လုကာ 9 FHB Father's Heart Bible™

အခန်း 9။

9 ¹ယေရှုသည် တပည့်တော်တစ်ဆယ့်နှစ်ပါးကို စုဝေးစေ၍ ခေါ်တော်မူပြီးလျှင် နတ်ဆိုးအပေါင်းကို နိုင်သောတန်ခိုးနှင့် အာဏာကိုလည်းကောင်း၊ အနာရောဂါများကို ပျောက်ကင်းစေနိုင်သောတန်ခိုးကိုလည်းကောင်း ပေးအပ်တော်မူ၏။ ²ထို့နောက် ငါတို့၏ခမည်းတော်၏နိုင်ငံတော်ကို ကြေညာစေရန်နှင့် ဖျားနာသူများကို ကျန်းမာစေရန် သူတို့ကို စေလွှတ်တော်မူ၏။

³ကိုယ်တော်က “ခရီးအတွက် အဘယ်အရာကိုမျှ မယူကြနှင့်။ တောင်ဝှေးဖြစ်စေ၊ လွယ်အိတ်ဖြစ်စေ၊ မုန့်ဖြစ်စေ၊ ငွေဖြစ်စေ မပါစေနှင့်။ အင်္ကျီနှစ်ထည်စီလည်း မယူကြနှင့်။ ⁴မည်သည့်အိမ်သို့ ဝင်သည်မဆို ထိုအိမ်၌ တည်းခိုကြလော့။ ထိုအိမ်မှလည်း ထွက်ခွာကြလော့။ ⁵သင်တို့ကို လက်မခံသောအရပ်မှ ထွက်ခွာသောအခါ ထိုမြို့ကို ဆန့်ကျင်သက်သေဖြစ်စေရန် သင်တို့၏ခြေဖဝါးမှ မြေမှုန့်ကို ခါချကြလော့” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

⁶ထို့နောက် သူတို့သည် ထွက်ခွာ၍ သတင်းကောင်းကို ကြေညာလျက်၊ အရပ်တကာ၌ အနာရောဂါများကို ပျောက်ကင်းစေလျက် ရွာတစ်ရွာမှ တစ်ရွာသို့ လှည့်လည်သွားကြ၏။

⁷စော်ဘွားဟေရုဒ်သည် ဖြစ်ပျက်သမျှသောအမှုတို့ကို ကြားသိရသောအခါ တွေဝေခြင်းသို့ ရောက်လေ၏။ အကြောင်းမူကား အချို့က ယောဟန်သည် သေခြင်းမှ ရှင်ပြန်ထမြောက်လေပြီဟု ဆိုကြ၏။ ⁸အချို့က ဧလိယ ပေါ်ထွန်းလေပြီဟူ၍လည်းကောင်း၊ အချို့ကမူ ရှေးပရောဖက်တစ်ပါးပါး ရှင်ပြန်ထမြောက်လေပြီဟူ၍လည်းကောင်း ဆိုကြ၏။ ⁹ဟေရုဒ်က “ယောဟန်ကို ငါကိုယ်တိုင် ဦးခေါင်းဖြတ်ခဲ့ပြီ။ သို့ဖြစ်လျှင် ဤသို့သောအကြောင်းများကို ငါကြားရသော ဤသူကား မည်သူနည်း” ဟု ဆို၏။ ထို့နောက် ကိုယ်တော်ကို တွေ့မြင်ရန် အစဉ်ရှာဖွေလျက်နေ၏။

မုန့်ငါးလုံးဖြင့် လူငါးထောင်ကို ကျွေးမွေးခြင်း

¹⁰တမန်တော်တို့သည် ပြန်လာကြသောအခါ မိမိတို့ပြုခဲ့သမျှကို ယေရှုအား လျှောက်ထားကြ၏။ ကိုယ်တော်သည် သူတို့ကို ခေါ်ဆောင်တော်မူ၍ ဗက်ဇဲဒဟုခေါ်သောမြို့သို့ သီးသန့်ကြွသွားတော်မူ၏။ ¹¹သို့ရာတွင် လူအပေါင်းတို့သည် သိရှိ၍ နောက်တော်သို့ လိုက်ကြ၏။ ကိုယ်တော်သည် သူတို့ကို ကြိုဆိုလက်ခံတော်မူ၍ ငါတို့၏ခမည်းတော်၏နိုင်ငံတော်အကြောင်းကို မိန့်ကြားတော်မူ၏။ ထို့ပြင် ကုသမှုလိုအပ်သူများကိုလည်း ကျန်းမာစေတော်မူ၏။ ¹²နေ့အချိန်ကုန်ဆုံးခါနီးသောအခါ တစ်ဆယ့်နှစ်ပါးသောတပည့်တော်တို့သည် အထံတော်သို့ ချဉ်းကပ်၍ “လူအပေါင်းတို့သည် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ရွာများနှင့် တောရွာများ၌ တည်းခိုစရာနှင့် စားစရာကို ရှာဖွေနိုင်ကြစေရန် သူတို့ကို လွှတ်လိုက်တော်မူပါ။ အကျွန်ုပ်တို့သည် ဤတောကန္တာရအရပ်၌ ရှိနေကြပါသည်” ဟု လျှောက်ထားကြ၏။

