Putra Dicoba di Gurun Keusik

Lapar sanggeus opat puluh poé, Yesus ngajawab Iblis tina Kitab Suci: sembah ngan Rama anjeun. Di imah ibadah kota asal-Na Anjeunna maca Yesaya, anu dicumponan poé ieu, sarta jalma-jalma anu sarua nyoba ngalungkeun Anjeunna tina gawir. Di tempat séjén sétan-sétan nyebut ngaran-Na sarta Anjeunna ngajempékeun maranéhna, sarta nu garering dicageurkeun.

Pasal 4.

Yesus, anu kakandungan Roh Suci, mulih ti Walungan Yordan, sarta dituyun ku Roh ka gurun keusik. Opat puluh poe lilana, dicoba ku Iblis, salila eta teu tuang naon-naon; sanggeus liwat waktuna, Anjeunna lapar.

Ceuk Iblis ka Anjeunna, “Lamun Anjeun enya Putra Allah, titah batu ieu jadi roti.”

Waler Yesus, “Aya tulisan kieu: ‘Manusa hirup teh henteu ngan ku roti wungkul.’”

Tuluy Iblis mawa Anjeunna ka tempat nu luhur, sarta ditembongan sakabeh karajaan di dunya ngan sakedet. Ceuk Iblis ka Anjeunna, “Ieu sakabeh kakawasaan jeung kamulyaanana rek dibikeun ka Anjeun, sabab geus dipasrahkeun ka kuring, jeung bisa dibikeun ka saha bae nu dipikahayang ku kuring. Ku sabab eta, lamun Anjeun nyembah ka kuring, ieu sakabeh bakal jadi kagungan Anjeun.”

Waler Yesus, “Aya tulisan kieu: ‘Anjeun kudu nyembah ka Rama anjeun, sarta ngan ka Mantenna bae kudu ngabdi.’”

Tuluy Iblis mawa Anjeunna ka Yerusalem, nempatkeun Anjeunna dina tempat nu pangluhurna di Bait Allah, sarta ngomong, “Lamun Anjeun enya Putra Allah, geura luncat ka handap ti dieu, sabab aya tulisan kieu: ‘Mantenna bakal marentah para malaikat-Na pikeun ngajaga Anjeun,’ jeung ‘Dina leungeun-leungeunna maranehna bakal nyangga Anjeun, supaya suku Anjeun ulah titajong kana batu.’”

Waler Yesus, “Aya ucap kieu: ‘Anjeun ulah nyoba-nyoba ka Rama anjeun.’”

Sanggeus Iblis anggeus nyobaan ku rupa-rupa cocoba, tuluy indit ninggalkeun Anjeunna, ngadago waktu nu merenah.

Putra Rama Mulih Kalawan Kawasa

Yesus mulih ka Galilea kalawan kawasa Roh Suci, sarta wartana sumebar ka sakuliah wewengkon eta. Anjeunna ngawulang di imah-imah ibadah maranehna, sarta ku saréréa diagungkeun.

Anjeunna sumping ka Nasaret, tempat Anjeunna digedekeun, sarta sakumaha biasana lebet ka imah ibadah dina poe Sabat, tuluy ngadeg rek maca. Anjeunna dipasihan gulungan kitab Nabi Yesaya, tuluy dibuka, sarta kapanggih bagian anu ditulis kieu:

“Roh Rama urang aya di Kami, sabab Kami geus diurapan pikeun ngawartakeun Injil ka nu mariskin. Kami diutus pikeun ngembarkeun kabebasan ka nu katawan, jeung pulihna paneuleu ka nu larlolong, sarta ngabebaskeun nu kaanyaya, sarta ngembarkeun taun kurnia Rama urang.” ^a

Gulungan kitab digulung deui, dipasihkeun deui ka petugas, tuluy Anjeunna calik. Sakabeh panon di jero imah ibadah nenjo ka Anjeunna.

Tuluy Anjeunna ngawitan nyarios ka maranehna, “Poe ieu ieu ayat Kitab Suci geus laksana sabot ku maraneh kadenge.”

Saréréa mariji ka Anjeunna, hareraneun ku kekecapan anu pinuh ku kurnia tina lisan Anjeunna, tuluy ngaromong, “Lain ieu teh anak Yusup?”

