لوقا 4 FHB Father's Heart Bible™

4 ¹عيسىٰ چې د روحُ القُدس نه ډک وو، د يردن نه راستون شو، او روح هغه ويرانې ته بوتلو. ²څلوېښت ورځې اِبليس هغه آزمائيلو، او په هغه ورځو کښې يې هيڅ شے ونۀ خوړلو، او کله چې هغه ورځې پوره شوې، نو هغه وږے شو.

³اِبليس هغۀ ته ووئيل چې، ”کۀ تۀ د خُدائ پاک زوئ يې، نو دې کاڼى ته ووايه چې ډوډۍ شى.“

⁴عيسىٰ هغۀ ته جواب ورکړو چې، ”ليکلے شوے دے، ’اِنسان به يواځې په ډوډۍ ژوندے نۀ وى.‘“

⁵بيا اِبليس هغه پورته بوتلو او د دې دُنيا ټولې بادشاهۍ يې هغۀ ته په يوه دم کښې وښودلې. ⁶اِبليس هغۀ ته ووئيل چې، ”دا ټول اِختيار او د دوئ لوئى به زۀ تا له درکړم، ځکه چې دا ماته سپارلے شوے دے، او زۀ يې هر چا ته چې وغواړم ورکوم. ⁷نو کۀ تۀ زما عبادت وکړې، دا ټول به ستا وى.“

⁸عيسىٰ هغۀ ته جواب ورکړو چې، ”ليکلے شوے دے، ’تۀ به د خپل پلار عبادت کوې، او يواځې د هغۀ بندګى به کوې.‘“

⁹بيا اِبليس هغه يروشلم ته بوتلو او د هيکل په تر ټولو اوچته برخه يې ودرولو او ورته يې ووئيل چې، ”کۀ تۀ د خُدائ پاک زوئ يې، نو له دې ځايه ځان راټيټ کړه، ¹⁰ځکه چې ليکلے شوے دے، ’هغه به خپلو فرښتو ته حُکم ورکړى چې ستا ساتنه وکړى،‘ ¹¹او ’هغوئ به تا په خپلو لاسونو باندې پورته کړى، چې ستا پښه کوم کاڼى ته ونۀ لګيږى.‘“

¹²عيسىٰ هغۀ ته جواب ورکړو چې، ”وئيلے شوى دى، ’تۀ به د خپل پلار آزمائِش نۀ کوې.‘“

¹³او کله چې اِبليس هر قسم آزمائِش پوره کړو، نو تر يو مُناسب وخته هغه پرېښودلو.

د پلار زوئ په قوت سره راستنيږى

¹⁴عيسىٰ د روحُ القُدس په قوت سره ګليل ته راستون شو، او د هغۀ خبر په ټول علاقه کښې خور شو. ¹⁵او هغۀ به د هغوئ په عبادت خانو کښې تعليم ورکولو، او هر چا د هغۀ لوئى بيانوله.

¹⁶هغه ناصرت ته راغلو، چرته چې لوئ شوے وو، او د معمول مطابق د سبت په ورځ عبادت خانې ته ننوتلو، بيا د لوستلو دپاره ودرېدلو. ¹⁷د يسعياه نبى کِتاب هغۀ ته ورکړے شو، او هغۀ کِتاب خلاص کړو او هغه ځائ يې وموندلو چرته چې ليکلے شوى وُو:

¹⁸”د زمونږ پلار روح په ما باندې دے، ځکه چې هغۀ زۀ مسح کړے يم چې غريبانو ته زېرے ورکړم. هغۀ زۀ لېږلے يم چې بنديانو ته د خلاصى زېرے ورکړم او ړندو ته د بينائۍ، چې مظلومان آزاد کړم، ¹⁹چې د زمونږ پلار د فضل د کال اِعلان وکړم.“ ^a a v19 دا د جوبلى کال ته اِشاره کوى — کله چې پورونه معاف کېدل، بنديان آزادېدل، او زمکه بيا واپس کېدله.

²⁰هغۀ کِتاب راونغښتلو، خادِم ته يې بيا ورکړو او کښېناستلو. په عبادت خانه کښې د هر چا سترګې په هغۀ باندې ټِکلى وې.