¹³ကိုယ်တော်က “သင်တို့ပင် သူတို့အား စားစရာတစ်စုံတစ်ခုကို ပေးကြလော့” ဟု မိန့်တော်မူ၏။ သူတို့က “အကျွန်ုပ်တို့တွင် မုန့်ငါးလုံးနှင့် ငါးနှစ်ကောင်မှတစ်ပါး အခြားမရှိပါ။ ဤလူအပေါင်းတို့အဖို့ အစာကို အကျွန်ုပ်တို့ သွား၍ဝယ်မှသာလျှင် ဖြစ်နိုင်ပါမည်” ဟု လျှောက်ကြ၏။

¹⁴အကြောင်းမူကား ထိုအရပ်၌ ယောက်ျားဦးရေ ငါးထောင်ခန့်ရှိ၏။ ကိုယ်တော်က တပည့်တော်တို့အား “သူတို့ကို ငါးဆယ်ခန့်စီ အစုလိုက် ထိုင်စေကြလော့” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

¹⁵ထိုသို့ပြု၍ လူအပေါင်းကို ထိုင်စေကြ၏။ ¹⁶ကိုယ်တော်သည် မုန့်ငါးလုံးနှင့် ငါးနှစ်ကောင်ကို ယူတော်မူ၍ ကောင်းကင်သို့ မျှော်ကြည့်လျက် ကျေးဇူးတော်ကို ချီးမွမ်းပြီးလျှင် မုန့်ကို ဖဲ့တော်မူ၏။ ထို့နောက် လူအပေါင်းတို့အား ဝေငှစေရန် တပည့်တော်တို့အား ဆက်လက်ပေးတော်မူ၏။ ¹⁷လူအပေါင်းတို့သည် စား၍ ဝကြ၏။ ကြွင်းကျန်သောအကျိုးအပဲ့တို့ကို ကောက်သိမ်းရာ တစ်ဆယ့်နှစ်တောင်းအပြည့်ရ၏။

ငါသည် မည်သူဖြစ်သည်ဟု သင်တို့ဆိုကြသနည်း

¹⁸တစ်နေ့သ၌ ယေရှုသည် တပည့်တော်တို့ အနီးတွင်ရှိစဉ် တစ်ပါးတည်း ဆုတောင်းတော်မူနေ၍ သူတို့အား “လူအပေါင်းတို့က ငါ့ကို မည်သူဖြစ်သည်ဟု ဆိုကြသနည်း” ဟု မေးတော်မူ၏။

¹⁹သူတို့က “ဗတ္တိဇံဆရာယောဟန်ဖြစ်သည်ဟု ဆိုကြပါသည်။ အချို့က ဧလိယဖြစ်သည်ဟု ဆိုကြပါသည်။ အချို့ကမူ ရှေးပရောဖက်တစ်ပါး ရှင်ပြန်ထမြောက်လေပြီဟု ဆိုကြပါသည်” ဟု လျှောက်ကြ၏။

²⁰ကိုယ်တော်က “သို့ရာတွင် သင်တို့က ငါ့ကို မည်သူဖြစ်သည်ဟု ဆိုကြသနည်း” ဟု မေးတော်မူ၏။ ပေတရုက “ကိုယ်တော်သည် ငါတို့၏ခမည်းတော်၏ခရစ်တော် ဖြစ်တော်မူပါသည်” ဟု လျှောက်၏။ ^a a v20 ပေတရုသည် ယေရှုကို “ငါတို့၏ခမည်းတော်၏ခရစ်တော်” ဟုခေါ်သောအခါ၊ ယေရှုသည် ခမည်းတော်စေလွှတ်တော်မူသော ဘိသိက်ခံတော်မူသောအရှင်ဖြစ်ကြောင်း ဝန်ခံခြင်းဖြစ်၏။ ထိုသားတော်သည် မိမိကို စေလွှတ်တော်မူသော ခမည်းတော်နှင့် ကွဲပြားခြားနားတော်မူ၏။

