ലൂക്കോസ് 5 FHB Father's Heart Bible™

5 ¹ഒരിക്കൽ, നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ വചനം കേൾക്കുവാൻ ജനക്കൂട്ടം അവിടുത്തെ ചുറ്റും തിങ്ങിക്കൂടിയപ്പോൾ, യേശു ഗന്നേസരെത്ത് തടാകത്തിന്റെ തീരത്തു നിന്നു. ^a a v1 ഗന്നേസരെത്ത് തടാകം ഗലീലക്കടലിന്റെ മറ്റൊരു പേരാണ്. ²തടാകത്തിന്റെ തീരത്തു രണ്ടു വള്ളങ്ങൾ കിടക്കുന്നത് അവിടുന്നു കണ്ടു; മീൻപിടിത്തക്കാർ അവയിൽനിന്നിറങ്ങി തങ്ങളുടെ വലകൾ കഴുകുകയായിരുന്നു. ³അവയിലൊന്നിൽ, ശിമോന്റെ വള്ളത്തിൽ, കയറി, തീരത്തുനിന്ന് അല്പം മാറ്റിക്കൊടുക്കുവാൻ അവിടുന്ന് അവനോട് ആവശ്യപ്പെട്ടു; പിന്നെ ഇരുന്ന് വള്ളത്തിൽനിന്ന് ജനക്കൂട്ടങ്ങളെ ഉപദേശിച്ചു.

⁴സംസാരം നിർത്തിയപ്പോൾ അവിടുന്ന് ശിമോനോട്, “ആഴമുള്ള വെള്ളത്തിലേക്കു നീക്കി മീൻപിടിക്കുവാൻ നിന്റെ വലകൾ ഇറക്കുക” എന്നു പറഞ്ഞു.

⁵ശിമോൻ മറുപടി പറഞ്ഞു: “ഗുരോ, ഞങ്ങൾ രാത്രി മുഴുവൻ അധ്വാനിച്ചിട്ടും ഒന്നും കിട്ടിയില്ല. എങ്കിലും അങ്ങയുടെ വചനപ്രകാരം ഞാൻ വലകൾ ഇറക്കാം.” ⁶അങ്ങനെ ചെയ്തപ്പോൾ അവർ വളരെയധികം മീൻ പിടിച്ചു, അവരുടെ വലകൾ കീറാൻ തുടങ്ങി. ⁷സഹായിക്കുവാൻ വരുവാൻ മറ്റേ വള്ളത്തിലുള്ള കൂട്ടാളികൾക്ക് അവർ ആംഗ്യം കാട്ടി; അവർ വന്ന് രണ്ടു വള്ളങ്ങളും നിറച്ചു, അവ മുങ്ങാൻ തുടങ്ങി. ⁸ഇതു കണ്ടപ്പോൾ ശിമോൻ പത്രോസ് യേശുവിന്റെ കാൽക്കൽ വീണു പറഞ്ഞു: “കർത്താവേ, എന്നെ വിട്ടുപോകണമേ, ഞാൻ പാപിയായ ഒരു മനുഷ്യനാണ്!” ⁹അവർ പിടിച്ച മീൻപിടിത്തത്തിൽ അവനെയും കൂടെയുള്ള എല്ലാവരെയും വിസ്മയം പിടികൂടിയിരുന്നു,

¹⁰സെബെദിയുടെ മക്കളും ശിമോന്റെ കൂട്ടാളികളുമായ യാക്കോബും യോഹന്നാനും അങ്ങനെതന്നെ വിസ്മയിച്ചു. യേശു ശിമോനോട്, “ഭയപ്പെടേണ്ട; ഇന്നുമുതൽ നീ മനുഷ്യരെ പിടിക്കും” എന്നു പറഞ്ഞു.

¹¹അതുകൊണ്ട് അവർ തങ്ങളുടെ വള്ളങ്ങൾ തീരത്തേക്കു വലിച്ചുകയറ്റി, സകലവും ഉപേക്ഷിച്ച് അവിടുത്തെ അനുഗമിച്ചു.

ശുദ്ധനാക്കപ്പെട്ട ഒരു മനുഷ്യൻ

¹²യേശു പട്ടണങ്ങളിലൊന്നിൽ ആയിരുന്നപ്പോൾ, ഗുരുതരമായ ഒരു ത്വഗ്രോഗം മൂടിയ ഒരു മനുഷ്യൻ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു. യേശുവിനെ കണ്ടപ്പോൾ അവൻ കമിഴ്ന്നുവീണ് അപേക്ഷിച്ചു: “കർത്താവേ, അങ്ങേക്കു മനസ്സുണ്ടെങ്കിൽ എന്നെ ശുദ്ധനാക്കുവാൻ അങ്ങേക്കു കഴിയും.”

¹³യേശു തന്റെ കൈ നീട്ടി അവനെ തൊട്ടുകൊണ്ട്, “എനിക്കു മനസ്സുണ്ട്. ശുദ്ധനാകുക” എന്നു പറഞ്ഞു. ഉടൻതന്നെ ത്വഗ്രോഗം അവനെ വിട്ടുമാറി.

