ਲੂਕਾ 5

5 ¹ਇੱਕ ਵਾਰੀ, ਜਦੋਂ ਭੀੜ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਦਾ ਬਚਨ ਸੁਣਨ ਲਈ ਉਸ ਦੇ ਦੁਆਲੇ ਧੱਕਾ-ਮੁੱਕੀ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ, ਤਾਂ ਯਿਸੂ ਗਨੇਸਰਤ ਝੀਲ ਦੇ ਕੰਢੇ ਖੜ੍ਹਾ ਸੀ। ^a a v1 ਗਨੇਸਰਤ ਦੀ ਝੀਲ ਗਲੀਲ ਦੀ ਝੀਲ ਦਾ ਹੀ ਦੂਜਾ ਨਾਂ ਹੈ। ²ਉਸ ਨੇ ਝੀਲ ਦੇ ਕੰਢੇ ਦੋ ਬੇੜੀਆਂ ਖੜ੍ਹੀਆਂ ਵੇਖੀਆਂ; ਮਛੇਰੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਆਪਣੇ ਜਾਲ ਧੋ ਰਹੇ ਸਨ। ³ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਬੇੜੀ ਵਿੱਚ, ਜਿਹੜੀ ਸ਼ਮਊਨ ਦੀ ਸੀ, ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਹ ਕੰਢੇ ਤੋਂ ਥੋੜ੍ਹਾ ਪਰੇ ਲੈ ਚੱਲੇ, ਫੇਰ ਬੈਠ ਕੇ ਬੇੜੀ ਤੋਂ ਭੀੜ ਨੂੰ ਸਿੱਖਿਆ ਦੇਣ ਲੱਗਾ।

⁴ਜਦੋਂ ਉਹ ਬੋਲਣ ਤੋਂ ਹਟਿਆ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਸ਼ਮਊਨ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, “ਡੂੰਘੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਲੈ ਚੱਲ ਅਤੇ ਸ਼ਿਕਾਰ ਲਈ ਆਪਣੇ ਜਾਲ ਪਾ।”

⁵ਸ਼ਮਊਨ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, “ਸੁਆਮੀ ਜੀ, ਅਸੀਂ ਸਾਰੀ ਰਾਤ ਮਿਹਨਤ ਕੀਤੀ ਪਰ ਕੁਝ ਨਾ ਫੜਿਆ। ਫੇਰ ਵੀ ਤੇਰੇ ਬਚਨ ਉੱਤੇ ਮੈਂ ਜਾਲ ਪਾਵਾਂਗਾ।” ⁶ਜਦੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਹ ਕੀਤਾ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਐਨੀਆਂ ਮੱਛੀਆਂ ਫੜੀਆਂ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਜਾਲ ਪਾਟਣ ਲੱਗ ਪਏ। ⁷ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਦੂਜੀ ਬੇੜੀ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨੂੰ ਇਸ਼ਾਰਾ ਕੀਤਾ ਕਿ ਆ ਕੇ ਮਦਦ ਕਰਨ; ਉਹ ਆਏ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਦੋਵੇਂ ਬੇੜੀਆਂ ਐਨੀਆਂ ਭਰ ਦਿੱਤੀਆਂ ਕਿ ਉਹ ਡੁੱਬਣ ਲੱਗ ਪਈਆਂ। ⁸ਇਹ ਵੇਖ ਕੇ ਸ਼ਮਊਨ ਪਤਰਸ ਯਿਸੂ ਦੇ ਗੋਡਿਆਂ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗ ਪਿਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, “ਪ੍ਰਭੂ ਜੀ, ਮੇਰੇ ਕੋਲੋਂ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਓ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਪਾਪੀ ਮਨੁੱਖ ਹਾਂ!” ⁹ਕਿਉਂਕਿ ਜਿੰਨੀਆਂ ਮੱਛੀਆਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਫੜੀਆਂ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਉਹ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਦੇ ਸਾਰੇ ਹੈਰਾਨੀ ਨਾਲ ਭਰ ਗਏ,

