લૂક 9 FHB Father's Heart Bible™

9 ¹ઈસુએ બાર શિષ્યોને સાથે બોલાવીને તેમને સર્વ દુષ્ટાત્માઓ પર તથા રોગો મટાડવાને સામર્થ્ય અને અધિકાર આપ્યાં. ²પછી તેમણે તેમને આપણા પિતાના રાજની ઘોષણા કરવા તથા બીમારોને સાજા કરવા મોકલ્યા.

³તેમણે તેમને કહ્યું, “માર્ગ માટે કશું લેશો નહિ: લાકડી નહિ, થેલી નહિ, રોટલી નહિ, પૈસા નહિ, અને દરેક જણ બે અંગરખાં ન લેશો. ⁴જે ઘરમાં તમે પ્રવેશો, ત્યાં જ રહેજો, ને ત્યાંથી જ નીકળજો. ⁵જ્યાં તેઓ તમારો આવકાર નહિ કરે, ત્યારે તે નગરમાંથી નીકળતાં તમારા પગની ધૂળ ખંખેરી નાખજો, જેથી તેઓની વિરુદ્ધ સાક્ષી થાય.”

⁶તેથી તેઓ નીકળીને ગામેગામ ફર્યા, સર્વત્ર સુવાર્તાની ઘોષણા કરતા ને સાજા કરતા ગયા.

⁷જે કંઈ બની રહ્યું હતું તે સર્વ હેરોદ રાજ્યપાલે સાંભળ્યું, ને તે મૂંઝાઈ ગયો, કારણ કેટલાક કહેતા હતા કે યોહાન મૃત્યુમાંથી ઊઠ્યો છે, ⁸બીજા કહેતા કે એલિયા પ્રગટ થયો છે, ને વળી કેટલાક કહેતા કે પુરાતન પ્રબોધકોમાંનો એક ઊઠ્યો છે. ⁹હેરોદે કહ્યું, “યોહાનનું શિર તો મેં કાપી નંખાવ્યું—તો આ કોણ છે જેને વિશે હું આવી વાતો સાંભળું છું?” ને તે તેમને જોવાને મથતો રહ્યો.

પાંચ રોટલીથી પાંચ હજારને ભોજન

¹⁰પ્રેષિતો પાછા આવ્યા ત્યારે તેમણે જે કંઈ કર્યું હતું તે સર્વ ઈસુને કહી સંભળાવ્યું. પછી તેમણે તેમને સાથે લઈને બેથસૈદા નામે નગરમાં એકાંતમાં ખસી ગયા. ¹¹પણ ટોળાંને એની ખબર પડી ને તેઓ તેમની પાછળ ગયા. તેમણે તેઓનો આવકાર કર્યો, આપણા પિતાના રાજ વિશે તેઓને કહ્યું, ને જેઓને સાજા થવાની જરૂર હતી તેઓને સાજા કર્યા. ¹²દિવસ આથમવા લાગ્યો ત્યારે બાર શિષ્યોએ આવીને તેમને કહ્યું, “ટોળાંને વિદાય કરો જેથી તેઓ આસપાસનાં ગામો ને ખેતરોમાં જઈને ઉતારો ને ખોરાક મેળવે—અહીં આપણે નિર્જન સ્થળે છીએ.”

¹³તેમણે કહ્યું, “તમે તેઓને કંઈક ખાવાનું આપો.” તેઓએ કહ્યું, “અમારી પાસે તો ફક્ત પાંચ રોટલી ને બે માછલાં છે—સિવાય કે અમે જઈને આ આખા ટોળાં માટે ખોરાક વેચાતો લઈએ.”

¹⁴કારણ ત્યાં આશરે પાંચ હજાર પુરુષો હતા. તેમણે પોતાના શિષ્યોને કહ્યું, “તેઓને આશરે પચાસ પચાસની ટુકડીઓમાં બેસાડો.”