¹⁴ഇത് ആരോടും പറയരുതെന്ന് യേശു അവനോടു കൽപിച്ചു: “എന്നാൽ പോയി പുരോഹിതന് നിന്നെത്തന്നെ കാണിക്കുക; ജനങ്ങൾക്ക് ഒരു തെളിവായി, നിന്റെ ശുദ്ധീകരണത്തിനു മോശ കൽപിച്ചത് അർപ്പിക്കുക.”

¹⁵എന്നാൽ അവിടുത്തെക്കുറിച്ചുള്ള വാർത്ത കൂടുതൽ പരന്നു; അവിടുത്തെ വചനം കേൾക്കുവാനും തങ്ങളുടെ രോഗങ്ങളിൽനിന്നു സൗഖ്യം പ്രാപിക്കുവാനും വലിയ ജനക്കൂട്ടങ്ങൾ വന്നുകൂടി. ¹⁶എന്നാൽ യേശു പലപ്പോഴും വിജനസ്ഥലങ്ങളിലേക്കു വാങ്ങിപ്പോയി പ്രാർഥിച്ചു.

ക്ഷമിക്കുവാനുള്ള പിതാവിന്റെ ശക്തി

¹⁷ഒരു ദിവസം അവിടുന്ന് ഉപദേശിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ, ഗലീലയിലെ എല്ലാ ഗ്രാമങ്ങളിൽനിന്നും യെഹൂദ്യയിൽനിന്നും യെരൂശലേമിൽനിന്നും വന്ന പരീശന്മാരും ന്യായപ്രമാണോപദേഷ്ടാക്കളും ഇരുന്നിരുന്നു. രോഗികളെ സൗഖ്യമാക്കുവാൻ നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ ശക്തി അവിടുത്തോടുകൂടെ ഉണ്ടായിരുന്നു. ¹⁸അപ്പോൾതന്നെ, തളർവാതരോഗിയായ ഒരു മനുഷ്യനെ ഒരു കിടക്കയിൽ ചുമന്നുകൊണ്ട് ചില പുരുഷന്മാർ വന്നു; അവനെ അകത്തു കൊണ്ടുവന്ന് യേശുവിന്റെ മുമ്പിൽ കിടത്തുവാൻ അവർ ശ്രമിച്ചു. ¹⁹ജനക്കൂട്ടം നിമിത്തം അവനെ അകത്തു കൊണ്ടുവരുവാൻ വഴി കാണാഞ്ഞിട്ട്, അവർ മേൽക്കൂരയിൽ കയറി, ഓടുകൾക്കിടയിലൂടെ അവനെ അവന്റെ കിടക്കയോടെ, നടുവിലേക്ക്, യേശുവിന്റെ മുമ്പിൽത്തന്നെ, ഇറക്കി.

²⁰അവരുടെ വിശ്വാസം കണ്ടപ്പോൾ യേശു, “സ്നേഹിതാ, നിന്റെ പാപങ്ങൾ നിന്നോടു ക്ഷമിച്ചിരിക്കുന്നു” എന്നു പറഞ്ഞു.

²¹ശാസ്ത്രിമാരും പരീശന്മാരും, “ദൈവത്തെ ദുഷിക്കുന്ന ഇവൻ ആരാണ്? ദൈവത്തിനു മാത്രമല്ലാതെ മറ്റാർക്കു പാപങ്ങൾ ക്ഷമിക്കുവാൻ കഴിയും?” എന്നു തർക്കിക്കുവാൻ തുടങ്ങി.

²²അവർ ചിന്തിച്ചത് അറിഞ്ഞിട്ട്, യേശു അവരോടു മറുപടി പറഞ്ഞു: “നിങ്ങൾ നിങ്ങളുടെ ഹൃദയങ്ങളിൽ ഇങ്ങനെ ചിന്തിക്കുന്നതെന്ത്? ²³‘നിന്റെ പാപങ്ങൾ നിന്നോടു ക്ഷമിച്ചിരിക്കുന്നു’ എന്നു പറയുന്നതോ, അതോ ‘എഴുന്നേറ്റു നടക്കുക’ എന്നു പറയുന്നതോ — ഏതാണ് എളുപ്പം? ²⁴എന്നാൽ മനുഷ്യപുത്രന് ഭൂമിയിൽ പാപങ്ങൾ ക്ഷമിക്കുവാൻ അധികാരമുണ്ടെന്നു നിങ്ങൾ അറിയേണ്ടതിന്” — അവിടുന്ന് തളർവാതരോഗിയോടു പറഞ്ഞു — “ഞാൻ നിന്നോടു പറയുന്നു, എഴുന്നേറ്റു നിന്റെ കിടക്ക എടുത്തു വീട്ടിലേക്കു പോകുക.”

