Oʻgʻilning sahroda sinalishi

Qirq kundan keyin och qolgan Iso iblisga Muqaddas Yozuvlardan javob beradi: faqat Otangga sajda qil. O'z shahridagi sinagogada Ishayodan o'qiydi va bu bugun bajo bo'ldi deydi, o'sha olomon esa Uni jarlikdan uloqtirmoqchi bo'ladi. Boshqa joylarda jinlar Uning kimligini aytadi, U ularni jim qiladi, kasallar shifo topadi.

4-bob.

Muqaddas Ruhga toʻlgan Iso Iordan daryosidan qaytdi. Ruh Uni sahroda yetaklab yurdi. Qirq kun davomida iblis Uni vasvasaga solib turdi. Oʻsha kunlarda U hech narsa yemadi; kunlar nihoyasiga yetgach, U qorni ochdi.

Iblis Unga dedi: “Agar Sen Xudoning Oʻgʻli boʻlsang, mana shu toshga non boʻlishni buyur.”

Iso unga javob berdi: “Muqaddas bitikda shunday yozilgan: «Inson yolgʻiz non bilan yashamaydi».”

Shunda iblis Uni yuqoriga olib chiqdi va bir lahzada dunyodagi barcha shohliklarni Unga koʻrsatdi. Iblis Unga dedi: “Bu hokimiyatning barchasini va ularning shon-shuhratini Senga beraman, chunki u menga topshirilgan va men uni istagan kishimga beraman. Shunday ekan, agar Sen menga sajda qilsang, bularning bari Seniki boʻladi.”

Iso unga javob berdi: “Muqaddas bitikda yozilgan: «Otangga sajda qil va faqat Ungagina xizmat qil».”

Shundan soʻng iblis Uni Quddusga olib bordi, Maʼbadning eng baland choʻqqisiga turgʻizib qoʻydi va dedi: “Agar Sen Xudoning Oʻgʻli boʻlsang, Oʻzingni bu yerdan pastga tashla, chunki yozilgan: «U Seni qoʻriqlash uchun Oʻz farishtalariga amr qiladi», hamda «Ular Seni qoʻllarida koʻtarib yuradilar, toki oyogʻing toshga urilmasin».”

Iso unga javob berdi: “Aytilganki: «Otangni sinama».”

Iblis har qanday vasvasani tugatgach, qulay fursatgacha Uni tark etdi.

Otaning Oʻgʻli qudrat bilan qaytadi

Iso Muqaddas Ruhning qudrati bilan Jalilaga qaytdi va U haqidagi xabar butun oʻlkaga tarqaldi. U ularning ibodatxonalarida taʼlim berdi va hamma Uni ulugʻladi.

U oʻzi oʻsgan shahar Nosiraga keldi va odatdagidek shanba kuni ibodatxonaga kirdi, soʻng oʻqish uchun oʻrnidan turdi. Unga Ishayo paygʻambarning kitob oʻramini berishdi. U oʻramni ochib, shunday yozilgan joyni topdi:

“Otamizning Ruhi mening ustimdadir, chunki U meni kambagʻallarga Xushxabar yetkazishim uchun moyladi. U meni asirlarga ozodlikni, koʻrlarga koʻzi ochilishini eʼlon qilishga, ezilganlarni xalos etishga yubordi, Otamizning marhamat yilini eʼlon qilishim uchun meni yubordi.” ^a

U kitob oʻramini oʻrab, xizmatkorga qaytarib berdi va oʻtirdi. Ibodatxonadagi hammaning koʻzi Unga tikilgan edi.

U ularga gapira boshladi: “Bugun sizlar eshitib turganingizda bu oyat bajo boʻldi.”

Hamma U haqida yaxshi gapirdi va Uning ogʻzidan chiqqan inoyatli soʻzlardan hayratga tushdi. Ular: “Bu Yusufning oʻgʻli emasmi?” deyishdi.