¹⁵તેઓએ એમ જ કર્યું, ને સર્વને બેસાડ્યા. ¹⁶તેમણે તે પાંચ રોટલી ને બે માછલાં લઈને આકાશ તરફ નજર કરી, આશીર્વાદ આપ્યો ને તેમને ભાંગ્યાં, પછી ટોળાંને પીરસવા તે શિષ્યોને આપતા ગયા. ¹⁷સર્વ જમ્યા ને તૃપ્ત થયા; ને વધેલા ટુકડાથી બાર ટોપલીઓ ભરાઈ.

તમે મને કોણ કહો છો?

¹⁸એક વાર, પોતાના શિષ્યો પાસે હતા ત્યારે ઈસુ એકાંતમાં પ્રાર્થના કરતા હતા, ને તેમણે તેઓને પૂછ્યું, “ટોળાં મને કોણ કહે છે?”

¹⁹તેઓએ જવાબ આપ્યો, “યોહાન બાપ્તિસ્મી. બીજા એલિયા કહે છે. ને વળી કેટલાક કહે છે કે પુરાતન પ્રબોધકોમાંનો એક ઊઠ્યો છે.”

²⁰“પણ તમે મને કોણ કહો છો?” એમ તેમણે પૂછ્યું. પિતરે જવાબ આપ્યો, “આપણા પિતાના ખ્રિસ્ત.” ^a a v20 જ્યારે પિતર ઈસુને “આપણા પિતાના ખ્રિસ્ત” કહે છે, ત્યારે તે ઈસુને પિતાએ મોકલેલા અભિષિક્ત તરીકે કબૂલ કરે છે—જે પુત્ર પોતાને મોકલનાર પિતાથી જુદા છે.

માનવપુત્રે સહન કરવું પડશે

²¹ઈસુએ તેઓને કડકપણે ચેતવ્યા, ને આજ્ઞા કરી કે આ કોઈને ન કહેશો,

²²ને કહ્યું, “માનવપુત્રે ઘણું સહન કરવું પડશે, ને વડીલો, મુખ્ય યાજકો ને શાસ્ત્રીઓ દ્વારા નકારાવું પડશે, ને માર્યા જવું પડશે, ને ત્રીજા દિવસે ઊઠવું પડશે.”

²³પછી તેમણે સર્વને કહ્યું, “જો કોઈ મારી પાછળ આવવા ચાહે, તો તેણે પોતાનો નકાર કરવો, ને રોજ પોતાનો વધસ્તંભ ઊંચકીને મને અનુસરવું. ²⁴કારણ જે કોઈ પોતાનો જીવ બચાવવા ધારે તે તેને ખોશે, પણ જે કોઈ મારે લીધે પોતાનો જીવ ખોશે તે તેને બચાવશે. ²⁵કારણ જો કોઈ આખી દુનિયા મેળવે, ને તોપણ પોતાને ખોઈ બેસે કે ગુમાવે, તો તેને શો લાભ? ²⁶જે કોઈ મારાથી ને મારાં વચનોથી શરમાશે, તેનાથી માનવપુત્ર ત્યારે શરમાશે જ્યારે તે પોતાના મહિમામાં ને પિતાના તથા પવિત્ર દૂતોના મહિમામાં આવશે. ²⁷પણ હું તમને સાચું કહું છું, અહીં ઊભેલાઓમાંના કેટલાક આપણા પિતાનું રાજ જુએ નહિ ત્યાં સુધી મરણનો સ્વાદ ચાખશે નહિ.”

પિતા પોતાના પુત્રને મહિમાવંત કરે છે

²⁸આ વચનો પછી આશરે આઠ દિવસે ઈસુ પિતર, યોહાન ને યાકૂબને સાથે લઈને પ્રાર્થના કરવા પહાડ પર ચઢ્યા. ²⁹તે પ્રાર્થના કરતા હતા ત્યારે તેમના ચહેરાનો દેખાવ બદલાઈ ગયો, ને તેમનાં વસ્ત્રો ઝળહળતાં સફેદ થઈ ગયાં. ³⁰ને ત્યાં બે પુરુષો તેમની સાથે વાત કરતા હતા—મૂસા ને એલિયા, ³¹જેઓ મહિમામાં પ્રગટ થયા, ને તેમના પ્રયાણ વિશે બોલતા હતા, જે તે યરુશાલેમમાં પૂર્ણ કરવાના હતા.

