لوقا 9

باب 9.

9 ¹عیسی آن دوازده تن را فرا خواند و به ایشان بر همهٔ دیوها قدرت و اقتدار بخشید و توانِ شفای بیماری‌ها را عطا کرد. ²و ایشان را فرستاد تا پادشاهی پدر ما را اعلام کنند و بیماران را شفا دهند.

³به ایشان گفت: «برای راه هیچ برمگیرید؛ نه چوبدست، نه توشه‌دان، نه نان و نه پول، و هیچ‌یک دو پیراهن با خود مبرید. ⁴به هر خانه‌ای که وارد شدید، همان‌جا بمانید و از همان‌جا روانه شوید. ⁵و هر جا شما را نپذیرفتند، هنگام ترک آن شهر، گَرد را از پاهایتان بتکانید تا شهادتی بر ضدّ ایشان باشد.»

⁶پس بیرون رفتند و از دهکده‌ای به دهکدهٔ دیگر می‌گشتند و بشارت می‌دادند و در همه جا شفا می‌بخشیدند.

⁷هیرودیسِ حاکم از تمامِ آنچه رخ می‌داد باخبر شد و سرگشته گشت، زیرا بعضی می‌گفتند یحیی از مردگان برخاسته است، ⁸و بعضی که ایلیّا ظاهر شده، و دیگران که یکی از انبیای قدیم قیام کرده است. ⁹هیرودیس گفت: «من که سرِ یحیی را از تن جدا کردم؛ پس این کیست که دربارهٔ او چنین چیزها می‌شنوم؟» و در پیِ دیدن او بود.

پنج نان، پنج هزار تن را سیر می‌کند

¹⁰چون رسولان بازگشتند، هر آنچه کرده بودند به عیسی بازگفتند. او ایشان را برگرفت و به‌تنهایی به شهری به نام بیت‌صِیدا کناره گرفت. ¹¹اما جماعت‌ها آگاه شدند و از پیِ او رفتند. او ایشان را پذیرفت و از پادشاهی پدر ما با ایشان سخن گفت و آنان را که به شفا نیاز داشتند شفا داد. ¹²چون روز رو به پایان می‌نهاد، آن دوازده تن نزد او آمدند و گفتند: «جماعت را روانه کن تا در دهکده‌ها و مزارعِ پیرامون، جای خواب و خوراک بیابند، زیرا اینجا در جایی دورافتاده‌ایم.»

¹³به ایشان گفت: «شما به آنان چیزی برای خوردن بدهید.» گفتند: «ما بیش از پنج نان و دو ماهی نداریم، مگر آنکه برویم و برای این همه مردم خوراک بخریم.»

¹⁴زیرا نزدیک به پنج هزار مرد بودند. او به شاگردانش گفت: «آنان را در دسته‌های حدوداً پنجاه‌نفره بنشانید.»

¹⁵چنین کردند و همه را نشاندند. ¹⁶او آن پنج نان و دو ماهی را برگرفت و به آسمان نگریست و آنها را برکت داد و پاره کرد و پیوسته به شاگردان می‌داد تا پیشِ جماعت بگذارند. ¹⁷همه خوردند و سیر شدند؛ و از پاره‌های باقی‌مانده، دوازده سبد پر شد.

شما مرا که می‌دانید؟

¹⁸روزی، هنگامی که به‌تنهایی دعا می‌کرد و شاگردانش نزدیک بودند، عیسی از ایشان پرسید: «جماعت‌ها مرا که می‌دانند؟»

¹⁹پاسخ دادند: «یحیای تعمیددهنده. بعضی می‌گویند ایلیّا. و دیگران که یکی از انبیای قدیم قیام کرده است.»

²⁰پرسید: «اما شما مرا که می‌دانید؟» پطرس پاسخ داد: «مسیحِ پدر ما.» ^a a v20 آنگاه که پطرس عیسی را «مسیحِ پدر ما» می‌خواند، به او همچون مسح‌شده‌ای که از سوی پدر فرستاده شده اقرار می‌کند؛ پسری که از پدرِ فرستنده‌اش متمایز است.