²¹او هغۀ هغوئ ته وئيل شروع کړل چې، ”نن دا نوشته ستاسو په اورېدو کښې پوره شوه.“

²²هر چا د هغۀ ستائينه وکړله او د هغۀ د خولې په فضل ډکو خبرو حېران شول او ووئيل يې چې، ”دا د يوسف زوئ نۀ دے څۀ؟“

²³هغۀ هغوئ ته وفرمائيل چې، ”خامخا به تاسو دا مَثل ماته وايئ: ’اے طبيبه، خپل ځان روغ کړه.‘ څۀ چې مونږ اورېدلى دى چې په کفرنحوم کښې شوى دى، هغه دلته په خپل وطن کښې هم وکړه.“ ²⁴او هغۀ وفرمائيل چې، ”زۀ تاسو ته رښتيا وايم، هيڅ نبى په خپل وطن کښې قبُول نۀ وى. ²⁵خو زۀ تاسو ته رښتيا وايم، د اِلياس په ورځو کښې په اِسرائيل کښې ډېرې کونډې وې، کله چې آسمان درې کاله او شپږ مياشتې بند وو او په ټوله مُلک باندې لوئ قحط راغلو، ²⁶خو اِلياس د دوئ نه هيچا ته وانۀ لېږلے شو، صرف د صيدا په صرفت کښې يوې کونډې ته. ²⁷د اِلِيشع نبى په ورځو کښې په اِسرائيل کښې ډېرو خلقو جذام درلودو، خو د دوئ نه هيڅوک پاک ونۀ کړے شو، صرف نعمان سريانى.“

²⁸کله چې هغوئ دا خبرې واورېدلې، نو په عبادت خانه کښې هر څوک په غضب شو. ²⁹هغوئ پاڅېدل، هغه يې د ښار نه بهر وايستلو او د هغه غرۀ څوکې ته يې بوتلو چې د هغوئ ښار پرې جوړ وو، چې هغه د ګړنګ نه راوغورزوى. ³⁰خو هغه د ګڼې ګوڼې نه تېر شو او لاړو.

عيسىٰ يو ناپاک روح چپ کوى

³¹هغه کفرنحوم ته ښکته شو، چې د ګليل يو ښار وو، او د سبت په ورځ يې هغوئ ته تعليم ورکولو، ³²او هغوئ د هغۀ په تعليم حېران شول، ځکه چې د هغۀ خبره اِختيار درلودو. ³³په عبادت خانه کښې يو سړے وو چې د يو ناپاک پيرى روح پکښې وو، هغه په اوچت آواز چغه کړله، ³⁴”آها! اے ناصرى عيسىٰ، تۀ زمونږ نه څۀ غواړې؟ آيا تۀ راغلے يې چې مونږ هلاک کړې؟ زۀ پوهيږم چې تۀ څوک يې—د خُدائ پاک پاک ذات.“

³⁵عيسىٰ هغه جهِړ کړو چې، ”چپ شه او د دۀ نه ووځه!“ نو پيرى هغه د ټولو مخې ته راوغورزولو او ترې ووتلو او هيڅ نقصان يې ورته ونۀ رساوو.

³⁶هر څوک حېران شول او يو بل ته يې ووئيل چې، ”دا څۀ خبره ده؟ هغه په اِختيار او قوت سره ناپاکو روحونو ته حُکم کوى او هغوئ وځى!“ ³⁷او د هغۀ خبر د هغه علاقې په هر ځائ کښې خور شو.

پلار د خپل زوئ په وسيله روغوى

³⁸هغه پاڅېدلو او د عبادت خانې نه ووتلو او د شمعُون کور ته ننوتلو. اوس د شمعُون خوشحې د سختې تبې نه ناروغه وه، او هغوئ له هغۀ نه د هغې د مدد سوال وکړو. ³⁹هغه د هغې سر ته ودرېدلو او تبه يې جهِړه کړله، نو هغه ترې ووتله، او هغه سمدستى پاڅېدله او د هغوئ خِدمت يې شروع کړو. ⁴⁰کله چې لمر پرېووتلو، نو چا چې کوم ناروغ د بېلو بېلو مرضونو درلودل، هغه يې هغۀ ته راوستل، او هغۀ په هر يو باندې خپل لاسونه کښېښودل او روغ يې کړل. ⁴¹د ډېرو نه پيريان هم ووتل، چغې يې وهلې چې، ”تۀ د خُدائ پاک زوئ يې!“ هغۀ هغوئ چپ کړل او خبرې کولو ته يې اِجازت ورنۀ کړو، ځکه چې هغوئ پوهېدل چې هغه مسيح دے.

⁴²د سبا په رڼا کښې هغه بهر يو ويجاړ ځائ ته لاړو. ګڼه ګوڼه د هغۀ په لټه شوه او هغۀ ته راغلل او کوشش يې وکړو چې هغه د ځان نه لاړ نۀ شى.

⁴³خو هغۀ هغوئ ته وفرمائيل چې، ”زۀ ته په کار دى چې د زمونږ پلار د بادشاهۍ زېرے نورو ښارونو ته هم ورسوم—ځکه چې زۀ د دې دپاره لېږلے شوے يم.“

⁴⁴او هغه د يهوديه په عبادت خانو کښې تبليغ کولو.