ലൂക്കോസ് 6 FHB Father's Heart Bible™

6 ¹ഒരു ശബത്തുനാളിൽ യേശു ധാന്യവയലുകളിലൂടെ നടന്നുപോകുമ്പോൾ, അവിടുത്തെ ശിഷ്യന്മാർ കതിരുകൾ പറിച്ച് കൈകളിൽ തിരുമ്മി തിന്നു. ²പരീശന്മാരിൽ ചിലർ, “ശബത്തുനാളിൽ വിഹിതമല്ലാത്തത് നിങ്ങൾ ചെയ്യുന്നതെന്തിന്?” എന്നു ചോദിച്ചു.

³യേശു അവരോട് മറുപടി പറഞ്ഞു: “ദാവീദും കൂടെയുണ്ടായിരുന്നവരും വിശന്നപ്പോൾ അദ്ദേഹം ചെയ്തത് നിങ്ങൾ വായിച്ചിട്ടില്ലയോ, ⁴അദ്ദേഹം നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ ഭവനത്തിൽ കടന്ന് സന്നിധിയിലെ അപ്പം എടുത്ത് തിന്ന് കൂടെയുണ്ടായിരുന്നവർക്കും കൊടുത്തത് എങ്ങനെ? പുരോഹിതന്മാർക്കല്ലാതെ മറ്റാർക്കും അത് തിന്നുന്നത് വിഹിതമല്ലാതിരുന്നിട്ടും.” ⁵പിന്നെ അവിടുന്ന് അവരോട്, “മനുഷ്യപുത്രൻ ശബത്തിന്റെ കർത്താവാകുന്നു” എന്നു പറഞ്ഞു.

⁶മറ്റൊരു ശബത്തുനാളിൽ അവിടുന്ന് പള്ളിയിൽ കടന്ന് ഉപദേശിച്ചു; വലങ്കൈ ശോഷിച്ച ഒരു മനുഷ്യൻ അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു. ⁷ശബത്തുനാളിൽ അവിടുന്ന് സൗഖ്യമാക്കുമോ എന്നു നോക്കി, അവിടുത്തേക്കെതിരെ കുറ്റം കണ്ടെത്തേണ്ടതിന് ശാസ്ത്രിമാരും പരീശന്മാരും അവിടുത്തെ സൂക്ഷ്മമായി നിരീക്ഷിച്ചു.

⁸എന്നാൽ അവരുടെ വിചാരങ്ങൾ അറിഞ്ഞ് അവിടുന്ന് കൈ ശോഷിച്ച മനുഷ്യനോട്, “എഴുന്നേറ്റ് ഇവിടെ നിൽക്കുക” എന്നു പറഞ്ഞു. അവൻ എഴുന്നേറ്റ് അവിടെ നിന്നു. ⁹അപ്പോൾ യേശു അവരോട്, “ഞാൻ നിങ്ങളോടു ചോദിക്കുന്നു: ശബത്തുനാളിൽ നന്മ ചെയ്യുന്നതോ തിന്മ ചെയ്യുന്നതോ, ജീവൻ രക്ഷിക്കുന്നതോ നശിപ്പിക്കുന്നതോ ഏതാണ് വിഹിതം?” എന്നു പറഞ്ഞു. ¹⁰അവരെ എല്ലാവരെയും ചുറ്റും നോക്കിയിട്ട് അവിടുന്ന് ആ മനുഷ്യനോട്, “നിന്റെ കൈ നീട്ടുക” എന്നു പറഞ്ഞു. അവൻ അങ്ങനെ ചെയ്തു, അവന്റെ കൈ സൗഖ്യമായി.

¹¹എന്നാൽ അവർ ക്രോധം നിറഞ്ഞ്, യേശുവിനോട് എന്തു ചെയ്യണമെന്ന് തമ്മിൽ ആലോചിച്ചു.

പന്ത്രണ്ട് അപ്പൊസ്തലന്മാരെ തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നു

¹²ആ നാളുകളിൽ യേശു പ്രാർഥിക്കേണ്ടതിന് മലയിലേക്കു പോയി, രാത്രി മുഴുവൻ നമ്മുടെ പിതാവിനോടുള്ള പ്രാർഥനയിൽ കഴിച്ചു. ¹³നേരം പുലർന്നപ്പോൾ അവിടുന്ന് തന്റെ ശിഷ്യന്മാരെ അടുക്കൽ വിളിച്ച്, അവരിൽനിന്ന് പന്ത്രണ്ടുപേരെ തിരഞ്ഞെടുത്ത് അവർക്ക് അപ്പൊസ്തലന്മാർ എന്നു പേരിട്ടു: ¹⁴അവിടുന്ന് പത്രോസ് എന്നു പേരിട്ട ശിമോൻ, അവന്റെ സഹോദരൻ അന്ത്രയോസ്; യാക്കോബും യോഹന്നാനും; ഫിലിപ്പോസും ബർത്തൊലൊമായിയും; ¹⁵മത്തായിയും തോമസും; അല്ഫായിയുടെ മകൻ യാക്കോബ്, എരിവുകാരൻ എന്നു വിളിക്കപ്പെട്ട ശിമോൻ; ¹⁶യാക്കോബിന്റെ മകൻ യൂദാ, ഒറ്റുകാരനായിത്തീർന്ന യൂദാ ഈസ്കരിയോത്ത്.

