லூக்கா 9

அதிகாரம் 9.

9 ¹இயேசு பன்னிருவரையும் ஒன்றாய் அழைத்து, சகல பிசாசுகள்மேலும் அதிகாரமும் வல்லமையும், நோய்களைச் சுகமாக்கும் வல்லமையும் அவர்களுக்குக் கொடுத்தார். ²எங்கள் பிதாவின் ராஜ்யத்தைப் பிரசங்கிக்கவும், நோயாளிகளைச் சுகமாக்கவும் அவர்களை அனுப்பினார்.

³அவர் அவர்களை நோக்கி: “பயணத்திற்காக ஒன்றையும் எடுத்துக்கொள்ளாதிருங்கள்; கோலையும், பையையும், அப்பத்தையும், பணத்தையும் எடுக்கவேண்டாம்; இரண்டு அங்கிகளையும் ஒவ்வொருவரும் எடுத்துச்செல்லவேண்டாம். ⁴நீங்கள் எந்த வீட்டில் பிரவேசிக்கிறீர்களோ அங்கே தங்கியிருந்து, அங்கிருந்தே புறப்படுங்கள். ⁵உங்களை ஏற்றுக்கொள்ளாத இடத்தில், அந்தப் பட்டணத்தைவிட்டு நீங்கள் புறப்படும்போது, அவர்களுக்கு விரோதமான சாட்சியாக உங்கள் கால்களில் படிந்த தூசியை உதறிப்போடுங்கள்” என்றார்.

⁶அப்படியே அவர்கள் புறப்பட்டு, கிராமங்கள்தோறும் போய், எங்கும் நற்செய்தியைப் பிரசங்கித்து, நோயாளிகளைச் சுகமாக்கினார்கள்.

⁷நடந்த யாவையும் காற்பங்கு அதிபதியாகிய ஏரோது கேள்விப்பட்டு, குழம்பிப்போனான்; ஏனெனில் யோவான் மரித்தோரிலிருந்து எழுப்பப்பட்டான் என்று சிலரும், ⁸எலியா தோன்றினான் என்று மற்றவர்களும், பூர்வகாலத்துத் தீர்க்கதரிசிகளில் ஒருவன் உயிர்த்தெழுந்தான் என்று வேறு சிலரும் சொல்லிக்கொண்டார்கள். ⁹அப்பொழுது ஏரோது: “யோவானை நான் தலையை வெட்டச் செய்தேனே; இப்படிப்பட்டவைகளை நான் கேள்விப்படுகிற இவன் யார்?” என்று சொல்லி, அவரைப் பார்க்க வகைதேடினான்.

ஐந்து அப்பங்கள் ஐயாயிரம் பேரைப் போஷிக்கின்றன

¹⁰அப்போஸ்தலர்கள் திரும்பிவந்து, தாங்கள் செய்த யாவையும் இயேசுவுக்கு அறிவித்தார்கள். அவர் அவர்களை அழைத்துக்கொண்டு, பெத்சாயிதா என்னும் பட்டணத்திற்குத் தனிமையாக விலகிப்போனார். ¹¹ஆனால் ஜனங்கள் அதை அறிந்து அவரைப் பின்தொடர்ந்தார்கள். அவர் அவர்களை ஏற்றுக்கொண்டு, எங்கள் பிதாவின் ராஜ்யத்தைக்குறித்து அவர்களோடு பேசி, சுகம் தேவைப்பட்டவர்களைச் சுகமாக்கினார். ¹²பொழுது சாய்ந்துகொண்டிருக்கையில், பன்னிருவரும் அவரிடத்தில் வந்து: “நாம் இருக்கும் இந்த இடம் வனாந்தரமான இடம்; ஆகையால் சுற்றிலுமுள்ள கிராமங்களுக்கும் ஊர்களுக்கும் போய் தங்கவும் உணவு தேடிக்கொள்ளவும் ஜனங்களை அனுப்பிவிடும்” என்றார்கள்.