လူသားသည် ဆင်းရဲဒုက္ခခံရမည်

²¹ယေရှုသည် ဤအကြောင်းကို မည်သူ့အားမျှ မပြောကြရန် သူတို့အား တင်းကြပ်စွာ ပညတ်မှာထားတော်မူ၏။

²²ကိုယ်တော်က “လူသားသည် များစွာသောဆင်းရဲဒုက္ခကို ခံရမည်။ အကြီးအကဲများ၊ ယဇ်ပုရောဟိတ်ကြီးများနှင့် ကျမ်းတတ်ဆရာများ၏ ပယ်ထုတ်ခြင်းကိုလည်း ခံရမည်။ အသေသတ်ခြင်းကိုလည်း ခံရမည်။ တတိယနေ့၌ ရှင်ပြန်ထမြောက်လိမ့်မည်” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

²³ထို့နောက် ကိုယ်တော်သည် လူအပေါင်းတို့အား “ငါ့နောက်သို့ လိုက်လိုသောသူမည်သည်ကား မိမိကိုယ်ကို ငြင်းပယ်၍ မိမိ၏လက်ဝါးကပ်တိုင်ကို နေ့စဉ်ထမ်းလျက် ငါ့နောက်သို့ လိုက်ရမည်။ ²⁴အကြောင်းမူကား မိမိအသက်ကို ကယ်ဆယ်လိုသောသူသည် ထိုအသက်ကို ဆုံးရှုံးလိမ့်မည်။ သို့ရာတွင် ငါ့ကြောင့် မိမိအသက်ကို ဆုံးရှုံးသောသူသည် ထိုအသက်ကို ကယ်ဆယ်လိမ့်မည်။ ²⁵လူတစ်ဦးသည် ကမ္ဘာလောကတစ်ခုလုံးကို အစိုးရသော်လည်း မိမိကိုယ်ကို ဆုံးရှုံးဆုံးပါးစေလျှင် အဘယ်အကျိုးရှိအံ့နည်း။ ²⁶ငါ့ကိုလည်းကောင်း၊ ငါ့စကားကိုလည်းကောင်း ရှက်သောသူကို၊ လူသားသည် မိမိ၏ဘုန်းတော်၊ ခမည်းတော်၏ဘုန်းတော်နှင့် သန့်ရှင်းသောကောင်းကင်တမန်များ၏ဘုန်းနှင့်တကွ ကြွလာသောအခါ ရှက်တော်မူလိမ့်မည်။ ²⁷အမှန်အကန် သင်တို့အား ငါဆိုသည်ကား၊ ဤနေရာ၌ ရပ်နေသောသူအချို့တို့သည် ငါတို့၏ခမည်းတော်၏နိုင်ငံတော်ကို မမြင်ရမီ သေခြင်းကို မမြည်းစမ်းရကြ” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

ခမည်းတော်သည် သားတော်ကို ဘုန်းထင်ရှားစေတော်မူခြင်း

²⁸ဤစကားများကို မိန့်တော်မူပြီးနောက် ရှစ်ရက်ခန့်ကြာသောအခါ ယေရှုသည် ပေတရု၊ ယောဟန်နှင့် ယာကုပ်တို့ကို ခေါ်ဆောင်တော်မူ၍ ဆုတောင်းရန် တောင်ပေါ်သို့ တက်ကြွတော်မူ၏။ ²⁹ဆုတောင်းတော်မူနေစဉ် မျက်နှာတော်၏အဆင်းသည် ပြောင်းလဲ၍ အဝတ်တော်သည် ပြောင်ပြောင်လက်လက် ဖြူဖွေးလာ၏။ ³⁰ထိုအခါ မောရှေနှင့် ဧလိယတည်းဟူသော လူနှစ်ဦးသည် ကိုယ်တော်နှင့်အတူ စကားပြောလျက်ရှိကြ၏။ ³¹သူတို့သည် ဘုန်းအသရေနှင့် ထင်ရှားပေါ်လာ၍ ကိုယ်တော်သည် ယေရုရှလင်မြို့၌ ပြည့်စုံစေတော်မူမည့် စုတေတော်မူခြင်းအကြောင်းကို ပြောဆိုလျက်ရှိကြ၏။