¹⁰ਅਤੇ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜ਼ਬਦੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਯਾਕੂਬ ਤੇ ਯੂਹੰਨਾ ਵੀ, ਜਿਹੜੇ ਸ਼ਮਊਨ ਦੇ ਸਾਥੀ ਸਨ। ਯਿਸੂ ਨੇ ਸ਼ਮਊਨ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, “ਨਾ ਡਰ; ਹੁਣ ਤੋਂ ਤੂੰ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਫੜਿਆ ਕਰੇਂਗਾ।”

¹¹ਸੋ ਉਹ ਆਪਣੀਆਂ ਬੇੜੀਆਂ ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ ਖਿੱਚ ਲਿਆਏ, ਸਭ ਕੁਝ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਹੋ ਤੁਰੇ।

ਇੱਕ ਮਨੁੱਖ ਸ਼ੁੱਧ ਕੀਤਾ ਗਿਆ

¹²ਜਦੋਂ ਯਿਸੂ ਇੱਕ ਨਗਰ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਤਾਂ ਇੱਕ ਮਨੁੱਖ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ ਜਿਹੜਾ ਭਿਆਨਕ ਕੋੜ੍ਹ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਯਿਸੂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਉਹ ਮੂੰਹ ਭਾਰ ਡਿੱਗ ਪਿਆ ਅਤੇ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ, “ਪ੍ਰਭੂ ਜੀ, ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਚਾਹੋ, ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ।”

¹³ਯਿਸੂ ਨੇ ਆਪਣਾ ਹੱਥ ਵਧਾਇਆ, ਉਸ ਨੂੰ ਛੂਹਿਆ: “ਮੈਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ। ਸ਼ੁੱਧ ਹੋ ਜਾ।” ਉਸੇ ਵੇਲੇ ਕੋੜ੍ਹ ਉਸ ਤੋਂ ਜਾਂਦਾ ਰਿਹਾ।

¹⁴ਯਿਸੂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਨਾ ਦੱਸੀਂ, “ਸਗੋਂ ਜਾਹ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਜਾਜਕ ਨੂੰ ਵਿਖਾ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਸ਼ੁੱਧ ਹੋਣ ਲਈ ਉਹ ਭੇਟ ਚੜ੍ਹਾ ਜੋ ਮੂਸਾ ਨੇ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਤਾਂ ਜੋ ਇਹ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਗਵਾਹੀ ਹੋਵੇ।”

¹⁵ਪਰ ਉਸ ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਹੋਰ ਵੀ ਫੈਲ ਗਈ; ਵੱਡੀਆਂ ਭੀੜਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਸੁਣਨ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਰੋਗਾਂ ਤੋਂ ਚੰਗੇ ਹੋਣ ਲਈ ਇਕੱਠੀਆਂ ਹੋਈਆਂ। ¹⁶ਪਰ ਯਿਸੂ ਅਕਸਰ ਉਜਾੜ ਥਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਚਲਾ ਜਾਂਦਾ ਅਤੇ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰਦਾ ਸੀ।

ਮਾਫ਼ ਕਰਨ ਦੀ ਪਿਤਾ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ

¹⁷ਇੱਕ ਦਿਨ ਜਦੋਂ ਉਹ ਸਿੱਖਿਆ ਦੇ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਤਾਂ ਫ਼ਰੀਸੀ ਅਤੇ ਸ਼ਰਾ ਦੇ ਉਪਦੇਸ਼ਕ ਬੈਠੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਜਿਹੜੇ ਗਲੀਲ ਦੇ ਹਰ ਪਿੰਡ ਤੋਂ, ਅਤੇ ਯਹੂਦਿਯਾ ਤੇ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਤੋਂ ਆਏ ਸਨ। ਅਤੇ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਉੱਥੇ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਰੋਗੀਆਂ ਨੂੰ ਚੰਗਾ ਕਰੇ। ¹⁸ਓਸੇ ਵੇਲੇ ਕੁਝ ਆਦਮੀ ਇੱਕ ਅਧਰੰਗੀ ਨੂੰ ਮੰਜੀ ਉੱਤੇ ਚੁੱਕ ਕੇ ਲਿਆਏ, ਅਤੇ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਨ ਲੱਗੇ ਕਿ ਉਸ ਨੂੰ ਅੰਦਰ ਲੈ ਜਾਣ ਅਤੇ ਯਿਸੂ ਦੇ ਅੱਗੇ ਰੱਖਣ। ¹⁹ਭੀੜ ਦੇ ਕਾਰਨ ਉਸ ਨੂੰ ਅੰਦਰ ਲਿਜਾਣ ਦਾ ਕੋਈ ਰਾਹ ਨਾ ਲੱਭਾ, ਤਾਂ ਉਹ ਛੱਤ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਏ ਅਤੇ ਖਪਰੈਲਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਦੀ ਉਸ ਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਮੰਜੀ ਸਮੇਤ ਵਿਚਕਾਰ, ਠੀਕ ਯਿਸੂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਹੇਠਾਂ ਉਤਾਰ ਦਿੱਤਾ।