പിതാവിന്റെ ശക്തി ജനക്കൂട്ടങ്ങളെ സൗഖ്യമാക്കുന്നു

¹⁷അവിടുന്ന് അവരോടൊപ്പം ഇറങ്ങി സമനിലത്ത് നിന്നു; അവിടുത്തെ ശിഷ്യന്മാരുടെ വലിയൊരു കൂട്ടവും യെഹൂദ്യയിൽ എല്ലായിടത്തുനിന്നും യെരൂശലേമിൽനിന്നും സോർ, സീദോൻ തീരത്തുനിന്നുമുള്ള വലിയൊരു ജനസമൂഹവും ഉണ്ടായിരുന്നു. ¹⁸അവിടുത്തെ വചനം കേൾക്കേണ്ടതിനും തങ്ങളുടെ രോഗങ്ങളിൽനിന്ന് സൗഖ്യം പ്രാപിക്കേണ്ടതിനും അവർ വന്നു; അശുദ്ധാത്മാക്കളാൽ പീഡിതരായിരുന്നവരും സൗഖ്യമായി. ¹⁹അവിടുത്തിൽനിന്ന് ശക്തി പുറപ്പെട്ട് എല്ലാവരെയും സൗഖ്യമാക്കിയിരുന്നതിനാൽ ജനക്കൂട്ടം മുഴുവൻ അവിടുത്തെ തൊടുവാൻ ശ്രമിച്ചു.

²⁰അവിടുന്ന് തന്റെ ശിഷ്യന്മാരെ നോക്കി പറഞ്ഞു: “ദരിദ്രരായ നിങ്ങൾ അനുഗൃഹീതർ, നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ രാജ്യം നിങ്ങളുടേതാകുന്നു.

²¹“ഇപ്പോൾ വിശക്കുന്ന നിങ്ങൾ അനുഗൃഹീതർ, നിങ്ങൾക്കു തൃപ്തിവരും. ഇപ്പോൾ കരയുന്ന നിങ്ങൾ അനുഗൃഹീതർ, നിങ്ങൾ ചിരിക്കും. ²²മനുഷ്യപുത്രൻ നിമിത്തം ജനം നിങ്ങളെ ദ്വേഷിക്കുകയും നിങ്ങളെ ഭ്രഷ്ടരാക്കുകയും നിന്ദിക്കുകയും നിങ്ങളുടെ പേര് തിന്മയെന്ന് തള്ളിക്കളയുകയും ചെയ്യുമ്പോൾ നിങ്ങൾ അനുഗൃഹീതർ. ²³ആ നാളിൽ സന്തോഷിച്ച് ആനന്ദത്താൽ തുള്ളിച്ചാടുവിൻ, സ്വർഗത്തിൽ നിങ്ങളുടെ പ്രതിഫലം വലുതാകുന്നു; പീഡിപ്പിക്കുന്നവരുടെ പൂർവികർ പ്രവാചകന്മാരോട് അങ്ങനെതന്നെ ചെയ്തുവല്ലോ.

²⁴എന്നാൽ ധനവാന്മാരായ നിങ്ങൾക്കു ഹാ കഷ്ടം, നിങ്ങളുടെ ആശ്വാസം നിങ്ങൾ ഇതിനകം പ്രാപിച്ചുകഴിഞ്ഞു. ²⁵ഇപ്പോൾ തൃപ്തരായ നിങ്ങൾക്കു ഹാ കഷ്ടം, നിങ്ങൾ വിശക്കും. ഇപ്പോൾ ചിരിക്കുന്ന നിങ്ങൾക്കു ഹാ കഷ്ടം, നിങ്ങൾ വിലപിക്കുകയും കരയുകയും ചെയ്യും. ²⁶എല്ലാവരും നിങ്ങളെക്കുറിച്ച് നല്ലത് പറയുമ്പോൾ നിങ്ങൾക്കു ഹാ കഷ്ടം, മുഖസ്തുതിക്കാരുടെ പൂർവികർ കള്ളപ്രവാചകന്മാരോട് അങ്ങനെതന്നെ ചെയ്തുവല്ലോ.