³²ပေတရုနှင့် သူ၏အဖော်တို့သည် အိပ်ချင်လွန်း၍ မှေးစက်လျက်ရှိကြ၏။ သို့ရာတွင် နိုးထလာကြသောအခါ ကိုယ်တော်၏ဘုန်းတော်ကိုလည်းကောင်း၊ ကိုယ်တော်နှင့်အတူ ရပ်နေသောသူနှစ်ဦးကိုလည်းကောင်း မြင်ကြ၏။ ³³ထိုသူတို့သည် ကိုယ်တော်ထံမှ ထွက်ခွာကြသောအခါ ပေတရုက ယေရှုအား “အရှင်ဘုရား၊ အကျွန်ုပ်တို့ ဤအရပ်၌ ရှိနေခြင်းသည် ကောင်းပါ၏။ တဲသုံးဆောင်ကို ဆောက်လုပ်ကြပါစို့။ ကိုယ်တော်အတွက် တစ်ဆောင်၊ မောရှေအတွက် တစ်ဆောင်၊ ဧလိယအတွက် တစ်ဆောင်ဖြစ်ပါစေ” ဟု လျှောက်၏။ သူသည် မိမိပြောဆိုသောစကားကို ကိုယ်တိုင်မသိချေ။

³⁴ထိုသို့ပြောဆိုနေစဉ် မိုးတိမ်တစ်ခုသည် ရောက်လာ၍ သူတို့ကို အရိပ်ဖြင့် လွှမ်းမိုးလေ၏။ မိုးတိမ်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ကြသောအခါ သူတို့သည် ကြောက်ရွံ့ကြ၏။

³⁵မိုးတိမ်ထဲမှ အသံတော်က “ဤသူကား ငါ၏သားတော်၊ ငါရွေးချယ်တော်မူသောသူ ဖြစ်၏။ သူ့စကားကို နားထောင်ကြလော့” ဟု မိန့်တော်မူ၏။ ^b b v35 အသွင်တော်ပြောင်းလဲသောအချိန်၌ ခမည်းတော်၏အသံတော်ကိုယ်တိုင်က ယေရှုကို “ငါ၏သားတော်၊ ငါရွေးချယ်တော်မူသောသူ” ဟု အမည်ပေးတော်မူ၏။ ဤသားတော်ကား ခမည်းတော် နှစ်သက်မြတ်နိုးတော်မူသောသားတော်ပင်ဖြစ်၍ ယခုအခါ ဘုန်းအသရေနှင့်တကွ ထင်ရှားပေါ်လွင်လာတော်မူ၏။

³⁶အသံတော်ဆိတ်သုဉ်းသွားသောအခါ ယေရှုတစ်ပါးတည်းသာ ရှိနေသည်ကို တွေ့ကြ၏။ သူတို့သည် တိတ်ဆိတ်စွာနေ၍ မိမိတို့ မြင်ခဲ့သမျှကို ထိုနေ့ရက်များ၌ မည်သူ့အားမျှ မပြောကြချေ။

ဖခင်တစ်ဦး၏သားသည် အမှောင်မှ လွတ်မြောက်ခြင်း

³⁷နောက်တစ်နေ့တွင် သူတို့သည် တောင်ပေါ်မှ ဆင်းလာကြသောအခါ လူအုပ်ကြီးသည် ကိုယ်တော်ကို ကြိုဆိုတွေ့ဆုံ၏။ ³⁸လူအုပ်ထဲမှ လူတစ်ဦးက “ဆရာသခင်၊ အကျွန်ုပ်၏သားကို ကြည့်ရှုတော်မူပါ။ အကြောင်းမူကား သူသည် အကျွန်ုပ်၏ တစ်ဦးတည်းသောသား ဖြစ်ပါ၏။ ³⁹နတ်ဆိုးသည် သူ့ကို ဖမ်းဆီး၍ သူသည် ရုတ်တရက် အော်ဟစ်တတ်ပါ၏။ နတ်ဆိုးသည် သူ့ကို တုန်တက်စေသဖြင့် ခံတွင်းမှ အမြှုပ်များ ထွက်လာသည်အထိ ဖြစ်ပါ၏။ သူ့ကို ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်လျက် ခဲယဉ်းစွာမှသာ ထွက်ခွာတတ်ပါ၏။ ⁴⁰ထိုနတ်ဆိုးကို နှင်ထုတ်ပေးရန် ကိုယ်တော်၏တပည့်များအား အကျွန်ုပ် တောင်းပန်ခဲ့ပါ၏။ သို့ရာတွင် သူတို့ မစွမ်းဆောင်နိုင်ကြပါ” ဟု ဟစ်အော်လျှောက်ထား၏။