²⁰ਜਦੋਂ ਯਿਸੂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਨਿਹਚਾ ਵੇਖੀ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਮਿੱਤਰਾ, ਤੇਰੇ ਪਾਪ ਤੈਨੂੰ ਮਾਫ਼ ਕੀਤੇ ਗਏ।”

²¹ਗ੍ਰੰਥੀ ਅਤੇ ਫ਼ਰੀਸੀ ਸੋਚਣ-ਵਿਚਾਰਨ ਲੱਗੇ, “ਇਹ ਕੌਣ ਹੈ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਨਿੰਦਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ? ਇਕੱਲੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਹੋਰ ਕੌਣ ਪਾਪ ਮਾਫ਼ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ?”

²²ਯਿਸੂ ਨੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਿਚਾਰ ਜਾਣ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, “ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਦਿਲਾਂ ਵਿੱਚ ਇਹ ਕਿਉਂ ਸੋਚ-ਵਿਚਾਰ ਕਰਦੇ ਹੋ? ²³ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕਿਹੜਾ ਸੌਖਾ ਹੈ: ਇਹ ਕਹਿਣਾ, ‘ਤੇਰੇ ਪਾਪ ਤੈਨੂੰ ਮਾਫ਼ ਕੀਤੇ ਗਏ,’ ਜਾਂ ਇਹ ਕਹਿਣਾ, ‘ਉੱਠ ਅਤੇ ਤੁਰ’? ²⁴ਪਰ ਤਾਂ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਜਾਣ ਲਵੋ ਕਿ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਪਾਪ ਮਾਫ਼ ਕਰਨ ਦਾ ਅਧਿਕਾਰ ਹੈ”—ਉਸ ਨੇ ਅਧਰੰਗੀ ਨੂੰ ਕਿਹਾ—“ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਆਖਦਾ ਹਾਂ, ਉੱਠ, ਆਪਣੀ ਮੰਜੀ ਚੁੱਕ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਘਰ ਜਾਹ।”

²⁵ਉਸੇ ਵੇਲੇ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜ੍ਹਾ ਹੋ ਗਿਆ, ਆਪਣੀ ਮੰਜੀ ਚੁੱਕ ਲਈ ਅਤੇ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ ਆਪਣੇ ਘਰ ਗਿਆ। ²⁶ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਹੈਰਾਨੀ ਨੇ ਆ ਫੜਿਆ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਭੈ ਨਾਲ ਭਰ ਕੇ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, “ਅੱਜ ਅਸੀਂ ਅਚਰਜ ਗੱਲਾਂ ਵੇਖੀਆਂ।”

ਯਿਸੂ ਲੇਵੀ ਨੂੰ ਬੁਲਾਉਂਦਾ ਹੈ

²⁷ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਯਿਸੂ ਬਾਹਰ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਲੇਵੀ ਨਾਂ ਦੇ ਇੱਕ ਮਸੂਲੀਏ ਨੂੰ ਮਸੂਲ-ਘਰ ਉੱਤੇ ਬੈਠੇ ਵੇਖਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਮੇਰੇ ਪਿੱਛੇ ਆ।”