پسرِ انسان باید رنج بکشد

²¹عیسی ایشان را به‌سختی هشدار داد و امر کرد که این را به هیچ‌کس نگویند،

²²و گفت: «پسرِ انسان باید رنج‌های بسیار بکشد و از سوی مشایخ و رؤسای کاهنان و کاتبان طرد شود و کشته گردد و در روز سوم برخیزد.»

²³سپس به همه گفت: «هر که بخواهد از پیِ من بیاید، باید خود را انکار کند و صلیب خود را هر روز بردارد و مرا پیروی کند. ²⁴زیرا هر که بخواهد جان خود را نجات دهد، آن را از دست خواهد داد؛ اما هر که به‌خاطر من جان خود را از دست بدهد، آن را نجات خواهد داد. ²⁵چه سود اگر کسی تمامِ جهان را به دست آورد، اما خود را تباه سازد یا از کف بدهد؟ ²⁶هر که از من و سخنانم شرمگین شود، پسرِ انسان نیز از او شرمگین خواهد شد، آنگاه که در جلال خود و جلال پدر و فرشتگان مقدّس بیاید. ²⁷اما براستی به شما می‌گویم، بعضی از کسانی که اینجا ایستاده‌اند، طعم مرگ را نخواهند چشید تا آنکه پادشاهی پدر ما را ببینند.»

پدر، پسرِ خود را جلال می‌دهد

²⁸حدوداً هشت روز پس از این سخنان، عیسی پطرس و یوحنا و یعقوب را برگرفت و برای دعا بر فرازِ کوهی برآمد. ²⁹چون دعا می‌کرد، سیمای چهره‌اش دگرگون شد و جامه‌اش سفید و خیره‌کننده گشت. ³⁰و اینک دو مرد با او گفت‌وگو می‌کردند، یعنی موسی و ایلیّا، ³¹که در جلال ظاهر شده بودند و از رحلتِ او سخن می‌گفتند، که در اورشلیم به‌انجام می‌رساند.

³²پطرس و همراهانش را خواب سنگین ربوده بود؛ اما چون کاملاً بیدار شدند، جلال او و آن دو مرد را که با او ایستاده بودند دیدند. ³³چون آن دو از او جدا می‌شدند، پطرس به عیسی گفت: «استاد، بودنِ ما در اینجا نیکوست. بگذار سه سایبان بسازیم، یکی برای تو، یکی برای موسی و یکی برای ایلیّا.» او نمی‌دانست چه می‌گوید.

³⁴همچنان که سخن می‌گفت، ابری پدیدار شد و آنان را در سایهٔ خود پوشاند؛ و چون به درون ابر درآمدند، ترسیدند.

³⁵و صدایی از ابر برآمد که می‌گفت: «این است پسرِ من، برگزیدهٔ من، او را بشنوید!» ^b b v35 در هنگام دگرگونی هیئت، صدای خودِ پدر عیسی را «پسرِ من، برگزیدهٔ من» می‌نامد؛ همان پسری که پدر از او خشنود است، اکنون در جلال آشکار می‌گردد.

³⁶چون آن صدا خاموش شد، عیسی را تنها یافتند. و ایشان خاموش ماندند و در آن روزها آنچه دیده بودند به هیچ‌کس نگفتند.

پسرِ یک پدر از تاریکی آزاد می‌شود

³⁷روز بعد، چون از کوه فرود آمدند، جماعتی بزرگ او را استقبال کرد. ³⁸مردی از میان جماعت فریاد برآورد: «ای استاد، تمنا دارم بر پسرم نظر افکنی، زیرا او تنها فرزند من است. ³⁹روحی او را می‌گیرد و ناگهان فریاد برمی‌آورد؛ او را چنان می‌لرزاند که کف بر دهان می‌آورد، و به‌سختی از او دست می‌کشد و در هم می‌شکندش. ⁴⁰از شاگردانت التماس کردم که آن را بیرون کنند، اما نتوانستند.»

