Lukas 5 FHB Father's Heart Bible™

5 ¹Ing sawijining dina, nalika wong akeh padha ngrubung Panjenengane arep ngrungokake pangandikane Rama kita, Gusti Yesus jumeneng ing pinggir Tlaga Genesaret. ^a a v1 Tlaga Genesaret iku jeneng liya kanggo Sagara Galilea. ²Panjenengane mirsa ana prau loro kang padha ana ing pinggir tlaga; para juru amek iwak wis padha mudhun saka prau mau lan lagi padha ngumbah jalane. ³Panjenengane banjur minggah ing salah sijine prau mau, yaiku praune Simon, sarta dhawuh marang Simon supaya praune diedohake sathithik saka dharatan, tumuli lenggah lan memulang wong akeh saka ing prau.

⁴Sawuse mungkasi pangandikane, Panjenengane ngandika marang Simon: “Lakokna praumu menyang ing banyu kang jero, lan uculna jalamu supaya oleh iwak.”

⁵Wangsulane Simon: “Guru, kawula sadaya sampun nyambut damel sadalu muput, nanging boten angsal menapa-menapa. Nanging margi saking pangandika Paduka, jala punika badhe kula tibakaken.” ⁶Bareng wis nindakake mangkono, banjur padha oleh iwak akeh banget, nganti jalane wiwit padha suwek. ⁷Wong-wong mau banjur padha aweh sasmita marang kanca-kancane ing prau sijine, supaya teka ngewangi. Kanca-kancane mau padha teka, lan prau loro-lorone padha diiseni nganti meh padha kerem. ⁸Bareng weruh kaanan iku, Simon Petrus banjur sujud ing ngarsane Gusti Yesus, sarta matur: “Gusti, mugi Paduka nilar kawula, awit kawula punika tiyang dosa!” ⁹Amarga Simon lan sakabehe wong kang ndherek dheweke padha katamanan rasa gumun banget, marga saka akehe iwak kang wis padha dicekel mau,

¹⁰mangkono uga Yakobus lan Yokanan, anak-anake Zebedheus, kang padha dadi kancane Simon. Gusti Yesus banjur ngandika marang Simon: “Aja wedi; wiwit saiki kowe bakal dadi juru panjala manungsa.”

¹¹Wong-wong mau banjur padha nggered praune menyang dharatan, nuli ninggal samubarang kabeh, sarta ndherekake Gusti Yesus.

Wong Lanang Kang Didadekake Resik

¹²Nalika Gusti Yesus ana ing salah sijine kutha, ana wong lanang kang awake kebak lelara kulit kang nggegirisi. Bareng weruh Gusti Yesus, wong mau banjur sujud nyungkemi bumi, sarta nyuwun kanthi banget: “Gusti, manawi Paduka karsa, Paduka saged ndadosaken kawula resik.”

¹³Gusti Yesus banjur mulungake astane, ndemek wong mau, pangandikane: “Aku karsa. Dadia resik.” Sanalika iku uga lelara kulite ilang.

¹⁴Gusti Yesus banjur dhawuh marang wong mau supaya aja kandha marang sapa-sapa: “Nanging lungaa, awakmu tuduhna marang imam, lan nyaosna kurban kaya kang wis diprentahake dening Musa minangka pratandhane anggonmu wis resik, dadi paseksi kanggo wong akeh.”

¹⁵Nanging pawarta bab Panjenengane malah saya sumebar; wong akeh banget padha nglumpuk arep ngrungokake Panjenengane lan padha kepengin diwarasake saka lelarane. ¹⁶Nanging Gusti Yesus asring sumingkir menyang panggonan kang sepi lan ndedonga.

Pangwasane Rama Kita kanggo Ngapura

¹⁷Ing sawijining dina, nalika Gusti Yesus lagi memulang, ana para wong Farisi lan para ahli Toret kang padha lungguh, kang padha teka saka saben desa ing tanah Galilea, lan saka tanah Yudea sarta kutha Yerusalem. Lan pangwasane Rama kita nunggil karo Panjenengane kanggo marasake wong-wong kang lara. ¹⁸Nalika iku ana wong sawatara kang padha nggotong wong lumpuh ing dhuwur paturon, kang padha mbudidaya nggawa wong mau mlebu lan ngglethakake ana ing ngarsane Gusti Yesus. ¹⁹Nanging marga ora oleh dalan kanggo mlebu jalaran saka akehe wong, mula banjur padha munggah ing payon, sarta ngedhunake wong mau dalah paturone liwat sela-selane gendheng, menyang tengah-tengah, pas ing ngarsane Gusti Yesus.

