Lucas 4

4 ¹Si Jesus, na puspos ng Espiritu Santo, ay bumalik mula sa Jordan, at inakay ng Espiritu sa ilang. ²Apatnapung araw na tinukso ng diyablo, na walang kinaing anuman sa mga araw na iyon; nang matapos ang mga ito, siya ay nagutom.

³Sinabi sa kanya ng diyablo, “Kung ikaw ang Anak ng Diyos, sabihin mo sa batong ito na maging tinapay.”

⁴At sumagot sa kanya si Jesus, “Nasusulat, ‘Hindi lamang sa tinapay nabubuhay ang tao.’”

⁵Pagkatapos ay iniakyat siya ng diyablo at ipinakita sa kanya ang lahat ng kaharian sa mundo sa isang iglap. ⁶Sinabi niya sa kanya, “Ibibigay ko sa iyo ang lahat ng kapangyarihang ito at ang kanilang kaluwalhatian, sapagkat ipinagkatiwala ito sa akin, at ibinibigay ko ito sa kaninumang naisin ko. ⁷Kaya kung sasambahin mo ako, magiging iyo ang lahat ng ito.”

⁸At sumagot sa kanya si Jesus, “Nasusulat, ‘Sasambahin mo ang iyong Ama, at siya lamang ang paglilingkuran mo.’”

⁹Pagkatapos ay dinala siya nito sa Jerusalem, itinayo siya sa pinakamataas na bahagi ng templo, at sinabi, “Kung ikaw ang Anak ng Diyos, magpatihulog ka mula rito, ¹⁰sapagkat nasusulat, ‘Uutusan niya ang kanyang mga anghel tungkol sa iyo, upang ingatan ka,’ ¹¹at ‘Sa kanilang mga kamay ay aalalayan ka nila, upang hindi matisod sa bato ang iyong paa.’”

¹²At sumagot sa kanya si Jesus, “Sinasabi, ‘Huwag mong susubukin ang iyong Ama.’”

¹³At nang matapos ng diyablo ang bawat tukso, iniwan niya siya hanggang sa may naaangkop na pagkakataon.

Bumalik nang May Kapangyarihan ang Anak ng Ama

¹⁴Bumalik si Jesus sa Galilea taglay ang kapangyarihan ng Espiritu Santo, at kumalat ang balita tungkol sa kanya sa buong lupain. ¹⁵At nagturo siya sa kanilang mga sinagoga, at niluwalhati siya ng lahat.

¹⁶Pumunta siya sa Nazaret, kung saan siya lumaki, at gaya ng nakaugalian ay pumasok sa sinagoga sa Araw ng Pamamahinga, at tumayo upang bumasa. ¹⁷Iniabot sa kanya ang balumbon ng propetang si Isaias, binuklat niya ito, at natagpuan ang bahaging kinasusulatan:

¹⁸“Ang Espiritu ng ating Ama ay sumasaakin, sapagkat hinirang niya ako upang ipahayag ang mabuting balita sa mga dukha. Isinugo niya ako upang ipahayag ang kalayaan sa mga bihag at pagkakita sa mga bulag, upang palayain ang mga inaapi, ¹⁹upang ipahayag ang taon ng kagandahang-loob ng ating Ama.” ^a a v19 Tumutukoy sa Taon ng Jubileo — nang pinawalang-bisa ang mga utang, pinalaya ang mga bihag, at isinauli ang lupain.

²⁰Binalumbon niya ang kasulatan, ibinalik sa tagapaglingkod, at umupo. Nakatuon sa kanya ang mga mata ng lahat sa sinagoga.

²¹At sinimulan niyang sabihin sa kanila, “Ngayon ay natupad ang Kasulatang ito sa inyong pandinig.”

²²Lahat ay nagsalita ng mabuti tungkol sa kanya, na namangha sa mga kaaya-ayang salitang nagmula sa kanyang bibig, at nagsabi, “Hindi ba ito ang anak ni Jose?”

