்லை. ¹⁵நல்ல நிலத்தில் விழுந்தவனோ: இவர்கள் உண்மையும் நன்மையுமான இருதயத்தோடு வசனத்தைக் கேட்டு, அதை உறுதியாய்க் காத்துக்கொண்டு, பொறுமையோடு கனி கொடுக்கிறார்கள்.”

மறைக்கமுடியாத ஒளி

¹⁶“ஒருவனும் விளக்கைக் கொளுத்தி, அதை ஒரு பாத்திரத்தால் மூடவோ, கட்டிலின்கீழ் வைக்கவோ மாட்டான்; உள்ளே வருகிறவர்கள் வெளிச்சத்தைக் காணும்படி, அதை விளக்குத்தண்டின்மேல் வைப்பான். ¹⁷ஏனெனில் வெளியரங்கமாகாத மறைபொருள் ஒன்றுமில்லை, அறியப்படாமலும் வெளிச்சத்திற்கு வராமலும் இருக்கும் இரகசியம் ஒன்றுமில்லை. ¹⁸ஆகையால் எப்படிக் கேட்கிறீர்கள் என்பதைக் குறித்து எச்சரிக்கையாயிருங்கள்; ஏனெனில் உள்ளவனுக்கே கொடுக்கப்படும்; இல்லாதவனுக்கோ, தனக்கு உண்டென்று அவன் நினைக்கிறதும் எடுத்துக்கொள்ளப்படும்.”

எங்கள் பிதாவின் குடும்பம்

¹⁹அவருடைய தாயாரும் சகோதரரும் அவரிடம் வந்தார்கள், ஆனால் கூட்டத்தின் நிமித்தம் அவரை நெருங்கக்கூடாமல் இருந்தார்கள். ²⁰அப்பொழுது, “உம்முடைய தாயாரும் உம்முடைய சகோதரரும் உம்மைக் காண விரும்பி வெளியே நிற்கிறார்கள்” என்று அவருக்கு அறிவிக்கப்பட்டது.

²¹அதற்கு அவர், “எங்கள் பிதாவின் வசனத்தைக் கேட்டு அதன்படி செய்கிறவர்களே என் தாயும் என் சகோதரருமாயிருக்கிறார்கள்” என்று அவர்களுக்குப் பதிலளித்தார்.

இயேசு புயலைக் கட்டளையிடுகிறார்

²²ஒருநாள் அவரும் அவருடைய சீஷர்களும் ஒரு படகில் ஏறினார்கள். அவர் அவர்களை நோக்கி, “ஏரியின் அக்கரைக்குக் கடந்துபோவோம்” என்றார். அப்படியே அவர்கள் புறப்பட்டார்கள்.

²³அவர்கள் படகோட்டிக்கொண்டிருக்கையில், அவர் நித்திரையாகிவிட்டார். அப்பொழுது புயல்காற்று ஏரியின்மேல் அடித்தது; படகில் தண்ணீர் நிரம்பி, அவர்கள் ஆபத்தில் அகப்பட்டார்கள். ²⁴அவர்கள் அவரை எழுப்பி, “ஐயரே, ஐயரே, மடிந்துபோகிறோம்!” என்றார்கள். அவர் எழுந்து, காற்றையும் கொந்தளிக்கிற தண்ணீரையும் அதட்டினார்; அவை அடங்கின, மிகுந்த அமைதலுண்டாயிற்று. ²⁵அவர் அவர்களை நோக்கி, “உங்கள் விசுவாசம் எங்கே?” என்றார். அவர்கள் பயந்து ஆச்சரியப்பட்டு, “இவர் யாரோ? காற்றுகளுக்கும் தண்ணீருக்கும் இவர் கட்டளையிடுகிறாரே, அவைகளும் இவருக்குக் கீழ்ப்படிகின்றனவே” என்று ஒருவரோடொருவர் சொல்லிக்கொண்டார்கள்.