⁴¹ယေရှုက “မယုံကြည်တတ်သော၊ ကောက်ကျစ်သောလူမျိုးတို့၊ ငါသည် သင်တို့နှင့်အတူ အဘယ်မျှကာလ နေ၍ သင်တို့ကို သည်းခံရဦးမည်နည်း။ သင်၏သားကို ဤအရပ်သို့ ခေါ်ဆောင်ခဲ့လော့” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

⁴²သူငယ်သည် လာနေစဉ် နတ်ဆိုးသည် သူ့ကို မြေသို့ လှဲချ၍ တုန်တက်စေ၏။ သို့ရာတွင် ယေရှုသည် ညစ်ညမ်းသောနတ်ကို ဆုံးမတော်မူ၍ သူငယ်ကို ကျန်းမာစေတော်မူပြီးလျှင် ဖခင်ထံသို့ ပြန်အပ်တော်မူ၏။

လူသားသည် အပ်နှံခြင်းခံရမည်

⁴³လူအပေါင်းတို့သည် ငါတို့၏ခမည်းတော်၏ ဘုန်းကြီးတော်မူခြင်းကို အံ့သြကြကုန်၏။ လူတိုင်းသည် ယေရှုပြုတော်မူသမျှအပေါ် အံ့အားသင့်နေကြစဉ် ကိုယ်တော်သည် တပည့်တော်တို့အား၊

⁴⁴“ဤစကားများကို သင်တို့၏နားထဲ၌ သိုမှီးထားကြလော့။ လူသားသည် မကြာမီ လူတို့၏လက်သို့ အပ်နှံခြင်းခံရလိမ့်မည်” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

⁴⁵သို့ရာတွင် သူတို့သည် ဤစကားကို နားမလည်ကြချေ။ ထိုစကားကို သူတို့ သိနားမလည်နိုင်ကြစေရန် သူတို့မှ ဖုံးကွယ်ထားခြင်းဖြစ်၏။ ထို့ပြင် ထိုအကြောင်းကို ကိုယ်တော်အား မေးလျှောက်ရန်လည်း ကြောက်ရွံ့ကြ၏။

⁴⁶ထိုအခါ မိမိတို့အနက် မည်သူသည် အကြီးမြတ်ဆုံးဖြစ်သနည်းဟူ၍ သူတို့အချင်းချင်း အငြင်းပွားမှု ဖြစ်ပေါ်လာ၏။ ⁴⁷သို့ရာတွင် ယေရှုသည် သူတို့၏စိတ်နှလုံးအကြံအစည်ကို သိတော်မူသဖြင့် သူငယ်တစ်ယောက်ကို ခေါ်ယူ၍ မိမိ၏အနားတွင် ရပ်စေတော်မူ၏။

⁴⁸ထို့နောက် သူတို့အား “ဤသူငယ်ကို ငါ့နာမ၌ လက်ခံသောသူသည် ငါ့ကို လက်ခံ၏။ ငါ့ကို လက်ခံသောသူသည် ငါ့ကို စေလွှတ်တော်မူသောအရှင်ကို လက်ခံ၏။ အကြောင်းမူကား သင်တို့အားလုံးတွင် အယုတ်ဆုံးသောသူသည် အကြီးမြတ်ဆုံးဖြစ်၏” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

⁴⁹ယောဟန်က “အရှင်ဘုရား၊ လူတစ်ဦးသည် ကိုယ်တော်၏နာမကို အမှီပြု၍ နတ်ဆိုးများကို နှင်ထုတ်နေသည်ကို အကျွန်ုပ်တို့ မြင်၍ သူ့ကို တားမြစ်ရန် ကြိုးစားခဲ့ကြပါ၏။ အကြောင်းမူကား သူသည် အကျွန်ုပ်တို့နှင့်အတူ မလိုက်သောကြောင့်ဖြစ်ပါ၏” ဟု လျှောက်၏။

⁵⁰ယေရှုက “သူ့ကို မတားမြစ်ကြနှင့်။ အကြောင်းမူကား သင်တို့ကို မဆန့်ကျင်သောသူသည် သင်တို့ဘက်၌ရှိ၏” ဟု သူ့အား မိန့်တော်မူ၏။