²³Sinabi niya sa kanila, “Tiyak na sasabihin ninyo sa akin ang kawikaang ito: ‘Manggagamot, gamutin mo ang iyong sarili.’ Gawin mo rin dito sa iyong sariling bayan ang aming narinig na nangyari sa Capernaum.” ²⁴At sinabi niya, “Tunay na sinasabi ko sa inyo, walang propetang kinalulugdan sa kanyang sariling bayan. ²⁵Ngunit tunay na sinasabi ko sa inyo, maraming balo ang nabuhay sa Israel noong mga araw ni Elias, nang masara ang langit sa loob ng tatlong taon at anim na buwan at isang matinding taggutom ang tumama sa buong lupain, ²⁶at hindi isinugo si Elias sa alinman sa kanila kundi sa isang balo sa Sarepta ng Sidon. ²⁷Marami ang may ketong sa Israel noong mga araw ng propetang si Eliseo, ngunit walang nilinis kundi si Naaman na taga-Siria.”

²⁸Nang marinig nila ang mga bagay na ito, ang lahat sa sinagoga ay nagalit. ²⁹Sila ay tumindig, itinaboy siya palabas ng bayan, at dinala siya sa gilid ng burol na kinatatayuan ng kanilang bayan, upang ihulog siya mula sa bangin. ³⁰Ngunit naglakad siya sa gitna ng karamihan at umalis.

Pinatahimik ni Jesus ang Isang Karumal-dumal na Espiritu

³¹Bumaba siya sa Capernaum, isang bayan sa Galilea, at nagturo sa kanila sa Araw ng Pamamahinga, ³²at sila ay namangha sa kanyang katuruan, sapagkat may kapangyarihan ang kanyang salita. ³³Sa sinagoga ay may isang lalaking may espiritu ng karumal-dumal na demonyo; sumigaw siya sa malakas na tinig, ³⁴Ha! Ano ang pakialam mo sa amin, Jesus na taga-Nazaret? Naparito ka ba upang puksain kami? Kilala kita kung sino ka—ang Banal ng Diyos.

³⁵Pinagsabihan siya ni Jesus: “Tumahimik ka at lumabas ka sa kanya!” Ibinuwal siya ng demonyo sa harap nilang lahat, lumabas, at hindi siya sinaktan.

³⁶Lahat ay namangha at nagtanungan sa isa’t isa, “Anong salita ito? Nang may kapangyarihan at lakas ay inuutusan niya ang mga karumal-dumal na espiritu, at umaalis sila!” ³⁷At ang mga balita tungkol sa kanya ay kumalat sa bawat dako ng nakapalibot na lupain.

Nagpapagaling ang Ama sa Pamamagitan ng Kanyang Anak

³⁸At tumindig siya at umalis sa sinagoga at pumasok sa bahay ni Simon. Ngunit ang biyenang babae ni Simon ay may mataas na lagnat, at hiniling nila sa kanya na tulungan siya. ³⁹Tumayo siya sa tabi nito at pinagsabihan ang lagnat; iniwan siya nito, at agad siyang bumangon at nagsimulang maglingkod sa kanila. ⁴⁰Nang lumubog ang araw, ang lahat ng may kapamilyang may sakit sa iba’t ibang karamdaman ay dinala sila sa kanya; ipinatong ang kanyang mga kamay sa bawat isa, pinagaling niya sila. ⁴¹Lumabas din ang mga demonyo mula sa marami, na sumisigaw, “Ikaw ang Anak ng Diyos!” Pinatahimik niya sila, ipinagbabawal na sila’y magsalita, sapagkat alam nilang siya ang Cristo.

⁴²Nang magbukang-liwayway ay lumabas siya patungo sa isang liblib na lugar. Hinanap siya ng mga tao, pinuntahan siya, at sinikap na pigilan siya sa pag-alis sa kanila.

⁴³Ngunit sinabi niya sa kanila, “Kailangan kong ipahayag ang mabuting balita ng kaharian ng ating Ama sa iba pang mga bayan din—ito ang dahilan kung bakit ako isinugo.”

⁴⁴At siya ay nangangaral sa mga sinagoga ng Judea.