Lukas 4 FHB Father's Heart Bible™

4 ¹Gusti Yesus, kang kapenuhan ing Roh Suci, kondur saka Kali Yarden, banjur katuntun dening Sang Roh menyang ara-ara samun. ²Lawase patang puluh dina dicoba dening Iblis, lan sasuwene iku Panjenengane ora dhahar apa-apa; bareng wis rampung, Panjenengane kraos luwe.

³Iblis banjur kandha marang Panjenengane: “Manawa Kowe iku Putraning Allah, dhawuha marang watu iki supaya dadi roti.”

⁴Paring wangsulane Gusti Yesus: “Ana tulisan mangkene: ‘Manungsa ora mung urip saka roti bae.’”

⁵Iblis banjur nuntun Panjenengane munggah, lan sanalika nuduhake marang Panjenengane sakabehing karajan ing donya. ⁶Iblis banjur kandha marang Panjenengane: “Sakabehing panguwasa iki lan kamulyane bakal dakwenehake marang Kowe, amarga kabeh iku wis kapasrahake marang aku, lan dakwenehake marang sapa bae kang dakkarepake. ⁷Mulane manawa Kowe sujud nyembah marang aku, kabeh iku bakal dadi duwekMu.”

⁸Paring wangsulane Gusti Yesus: “Ana tulisan mangkene: ‘Kowe kudu sujud nyembah marang Ramamu, lan ngabekti mung marang Panjenengane thok.’”

⁹Iblis banjur nggawa Panjenengane menyang kutha Yerusalem, ngadegake Panjenengane ing pucuking Padaleman Suci kang dhuwur dhewe, banjur kandha: “Manawa Kowe iku Putraning Allah, ceblokna sariraMu saka kene mangisor, ¹⁰amarga ana tulisan mangkene: ‘Panjenengane bakal dhawuh marang para malaekate kanggo njaga marang Kowe,’ ¹¹sarta ‘Ing tangane para malaekat iku Kowe bakal dipanggul, supaya sikilMu aja nganti kesandhung ing watu.’”

¹²Paring wangsulane Gusti Yesus: “Ana pangandika mangkene: ‘Kowe aja nyoba marang Ramamu.’”

¹³Bareng Iblis wis ngrampungake sakabehing panggodha, banjur lunga ninggalake Panjenengane nganti tekan wektu kang mathuk.

Sang Putrane Rama kita Kondur kanthi Panguwasa

¹⁴Gusti Yesus kondur menyang tanah Galilea kanthi panguwasaning Roh Suci, lan pawarta bab Panjenengane sumebar ing satanah kono kabeh. ¹⁵Panjenengane memulang ing papan pangibadahane wong-wong mau, lan kabeh wong padha ngluhurake Panjenengane.

¹⁶Panjenengane banjur rawuh ing kutha Nazaret, papan anggone digedhekake wiwit cilik, lan kaya adat sabene, ing dina Sabat Panjenengane lumebet ing papan pangibadahan, tumuli jumeneng arep maca. ¹⁷Panjenengane banjur dicaosi gulungan kitab Nabi Yesaya, nuli dibukak lan manggih ing panggonan kang ana tulisane mangkene:

¹⁸“Rohe Rama kita dumunung ing Aku, amarga Panjenengane wis njebadi Aku, supaya martakake kabar becik marang wong mlarat. Panjenengane wis ngutus Aku, supaya nggiyarake pambebasan marang para tawanan lan kawarasaning mripat marang wong wuta, sarta mardikakake para wong kang katindhes, ¹⁹lan martakake taun kaparenge Rama kita.” ^a a v19 Ngemu teges Taun Yobel — nalika utang-utang diapura, para tawanan dibebasake, lan tanah dibalekake.

²⁰Panjenengane banjur nggulung kitab mau, dipasrahake maneh marang abdi, tumuli lenggah. Sakabehing mripat ing papan pangibadahan kono padha tumuju marang Panjenengane.

²¹Panjenengane banjur wiwit ngandika marang wong-wong mau: “Ing dina iki tulisan Kitab Suci iki wis kelakon ana ing pangrungumu.”

²²Wong kabeh padha ngalembana marang Panjenengane, sarta padha gumun marang tembung-tembung kang kebak sih-rahmat kang kawedharake, banjur padha kandha: “Apa iki dudu anake Yusuf?”