¹³அவர் அவர்களை நோக்கி: “நீங்களே அவர்களுக்குப் புசிக்கக் கொடுங்கள்” என்றார். அதற்கு அவர்கள்: “ஐந்து அப்பங்களும் இரண்டு மீன்களும் மாத்திரமே எங்களிடத்தில் உண்டு; இந்த ஜனங்கள் அனைவருக்கும் நாங்கள் போய் உணவு வாங்குவதைத்தவிர வேறு வழியில்லை” என்றார்கள்.

¹⁴ஏறக்குறைய ஐயாயிரம் ஆண்கள் இருந்தார்கள். அவர் தம்முடைய சீஷர்களை நோக்கி: “ஐம்பது ஐம்பது பேராகக் கூட்டங்களாக அவர்களை உட்காரவையுங்கள்” என்றார்.

¹⁵அப்படியே அவர்கள் செய்து, எல்லாரையும் உட்காரவைத்தார்கள். ¹⁶அவர் அந்த ஐந்து அப்பங்களையும் இரண்டு மீன்களையும் எடுத்து, வானத்தை அண்ணாந்துபார்த்து, அவைகளை ஆசீர்வதித்து, பிட்டு, ஜனங்களுக்குப் பரிமாறும்படி சீஷர்களிடம் கொடுத்துக்கொண்டேயிருந்தார். ¹⁷எல்லாரும் புசித்துத் திருப்தியடைந்தார்கள்; மீதியான துண்டுகள் பன்னிரண்டு கூடைகள் நிறைய எடுக்கப்பட்டன.

நான் யார் என்று நீங்கள் சொல்கிறீர்கள்?

¹⁸ஒருமுறை, சீஷர்கள் அருகில் இருக்க, இயேசு தனிமையாக ஜெபம்பண்ணிக்கொண்டிருந்தபோது, அவர் அவர்களை நோக்கி: “நான் யார் என்று ஜனங்கள் சொல்கிறார்கள்?” என்று கேட்டார்.

¹⁹அதற்கு அவர்கள்: “ஸ்நானகனாகிய யோவான் என்கிறார்கள்; சிலர் எலியா என்றும், வேறு சிலர் பூர்வகாலத்துத் தீர்க்கதரிசிகளில் ஒருவர் உயிர்த்தெழுந்தார் என்றும் சொல்கிறார்கள்” என்றார்கள்.

²⁰அப்பொழுது அவர்: “ஆனால் நீங்கள் நான் யார் என்று சொல்கிறீர்கள்?” என்று கேட்டார். பேதுரு பிரதியுத்தரமாக: “எங்கள் பிதாவின் கிறிஸ்து” என்றான். ^a a v20 பேதுரு இயேசுவை “எங்கள் பிதாவின் கிறிஸ்து” என்று அழைக்கும்போது, பிதாவினால் அனுப்பப்பட்ட அபிஷேகம் பெற்றவராக இயேசுவை அறிக்கையிடுகிறான்—தம்மை அனுப்பின பிதாவிலிருந்து வேறுபடுத்திக் காட்டப்படும் குமாரனாக.

மனுஷகுமாரன் பாடுபடவேண்டும்

²¹இயேசு அவர்களை உறுதியாய் எச்சரித்து, இதை ஒருவருக்கும் சொல்லவேண்டாம் என்று கட்டளையிட்டு,

²²“மனுஷகுமாரன் அநேகம் பாடுபட்டு, மூப்பராலும், பிரதான ஆசாரியராலும், வேதபாரகராலும் தள்ளப்பட்டு, கொலைசெய்யப்பட்டு, மூன்றாம் நாளில் எழுப்பப்படவேண்டும்” என்றார்.