²⁸ਸੋ ਲੇਵੀ ਉੱਠਿਆ, ਸਭ ਕੁਝ ਪਿੱਛੇ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਹੋ ਤੁਰਿਆ। ²⁹ਫੇਰ ਲੇਵੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਘਰ ਯਿਸੂ ਲਈ ਇੱਕ ਵੱਡੀ ਦਾਵਤ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਮਸੂਲੀਆਂ ਤੇ ਹੋਰਨਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਵੱਡੀ ਭੀੜ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਖਾਣ ਬੈਠੀ। ³⁰ਪਰ ਫ਼ਰੀਸੀ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਗ੍ਰੰਥੀ ਉਸ ਦੇ ਚੇਲਿਆਂ ਨਾਲ ਬੁੜਬੁੜਾਉਣ ਲੱਗੇ, “ਤੁਸੀਂ ਮਸੂਲੀਆਂ ਅਤੇ ਪਾਪੀਆਂ ਨਾਲ ਕਿਉਂ ਖਾਂਦੇ-ਪੀਂਦੇ ਹੋ?”

³¹ਯਿਸੂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, “ਤੰਦਰੁਸਤਾਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਰੋਗੀਆਂ ਨੂੰ ਵੈਦ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ। ³²ਮੈਂ ਧਰਮੀਆਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਪਾਪੀਆਂ ਨੂੰ ਤੋਬਾ ਵੱਲ ਬੁਲਾਉਣ ਆਇਆ ਹਾਂ।”

ਵਰਤ ਬਾਰੇ ਇੱਕ ਸਵਾਲ

³³ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, “ਯੂਹੰਨਾ ਦੇ ਚੇਲੇ ਅਕਸਰ ਵਰਤ ਰੱਖਦੇ ਅਤੇ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਏਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਫ਼ਰੀਸੀਆਂ ਦੇ ਚੇਲੇ ਵੀ, ਪਰ ਤੇਰੇ ਖਾਂਦੇ-ਪੀਂਦੇ ਹਨ।”

³⁴ਯਿਸੂ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਲਾੜੇ ਦੇ ਮਿੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਵਰਤ ਰਖਾ ਸਕਦੇ ਹੋ, ਜਦੋਂ ਲਾੜਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਹੈ? ³⁵ਪਰ ਉਹ ਦਿਨ ਆਉਣਗੇ ਜਦੋਂ ਲਾੜਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਵੱਖ ਕਰ ਲਿਆ ਜਾਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਫੇਰ ਉਨ੍ਹੀਂ ਦਿਨੀਂ ਉਹ ਵਰਤ ਰੱਖਣਗੇ।”

³⁶ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਂਤ ਵੀ ਦਿੱਤਾ: “ਕੋਈ ਵੀ ਨਵੇਂ ਕੱਪੜੇ ਵਿੱਚੋਂ ਟਾਕੀ ਪਾੜ ਕੇ ਪੁਰਾਣੇ ਉੱਤੇ ਨਹੀਂ ਸੀਉਂਦਾ। ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਉਹ ਨਵੇਂ ਨੂੰ ਪਾੜ ਦੇਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਨਵੀਂ ਟਾਕੀ ਪੁਰਾਣੇ ਨਾਲ ਮੇਲ ਨਹੀਂ ਖਾਵੇਗੀ। ³⁷ਕੋਈ ਵੀ ਨਵੀਂ ਮੈਅ ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਮਸ਼ਕਾਂ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਪਾਉਂਦਾ; ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਨਵੀਂ ਮੈਅ ਮਸ਼ਕਾਂ ਨੂੰ ਪਾੜ ਦੇਵੇਗੀ, ਡੁੱਲ੍ਹ ਜਾਵੇਗੀ ਅਤੇ ਮਸ਼ਕਾਂ ਖ਼ਰਾਬ ਹੋ ਜਾਣਗੀਆਂ। ³⁸ਸਗੋਂ ਨਵੀਂ ਮੈਅ ਨਵੀਆਂ ਮਸ਼ਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪਾਉਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ³⁹ਅਤੇ ਪੁਰਾਣੀ ਮੈਅ ਪੀਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਕੋਈ ਵੀ ਨਵੀਂ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, ‘ਪੁਰਾਣੀ ਹੀ ਚੰਗੀ ਹੈ।’”