Yesus Nyaur Murid-murid-Na nu Mimiti

Petrus ngala lauk sapeuting teu meunang nanaon, tuluy narik loba pisan ku sabab kecap Yesus nepi ka manéhna ménta Anjeunna indit. Hiji lalaki anu kusta dicabak. Hiji lalaki anu lumpuh diturunkeun ngaliwatan hateup sarta dihampura ku kawasa Rama urang, anu matak ngagegerkeun ahli-ahli Toret. Lewi ninggalkeun lapakna.

Pasal 5.

Hiji mangsa, waktu jalma rea ngagimbung ka Anjeunna hayang ngadenge Pangandika Rama urang, Yesus ngadeg di sisi Talaga Genesaret. ^a Anjeunna ningali dua parahu aya di sisi talaga; para tukang ngala lauk geus turun tina parahuna, keur ngumbah jaring. Anjeunna unggah kana salah sahiji parahu, nya eta parahu Simon, tuluy mundut supaya parahuna ngajauhan saeutik ti darat. Geus kitu Anjeunna calik, terus ngawulang jalma rea ti jero parahu.

Sanggeus anggeus sasauran, Anjeunna ngalahir ka Simon, “Jugjugkeun ka tempat nu jero, tuluy teberkeun jaring maneh pikeun ngala lauk.”

Wangsul Simon, “Nun Guru, sapeupeuting abdi sadaya digawe, tapi teu meunang nanaon. Nanging ku margi kasauran Gusti, jaring teh ku abdi rek diteberkeun.” Sanggeus dilampahkeun, ngala laukna teh kacida lobana, nepi ka jaringna arek bedah. Tuluy maranehna ngelik ka baturna anu aya di parahu sejen sangkan daratang nulungan. Baturna daratang, tuluy ngeusian dua parahu nepi ka arek tilelep. Ningali kitu, Simon Petrus brek sujud kana tuur Yesus, pok unjukan, “Nun Gusti, mugi abdi ditilarkeun, wireh abdi teh jalma dosa!” Sabab manehna jeung sakabeh nu araya di dinya ngarasa heran ku lobana lauk anu kajala,

kitu deui Yakobus jeung Yohanes, anak-anak Sebedeus anu jadi batur Simon. Yesus ngalahir ka Simon, “Ulah sieun; ti ayeuna maneh bakal ngala jalma.”

Tuluy maranehna narik parahuna ka darat, ninggalkeun sagala rupa, tuluy ngiring ka Anjeunna.

Hiji Jalma Dibersihan

Waktu Yesus aya di salah sahiji kota, aya hiji jalma anu awakna pinuh ku kasakit kulit anu parna. Barang ningali Yesus, manehna nyuuh bari melas-melis, “Nun Gusti, upami Gusti kersa, Gusti iasa ngabersihan abdi.”

Yesus nyodorkeun panangana-Na, tuluy nyabak ka manehna bari ngalahir, “Kami kersa. Jadi beresih maneh.” Harita keneh kasakit kulitna leungit.

Yesus miwarang manehna supaya ulah bebeja ka ssaha-saha, “tapi indit, tembongkeun maneh ka imam, tuluy haturkeun kurban saperti nu diparentahkeun ku Musa pikeun nyucikeun maneh, minangka bukti ka jalma rea.”

Tapi beja ngeunaan Anjeunna beuki sumebar. Jalma loba pisan ngagimbung hayang ngadenge Anjeunna jeung hayang dicageurkeun tina panyakitna. Tapi Yesus mindeng nyingkir ka tempat anu suni pikeun neneda.

Kawasa Rama pikeun Ngahampura

Dina hiji poe, waktu Anjeunna keur ngawulang, aya urang Parisi jeung guru-guru Toret anu dariuk, maranehna daratang ti saban desa di Galilea, ti Yudea jeung ti Yerusalem. Harita kakawasaan Rama urang nyarengan Anjeunna pikeun nyageurkeun nu garering. Harita aya sababaraha jalma anu manggul hiji jalma lumpuh dina ambenan, maranehna hayang mawa manehna ka jero sarta neundeun manehna di payuneun Yesus. Ku sabab teu manggih jalan pikeun ngaliwat ti jalma rea, maranehna unggah kana hateup, tuluy ngulurkeun manehna dina ambenanana ngaliwatan kenteng, ka tengah-tengah, pas di payuneun Yesus.