²³பின்பு அவர் எல்லாரையும் நோக்கி: “ஒருவன் என்னைப் பின்பற்றிவர விரும்பினால், அவன் தன்னைத்தான் வெறுத்து, தினந்தோறும் தன் சிலுவையை எடுத்துக்கொண்டு என்னைப் பின்பற்றக்கடவன். ²⁴ஏனெனில் தன் ஜீவனை இரட்சிக்க விரும்புகிறவன் அதை இழந்துபோவான்; என்னிமித்தம் தன் ஜீவனை இழக்கிறவனோ அதை இரட்சித்துக்கொள்ளுவான். ²⁵ஒருவன் உலகம் முழுவதையும் ஆதாயப்படுத்திக்கொண்டாலும், தன்னைத்தான் இழந்தாலும் கெடுத்துக்கொண்டாலும், அவனுக்கு என்ன பிரயோஜனம்? ²⁶எவனாவது என்னைக்குறித்தும் என் வார்த்தைகளைக்குறித்தும் வெட்கப்படுகிறானோ, அவனைக்குறித்து மனுஷகுமாரன் தம்முடைய மகிமையோடும் பிதாவின் மகிமையோடும் பரிசுத்த தூதர்களின் மகிமையோடும் வரும்போது வெட்கப்படுவார். ²⁷மெய்யாகவே நான் உங்களுக்குச் சொல்லுகிறேன்: இங்கே நிற்கிறவர்களில் சிலர் எங்கள் பிதாவின் ராஜ்யத்தைக் காணுமுன் மரணத்தை ருசிபார்ப்பதில்லை” என்றார்.

பிதா தம்முடைய குமாரனை மகிமைப்படுத்துகிறார்

²⁸இந்த வார்த்தைகளுக்குப்பின் ஏறக்குறைய எட்டு நாட்களானபோது, இயேசு பேதுருவையும் யோவானையும் யாக்கோபையும் அழைத்துக்கொண்டு, ஜெபம்பண்ணும்படி ஒரு மலையின்மேல் ஏறினார். ²⁹அவர் ஜெபம்பண்ணிக்கொண்டிருக்கையில், அவருடைய முகத்தின் தோற்றம் மாறி, அவருடைய வஸ்திரம் பிரகாசமான வெண்மையாய் ஜொலித்தது. ³⁰அப்பொழுது இரண்டு புருஷர்கள் அவரோடே பேசிக்கொண்டிருந்தார்கள்; அவர்கள் மோசேயும் எலியாவுமே. ³¹அவர்கள் மகிமையுடன் காணப்பட்டு, அவர் எருசலேமில் நிறைவேற்றப்போகிற அவருடைய பிரயாணத்தைக்குறித்துப் பேசினார்கள்.

³²பேதுருவும் அவனோடிருந்தவர்களும் நித்திரையால் மிகவும் சோர்ந்திருந்தார்கள்; அவர்கள் விழித்தபோது, அவருடைய மகிமையையும் அவரோடே நின்றிருந்த இரண்டு புருஷர்களையும் கண்டார்கள். ³³அவர்கள் அவரைவிட்டுப் பிரிந்துபோகையில், பேதுரு இயேசுவை நோக்கி: “ஐயா, நாம் இங்கே இருக்கிறது நல்லது; உமக்கு ஒன்றும், மோசேக்கு ஒன்றும், எலியாவுக்கு ஒன்றுமாக மூன்று கூடாரங்களைப் போடுவோம்” என்றான்; தான் சொல்வது இன்னதென்று அவன் அறியாதிருந்தான்.

³⁴அவன் இப்படிப் பேசுகையில், ஒரு மேகம் வந்து அவர்களை நிழலிட்டு மூடிக்கொண்டது; அவர்கள் அந்த மேகத்தில் பிரவேசிக்கையில் பயந்தார்கள்.

³⁵அப்பொழுது: “இவர் என்னுடைய குமாரன், நான் தெரிந்துகொண்டவர்; இவருக்குச் செவிகொடுங்கள்” என்று மேகத்திலிருந்து ஒரு சத்தம் உண்டாயிற்று. ^b b v35 மறுரூபமாகும் வேளையில் பிதாவின் சொந்த சத்தம் இயேசுவை “என்னுடைய குமாரன், நான் தெரிந்துகொண்டவர்” என்று அழைக்கிறது—பிதா மகிழ்ந்திருக்கும் அதே குமாரன், இப்பொழுது மகிமையில் வெளிப்படுத்தப்படுகிறார்.