லேகியோனிலிருந்து விடுதலையான ஒரு மனிதன்

²⁶பின்பு அவர்கள் கலிலேயாவுக்கு எதிரேயிருக்கிற கதரேனருடைய நாட்டிற்குப் படகோட்டிச் சென்றார்கள். ²⁷இயேசு கரையில் இறங்கினபோது, அந்தப் பட்டணத்தைச் சேர்ந்த பிசாசு பிடித்த ஒரு மனிதன் அவருக்கு எதிர்ப்பட்டான். வெகுகாலமாய் அவன் வஸ்திரம் தரியாமலும், வீட்டிலல்ல, கல்லறைகளுக்குள்ளே தங்கியிருந்தான். ²⁸அவன் இயேசுவைக் கண்டவுடனே கூக்குரலிட்டு, அவர் முன்பாக விழுந்து, “இயேசுவே, உன்னதமான தேவனுடைய குமாரனே, உமக்கும் எனக்கும் என்ன? என்னை வேதனைப்படுத்தாதிரும் என்று உம்மை மன்றாடுகிறேன்” என்று உரத்த சத்தமிட்டுச் சொன்னான். ²⁹ஏனெனில் இயேசு அந்தத் தீட்டுள்ள ஆவியை அந்த மனிதனைவிட்டு நீங்கும்படி கட்டளையிட்டிருந்தார்; அது அவனை அநேகந்தரம் பிடித்திருந்தது; சங்கிலிகளாலும் விலங்குகளாலும் கட்டப்பட்டுக் காக்கப்பட்டிருந்தும், அவன் அவற்றை முறித்துப்போட்டு, பிசாசினால் வனாந்தரத்திற்குத் துரத்தப்படுவான்.

³⁰இயேசு அவனை நோக்கி, “உன் பேர் என்ன?” என்று கேட்டார். அவன், “லேகியோன்” என்றான்; ஏனெனில் அநேக பிசாசுகள் அவனுக்குள் புகுந்திருந்தன.

³¹தங்களைப் பாதாளத்திற்குப் போகும்படி கட்டளையிடாதபடிக்கு அவை அவரை மன்றாடின.

³²அங்கே மலைப்பக்கத்தில் அநேகம் பன்றிகளின் ஒரு பெரிய மந்தை மேய்ந்துகொண்டிருந்தது. அந்தப் பன்றிகளுக்குள் புகும்படி தங்களுக்கு உத்தரவு கொடுக்கவேண்டும் என்று பிசாசுகள் அவரை மன்றாடின; அவர் அனுமதித்தார். ³³அப்படியே பிசாசுகள் அந்த மனிதனைவிட்டு நீங்கி, பன்றிகளுக்குள் புகுந்தன; அந்த மந்தை உயர்ந்த மேட்டிலிருந்து ஏரிக்குள் பாய்ந்து மூழ்கிச் செத்துப்போயின.

³⁴மேய்ப்பர்கள் அதைக் கண்டு, ஓடிப்போய், பட்டணத்திலும் நாட்டுப்புறத்திலும் அதை அறிவித்தார்கள். ³⁵நடந்ததைப் பார்க்கும்படி மக்கள் வெளியே வந்தார்கள். அவர்கள் இயேசுவினிடத்தில் வந்தபோது, பிசாசுகள் நீங்கிய அந்த மனிதன் வஸ்திரந்தரித்து, தெளிந்த புத்தியோடு இயேசுவின் பாதத்தண்டையில் உட்கார்ந்திருக்கக் கண்டு, பயமடைந்தார்கள். ³⁶அதைக் கண்டவர்கள், பிசாசு பிடித்திருந்தவன் எப்படிச் சுகமாக்கப்பட்டான் என்பதை அவர்களுக்கு அறிவித்தார்கள். ³⁷அப்பொழுது கதரேனர் நாட்டிலுள்ள மக்கள் யாவரும் மிகவும் பயமடைந்ததினால், தங்களைவிட்டுப் போய்விடும்படி அவரை வேண்டிக்கொண்டார்கள். ஆகவே அவர் படகில் ஏறித் திரும்பிப்போனார். ³⁸பிசாசுகள் நீங்கின அந்த மனிதன் அவரோடேகூட இருக்கும்படி மன்றாடினான்; ஆனால் இயேசு அவனை அனுப்பிவிட்டு,

³⁹“உன் வீட்டிற்குத் திரும்பிப்போய், எங்கள் பிதா உனக்கு எத்தனை பெரிய காரியங்களைச் செய்தார் என்பதை அறிவி” என்றார். அவன் போய், இயேசு தனக்கு எத்தனை பெரிய காரியங்களைச் செய்தார் என்பதை பட்டணம் முழுவதிலும் பிரசித்தப்படுத்தினான்.