⁴¹عیسی پاسخ داد: «ای نسلِ بی‌ایمان و کج‌رو، تا کی با شما بمانم و تحمّلتان کنم؟ پسرت را اینجا بیاور.»

⁴²چون پسر می‌آمد، دیو او را بر زمین افکند و به‌شدت لرزاند. اما عیسی آن روح پلید را نهیب زد و پسر را شفا داد و او را به پدرش بازگرداند.

پسرِ انسان تسلیم خواهد شد

⁴³و همه از عظمتِ پدر ما در شگفت شدند. حالی که همه از هر آنچه عیسی می‌کرد در حیرت بودند، او به شاگردانش گفت:

⁴⁴«این سخنان را در گوش‌های خود نگاه دارید: پسرِ انسان به‌زودی به دست‌های آدمیان تسلیم خواهد شد.»

⁴⁵اما ایشان این سخن را درنیافتند؛ از آنان پنهان مانده بود تا نتوانند آن را دریابند، و ترسیدند که دربارهٔ آن از او بپرسند.

⁴⁶آنگاه در میان ایشان بحثی درگرفت که کدام‌یک از آنان بزرگ‌تر است. ⁴⁷اما عیسی که اندیشه‌های دل‌هایشان را می‌دانست، کودکی را گرفت و او را نزد خود ایستاند،

⁴⁸و به ایشان گفت: «هر که این کودک را به نام من بپذیرد، مرا پذیرفته است؛ و هر که مرا بپذیرد، فرستندهٔ مرا پذیرفته است. زیرا آن که در میان همهٔ شما از همه کوچک‌تر است، همان بزرگ است.»

⁴⁹یوحنا گفت: «استاد، کسی را دیدیم که به نام تو دیوها را بیرون می‌کرد و کوشیدیم بازش داریم، زیرا همراه ما پیروی نمی‌کند.»

⁵⁰عیسی به او گفت: «بازش مدارید، زیرا هر که بر ضدّ شما نیست، با شماست.»

عیسی روی به سوی اورشلیم می‌نهد

⁵¹چون روزهای بالا برده‌شدنش به آسمان نزدیک می‌شد، عیسی مصمّم روی به سوی اورشلیم نهاد تا به آنجا برود. ⁵²و پیام‌آورانی پیشاپیش خود فرستاد. آنان رفتند و به دهکده‌ای سامری درآمدند تا برای او تدارک ببینند، ⁵³اما مردم آنجا او را نپذیرفتند، زیرا رهسپار اورشلیم بود. ⁵⁴چون شاگردانش، یعقوب و یوحنا، این را دیدند، گفتند: «سرورا، آیا می‌خواهی بگوییم آتش از آسمان فرود آید و آنان را نابود سازد؟»

⁵⁵اما او رو گرداند و ایشان را نهیب زد. ⁵⁶و به دهکده‌ای دیگر رفتند.

بهای پیروی از عیسی

⁵⁷چون در راه می‌رفتند، کسی به او گفت: «هر جا بروی، تو را پیروی خواهم کرد.»

⁵⁸عیسی گفت: «روباهان را لانه‌هاست و پرندگان آسمان را آشیانه‌ها، اما پسرِ انسان را جایی برای نهادنِ سر نیست.»

⁵⁹به دیگری گفت: «مرا پیروی کن.» او پاسخ داد: «سرورا، نخست بگذار بروم و پدرم را به خاک بسپارم.»

⁶⁰اما عیسی به او گفت: «بگذار مردگان، مردگانِ خود را به خاک بسپارند؛ اما تو برو و پادشاهی پدر ما را اعلام کن.»

⁶¹دیگری نیز گفت: «سرورا، تو را پیروی خواهم کرد، اما نخست بگذار با اهل خانه‌ام وداع کنم.»

⁶²عیسی پاسخ داد: «هیچ‌کس که دست بر خیش نهد و به پشت سر بنگرد، شایستهٔ پادشاهی پدر ما نیست.»