നിങ്ങളുടെ ശത്രുക്കളെ സ്നേഹിക്കുവിൻ

²⁷എന്നാൽ കേൾക്കുന്ന നിങ്ങളോടു ഞാൻ പറയുന്നു: നിങ്ങളുടെ ശത്രുക്കളെ സ്നേഹിക്കുവിൻ, നിങ്ങളെ ദ്വേഷിക്കുന്നവർക്കു നന്മ ചെയ്യുവിൻ, ²⁸നിങ്ങളെ ശപിക്കുന്നവരെ അനുഗ്രഹിക്കുവിൻ, നിങ്ങളെ ദുഷിച്ച് പെരുമാറുന്നവർക്കുവേണ്ടി പ്രാർഥിക്കുവിൻ. ²⁹ഒരു ചെകിട്ടത്ത് നിന്നെ അടിക്കുന്നവന് മറ്റേതും കാണിച്ചുകൊടുക്കുക; നിന്റെ പുറങ്കുപ്പായം എടുക്കുന്നവന് നിന്റെ അങ്കിയും തടയരുത്. ³⁰നിന്നോടു ചോദിക്കുന്ന ഏവനും കൊടുക്കുക, നിന്റേതിൽനിന്ന് എടുത്തത് മടക്കിച്ചോദിക്കരുത്. ³¹മറ്റുള്ളവർ നിങ്ങളോടു ചെയ്യണമെന്ന് നിങ്ങൾ ആഗ്രഹിക്കുന്നതുപോലെ നിങ്ങളും അവരോടു ചെയ്യുവിൻ.

³²നിങ്ങളെ സ്നേഹിക്കുന്നവരെ സ്നേഹിച്ചാൽ അതിൽ എന്തു ശ്രേഷ്ഠത? പാപികൾപോലും തങ്ങളെ സ്നേഹിക്കുന്നവരെ സ്നേഹിക്കുന്നുവല്ലോ. ³³നിങ്ങൾക്കു നന്മ ചെയ്യുന്നവർക്കു നിങ്ങൾ നന്മ ചെയ്താൽ അതിൽ നിങ്ങൾക്ക് എന്തു ശ്രേഷ്ഠത? പാപികൾപോലും അങ്ങനെതന്നെ ചെയ്യുന്നുവല്ലോ. ³⁴തിരികെ കിട്ടുമെന്ന് പ്രതീക്ഷിച്ച് നിങ്ങൾ വായ്പ കൊടുത്താൽ അതിൽ എന്തു ശ്രേഷ്ഠത? അത്രതന്നെ തിരികെ ലഭിക്കേണ്ടതിന് പാപികൾപോലും പാപികൾക്കു വായ്പ കൊടുക്കുന്നുവല്ലോ. ³⁵എന്നാൽ നിങ്ങളുടെ ശത്രുക്കളെ സ്നേഹിക്കുവിൻ, നന്മ ചെയ്യുവിൻ, ഒന്നും തിരികെ പ്രതീക്ഷിക്കാതെ വായ്പ കൊടുക്കുവിൻ; നിങ്ങളുടെ പ്രതിഫലം വലുതായിരിക്കും, നിങ്ങൾ അത്യുന്നതന്റെ മക്കളായിത്തീരും, എന്തെന്നാൽ അവിടുന്ന് നന്ദികെട്ടവരോടും ദുഷ്ടരോടും ദയയുള്ളവനാകുന്നു. ³⁶നിങ്ങളുടെ പിതാവ് കരുണാമയൻ ആയിരിക്കുന്നതുപോലെ നിങ്ങളും കരുണയുള്ളവരായിരിക്കുവിൻ.

വിധിക്കരുത്

³⁷വിധിക്കരുത്, എന്നാൽ നിങ്ങളും വിധിക്കപ്പെടുകയില്ല. കുറ്റം വിധിക്കരുത്, എന്നാൽ നിങ്ങളും കുറ്റം വിധിക്കപ്പെടുകയില്ല. ക്ഷമിക്കുവിൻ, എന്നാൽ നിങ്ങളോടും ക്ഷമിക്കപ്പെടും. ³⁸കൊടുക്കുവിൻ, എന്നാൽ നിങ്ങൾക്കും നൽകപ്പെടും: അമർത്തി കുലുക്കി കവിഞ്ഞൊഴുകുന്ന നല്ല അളവ് നിങ്ങളുടെ മടിയിൽ പകർന്നുതരും. എന്തെന്നാൽ നിങ്ങൾ അളക്കുന്ന അളവുകൊണ്ടുതന്നെ നിങ്ങൾക്കും അളന്നുതരും.”