Saur Anjeunna ka maranehna, “Tangtu maraneh bakal nyebutkeun paribasa ieu ka Kami: ‘Dokter, cageurkeun maneh sorangan.’ Pigawe oge di dieu di lembur sorangan, naon anu kadenge ku urang geus kajadian di Kapernaum.” Saur-Na deui, “Saenyana, Kami ngabejaan maraneh: taya nabi anu ditarima di lemburna sorangan. Tapi saenyana ceuk Kami ka maraneh, loba randa di Israil dina jaman Nabi Elias, nalika langit katutup tilu taun genep bulan sarta aya paceklik gede nu nerap ka sakuliah nagri, tapi Nabi Elias teu diutus ka salah sahiji ti maranehna, ngan ka hiji randa di Sarpat wewengkon Sidon. Loba jalma lepra di Israil dina jaman Nabi Elisa, tapi euweuh saurang oge nu dicageurkeun iwal ti Naaman urang Siria.”

Sanggeus ngadarenge eta, saréréa nu aya di imah ibadah kacida arambekeunana. Tuluy maranehna narangtung, ngusir Anjeunna ka luar kota, sarta mawa Anjeunna ka sisi gunung tempat kota maranehna ngadeg, rek ngagubragkeun ti luhur gawir. Tapi Anjeunna leumpang ngaliwatan jalma rea, tuluy angkat ninggalkeun maranehna.

Yesus Ngabungkem Roh Najis

Anjeunna lungsur ka Kapernaum, hiji kota di Galilea, sarta ngawulang ka maranehna dina poe Sabat, sarta maranehna harareraneun ku pangajaran Anjeunna, sabab pangandika-Na ngandung kawasa. Di jero imah ibadah aya hiji jalma anu kasurupan roh setan nu najis; manehna ngagorowok tarik, Ah! Rek naon Anjeun ka kami, Yesus urang Nasaret? Anjeun sumping teh rek ngabinasakeun kami? Kuring nyaho saha Anjeun saenyana—Nu Suci kagungan Allah.

Yesus nyentak ka eta roh, “Repeh, jeung kaluar ti manehna!” Tuluy setan teh ngabanting jalma tea di hareupeun saréréa, terus kaluar, tapi teu nganyenyeri.

Saréréa harareraneun tuluy silih tanya, “Ucap naon ieu teh? Kalawan kawasa jeung kakuatan Anjeunna marentah roh-roh najis, tur maranehna kalaluar!” Tuluy wartana sumebar ka unggal tempat di wewengkon sakurilingna.

Rama Nyageurkeun Ngaliwatan Putra-Na

Tuluy Anjeunna cengkat ninggalkeun imah ibadah, teras lebet ka imah Simon. Ari mitoha awewe Simon keur gering muriang panas, tuluy aranjeunna nunuhun ka Anjeunna sangkan nulungan. Anjeunna ngadeg deukeut eta awewe tuluy nyentak kana muriangna; muriangna leungit, sarta eta awewe harita keneh cengkat tuluy ngalayanan aranjeunna. Waktu panonpoe surup, sakabeh jalma anu boga baraya gering ku rupa-rupa kasakit mararawa ka Anjeunna; ku numpangkeun panangana-Na kana unggal urang, Anjeunna nyageurkeun maranehna. Setan-setan oge kalaluar ti loba jalma, bari ngagorowok, “Anjeun teh Putra Allah!” Tapi ku Anjeunna dibungkem, teu diwidian ngomong, sabab maranehna nyaho yen Anjeunna teh Kristus.

Barang breuk beurang, Anjeunna angkat ka tempat nu suwung. Jalma rea nareangan Anjeunna, daratang ka Anjeunna, sarta nyoba nahan supaya Anjeunna ulah ninggalkeun maranehna.

Tapi saur Anjeunna ka maranehna, “Kami kudu ngembarkeun Injil Karajaan Rama urang ka kota-kota sejenna oge—pikeun ieu pisan Kami diutus teh.”

Tuluy Anjeunna ngawawar di imah-imah ibadah di tanah Yudea.