²⁵ഉടൻതന്നെ അവൻ അവരുടെ മുമ്പിൽ എഴുന്നേറ്റുനിന്ന്, തന്റെ കിടക്ക എടുത്ത്, നമ്മുടെ പിതാവിനെ മഹത്ത്വപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ട് വീട്ടിലേക്കു പോയി. ²⁶വിസ്മയം എല്ലാവരെയും പിടികൂടി; ഭയവിസ്മയം നിറഞ്ഞവരായി അവർ നമ്മുടെ പിതാവിനെ മഹത്ത്വപ്പെടുത്തി, “ഇന്നു ഞങ്ങൾ അത്ഭുതകരമായ കാര്യങ്ങൾ കണ്ടു” എന്നു പറഞ്ഞു.

യേശു ലേവിയെ വിളിക്കുന്നു

²⁷ഇതിനുശേഷം യേശു പുറത്തുപോയി, ചുങ്കസ്ഥലത്ത് ഇരിക്കുന്ന ലേവി എന്നു പേരുള്ള ഒരു ചുങ്കക്കാരനെ കണ്ടു. “എന്നെ അനുഗമിക്കുക” എന്ന് അവിടുന്നു പറഞ്ഞു.

²⁸അപ്പോൾ ലേവി എഴുന്നേറ്റ്, സകലവും ഉപേക്ഷിച്ച്, അവിടുത്തെ അനുഗമിച്ചു. ²⁹പിന്നീട് ലേവി തന്റെ വീട്ടിൽ യേശുവിന് ഒരു വലിയ വിരുന്നൊരുക്കി; ചുങ്കക്കാരുടെയും മറ്റുള്ളവരുടെയും വലിയൊരു കൂട്ടം അവരോടൊപ്പം ഭക്ഷണത്തിനിരുന്നു. ³⁰എന്നാൽ പരീശന്മാരും അവരുടെ ശാസ്ത്രിമാരും അവിടുത്തെ ശിഷ്യന്മാരോട്, “നിങ്ങൾ ചുങ്കക്കാരോടും പാപികളോടുംകൂടെ തിന്നുകുടിക്കുന്നതെന്ത്?” എന്നു പിറുപിറുത്തു.

³¹യേശു അവരോടു മറുപടി പറഞ്ഞു: “വൈദ്യനെ ആവശ്യമുള്ളത് ആരോഗ്യമുള്ളവർക്കല്ല, രോഗികൾക്കത്രേ. ³²നീതിമാന്മാരെ വിളിക്കുവാനല്ല, പാപികളെ മാനസാന്തരത്തിലേക്കു വിളിക്കുവാനത്രേ ഞാൻ വന്നത്.”

ഉപവാസത്തെക്കുറിച്ച് ഒരു ചോദ്യം

³³അവർ അവിടുത്തോടു പറഞ്ഞു: “യോഹന്നാന്റെ ശിഷ്യന്മാർ കൂടെക്കൂടെ ഉപവസിക്കുകയും പ്രാർഥിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു, പരീശന്മാരുടെ ശിഷ്യന്മാരും അങ്ങനെതന്നെ; എന്നാൽ അങ്ങയുടേവർ തിന്നുകുടിക്കുന്നു.”

³⁴യേശു പറഞ്ഞു: “മണവാളൻ കൂടെയുള്ളപ്പോൾ അവന്റെ സ്നേഹിതന്മാരെ ഉപവസിപ്പിക്കുവാൻ നിങ്ങൾക്കു കഴിയുമോ? ³⁵എന്നാൽ മണവാളനെ അവരിൽനിന്ന് എടുത്തുകളയുന്ന നാളുകൾ വരും; അപ്പോൾ, ആ നാളുകളിൽ, അവർ ഉപവസിക്കും.”

³⁶അവിടുന്ന് അവരോട് ഒരു ഉപമയും പറഞ്ഞു: “ആരും പുതിയ വസ്ത്രത്തിൽനിന്ന് ഒരു തുണ്ടു കീറിയെടുത്ത് പഴയതിന്മേൽ തുന്നിച്ചേർക്കുകയില്ല. അല്ലാത്തപക്ഷം, അവൻ പുതിയതിനെ കീറുന്നു, പുതിയ തുണ്ട് പഴയതിനോടു ചേരുകയുമില്ല. ³⁷ആരും പുതിയ വീഞ്ഞ് പഴയ തുരുത്തികളിൽ ഒഴിക്കുകയില്ല; അല്ലാത്തപക്ഷം പുതിയ വീഞ്ഞ് തുരുത്തികളെ പൊട്ടിച്ച് ഒഴുകിപ്പോകും, തുരുത്തികൾ നശിക്കുകയും ചെയ്യും. ³⁸അല്ല, പുതിയ വീഞ്ഞ് പുതിയ തുരുത്തികളിൽ ഒഴിക്കേണ്ടതാകുന്നു. ³⁹പഴയ വീഞ്ഞു കുടിച്ചശേഷം ആരും പുതിയതിനെ ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ല; ‘പഴയതു നല്ലത്’ എന്ന് അവൻ പറയുന്നുവല്ലോ.”