ယေရှုသည် ယေရုရှလင်မြို့သို့ မျက်နှာတော်မူတော်မူခြင်း

⁵¹ကိုယ်တော်ကို ကောင်းကင်ဘုံသို့ ဆောင်ယူတော်မူမည့်အချိန် နီးကပ်လာသောအခါ ယေရှုသည် ယေရုရှလင်မြို့သို့ ကြွသွားရန် သန္နိဋ္ဌာန်ချမှတ်၍ မျက်နှာတော်ကို မူတော်မူ၏။ ⁵²ကိုယ်တော်သည် မိမိရှေ့တွင် တမန်များကို စေလွှတ်တော်မူ၏။ သူတို့သည် ကိုယ်တော်အတွက် ပြင်ဆင်ရန် ရှမာရိရွာတစ်ရွာသို့ သွားရောက်ဝင်ကြ၏။ ⁵³သို့ရာတွင် ကိုယ်တော်သည် ယေရုရှလင်မြို့သို့ ခရီးပြုတော်မူသောကြောင့် ထိုအရပ်သားတို့သည် ကိုယ်တော်ကို လက်မခံကြချေ။ ⁵⁴ဤအခြင်းအရာကို မြင်သောအခါ တပည့်တော်ယာကုပ်နှင့် ယောဟန်တို့က “သခင်၊ ထိုသူတို့ကို လောင်ကျွမ်းစေရန် ကောင်းကင်မှ မီးကျစေရန် အကျွန်ုပ်တို့ မှာကြားစေလိုတော်မူသလော” ဟု လျှောက်ကြ၏။

⁵⁵သို့ရာတွင် ကိုယ်တော်သည် လှည့်ကြည့်တော်မူ၍ သူတို့ကို ဆုံးမတော်မူ၏။ ⁵⁶ထို့နောက် သူတို့သည် အခြားရွာတစ်ရွာသို့ ဆက်လက်သွားကြ၏။

ယေရှုနောက်သို့ လိုက်ခြင်း၏အဖိုးအခ

⁵⁷သူတို့သည် ခရီးလမ်းတွင် သွားနေကြစဉ် လူတစ်ဦးက ကိုယ်တော်အား “ကိုယ်တော်ကြွသွားလေရာရာသို့ အကျွန်ုပ် လိုက်ပါမည်” ဟု လျှောက်၏။

⁵⁸ယေရှုက “မြေခွေးတို့တွင် တွင်းရှိ၏။ မိုးကောင်းကင်ငှက်တို့တွင် အသိုက်ရှိ၏။ သို့ရာတွင် လူသား၌မူကား ဦးခေါင်းချစရာ နေရာမျှ မရှိ” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

⁵⁹အခြားသူတစ်ဦးအား ကိုယ်တော်က “ငါ့နောက်သို့ လိုက်လော့” ဟု မိန့်တော်မူ၏။ ထိုသူက “သခင်၊ အကျွန်ုပ်ကို ဦးစွာ သွား၍ ဖခင်ကို သင်္ဂြိုဟ်ခွင့်ပြုတော်မူပါ” ဟု လျှောက်၏။

⁶⁰သို့ရာတွင် ယေရှုက “သေလွန်သူတို့သည် မိမိတို့၏ သေလွန်သူများကို သင်္ဂြိုဟ်ကြပါစေ။ သင်မူကား သွား၍ ငါတို့၏ခမည်းတော်၏နိုင်ငံတော်ကို ကြေညာလော့” ဟု သူ့အား မိန့်တော်မူ၏။

⁶¹အခြားသူတစ်ဦးကလည်း “သခင်၊ အကျွန်ုပ် ကိုယ်တော်နောက်သို့ လိုက်ပါမည်။ သို့ရာတွင် အကျွန်ုပ်အိမ်၌ရှိသူများအား ဦးစွာ နှုတ်ဆက်ခွင့်ပြုတော်မူပါ” ဟု လျှောက်၏။

⁶²ယေရှုက “ထွန်ကိုင်းကို လက်ဖြင့်ကိုင်လျက် နောက်သို့ လှည့်ကြည့်သောသူမည်သည်ကား ငါတို့၏ခမည်းတော်၏နိုင်ငံတော်နှင့် မထိုက်တန်” ဟု ပြန်လည်မိန့်တော်မူ၏။