ሉቃስ 4

4 ¹ኢየሱስም መንፈስ ቅዱስ ሞልቶበት ከዮርዳኖስ ተመለሰ፤ በመንፈስም እየተመራ በምድረ በዳ ሄደ። ²አርባ ቀንም በዲያብሎስ ሲፈተን ቈየ፤ በእነዚያ ቀናትም ምንም አልበላም፤ ባለቁም ጊዜ ተራበ።

³ዲያብሎስም፣ “የእግዚአብሔር ልጅ ከሆንህ፣ ይህ ድንጋይ እንጀራ እንዲሆን እዘዝ” አለው።

⁴ኢየሱስም መልሶ፣ “‘ሰው በእንጀራ ብቻ አይኖርም’ ተብሎ ተጽፎአል” አለው።

⁵ከዚያም ዲያብሎስ ወደ ላይ ወሰደውና በቅጽበት የዓለምን መንግሥታት ሁሉ አሳየው። ⁶አለውም፣ “ይህን ሥልጣን ሁሉና ክብራቸውን እሰጥሃለሁ፤ ለእኔ ተሰጥቶአልና ለምፈልገውም እሰጠዋለሁ። ⁷እንግዲህ አንተ ብትሰግድልኝ ሁሉም ያንተ ይሆናል።”

⁸ኢየሱስም መልሶ፣ “‘ለአባትህ ትሰግዳለህ፤ እርሱንም ብቻ ታመልካለህ’ ተብሎ ተጽፎአል” አለው።

⁹ከዚያም ወደ ኢየሩሳሌም ወሰደውና በቤተ መቅደሱ ጫፍ ላይ አቁሞ፣ “የእግዚአብሔር ልጅ ከሆንህ፣ ከዚህ ራስህን ወደ ታች ወርውር፤ ¹⁰‘መላእክቱን ስለ አንተ ያዝዛቸዋል፤ ይጠብቁህም ዘንድ’ ተብሎ ተጽፎአልና፤ ¹¹ደግሞም ‘በእጆቻቸውም ያነሡሃል፤ እግርህም በድንጋይ እንዳትሰናከል’ ተብሎአል።”

¹²ኢየሱስም መልሶ፣ “‘አባትህን አትፈታተን’ ተብሎአል” አለው።

¹³ዲያብሎስም ፈተናውን ሁሉ ከጨረሰ በኋላ፣ እስከ አመቺ ጊዜ ድረስ ከእርሱ ተለየ።

የአብ ልጅ በኀይል ተመለሰ

¹⁴ኢየሱስም በመንፈስ ቅዱስ ኀይል ወደ ገሊላ ተመለሰ፤ ዝናውም በአካባቢው ሁሉ ተሰማ። ¹⁵በምኵራቦቻቸውም አስተማረ፤ ሁሉም አከበሩት።

¹⁶ወዳደገባትም ወደ ናዝሬት መጣ፤ እንደ ልማዱም በሰንበት ቀን ወደ ምኵራብ ገባና ሊያነብ ቆመ። ¹⁷የነቢዩም የኢሳይያስ መጽሐፍ ተሰጠው፤ ጥቅልሉንም ዘርግቶ የተጻፈበትን ስፍራ አገኘ፦

¹⁸“የአባታችን መንፈስ በእኔ ላይ ነው፤ ለድኆች ወንጌልን እንድሰብክ ቀብቶኛልና። ለተማረኩት መፈታትን፣ ለዕውሮችም ማየትን እንዳውጅ፣ የተገፉትንም ነጻ እንዳወጣ ልኮኛል፤ ¹⁹የአባታችንን የሞገስ ዓመት እንዳውጅ።” ^a a v19 ዕዳ የሚሰረዝበትን፣ ምርኮኞች ነጻ የሚወጡበትን፣ መሬትም የሚመለስበትን የኢዮቤልዩ ዓመት ያመለክታል።

²⁰ጥቅልሉንም ጠቅልሎ ለአገልጋዩ መልሶ ሰጠውና ተቀመጠ። በምኵራብ የነበሩ ሁሉ ዐይኖቻቸውን ትኵር አድርገው ተመለከቱት።

²¹እርሱም እንዲህ ሊላቸው ጀመረ፤ “ዛሬ ይህ መጽሐፍ በጆሮአችሁ ተፈጸመ።”