³⁶அந்தச் சத்தம் உண்டானபின், இயேசு தனித்திருப்பதைக் கண்டார்கள். அவர்கள் மவுனமாயிருந்து, தாங்கள் கண்டவைகளை அந்நாட்களில் ஒருவருக்கும் சொல்லவில்லை.

ஒரு தகப்பனின் மகன் இருளிலிருந்து விடுதலையாகிறான்

³⁷மறுநாள், அவர்கள் மலையிலிருந்து இறங்கிவந்தபோது, ஏராளமான ஜனக்கூட்டம் அவரைச் சந்தித்தது. ³⁸அப்பொழுது கூட்டத்திலிருந்து ஒரு மனுஷன்: “போதகரே, என் மகனைக் கடாட்சித்தருளும், ஏனெனில் அவன் எனக்கு ஒரே பிள்ளை; ³⁹ஒரு ஆவி அவனைப் பிடிக்கிறது, உடனே அவன் கூக்குரலிடுகிறான்; அது அவனை நுரைதள்ளும்வரை அலைக்கழித்து, அவனைக் காயப்படுத்தி, அரிதாகவே அவனைவிட்டு நீங்குகிறது. ⁴⁰அதைத் துரத்திவிடும்படி உம்முடைய சீஷர்களை நான் வேண்டிக்கொண்டேன், ஆனால் அவர்களால் முடியவில்லை” என்று சத்தமிட்டான்.

⁴¹இயேசு பிரதியுத்தரமாக: “அவிசுவாசமும் மாறுபாடுமுள்ள சந்ததியே, எதுவரைக்கும் நான் உங்களோடிருந்து உங்களைப் பொறுத்துக்கொண்டிருப்பேன்? உன் மகனை இங்கே கொண்டுவா” என்றார்.

⁴²அந்தப் பையன் வருகையில், பிசாசு அவனைக் கீழே தள்ளி அலைக்கழித்தது. ஆனால் இயேசு அந்த அசுத்த ஆவியை அதட்டி, பையனைச் சுகமாக்கி, அவனை அவனுடைய தகப்பனிடத்தில் ஒப்படைத்தார்.

மனுஷகுமாரன் ஒப்புக்கொடுக்கப்படுவார்

⁴³எல்லாரும் எங்கள் பிதாவின் மகத்துவத்தைக் கண்டு பிரமித்தார்கள். இயேசு செய்த யாவற்றையும்குறித்து எல்லாரும் ஆச்சரியப்பட்டுக்கொண்டிருக்கையில், அவர் தம்முடைய சீஷர்களை நோக்கி:

⁴⁴“இந்த வார்த்தைகளை உங்கள் காதுகளில் வைத்துக்கொள்ளுங்கள்: மனுஷகுமாரன் சீக்கிரத்தில் மனுஷர் கைகளில் ஒப்புக்கொடுக்கப்படுவார்” என்றார்.

⁴⁵ஆனால் அவர்கள் இந்த வார்த்தையை உணராதிருந்தார்கள்—அவர்கள் அதை விளங்கிக்கொள்ளாதபடி அது அவர்களுக்கு மறைக்கப்பட்டிருந்தது—மேலும் அதைக்குறித்து அவரிடத்தில் விசாரிக்கப் பயந்தார்கள்.

⁴⁶அப்பொழுது தங்களில் யார் பெரியவன் என்று அவர்களுக்குள்ளே ஒரு வாக்குவாதம் எழும்பிற்று. ⁴⁷இயேசு அவர்களுடைய இருதயத்தின் சிந்தனைகளை அறிந்து, ஒரு பிள்ளையை எடுத்து, தமக்குப் பக்கத்தில் நிறுத்தி,

⁴⁸அவர்களை நோக்கி: “இந்தப் பிள்ளையை என் நாமத்தினிமித்தம் ஏற்றுக்கொள்ளுகிறவன் என்னை ஏற்றுக்கொள்ளுகிறான்; என்னை ஏற்றுக்கொள்ளுகிறவன் என்னை அனுப்பினவரை ஏற்றுக்கொள்ளுகிறான்; உங்கள் எல்லாருக்குள்ளும் எவன் சிறியவனாயிருக்கிறானோ, அவனே பெரியவன்” என்றார்.