²³Panjenengane banjur ngandika marang wong-wong mau: “Mesthi kowe bakal ngucapake bebasan iki marang Aku: ‘Dhokter, warasna awakmu dhewe.’ Apa kang wis dakrungu kelakon ana ing Kapernaum, tindakna uga ing kene, ing kutha asalmu.” ²⁴Panjenengane banjur ngandika: “Satemene Aku pitutur marang kowe, ora ana nabi kang ditampa ana ing kutha asale dhewe. ²⁵Nanging satemene Aku pitutur marang kowe, akeh randha ing tanah Israel nalika jamane Nabi Elia, nalika langit mineb telung taun nem sasi lan ana pailan gedhe kang nempuh satanah iku kabeh, ²⁶ewasemono Nabi Elia ora diutus marang salah sijine randha mau, kajaba mung marang sawijining randha ing Sarpat, ing tlatah Sidon. ²⁷Uga akeh wong lara budhug ing tanah Israel nalika jamane Nabi Elisa, nanging ora ana siji-sijia kang diwarasake, kajaba mung Naaman wong Siria.”

²⁸Bareng krungu pangandika iku, wong kabeh ing papan pangibadahan kono padha banget nepsune. ²⁹Wong-wong mau banjur padha ngadeg, nundhung Panjenengane metu saka kutha, lan nggiring Panjenengane menyang pinggir gunung, panggonan kuthane madeg, arep diceblokake saka pereng jurang. ³⁰Nanging Panjenengane tindak nratas ing satengahe wong akeh mau, banjur jengkar saka kono.

Gusti Yesus Ndhawuhi Roh Reged supaya Meneng

³¹Panjenengane banjur tedhak menyang Kapernaum, sawijining kutha ing tanah Galilea, lan memulang wong-wong mau ing dina Sabat, ³²lan wong-wong padha kaeraman marang piwulange, amarga pangandikane kagungan panguwasa. ³³Ing papan pangibadahan kono ana wong kang kapanjingan dhemit reged; wong iku banjur bengok-bengok klawan swara sora: ³⁴Wo! Ana apa Kowe karo aku kabeh, Yesus wong Nasaret? Apa tekaMu arep numpes aku kabeh? Aku ngerti sapa Kowe iku — Kang Suci kagungane Allah.

³⁵Gusti Yesus banjur nyentak dhemit mau: “Meneng, lan metua saka wong iku!” Dhemit mau banjur mbanting wong iku ana ing ngarepe wong kabeh, nuli metu, lan ora gawe cilakane wong iku.

³⁶Kabeh wong padha kaeraman lan padha sapocapan: “Tembung apa iki? Kanthi panguwasa lan kasekten Panjenengane mrentah marang roh-roh reged, lan padha metu!” ³⁷Lan pawarta bab Panjenengane sumebar menyang saindenging tlatah ing sakiwa-tengene kono.

Rama kita Nyarasake lantaran Sang Putrane

³⁸Panjenengane banjur jengkar saka papan pangibadahan, lan lumebet ing omahe Simon. Nalika iku maratuwane Simon wadon lagi lara panas banget, lan wong-wong padha nyuwun marang Panjenengane supaya nulungi wong mau. ³⁹Panjenengane banjur ngadeg ing sandhinge wong mau lan nyentak larane panas iku; mula larane banjur ilang, lan wong mau sanalika tangi tumuli ngladeni wong-wong mau. ⁴⁰Bareng srengenge angslup, wong kabeh kang duwe sanak lara werna-werna padha nggawa wong-wong lara mau menyang ngarsane Panjenengane; banjur numpangake astane marang wong siji-sijine, lan padha diwarasake. ⁴¹Para dhemit uga padha metu saka wong akeh mau, kambi bengok-bengok: “Kowe iku Putraning Allah!” Nanging Panjenengane nyentak lan nglarang para dhemit mau supaya aja padha calathu, amarga padha ngerti yen Panjenengane iku Sang Kristus.

⁴²Bareng wis esuk, Panjenengane tindak menyang papan kang sepi. Wong akeh padha nggoleki Panjenengane, lan bareng wis ketemu, padha mbudidaya supaya Panjenengane aja nilar wong-wong mau.

⁴³Nanging Panjenengane ngandika marang wong-wong mau: “Aku iya kudu martakake kabar becik bab Kratone Rama kita marang kutha-kutha liyane uga — sabab iya kanggo prelu iki anggonKu diutus.”

⁴⁴Panjenengane banjur memulang ing papan-papan pangibadahan ing tanah Yudea.