விசுவாசத்தால் சுகமாக்கப்பட்டு எழுப்பப்பட்டவர்கள்

⁴⁰இயேசு திரும்பிவந்தபோது, மக்கள் யாவரும் அவருக்காகக் காத்திருந்ததினால், அவரை மகிழ்ச்சியோடு ஏற்றுக்கொண்டார்கள். ⁴¹அப்பொழுது ஜெபஆலயத்தலைவனாகிய யவீரு என்னும் பேருள்ள ஒரு மனிதன் வந்து, இயேசுவின் பாதத்தில் விழுந்து, தன் வீட்டிற்கு வரும்படி அவரை மன்றாடினான்; ⁴²ஏனெனில் அவனுக்கு ஏறக்குறையப் பன்னிரண்டு வயதுள்ள ஒரே மகள் மரணவேதனையில் இருந்தாள். இயேசு போகையில், கூட்டம் அவரை நெருக்கியது. ⁴³அப்பொழுது பன்னிரண்டு வருஷமாய் இரத்தப்போக்குள்ள ஒரு ஸ்திரீ இருந்தாள்; அவள் தன் ஜீவனோபாயம் முழுவதையும் வைத்தியர்மேல் செலவழித்தும், ஒருவராலும் சுகமாக்கப்படக்கூடாமல் இருந்தாள். ⁴⁴அவள் அவருக்குப் பின்னாக வந்து, அவருடைய வஸ்திரத்தின் ஓரத்தைத் தொட்டாள்; உடனே அவளுடைய இரத்தப்போக்கு நின்றுபோயிற்று.

⁴⁵இயேசு, “என்னைத் தொட்டது யார்?” என்றார். எல்லாரும் மறுத்தபோது, பேதுரு, “ஐயரே, கூட்டங்கள் உம்மை நெருக்கி இடித்துக்கொள்கிறார்களே” என்றான்.

⁴⁶ஆனால் இயேசு, “ஒருவர் என்னைத் தொட்டார், என்னிலிருந்து வல்லமை புறப்பட்டதை நான் அறிந்தேன்” என்றார்.

⁴⁷தான் மறைந்திருக்கமுடியாது என்று அந்த ஸ்திரீ கண்டு, நடுங்கிக்கொண்டு வந்து, அவர் முன்பாக விழுந்து, தான் அவரைத் தொட்ட காரணத்தையும், உடனே தான் சுகமாக்கப்பட்டதையும் எல்லாருக்கும் முன்பாக அறிவித்தாள்.

⁴⁸அவர் அவளை நோக்கி, “மகளே, உன் விசுவாசம் உன்னை இரட்சித்தது; சமாதானத்தோடே போ” என்றார்.

⁴⁹அவர் இப்படிப் பேசிக்கொண்டிருக்கையில், ஜெபஆலயத்தலைவனுடைய வீட்டிலிருந்து ஒருவன் வந்து, “உம்முடைய மகள் இறந்துபோனாள்; இனி போதகரை வருத்தப்படுத்தவேண்டாம்” என்றான்.

⁵⁰இயேசு அதைக் கேட்டு அவனுக்குப் பதிலாக, “பயப்படாதே; விசுவாசமாத்திரமாயிரு, அப்பொழுது அவள் இரட்சிக்கப்படுவாள்” என்றார்.

⁵¹அவர் வீட்டிற்கு வந்தபோது, பேதுருவையும், யோவானையும், யாக்கோபையும், பிள்ளையின் தகப்பனையும் தாயையும் தவிர வேறொருவரையும் தம்மோடே உள்ளே வர அனுமதிக்கவில்லை.

⁵²எல்லாரும் அவளுக்காக அழுது புலம்பிக்கொண்டிருந்தார்கள்; ஆனால் அவர், “அழவேண்டாம்; அவள் இறந்துபோகவில்லை, நித்திரையாயிருக்கிறாள்” என்றார்.

⁵³அவள் இறந்துபோனாள் என்று அறிந்திருந்தபடியால், அவர்கள் அவரைப் பரியாசம்பண்ணி நகைத்தார்கள்.

⁵⁴ஆனால் அவர் அவளுடைய கையைப் பிடித்து, “பிள்ளாய், எழுந்திரு” என்று சத்தமிட்டார்.

⁵⁵அவளுடைய ஆவி திரும்பிவந்தது, உடனே அவள் எழுந்திருந்தாள். அவளுக்கு ஏதாவது புசிக்கக் கொடுக்கும்படி அவர் அவர்களுக்குச் சொன்னார். ⁵⁶அவளுடைய தாய்தகப்பன்மார் ஆச்சரியப்பட்டார்கள்; ஆனால் நடந்ததை ஒருவருக்கும் சொல்லவேண்டாம் என்று அவர் அவர்களுக்குக் கட்டளையிட்டார்.