Lucas 5

5 ¹Minsan, habang nagsisiksikan ang mga tao sa paligid niya upang makinig sa salita ng ating Ama, tumayo si Jesus sa tabi ng Lawa ng Genesaret. ^a a v1 Ang Lawa ng Genesaret ay isa pang pangalan ng Dagat ng Galilea. ²Nakita niya ang dalawang bangka na nakadaong sa tabi ng lawa; iniwan ito ng mga mangingisda at naglilinis sila ng kanilang mga lambat. ³Sumakay siya sa isa sa mga bangka, ang kay Simon, at hiniling dito na ilayo nang kaunti mula sa pampang, pagkatapos ay naupo siya at tinuruan ang mga tao mula sa bangka.

⁴Nang matapos siyang magsalita, sinabi niya kay Simon, “Palawurin mo ang bangka at ibaba ninyo ang inyong mga lambat upang makahuli.”

⁵Sumagot si Simon, “Guro, magdamag kaming nagtrabaho at wala kaming nahuli. Ngunit sa iyong salita, ibababa ko ang mga lambat.” ⁶Nang gawin nila ito, napakarami nilang nahuling isda kaya nagsimulang mapunit ang kanilang mga lambat. ⁷Sinenyasan nila ang kanilang mga kasama sa kabilang bangka upang tumulong; dumating ang mga ito at pinuno ang dalawang bangka kaya nagsimula ang mga ito na lumubog. ⁸Nang makita ito, lumuhod si Simon Pedro sa harap ni Jesus at sinabi, “Lumayo ka sa akin, Panginoon, sapagkat ako'y isang taong makasalanan!” ⁹Sapagkat namangha siya at ang lahat ng kasama niya dahil sa dami ng isdang nahuli nila,

¹⁰gayundin sina Santiago at Juan, na mga anak ni Zebedeo at mga kasama ni Simon. Sinabi ni Jesus kay Simon, “Huwag kang matakot; mula ngayon ay mga tao na ang huhulihin mo.”

¹¹Kaya hinila nila ang kanilang mga bangka pataas sa pampang, iniwan ang lahat, at sumunod sa kanya.

Isang Lalaking Pinagaling

¹²Habang si Jesus ay nasa isa sa mga bayan, may lumitaw na isang lalaking natatakpan ng malubhang sakit sa balat. Nang makita niya si Jesus, nagpatirapa siya at nagmakaawa, “Panginoon, kung nais mo, mapapagaling mo ako.”

¹³Iniabot ni Jesus ang kanyang kamay, hinipo siya: “Nais ko. Gumaling ka.” Kaagad na nawala sa kanya ang sakit sa balat.

¹⁴Iniutos sa kanya ni Jesus na huwag itong sabihin kaninuman, “ngunit humayo ka, ipakita mo ang iyong sarili sa saserdote at maghandog ka ng iniutos ni Moises para sa iyong paglilinis, bilang patunay sa mga tao.”

¹⁵Ngunit lalo pang kumalat ang balita tungkol sa kanya; nagkatipon ang maraming tao upang makinig sa kanya at mapagaling sa kanilang mga sakit. ¹⁶Ngunit madalas na umuurong si Jesus sa mga ilang na lugar at nananalangin.

Ang Kapangyarihan ng Ama na Magpatawad

¹⁷Isang araw habang siya'y nagtuturo, nakaupo ang mga Fariseo at mga guro ng kautusan, na nagmula sa bawat nayon ng Galilea, at mula sa Judea at Jerusalem. At ang kapangyarihan ng ating Ama ay naroon upang mapagaling niya ang mga maysakit. ¹⁸Sa sandaling iyon, may dumating na mga lalaki na may dalang isang paralitiko na nasa banig, sinusubukang dalhin siya sa loob at ilapag sa harap ni Jesus. ¹⁹Nang walang matagpuang paraan sa dami ng tao upang dalhin siya sa loob, umakyat sila sa bubong at ibinaba siya sa kanyang banig sa pagitan ng mga tisa, patungo sa gitna, mismong harap ni Jesus.