³⁹അവിടുന്ന് അവരോട് ഒരു ഉപമയും പറഞ്ഞു: “അന്ധന് അന്ധനെ വഴിനടത്തുവാൻ കഴിയുമോ? ഇരുവരും കുഴിയിൽ വീഴുകയില്ലയോ? ⁴⁰ശിഷ്യൻ ഗുരുവിനെ കവിയുന്നില്ല; പൂർണമായി അഭ്യസിച്ചവൻ തന്റെ ഗുരുവിനെപ്പോലെ ആയിത്തീരും. ⁴¹നിന്റെ സഹോദരന്റെ കണ്ണിലെ കരട് നീ കാണുന്നതും സ്വന്തം കണ്ണിലെ കോൽ ശ്രദ്ധിക്കാതിരിക്കുന്നതും എന്തുകൊണ്ട്? ⁴²സ്വന്തം കണ്ണിലെ കോൽ കാണാതിരിക്കെ, ‘സഹോദരാ, നിന്റെ കണ്ണിലെ കരട് ഞാൻ എടുത്തുകളയട്ടെ’ എന്ന് നിന്റെ സഹോദരനോട് നിനക്ക് എങ്ങനെ പറയാൻ കഴിയും? കപടഭക്താ! ആദ്യം സ്വന്തം കണ്ണിലെ കോൽ എടുത്തുകളയുക—അപ്പോൾ നിന്റെ സഹോദരന്റെ കണ്ണിലെ കരട് എടുത്തുകളയുവാൻ നിനക്കു വ്യക്തമായി കാണാം.

ഫലത്താൽ അറിയപ്പെടുന്നു

⁴³നല്ല വൃക്ഷം ചീത്ത ഫലം കായ്ക്കുന്നില്ല, ചീത്ത വൃക്ഷം നല്ല ഫലം കായ്ക്കുന്നതുമില്ല. ⁴⁴ഓരോ വൃക്ഷവും അതതിന്റെ ഫലത്താൽ അറിയപ്പെടുന്നു; മുൾച്ചെടികളിൽനിന്ന് അത്തിപ്പഴം ശേഖരിക്കുന്നില്ല, മുൾപ്പടർപ്പിൽനിന്ന് മുന്തിരിപ്പഴം പറിക്കുന്നതുമില്ല. ⁴⁵നല്ല മനുഷ്യൻ ഹൃദയത്തിലെ നല്ല നിക്ഷേപത്തിൽനിന്ന് നന്മ പുറപ്പെടുവിക്കുന്നു; ദുഷ്ടൻ ദുഷ്ട നിക്ഷേപത്തിൽനിന്ന് തിന്മ പുറപ്പെടുവിക്കുന്നു; എന്തെന്നാൽ ഹൃദയത്തിന്റെ നിറവിൽനിന്ന് വായ് സംസാരിക്കുന്നു.

പാറമേൽ പണിയുവിൻ

⁴⁶നിങ്ങൾ എന്നെ ‘കർത്താവേ, കർത്താവേ’ എന്നു വിളിക്കുകയും ഞാൻ പറയുന്നത് ചെയ്യാതിരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നതെന്തിന്? ⁴⁷എന്റെ അടുക്കൽ വന്ന്, എന്റെ വചനങ്ങൾ കേട്ട്, അവ ചെയ്യുന്ന ഏവനും ആരോട് സദൃശനെന്ന് ഞാൻ നിങ്ങൾക്കു കാണിച്ചുതരാം: ⁴⁸ആഴത്തിൽ കുഴിച്ച് പാറമേൽ അടിസ്ഥാനമിട്ട് വീടുപണിയുന്ന മനുഷ്യനോട് അവൻ സദൃശൻ. വെള്ളപ്പൊക്കം വന്നപ്പോൾ നദി ആ വീട്ടിന്മേൽ അടിച്ചു, എങ്കിലും അതിനെ ഇളക്കുവാൻ കഴിഞ്ഞില്ല—അത് നന്നായി പണിതിരുന്നുവല്ലോ. ⁴⁹എന്നാൽ എന്റെ വചനങ്ങൾ കേട്ടിട്ടും അവ പ്രവർത്തിക്കാത്തവൻ അടിസ്ഥാനമില്ലാതെ നിലത്ത് വീടുപണിത മനുഷ്യനോട് സദൃശൻ. വെള്ളപ്പൊക്കം അതിന്മേൽ അടിച്ചു, അത് ഉടനെ ഇടിഞ്ഞുവീണു—ആ വീടിന്റെ നാശം വലുതായിരുന്നു.”