⁴⁹அப்பொழுது யோவான்: “ஐயா, ஒருவன் உம்முடைய நாமத்தினாலே பிசாசுகளைத் துரத்துகிறதை நாங்கள் கண்டு, அவன் எங்களோடே உம்மைப் பின்பற்றாதபடியால் அவனைத் தடுத்தோம்” என்றான்.

⁵⁰அதற்கு இயேசு: “அவனைத் தடுக்காதேயுங்கள்; ஏனெனில் உங்களுக்கு விரோதியாயிராதவன் உங்கள் பட்சத்திலிருக்கிறான்” என்றார்.

இயேசு தமது முகத்தை எருசலேமுக்கு நேராகத் திருப்புகிறார்

⁵¹அவர் பரலோகத்திற்கு எடுத்துக்கொள்ளப்படும் நாட்கள் நெருங்கினபோது, இயேசு எருசலேமுக்குப் போகும்படி உறுதியாய்த் தமது முகத்தைத் திருப்பினார். ⁵²அவர் தமக்கு முன்பாகத் தூதர்களை அனுப்பினார். அவர்கள் போய், அவருக்காக ஆயத்தம்பண்ணும்படி சமாரியருடைய ஒரு கிராமத்தில் பிரவேசித்தார்கள்; ⁵³ஆனால் அவர் எருசலேமுக்குப் போகிற நோக்கமாயிருந்தபடியால், அவ்விடத்தார் அவரை ஏற்றுக்கொள்ளவில்லை. ⁵⁴இதைக் கண்டு, சீஷராகிய யாக்கோபும் யோவானும்: “ஆண்டவரே, வானத்திலிருந்து அக்கினி இறங்கி இவர்களை அழிக்கும்படி நாங்கள் கட்டளையிட உமக்குச் சித்தமா?” என்றார்கள்.

⁵⁵அவரோ திரும்பி, அவர்களை அதட்டினார். ⁵⁶பின்பு அவர்கள் வேறொரு கிராமத்திற்குப் போனார்கள்.

இயேசுவைப் பின்பற்றுவதற்கான விலை

⁵⁷அவர்கள் வழியில் நடந்துபோகையில், ஒருவன் அவரை நோக்கி: “நீர் எங்கே போனாலும் உம்மைப் பின்பற்றி வருவேன்” என்றான்.

⁵⁸இயேசு அவனை நோக்கி: “நரிகளுக்குக் குழிகளும், ஆகாயத்துப் பறவைகளுக்குக் கூடுகளும் உண்டு; மனுஷகுமாரனுக்கோ தலைசாய்க்க இடமில்லை” என்றார்.

⁵⁹வேறொருவனை அவர் நோக்கி: “என்னைப் பின்பற்றிவா” என்றார். அதற்கு அவன்: “ஆண்டவரே, நான் முதலில் போய் என் தகப்பனை அடக்கம்பண்ண எனக்கு உத்தரவு தாரும்” என்றான்.

⁶⁰இயேசு அவனை நோக்கி: “மரித்தோர் தங்கள் மரித்தோரை அடக்கம்பண்ணட்டும்; நீயோ போய், எங்கள் பிதாவின் ராஜ்யத்தைப் பிரசங்கம்பண்ணு” என்றார்.

⁶¹வேறொருவனும்: “ஆண்டவரே, உம்மைப் பின்பற்றிவருவேன்; ஆனால் முதலில் என் வீட்டிலுள்ளவர்களிடம் விடைபெற்றுவர எனக்கு உத்தரவு தாரும்” என்றான்.

⁶²அதற்கு இயேசு: “கலப்பையில் தன் கையை வைத்துப் பின்னிட்டுப் பார்க்கிற எவனும் எங்கள் பிதாவின் ராஜ்யத்திற்குத் தகுதியுள்ளவன் அல்ல” என்றார்.