²²ሁሉም መሰከሩለት፤ ከአፉም በሚወጣው በጸጋ ቃል ተደነቁ፤ “ይህ የዮሴፍ ልጅ አይደለምን?” አሉም።

²³እርሱም፣ “በርግጥ፣ ‘ሐኪም ሆይ፣ ራስህን ፈውስ’ የሚለውን ምሳሌ ትጠቅሱልኛላችሁ፤ በቅፍርናሆም ተደረገ ብለን የሰማነውን እዚህም በትውልድ አገርህ አድርግ ትሉኛላችሁ” አላቸው። ²⁴ደግሞም፣ “እውነት እላችኋለሁ፣ ማንም ነቢይ በገዛ አገሩ ተቀባይነት የለውም። ²⁵ነገር ግን እውነት እላችኋለሁ፣ ሰማዩ ሦስት ዓመት ከስድስት ወር በተዘጋ ጊዜ፣ በምድሪቱም ሁሉ ታላቅ ራብ በወደቀ ጊዜ፣ በኤልያስ ዘመን በእስራኤል ብዙ መበለቶች ነበሩ፤ ²⁶ኤልያስ ግን ከእነርሱ ወደ አንዱም እንኳ አልተላከም፤ በሲዶና ዘረፋት ወደምትኖር መበለት እንጂ። ²⁷በነቢዩ በኤልሳዕ ዘመን በእስራኤል ብዙ ለምጻሞች ነበሩ፤ ነገር ግን ከሶርያዊው ከንዕማን በቀር ማንም አልነጻም።”

²⁸በምኵራብ የነበሩ ሁሉ ይህን ሲሰሙ እጅግ ተቈጡ። ²⁹ተነሥተውም ከከተማ አስወጡት፤ ገደል ሊጥሉትም ከተማቸው ወደ ተሠራችበት ተራራ ዳር ወሰዱት። ³⁰እርሱ ግን በመካከላቸው አልፎ ሄደ።

ኢየሱስ ርኩስ መንፈስን ዝም አሰኘ

³¹ወደ ገሊላ ከተማ ወደ ቅፍርናሆም ወረደ፤ በሰንበትም ያስተምራቸው ነበር። ³²ቃሉ ሥልጣን ስለ ነበረው በትምህርቱ ተደነቁ። ³³በምኵራብም የርኩስ ጋኔን መንፈስ ያለበት ሰው ነበር፤ በታላቅ ድምፅም እንዲህ ብሎ ጮኸ፤ ³⁴ወዮ! የናዝሬቱ ኢየሱስ ሆይ፣ ከአንተ ጋራ ምን አለን? ልታጠፋን መጣህን? ማን እንደ ሆንህ ዐውቃለሁ፤ የእግዚአብሔር ቅዱሱ ነህ።

³⁵ኢየሱስም፣ “ዝም በልና ከእርሱ ውጣ!” ብሎ ገሠጸው። ጋኔኑም በሁሉ ፊት ጥሎት ምንም ሳይጐዳው ከእርሱ ወጣ።

³⁶ሁሉም ተደነቁ፤ እርስ በርሳቸውም፣ “ይህ ምን ዐይነት ቃል ነው? ርኩሳን መናፍስትን በሥልጣንና በኀይል ያዝዛል፤ እነርሱም ይወጣሉ!” ተባባሉ። ³⁷ዝናውም በአካባቢው ባለው ስፍራ ሁሉ ተሰማ።

አባታችን በልጁ በኩል ይፈውሳል

³⁸ተነሥቶም ከምኵራብ ወጥቶ ወደ ስምዖን ቤት ገባ። የስምዖን አማት በጽኑ ትኵሳት ታማ ነበር፤ ስለ እርሷም ለመኑት። ³⁹በእርሷም ላይ ቆሞ ትኵሳቱን ገሠጸው፤ ለቀቃትም፤ ወዲያውም ተነሥታ ታገለግላቸው ጀመር። ⁴⁰ፀሐይም ስትጠልቅ፣ በተለያየ ደዌ የታመሙ ያሏቸው ሁሉ ወደ እርሱ አመጧቸው፤ በእያንዳንዳቸውም ላይ እጁን ጭኖ ፈወሳቸው። ⁴¹ከብዙዎችም አጋንንት፣ “አንተ የእግዚአብሔር ልጅ ነህ!” እያሉ እየጮኹ ወጡ። እርሱም ክርስቶስ መሆኑን ያውቁ ስለ ነበር ዝም አሰኛቸው፤ እንዳይናገሩም ከለከላቸው።

⁴²ሲነጋም ወጥቶ ወደ ገለልተኛ ስፍራ ሄደ። ሕዝቡም ፈለጉት፤ ወደ እርሱም መጥተው ከእነርሱ እንዳይሄድ ሊከለክሉት ሞከሩ።

⁴³እርሱ ግን፣ “ለሌሎች ከተሞችም የአባታችንን መንግሥት ወንጌል ማወጅ ይገባኛል፤ የተላክሁት ለዚህ ነውና” አላቸው።

⁴⁴በይሁዳም ምኵራቦች ይሰብክ ነበር።