Luka 8

Bölüm 8.

8 ¹Bundan kısa süre sonra İsa, Babamız'ın egemenliğinin Müjdesi'ni duyurarak ve ilan ederek kentleri, köyleri dolaşmaya başladı. On iki öğrencisi de yanındaydı. ²Kötü ruhlardan ve hastalıklardan iyileştirilmiş bazı kadınlar da onunlaydı: İçinden yedi cin çıkmış olan Mecdelli denilen Meryem, ³Hirodes'in kâhyası Kuza'nın karısı Yohanna, Suzanna ve daha birçokları. Bunlar, kendi olanaklarıyla İsa'ya ve öğrencilerine destek oluyorlardı.

⁴Büyük bir kalabalık toplanınca ve her kentten insanlar ona akın edince, İsa şu benzetmeyi anlattı:

⁵«Ekincinin biri tohum ekmeye çıktı. Ektiği sırada tohumların bir kısmı yol kenarına düştü, ayak altında çiğnendi ve gökteki kuşlar onları yiyip bitirdi. ⁶Kimi kayalık yere düştü; filizlendi ama nem olmadığından kuruyup gitti. ⁷Kimi dikenler arasına düştü; dikenler onunla birlikte büyüyüp filizi boğdu. ⁸Kimi de iyi toprağa düştü, büyüdü ve yüz kat ürün verdi.» İsa bunları söyledikten sonra yüksek sesle, «İşitecek kulağı olan işitsin!» diye seslendi.

⁹Öğrencileri ona bu benzetmenin ne anlama geldiğini sordular.

¹⁰İsa şöyle dedi: «Babamız'ın egemenliğinin sırlarını bilme ayrıcalığı size verildi. Ama geri kalanlara benzetmelerle sesleniyorum. Öyle ki, ‹baksalar da görmesinler, duysalar da anlamasınlar.›»

¹¹«Benzetmenin anlamı şudur: Tohum, Babamız'ın sözüdür. ¹²Yol kenarındakiler, sözü işitenlerdir. Ama sonra İblis gelir, iman edip kurtulmasınlar diye sözü yüreklerinden alıp götürür. ¹³Kayalık yere düşenler, sözü işitince sevinçle kabul edenlerdir. Ne var ki kökleri yoktur; bir süre iman ederler, ama denenme zamanı gelince imandan dönerler. ¹⁴Dikenler arasına düşenler ise şunlardır: Sözü işitirler, ama yollarına devam ederken yaşamın kaygıları, zenginlikleri ve zevkleri onları boğar, ürünleri de olgunlaşmaz. ¹⁵İyi toprağa düşenler ise, sözü işitip dürüst ve iyi bir yürekle koruyan, direnerek ürün veren kişilerdir.»

Gizlenemeyen Işık

¹⁶«Hiç kimse kandili yakıp bir kapla örtmez ya da yatağın altına koymaz. Tersine, içeri girenler ışığı görsün diye onu bir kandilliğe koyar. ¹⁷Çünkü açığa çıkarılmayacak gizli hiçbir şey yoktur; bilinmeyecek ve aydınlığa çıkmayacak saklı hiçbir şey yoktur. ¹⁸Bunun için, nasıl dinlediğinize dikkat edin. Kimde varsa, ona daha çok verilecek. Kimde yoksa, kendisinde var sandığı da elinden alınacak.»

Babamız'ın Ailesi

¹⁹İsa'nın annesiyle kardeşleri ona geldiler, ama kalabalık yüzünden yanına varamadılar. ²⁰İsa'ya, «Annenle kardeşlerin dışarıda duruyor, seni görmek istiyorlar» diye haber verildi.

²¹Ama İsa onlara şöyle karşılık verdi: «Annem ve kardeşlerim, Babamız'ın sözünü işitip yerine getirenlerdir.»

İsa Fırtınayı Yatıştırıyor

²²Bir gün İsa öğrencileriyle bir tekneye bindi. Onlara, «Gölün karşı yakasına geçelim» dedi. Böylece yola çıktılar.

²³Onlar tekneyle giderken İsa uykuya daldı. O sırada gölde şiddetli bir fırtına koptu. Tekne suyla doldu ve tehlikeye düştüler. ²⁴İsa'yı uyandırıp, «Efendimiz, Efendimiz, öldük!» dediler. İsa kalkıp rüzgârı ve azgın dalgaları azarladı; hepsi dindi, ortalık sütliman oldu. ²⁵İsa öğrencilerine, «İmanınız nerede?» dedi. Onlarsa korku ve şaşkınlık içinde birbirlerine, «Bu adam kim ki, rüzgâra da suya da buyruk veriyor, onlar da sözünü dinliyor?» dediler.