U ularga dedi: “Albatta, sizlar menga: «Ey tabib, oʻzingni davola», degan maqolni aytasizlar. Kafarnaumda roʻy bergan deb eshitganlarimizni, shu yerda — oʻz yurtingda ham qilib koʻrsat.” U yana dedi: “Sizlarga chinini aytay: hech bir paygʻambar oʻz yurtida qadrlanmaydi. Sizlarga chinini aytay: Ilyos davrida, osmon uch yilu olti oy yopilib, butun yurtni qattiq ocharchilik qamragan paytda, Isroilda koʻp bevalar yashardi. Ammo Ilyos ulardan birortasiga emas, faqat Sidon oʻlkasidagi Sorfat shahrida yashagan bir bevaga yuborilgandi. Elishe paygʻambar davrida Isroilda moxov kasaliga chalingan koʻp odam bor edi, biroq suriyalik Naaymondan boshqa hech biri poklanmadi.”

Buni eshitgan ibodatxonadagilarning hammasi gʻazabga toʻldi. Ular oʻrinlaridan turib, Uni shahardan quvib chiqarishdi va jarlikdan pastga uloqtirish uchun shaharlari qurilgan tepalikning chetiga olib borishdi. Lekin U olomon orasidan oʻtib, uzoqlashdi.

Iso nopok ruhni jim qildiradi

U Jaliladagi Kafarnaum shahriga tushib bordi va shanba kuni xalqqa taʼlim berdi, ular Uning taʼlimotidan hayratda qolishdi, chunki Uning soʻzida hokimiyat bor edi. Ibodatxonada nopok jin ruhi chalingan bir odam bor edi. U baland ovoz bilan qichqirdi: Hoy! Nosiralik Iso, bizdan nima istaysan? Bizni halok qilgani keldingmi? Men Seni kimligingni bilaman — Sen Xudoning Muqaddas Zotisan.

Iso unga jerkib berdi: “Jim boʻl va undan chiqib ket!” Jin uni hammaning oldida yerga yiqitdi-da, undan chiqib ketdi, ammo unga hech zarar yetkazmadi.

Hamma hayratga tushib, bir-biridan soʻrashdi: “Bu qanday soʻz oʻzi? U hokimiyat va qudrat bilan nopok ruhlarga buyruq beryapti, ular esa chiqib ketyapti!” U haqidagi xabar atrofdagi oʻlkaning har bir joyiga tarqaldi.

Ota Oʻz Oʻgʻli orqali shifo beradi

U oʻrnidan turib, ibodatxonadan chiqdi va Simunning uyiga kirdi. Simunning qaynanasi qattiq isitmalab yotgan edi. Undan bemorga yordam berishini soʻrashdi. U ayolning tepasiga kelib, isitmaga tanbeh berdi; isitma uni tark etdi. Ayol darhol oʻrnidan turib, ularga xizmat qila boshladi. Kun botayotganda, turli xil kasalliklarga chalingan bemorlari bor odamlarning hammasi ularni Uning oldiga olib kelishdi. U har biriga qoʻlini qoʻyib, ularga shifo berdi. Koʻp odamlardan jinlar ham: “Sen Xudoning Oʻgʻlisan!” deya baqirib chiqib ketishdi. U esa ularni jim qildi, gapirishlariga yoʻl qoʻymadi, chunki ular Uning Masih ekanini bilishardi.

Tong otganda U xilvat bir joyga chiqib ketdi. Olomon Uni qidirib, oldiga kelishdi va ularni tashlab ketmasligi uchun Uni ushlab qolmoqchi boʻlishdi.

Lekin U ularga dedi: “Men boshqa shaharlarga ham Otamizning Shohligi haqidagi Xushxabarni yetkazishim kerak, chunki men shu maqsadda yuborilganman.”

U esa Yahudiya ibodatxonalarida vaʼz qilib yurardi.