Lûqa 5 FHB Father's Heart Bible™

5 ¹Carekê, dema ku elalet li dora wî civiyan ku peyva Bavê me bibihîzin, Îsa li ber Gola Genêsarêtê rawestabû. ^a a v1 Gola Genêsarêtê navekî din ê Behra Celîlê ye. ²Wî du keştî li ber golê dîtin; masîgiran ew terikandibûn û torên xwe dişuştin. ³Ew li yekê ji keştiyan, ya Şimûn, siwar bû û jê xwest ku hinekî ji bejê dûr bikeve, paşê rûnişt û ji keştiyê elaletê hîn kir.

⁴Gava ku ji axaftinê rawestiya, wî ji Şimûn re got: “Here nav ava kûr û torên xwe ji bo girtinê berde.”

⁵Şimûn bersiv da: “Ezbenî, me tevahiya şevê xebitî û me tiştek negirt. Lê li ser peyva te, ezê torên xwe berdim.” ⁶Gava ku wan ev kir, ewqas masî girtin ku torên wan dest bi çirîn kir. ⁷Wan îşaret da hevkarên xwe yên di keştiya din de ku werin alîkariyê bikin; ew hatin û her du keştî ewqas tije kirin ku dest bi binavbûnê kirin. ⁸Gava ku Şimûn Petrûs ev dît, li ber çokên Îsa ket û got: “Ya Xudan, ji min dûr keve, çimkî ez mirovekî gunehkar im!” ⁹Çimkî ji ber girtina wan masiyan ku girtibûn, şaşmayî ew û hemû yên bi wî re girt,

¹⁰Aqûb û Yûhenna, kurên Zebedî û hevkarên Şimûn jî wusa bûn. Îsa ji Şimûn re got: “Netirse; ji niha û pê ve tê mirovan bigirî.”

¹¹Loma wan keştiyên xwe kişandin ser bejê, her tişt terikandin û li pey wî çûn.

Mirovekî ku Paqij Bû

¹²Dema ku Îsa li yekê ji bajaran bû, mirovekî ku bi nexweşiyeke giran a çermî pêçayî bû derket pêş. Gava ku Îsa dît, deverû li erdê ket û lava kir: “Ya Xudan, heke tu bixwazî, tu dikarî min paqij bikî.”

¹³Îsa destê xwe dirêj kir, dest lê da: “Ez dixwazim. Paqij bibe.” Di cih de nexweşiya çermî ji wî veqetiya.

¹⁴Îsa emir da wî ku ji kesî re nebêje: “Lê here, xwe nîşanî kahîn bide û ji bo paqijbûna xwe tiştê ku Mûsa emir kiriye pêşkêş bike, wek delîlek ji gel re.”

¹⁵Lê peyv li ser wî hê bêtir belav bû; elaletên mezin kom dibûn ku wî bibihîzin û ji nexweşiyên xwe sax bibin. ¹⁶Lê Îsa pir caran diçû cihên çol û diket duayê.

Hêza Bavê me ya Lêbuhurtinê

¹⁷Rojekê dema ku ew hîn dikir, Fêrisî û mamosteyên şerîetê rûniştibûn, ku ji her gundê Celîlê, û ji Cihûstan û Orşelîmê hatibûn. Û hêza Bavê me li wir bû ku nexweşan sax bike. ¹⁸Tam wê gavê, mirov hatin, mirovekî felcî li ser cihekî dianîn, hewl didan ku wî bînin hundir û li ber Îsa deynin. ¹⁹Gava ku ji ber elaletê riyek nedîtin ku wî bînin hundir, hilkişiyan ser banê û ew bi cihê wî re ji nav kerpîçan daxistin, nav ortê, tam li ber Îsa.

²⁰Gava ku Îsa baweriya wan dît, got: “Heval, gunehên te ji te re tên lêbuhurtin.”

²¹Dibîr û Fêrisî dest bi nîqaşê kirin: “Ev mirov kî ye ku çêrî Xwedê dike? Ji bilî Xwedê bi tenê, kî dikare gunehan bibuhure?”

²²Îsa ku zanîbû ew çi difikirin, bersiva wan da: “Çima hûn di dilên xwe de wusa difikirin? ²³Kîjan hêsantir e: ku meriv bibêje, ‘Gunehên te ji te re tên lêbuhurtin,’ an ku bibêje, ‘Rabe û rêve here’? ²⁴Lê ji bo ku hûn bizanin Kurê Mirov li ser erdê desthilat heye ku gunehan bibuhure” — wî ji mirovê felcî re got — “ez ji te re dibêjim, rabe, cihê xwe hilde û here malê.”

²⁵Di cih de ew li ber wan rabû, cihê xwe hilda û çû malê, dema ku pesnê Bavê me dida. ²⁶Şaşmayî hemûyan girt; wan pesnê Bavê me dan, bi heybet tije bûn, û gotin: “Me îro tiştên ecêb dîtin.”

Îsa Gazî Lêwî Dike

²⁷Piştî vê, Îsa derket derve û bacgirek bi navê Lêwî dît ku li ber şaneşînê bacê rûniştibû. Wî got: “Li pey min were.”

²⁸Loma Lêwî rabû, her tişt li pey xwe hişt, û li pey wî çû. ²⁹Paşê Lêwî ji bo Îsa li mala xwe şahiyeke mezin li dar xist, û elaleteke mezin a bacgir û yên din bi wan re li ser sifrê rûniştin. ³⁰Lê Fêrisî û dibîrên wan ji şagirtên wî re gazin kirin: “Çima hûn bi bacgir û gunehkaran re dixwin û vedixwin?”

³¹Îsa bersiva wan da: “Ne saxlem in ku hewcedarê bijîşk in, lê nexweş in. ³²Ez nehatime ku gazî rastan bikim, lê gazî gunehkaran bikim ber bi tobeyê.”

Pirsek li ser Rojîgirtinê

³³Wan jê re got: “Şagirtên Yûhenna pir caran rojî digirin û dua dikin, şagirtên Fêrisiyan jî wusa, lê yên te dixwin û vedixwin.”

³⁴Îsa got: “Ma hûn dikarin hevalên zavê rojî bigirînin dema ku ew bi wan re ye? ³⁵Lê rojên wisa wê werin ku zava ji wan tê birin, û hingê, di wan rojan de, ewê rojî bigirin.”

³⁶Wî ji wan re meselek jî got: “Tu kes qewzekî ji kincekî nû naçirîne û li kincekî kevn nadirûtîne. Wekî din, ew yê nû diçirîne, û qewza nû bi ya kevn re li hev nayê. ³⁷Tu kes şeraba nû naxe nav meşkên kevn; wekî din, şeraba nû wê meşkan biteqîne, berjêr bibe, û meşk wê xera bibin. ³⁸Na, divê şeraba nû bikeve nav meşkên nû. ³⁹Û tu kes piştî ku şeraba kevn vedixwe, ya nû naxwaze, çimkî dibêje, ‘Ya kevn baş e.’”