Barang ningali kapercayaan maranehna, Yesus ngalahir, “Sobat, dosa-dosa maneh geus dihampura.”

Para ahli Toret jeung urang Parisi mimiti mandeg mayang, “Saha ieu jalma teh nepi ka wani ngahina Allah? Saha deui anu bisa ngahampura dosa, lian ti Allah ku anjeun?”

Yesus uninga kana eusi pikiran maranehna, tuluy ngawaler, “Ku naon maraneh mikir-mikir kitu dina hate? Mana nu leuwih gampang: ngomong, ‘Dosa-dosa maneh geus dihampura,’ atawa ngomong, ‘Cengkat tuluy leumpang’? Tapi sangkan maraneh nyaho yen Putra Manusa boga kawasa di dunya pikeun ngahampura dosa”—Anjeunna ngalahir ka jalma nu lumpuh tea—“Ceuk Kami ka maneh, cengkat, angkat ambenan maneh, tuluy balik ka imah.”

Harita keneh jalma tea cengkat hareupeun maranehna, nyokot ambenanana, tuluy balik bari muji ka Rama urang. Kabeh jalma ngarasa heran. Maranehna muji ka Rama urang bari sieun ngagibleg, pok ngaromong, “Poe ieu urang nyaksian perkara anu aheng.”

Yesus Nyaur Lewi

Sanggeus kitu, Yesus angkat, tuluy ningali hiji tukang mungut pajeg ngaranna Lewi, keur diuk di tempat mungut pajeg. Anjeunna ngalahir, “Tuturkeun Kami.”

Lewi gancang cengkat, ninggalkeun sagala rupa, tuluy ngiring ka Anjeunna. Tuluy Lewi nyadiakeun pesta gede pikeun Yesus di imahna. Loba pisan tukang mungut pajeg jeung nu lianna anu milu dahar bareng. Tapi urang Parisi jeung para ahli Toretna kukulutus ka murid-murid Anjeunna, “Ku naon aranjeun dahar jeung nginum bareng jeung tukang mungut pajeg katut jalma doraka?”

Yesus ngawaler, “Lain nu cageur anu merlukeun dokter teh, tapi nu gering. Kami datang teh lain pikeun nyaur jalma bener, tapi jalma doraka sangkan tarobat.”

Patarosan ngeunaan Puasa

Ceuk maranehna ka Anjeunna, “Murid-murid Yohanes mah mindeng puasa jeung neneda, kitu deui murid-murid urang Parisi, ari murid Gusti kalah dahar jeung nginum.”

Waler Yesus, “Naha bisa maraneh maksa sobat-sobat panganten lalaki sina puasa, sabot panganten lalakina aya keneh jeung maranehna? Tapi bakal datang mangsana panganten lalaki dicandak ti maranehna, dina poe-poe eta maranehna kakara bakal puasa.”

Anjeunna oge nyarioskeun hiji misil ka maranehna, “Taya jalma anu nyoehkeun tampelan tina baju anyar tuluy dikaitkeun kana baju heubeul. Mun kitu, baju anyarna jadi soeh, sarta tampelan anyarna moal cocog jeung nu heubeul. Taya jalma anu ngeusikeun cianggur anyar kana kantong kulit heubeul; sabab mun kitu cianggur anyar teh bakal mecahkeun kantongna, tuluy ngaburiak kaluar, sarta kantongna jadi ruksak. Cianggur anyar mah kudu diasupkeun kana kantong kulit anu anyar. Jeung taya jalma anu sanggeus nginum cianggur heubeul tuluy hayang nu anyar, sabab ceuk manehna, ‘Nu heubeul leuwih ngeunah.’”