Luka 4

4 ¹Kutsal Ruh'la dolu olan İsa, Şeria Irmağı'ndan döndü; Ruh tarafından çölde yönlendirildi. ²Kırk gün boyunca İblis tarafından denendi. O günlerde hiçbir şey yemedi; günler sona erince acıktı.

³İblis O'na, «Tanrı'nın Oğlu'ysan, şu taşa söyle ekmek olsun» dedi.

⁴İsa ona şöyle karşılık verdi: «‹İnsan yalnız ekmekle yaşamaz› diye yazılmıştır.»

⁵İblis O'nu yükseğe çıkardı ve bir anda dünyanın bütün ülkelerini O'na gösterdi. ⁶O'na, «Bütün bu yetkiyi ve onların görkemini sana vereceğim» dedi, «çünkü bunlar bana teslim edildi, ben de dilediğime veririm. ⁷Bana taparsan, hepsi senin olacak.»

⁸İsa ona şöyle karşılık verdi: «‹Baban'a tapacak, yalnız O'na kulluk edeceksin› diye yazılmıştır.»

⁹İblis O'nu Yeruşalim'e götürdü, tapınağın en yüksek yerine çıkardı ve, «Tanrı'nın Oğlu'ysan, kendini buradan aşağı at» dedi, ¹⁰«çünkü, ‹Seni korumaları için meleklerine buyruk verecek› diye yazılmıştır; ¹¹ve ‹Seni elleri üzerinde taşıyacaklar, öyle ki ayağını bir taşa çarpmayasın› diye yazılmıştır.»

¹²İsa ona şöyle karşılık verdi: «‹Baban'ı sınama› denmiştir.»

¹³İblis her denemeyi bitirince, uygun bir zamana dek O'ndan ayrıldı.

Baba'nın Oğlu Güçle Dönüyor

¹⁴İsa Kutsal Ruh'un gücüyle Celile'ye döndü. Kendisiyle ilgili haber bütün bölgeye yayıldı. ¹⁵Havralarında öğretiyordu; herkes O'nu yüceltiyordu.

¹⁶Büyüdüğü Nasıra'ya geldi. Her zamanki gibi Şabat Günü havraya girdi ve okumak için ayağa kalktı. ¹⁷Peygamber Yeşaya'nın tomarı kendisine verildi. Tomarı açınca şöyle yazılmış olan yeri buldu:

¹⁸«Babamız'ın Ruhu üzerimdedir, çünkü O beni meshetti; yoksullara müjde bildirmem için. Tutsaklara serbest bırakılmayı ilan etmem, körlere gözlerinin açılmasını, ezilenleri özgürlüğe kavuşturmam için beni gönderdi, ¹⁹Babamız'ın lütuf yılını ilan etmem için.» ^a a v19 Özgürlük Yılı'na (Yubil) gönderme yapar — borçların bağışlandığı, tutsakların salıverildiği ve toprakların geri verildiği yıl.

²⁰Tomarı sarıp görevliye geri verdi ve oturdu. Havradaki herkesin gözü O'na dikilmişti.

²¹Onlara şöyle demeye başladı: «Dinlediğiniz bu Yazı bugün yerine gelmiştir.»

²²Herkes O'nu övüyor, ağzından çıkan lütufkâr sözlere şaşıyordu. «Bu, Yusuf'un oğlu değil mi?» diyorlardı.

²³İsa onlara şöyle dedi: «Kuşkusuz bana şu deyişi hatırlatacaksınız: ‹Ey hekim, önce kendini iyileştir.› Kefarnahum'da olduğunu duyduğumuz şeyleri burada, kendi memleketinde de yap.» ²⁴Sonra şöyle dedi: «Size doğrusunu söyleyeyim, hiçbir peygamber kendi memleketinde kabul görmez. ²⁵Yine size gerçeği söyleyeyim, İlyas'ın günlerinde, göğün üç yıl altı ay kapalı kaldığı ve bütün ülkede büyük bir kıtlığın baş gösterdiği zaman, İsrail'de birçok dul kadın vardı. ²⁶İlyas ise bunların hiçbirine değil, yalnız Sayda bölgesindeki Sarefat'ta bulunan dul bir kadına gönderildi. ²⁷Peygamber Elişa'nın günlerinde İsrail'de birçok cüzamlı vardı; ne var ki Suriyeli Naaman'dan başka hiçbiri temiz kılınmadı.»

²⁸Havradakiler bunları duyunca öfkeden kudurdular. ²⁹Ayağa kalkıp İsa'yı kentin dışına kovdular. O'nu, kentlerinin kurulduğu tepenin yamacına, uçurumdan aşağı atmak için götürdüler. ³⁰Ama İsa kalabalığın arasından geçerek oradan uzaklaştı.

İsa Kötü Bir Ruhu Susturuyor

³¹Celile'nin Kefarnahum Kenti'ne gitti. Şabat Günü halka öğretiyordu. ³²Öğretişine şaşıp kaldılar, çünkü sözü yetkiyle doluydu. ³³Havrada, içinde kötü bir cinin ruhu bulunan bir adam vardı. Adam yüksek sesle bağırdı: ³⁴«Ah! Bizden ne istiyorsun, Nasıralı İsa? Bizi yok etmeye mi geldin? Senin kim olduğunu biliyorum: Tanrı'nın Kutsalı'sın!»

³⁵İsa cini azarladı: «Sus, çık o adamdan!» dedi. Cin, adamı herkesin önünde yere yıktıktan sonra, ona hiç zarar vermeden içinden çıktı.

³⁶Herkes şaşkına döndü. Birbirlerine, «Bu nasıl söz? Kötü ruhlara yetki ve güçle buyruk veriyor, onlar da çıkıp gidiyor!» dediler. ³⁷İsa'yla ilgili haberler, çevredeki bölgenin her yerine yayıldı.

Baba, Oğlu Aracılığıyla İyileştiriyor

³⁸İsa havradan çıkıp Simun'un evine gitti. Simun'un kaynanası yüksek ateşten hastaydı; O'ndan kadına yardım etmesini rica ettiler. ³⁹İsa kadının başında durup ateşi azarladı; ateş kadını bıraktı. Kadın hemen kalkıp onlara hizmet etmeye başladı. ⁴⁰Güneş batarken, çeşitli hastalıklara yakalanmış olanları bulunan herkes, hastalarını İsa'ya getirdi. O da her birinin üzerine ellerini koyarak onları iyileştirdi. ⁴¹Birçoğunun içinden de cinler, «Sen Tanrı'nın Oğlu'sun!» diye bağırarak çıkıyordu. İsa cinleri azarlayıp konuşmalarına izin vermedi; çünkü O'nun Mesih olduğunu biliyorlardı.

⁴²Gün doğunca İsa ıssız bir yere çekildi. Kalabalıklar O'nu arıyordu. Yanına geldiklerinde, kendilerini bırakıp gitmesini önlemeye çalıştılar.

⁴³Ama İsa onlara, «Babamız'ın egemenliğiyle ilgili müjdeyi öbür kentlere de bildirmem gerek» dedi, «çünkü bunun için gönderildim.»

⁴⁴Ve Yahudiye'deki havralarda vaaz ediyordu.