²⁰Bareng Gusti Yesus mirsa pangandele wong-wong mau, banjur ngandika: “He sadulur, dosamu wis diapura.”

²¹Para ahli Toret lan para wong Farisi banjur wiwit padha nggrundel: “Sapa ta wong iki, kok nyenyamah Gusti Allah? Sapa kang bisa ngapura dosa, kajaba mung Gusti Allah dhewe?”

²²Nanging Gusti Yesus mirsa apa kang dadi pikirane wong-wong mau, banjur paring wangsulan: “Yagene kowe padha mikir-mikir ing sajroning atimu? ²³Endi kang luwih gampang, ngucap: ‘Dosamu wis diapura,’ apa ngucap: ‘Ngadega lan lumakua’? ²⁴Nanging supaya kowe padha ngerti, yen Putraning Manungsa iku kagungan pangwasa ing bumi kanggo ngapura dosa,”—banjur ngandika marang wong lumpuh mau—“Aku pitutur marang kowe, ngadega, paturonmu angkaten, lan muliha menyang omahmu.”

²⁵Sanalika iku uga wong mau ngadeg ana ing ngarepe wong-wong, banjur ngangkat paturone, nuli mulih menyang omahe karo ngluhurake Rama kita. ²⁶Kabeh wong padha kaeraman; banjur padha ngluhurake Rama kita, kebak ing rasa wedi-asih, sarta padha ngucap: “Dina iki kita wis padha weruh kaelokan kang nggumunake.”

Gusti Yesus Nimbali Lewi

²⁷Sawuse iku, Gusti Yesus tindak metu, banjur mirsa ana juru-mupu-beya kang jenenge Lewi lagi lungguh ing panggonane mupu beya. Panjenengane ngandika: “Melua Aku.”

²⁸Lewi banjur ngadeg, ninggal samubarang kabeh, sarta ndherekake Gusti Yesus. ²⁹Lewi banjur nganakake pista gedhe kanggo Gusti Yesus ana ing omahe, lan ana juru-mupu-beya akeh sarta wong liya-liyane kang padha mangan bebarengan karo Panjenengane. ³⁰Nanging para wong Farisi lan para ahli Toret golongane padha nggrundel marang para sakabate: “Yagene kowe padha mangan lan ngombe bebarengan karo para juru-mupu-beya lan wong dosa?”

³¹Gusti Yesus paring wangsulan: “Dudu wong kang waras kang butuh dhokter, nanging wong kang lara. ³²Tekaku iku ora kanggo nimbali wong kang bener, nanging wong dosa supaya padha mratobat.”

Pitakon bab Pasa

³³Wong-wong mau banjur matur: “Para sakabate Yokanan asring padha pasa lan ndedonga, mangkono uga para sakabate wong Farisi, nanging sakabat Paduka sami nedha lan ngombe.”

³⁴Gusti Yesus ngandika: “Apa kowe bisa meksa para mitrane panganten lanang supaya pasa, sajrone panganten lanang isih ana ing satengahe? ³⁵Nanging bakal tekan ing wektune, panganten lanang mau kapisah saka ing antarane; ing dina-dina iku para mitrane bakal padha pasa.”

³⁶Gusti Yesus uga ngandikakake pasemon marang wong-wong mau: “Ora ana wong kang nyuwek suwekan saka sandhangan anyar, banjur ditambalake ing sandhangan lawas. Yen mangkono, sandhangan anyar mau dadi suwek, mangka suwekan anyar iku ora cocog karo sandhangan lawas. ³⁷Lan ora ana wong kang ngesokake anggur anyar ing kanthong kulit lawas; yen mangkono, anggur anyar mau bakal mbledhoske kanthong kulite, anggure wutah, lan kanthong kulite dadi rusak. ³⁸Nanging anggur anyar iku kudu diesokake ing kanthong kulit kang anyar. ³⁹Lan ora ana wong kang sawise ngombe anggur lawas banjur kepengin anggur anyar, awit dheweke ngucap: ‘Anggur lawas iku luwih enak.’”