³²પિતર ને તેના સાથીઓ ઊંઘથી ભારે થઈ ગયા હતા; પણ પૂરા જાગ્રત થયા ત્યારે તેઓએ તેમનો મહિમા ને તેમની સાથે ઊભેલા બે પુરુષોને જોયા. ³³તેઓ તેમની પાસેથી જતા હતા ત્યારે પિતરે ઈસુને કહ્યું, “ગુરુજી, આપણે અહીં છીએ એ સારું છે. આપણે ત્રણ મંડપ બનાવીએ—એક તમારે માટે, એક મૂસાને માટે, ને એક એલિયાને માટે.” તે શું બોલતો હતો તે તેને ખબર નહોતી.

³⁴તે બોલતો હતો તેવામાં એક વાદળ આવ્યું ને તેની છાયાથી તેઓને ઢાંકી દીધા; ને તેમાં પ્રવેશતાં તેઓ ગભરાયા.

³⁵વાદળમાંથી એક વાણી થઈ, “આ મારા પુત્ર છે, મારા પસંદ કરેલા—તેમનું સાંભળો!” ^b b v35 રૂપાંતર વખતે પિતા પોતાની વાણીથી ઈસુને “મારા પુત્ર, મારા પસંદ કરેલા” નામ આપે છે—એ જ પુત્ર જેમાં પિતા આનંદ પામે છે, ને હવે મહિમામાં પ્રગટ થયા.

³⁶વાણી પૂરી થઈ ત્યારે ઈસુ એકલા જ જોવામાં આવ્યા. તેઓ ચૂપ રહ્યા, ને તે દિવસોમાં પોતે જે જોયું હતું તે કોઈને કહ્યું નહિ.

એક પિતાનો પુત્ર અંધકારથી મુક્ત થયો

³⁷બીજે દિવસે, તેઓ પહાડ પરથી ઊતર્યા ત્યારે એક મોટું ટોળું તેમને મળ્યું. ³⁸ટોળામાંથી એક માણસે બૂમ પાડી, “ગુરુજી, કૃપા કરીને મારા દીકરા પર નજર કરો, કારણ તે મારો એકનોએક દીકરો છે. ³⁹એક આત્મા તેને પકડે છે, ને તે એકાએક ચીસ પાડે છે; તે તેને મરડી નાખે છે ત્યાં સુધી કે તેને ફીણ વળે છે, ને તેને માંડ માંડ છોડે છે, ને તેને ઝૂડે છે. ⁴⁰મેં તમારા શિષ્યોને તેને કાઢવા વિનંતી કરી, પણ તેઓ કાઢી શક્યા નહિ.”

⁴¹ઈસુએ જવાબ આપ્યો, “અવિશ્વાસુ ને વિકૃત પેઢી, હું ક્યાં સુધી તમારી સાથે રહું ને તમારું સહન કરું? તારા દીકરાને અહીં લાવ.”

⁴²છોકરો આવતો હતો ત્યારે દુષ્ટાત્માએ તેને જમીન પર પટકી દીધો ને તેને મરડી નાખ્યો. પણ ઈસુએ તે અશુદ્ધ આત્માને ધમકાવ્યો, છોકરાને સાજો કર્યો, ને તેને તેના પિતાને પાછો સોંપ્યો.

માનવપુત્ર સોંપાઈ જશે

⁴³આપણા પિતાના પ્રતાપથી સર્વ અચંબો પામ્યા. ઈસુએ જે કંઈ કર્યું તે બધાથી સૌ કોઈ અચરજ પામતા હતા તેવામાં તેમણે પોતાના શિષ્યોને કહ્યું,

⁴⁴“આ વચનો તમારા કાનમાં સાચવી રાખો: માનવપુત્ર જલ્દી માણસોના હાથમાં સોંપાઈ જશે.”