Lejyon'dan Kurtarılan Adam

²⁶Bundan sonra Celile'nin karşısında bulunan Gerasalılar'ın memleketine vardılar. ²⁷İsa karaya çıktığında, kentten cinli bir adam onu karşıladı. Adam uzun zamandır giysi giymiyor, bir evde değil, mezarların arasında yaşıyordu. ²⁸İsa'yı görünce bir çığlık attı, önünde yere kapandı ve yüksek sesle, «Benden ne istiyorsun, ey yüce Tanrı'nın Oğlu İsa? Sana yalvarırım, bana işkence etme!» dedi. ²⁹Çünkü İsa, kötü ruha adamın içinden çıkmasını buyurmuştu. Kötü ruh adamı sık sık tutup ele geçirirdi. Zincirler ve kösteklerle bağlanıp gözaltında tutulsa bile bağlarını koparır, cin tarafından ıssız yerlere sürülürdü.

³⁰İsa ona, «Adın ne?» diye sordu. O da, «Lejyon» dedi. Çünkü onun içine birçok cin girmişti.

³¹Cinler, kendilerine dipsiz derinliklere gitmelerini buyurmaması için İsa'ya yalvarıp durdular.

³²Orada, dağın yamacında otlayan büyük bir domuz sürüsü vardı. Cinler, domuzların içine girmelerine izin vermesi için İsa'ya yalvardılar. İsa da onlara izin verdi. ³³Böylece cinler adamdan çıkıp domuzların içine girdiler. Sürü, dik yamaçtan aşağı göle atılıp boğuldu.

³⁴Domuzları güdenler olup biteni görünce kaçtılar, kentte ve köylerde bunu anlattılar. ³⁵Halk olup biteni görmeye çıktı. İsa'nın yanına geldiklerinde, cinlerden kurtulan adamı giyinmiş, aklı başına gelmiş olarak İsa'nın ayakları dibinde otururken buldular ve korkuya kapıldılar. ³⁶Olayı görenler, cinli adamın nasıl kurtulduğunu halka anlattılar. ³⁷O zaman Gerasa bölgesinin bütün halkı, büyük bir korkuya kapıldıkları için İsa'dan yanlarından ayrılmasını rica ettiler. İsa da tekneye binip geri döndü. ³⁸Cinlerden kurtulan adam İsa'nın yanında kalmak için yalvardı. Ama İsa onu şu sözlerle geri gönderdi:

³⁹«Evine dön, Babamız'ın senin için neler yaptığını anlat.» Adam da gidip İsa'nın kendisi için neler yaptığını bütün kentte duyurdu.

İmanla İyileşti ve Diriltildi

⁴⁰İsa geri döndüğünde kalabalık onu sevinçle karşıladı. Çünkü herkes onu bekliyordu. ⁴¹Yair adında bir adam geldi; havra yöneticisiydi. İsa'nın ayaklarına kapanarak evine gelmesi için yalvardı. ⁴²Çünkü on iki yaşlarındaki biricik kızı ölmek üzereydi. İsa oraya giderken kalabalık onu her yandan sıkıştırıyordu. ⁴³On iki yıldır kanaması olan bir kadın vardı. Bütün varını yoğunu hekimlere harcamıştı, ama hiçbiri onu iyileştirememişti. ⁴⁴Kadın İsa'nın arkasından yaklaşıp giysisinin eteğine dokundu ve o anda kanaması kesildi.

⁴⁵İsa, «Bana kim dokundu?» diye sordu. Herkes inkâr edince Petrus, «Efendimiz, kalabalık seni çevremiş, sıkıştırıyor» dedi.

⁴⁶Ama İsa, «Birisi bana dokundu. İçimden bir gücün akıp gittiğini hissettim» dedi.

⁴⁷Kadın, gizlenemeyeceğini anlayınca titreyerek geldi, İsa'nın önünde yere kapandı. Bütün halkın önünde, ona neden dokunduğunu ve o anda nasıl iyileştiğini açıkladı.

⁴⁸İsa ona, «Kızım, imanın seni iyileştirdi. Esenlikle git» dedi.

⁴⁹İsa daha konuşurken havra yöneticisinin evinden biri geldi. «Kızın öldü» dedi, «Öğretmeni artık rahatsız etme.»

⁵⁰Ama İsa bunu duyunca ona, «Korkma, yalnız iman et; kızın kurtulacak» diye karşılık verdi.

⁵¹İsa eve varınca Petrus, Yuhanna, Yakup ve çocuğun annesiyle babası dışında hiç kimsenin içeri girmesine izin vermedi.

⁵²Herkes kız için ağlıyor, dövünüyordu. İsa, «Ağlamayın» dedi, «Kız ölmedi, sadece uyuyor.»

⁵³Kızın öldüğünü bildikleri için İsa'yla alay ettiler.

⁵⁴İsa ise kızın elinden tutup, «Çocuğum, kalk!» diye seslendi.

⁵⁵Kızın ruhu yeniden bedenine döndü ve kız hemen ayağa kalktı. İsa, ona yiyecek bir şeyler verilmesini söyledi. ⁵⁶Kızın annesiyle babası şaşkına döndüler. Ama İsa, olup biteni hiç kimseye söylememelerini buyurdu.