²⁰Nang makita ni Jesus ang kanilang pananampalataya, sinabi niya, “Kaibigan, pinatawad na ang iyong mga kasalanan.”

²¹Nagsimulang magtalo ang mga eskriba at mga Fariseo, “Sino ang taong ito na nang-iinsulto sa Diyos? Sino ang makapagpapatawad ng mga kasalanan kundi ang Diyos lamang?”

²²Alam ni Jesus ang kanilang iniisip, kaya sumagot siya sa kanila, “Bakit kayo nangangatwiran sa inyong mga puso? ²³Alin ang mas madali: ang sabihing, ‘Pinatawad na ang iyong mga kasalanan,’ o ang sabihing, ‘Tumayo ka at lumakad’? ²⁴Ngunit upang malaman ninyo na ang Anak ng Tao ay may kapangyarihan sa lupa na magpatawad ng mga kasalanan”—sinabi niya sa paralitiko—“sinasabi ko sa iyo, tumayo ka, buhatin mo ang iyong banig, at umuwi ka.”

²⁵Kaagad siyang tumayo sa harap nila, binuhat ang kanyang banig, at umuwi na niluluwalhati ang ating Ama. ²⁶Namangha silang lahat; niluwalhati nila ang ating Ama, punô ng pagkamangha, na nagsasabi, “Nakakita tayo ng kagila-gilalas na mga bagay ngayon.”

Tinawag ni Jesus si Levi

²⁷Pagkatapos nito, lumabas si Jesus at nakita ang isang maniningil ng buwis na nagngangalang Levi na nakaupo sa lugar ng paniningil ng buwis. “Sumunod ka sa akin,” sabi niya.

²⁸Kaya tumayo si Levi, iniwan ang lahat, at sumunod sa kanya. ²⁹Pagkatapos ay naghanda si Levi ng isang malaking piging para kay Jesus sa kanyang bahay, at maraming maniningil ng buwis at iba pa ang kasalo nila sa hapag. ³⁰Ngunit nagbulung-bulungan ang mga Fariseo at ang kanilang mga eskriba sa kanyang mga alagad, “Bakit kayo kumakain at umiinom na kasama ng mga maniningil ng buwis at mga makasalanan?”

³¹Sumagot si Jesus sa kanila, “Hindi ang mga malusog ang nangangailangan ng manggagamot, kundi ang mga maysakit. ³²Hindi ako naparito upang tawagin ang mga matuwid, kundi ang mga makasalanan sa pagsisisi.”

Isang Tanong Tungkol sa Pag-aayuno

³³Sinabi nila sa kanya, “Ang mga alagad ni Juan ay madalas na nag-aayuno at nananalangin, gayundin ang mga alagad ng mga Fariseo, ngunit ang mga iyo ay kumakain at umiinom.”

³⁴Sinabi ni Jesus, “Mapapag-ayuno ba ninyo ang mga kaibigan ng lalaking ikakasal habang kasama pa nila ito? ³⁵Ngunit darating ang mga araw na kukunin sa kanila ang lalaking ikakasal, at sa panahong iyon, sa mga araw na iyon, sila'y mag-aayuno.”

³⁶Isinaysay rin niya sa kanila ang isang talinghaga: “Walang gumugupit ng tagpi mula sa isang bagong kasuotan at itinatahi ito sa luma. Kung hindi, mapupunit niya ang bago, at hindi babagay ang bagong tagpi sa luma. ³⁷Walang naglalagay ng bagong alak sa lumang mga sisidlang balat; kung hindi, papuputukin ng bagong alak ang mga sisidlan, matatapon ito, at masisira ang mga sisidlan. ³⁸Sa halip, ang bagong alak ay dapat ilagay sa bagong mga sisidlang balat. ³⁹At walang sinumang nakainom na ng lumang alak ang naghahangad ng bago, sapagkat sinasabi niya, ‘Mabuti ang luma.’”