⁴⁵પણ તેઓ આ વચન સમજ્યા નહિ—એ તેઓથી ગુપ્ત રખાયું હતું જેથી તેઓ તેને સમજી ન શકે—ને તેઓ એ વિશે તેમને પૂછતાં ગભરાતા હતા.

⁴⁶હવે તેઓમાં એ વિશે વિવાદ ઊભો થયો કે તેઓમાં સૌથી મોટો કોણ છે. ⁴⁷પણ ઈસુએ તેઓના હૃદયના વિચારો જાણીને એક બાળકને લઈને પોતાની પાસે ઊભું રાખ્યું,

⁴⁸ને તેઓને કહ્યું, “જે કોઈ મારે નામે આ બાળકનો સ્વીકાર કરે છે તે મારો સ્વીકાર કરે છે, ને જે કોઈ મારો સ્વીકાર કરે છે તે મને મોકલનારનો સ્વીકાર કરે છે. કારણ તમ સર્વમાં જે સૌથી નાનો છે—તે જ મોટો છે.”

⁴⁹યોહાને કહ્યું, “ગુરુજી, અમે કોઈકને તમારે નામે દુષ્ટાત્માઓ કાઢતો જોયો ને તેને રોકવા પ્રયત્ન કર્યો, કારણ તે અમારી સાથે અનુસરતો નથી.”

⁵⁰ઈસુએ તેને કહ્યું, “તેને રોકશો નહિ, કારણ જે કોઈ તમારી વિરુદ્ધ નથી તે તમારા પક્ષે છે.”

ઈસુ યરુશાલેમ તરફ મુખ ફેરવે છે

⁵¹જ્યારે તેમને આકાશમાં ઉઠાવી લેવાના દિવસો પાસે આવ્યા, ત્યારે ઈસુએ દૃઢતાથી યરુશાલેમ જવા પોતાનું મુખ ફેરવ્યું. ⁵²તેમણે પોતાની આગળ સંદેશવાહકો મોકલ્યા. તેઓ જઈને તેમને માટે તૈયારી કરવા એક સમરુની ગામમાં પ્રવેશ્યા, ⁵³પણ ત્યાંના લોકોએ તેમનો આવકાર કર્યો નહિ, કારણ તે યરુશાલેમ તરફ જતા હતા. ⁵⁴આ જોઈને યાકૂબ ને યોહાન શિષ્યોએ કહ્યું, “પ્રભુ, તમે ચાહો તો અમે આકાશમાંથી અગ્નિ ઉતારીને તેઓને ભસ્મ કરીએ?”

⁵⁵પણ તેમણે ફરીને તેઓને ધમકાવ્યા. ⁵⁶ને તેઓ બીજા ગામમાં ગયા.

ઈસુને અનુસરવાની કિંમત

⁵⁷તેઓ માર્ગે ચાલતા હતા ત્યારે કોઈકે તેમને કહ્યું, “તમે જ્યાં જશો ત્યાં હું તમારી પાછળ આવીશ.”

⁵⁸ઈસુએ કહ્યું, “શિયાળોને દર હોય છે, આકાશનાં પક્ષીઓને માળા હોય છે, પણ માનવપુત્રને માથું ટેકવવાની જગ્યા નથી.”

⁵⁹બીજા એકને તેમણે કહ્યું, “મને અનુસર.” તેણે જવાબ આપ્યો, “પ્રભુ, પહેલાં મને જઈને મારા પિતાને દફનાવવા દો.”

⁶⁰પણ ઈસુએ તેને કહ્યું, “મૂએલાંને પોતાના મૂએલાંને દફનાવવા દે, પણ તું જઈને આપણા પિતાના રાજની ઘોષણા કર.”

⁶¹બીજા એકે પણ કહ્યું, “પ્રભુ, હું તમારી પાછળ આવીશ, પણ પહેલાં મને મારા ઘરનાંને વિદાય કહી આવવા દો.”

⁶²ઈસુએ જવાબ આપ્યો, “હળ પર હાથ મૂકીને જે પાછળ જુએ છે તે કોઈ આપણા પિતાના રાજને માટે લાયક નથી.”