ڇپيل
ڪتاب

يسوع پنهنجن پهرين شاگردن کي سڏي ٿو

پطرس سڄي رات مڇي مارڻ ۾ ڪجهه به نٿو ماري، پوءِ يسوع جي ڳالهه تي ايتري گهڻي ماري ٿو جو کيس وڃڻ لاءِ چوي ٿو. ڪوڙهي ماڻهوءَ کي ڇهيو وڃي ٿو. هڪ مفلوج ڇت مان لاٿو وڃي ٿو ۽ اسان جي پيءُ جي قدرت سان معاف ڪيو وڃي ٿو، جيڪو فقيهن کي ڏکيو لڳي ٿو. لاوي پنهنجي چوڪي ڇڏي ٿو.

باب 5.

هڪ ڀيري جڏهن ميڙ اسان جي پيءُ جو ڪلام ٻڌڻ لاءِ يسوع جي چوڌاري ڌڪ ڌوڪو ڪري رهيو هو، تڏهن هو گنيسرت جي ڍنڍ جي ڪناري تي بيٺو هو. a a v1 گنيسرت جي ڍنڍ، گليل جي سمنڊ جو ٻيو نالو آهي. ڍنڍ جي ڪناري تي ٻه ٻيڙيون بيٺل ڏٺائين؛ ماهيگيرن اهي ڇڏي ڏنيون هيون ۽ پنهنجا جال ڌوئي رهيا هئا. هڪ ٻيڙيءَ ۾، جيڪا سمعان جي هئي، چڙهي سمعان کي عرض ڪيائين تہ ڪناري کان ٿورو پرڀرو ڪري هل؛ پوءِ ويهي ٻيڙيءَ مان ميڙ کي سيکارڻ لڳو.

جڏهن ڳالهائي بس ڪيائين، تڏهن سمعان کي چيائين تہ ”ٻيڙي اونهي پاڻيءَ ۾ وٺي وڃ ۽ شڪار لاءِ پنهنجا جال هيٺ لاهه.“

سمعان وراڻيو تہ ”اي استاد، اسان سڄي رات محنت ڪئي پر ڪجھ بہ نہ پڪڙيو. تڏهن بہ تنهنجي چوڻ تي آءٌ جال هيٺ لاهيندس.“ ائين ڪري ايتريون مڇيون پڪڙيائون جو سندن جال ڦاٽڻ لڳا. هنن ٻي ٻيڙيءَ ۾ پنهنجن ڀائيوارن کي اشارو ڏنو تہ اچي مدد ڪريو؛ اهي آيا ۽ ٻنهي ٻيڙين کي ايترو ڀري ڇڏيائون جو اهي ٻڏڻ لڳيون. اهو ڏسي سمعان پطرس يسوع جي گوڏن تي ڪري پيو ۽ چيائين تہ ”اي خداوند، مون وٽان هليو وڃ، ڇاڪاڻ تہ آءٌ گنهگار ماڻهو آهيان!“ ڇاڪاڻ تہ جيڪي مڇيون هنن پڪڙيون هيون، تن تي کيس ۽ سندس سڀني ساٿين کي حيرت ٿي وئي هئي،

يعقوب ۽ يوحنا کي بہ، جيڪي زبدي جا پٽ ۽ سمعان جا ڀائيوار هئا. يسوع سمعان کي چيو تہ ”ڊڄ نہ؛ هاڻي کان تون ماڻهن کي پڪڙيندين.“

سو هنن پنهنجيون ٻيڙيون ڪناري تي ڇڪي، سڀ ڪجھ ڇڏي، سندس پٺيان هلڻ لڳا.

هڪ ماڻهو پاڪ ڪيو ويو

جڏهن يسوع ڪنهن شهر ۾ هو، تڏهن سخت چمڙيءَ جي بيماريءَ سان ڀريل هڪ ماڻهو اچي نڪتو. يسوع کي ڏسي منهن ڀر ڪري پيو ۽ منٿ ڪيائين تہ ”اي خداوند، جيڪڏهن تون چاهين تہ مون کي پاڪ ڪري سگھين ٿو.“

يسوع هٿ ڊگھو ڪري کيس ڇهيائين ۽ چيائين تہ ”آءٌ چاهيان ٿو. پاڪ ٿي وڃ.“ ان ئي گھڙيءَ سندس چمڙيءَ جي بيماري لهي وئي.

يسوع کيس حڪم ڏنو تہ ڪنهن کي نہ ٻڌائجان، ”پر وڃ، پاڻ کي ڪاهن کي ڏيکار ۽ پنهنجي پاڪائيءَ لاءِ جيڪو موسيٰ حڪم ڏنو هو سو نذرانو پيش ڪر، تہ جيئن ماڻهن لاءِ شاهدي ٿئي.“

پر سندس باري ۾ خبر اڃا وڌيڪ پکڙجي وئي؛ وڏا ميڙ کيس ٻڌڻ ۽ پنهنجين بيمارين کان شفا حاصل ڪرڻ لاءِ گڏ ٿيندا هئا. پر يسوع گھڻو ڪري ويران هنڌن ڏانهن هليو وڃي دعا ڪندو هو.

پيءُ جي معاف ڪرڻ جي قدرت

هڪ ڏينهن جڏهن هو تعليم ڏئي رهيو هو، تڏهن گليل جي هر ڳوٺ کان، ۽ يهوديا ۽ يروشلم کان آيل فريسي ۽ شريعت جا استاد ويٺا هئا. ان وقت اسان جي پيءُ جي قدرت بہ اتي هئي تہ جيئن هو بيمارن کي شفا ڏئي. ايتري ۾ ڪجھ ماڻهو هڪ فالج وارو ماڻهو بستري تي کڻي آيا، ۽ کيس اندر آڻي يسوع جي اڳيان رکڻ جي ڪوشش ڪرڻ لڳا. ميڙ ۾ ڪو رستو نہ لڀڻ ڪري کيس اندر آڻي نہ سگھيا، تنهنڪري ڇت تي چڙهي، ٽائلن مان کيس بستري سميت هيٺ وچ ۾ يسوع جي ٺيڪ اڳيان لاٿائون.

جڏهن يسوع سندن ايمان ڏٺو، تڏهن چيائين تہ ”اي دوست، تنهنجا گناھ معاف ڪيا ويا آهن.“

ڪاتب ۽ فريسي پاڻ ۾ بحث ڪرڻ لڳا تہ ”هي ڪير آهي جيڪو خدا جي توهين ڪري ٿو؟ خدا کان سواءِ ٻيو ڪير گناھ معاف ڪري سگھي ٿو؟“

جيڪي هو سوچي رهيا هئا سو ڄاڻي، يسوع کين وراڻيو تہ ”اوهين پنهنجين دلين ۾ ڇو دليل ڏئي رهيا آهيو؟ چوڻ تہ ’تنهنجا گناھ معاف ڪيا ويا آهن‘ يا چوڻ تہ ’اُٿ ۽ هل،‘ ڪھڙو وڌيڪ آسان آهي؟ پر تہ جيئن اوهين ڄاڻو تہ ابنِ آدم کي زمين تي گناھ معاف ڪرڻ جو اختيار آهي،“—فالج واري ماڻهوءَ کي چيائين—”آءٌ تو کي چوان ٿو تہ اُٿ، پنهنجو بستر کڻ ۽ گھر هل.“

ساڳئي گھڙيءَ هو سندن اڳيان اُٿيو، پنهنجو بستر کڻي، اسان جي پيءُ جي واکاڻ ڪندي گھر هليو ويو. سڀني کي حيرت ٿي وئي؛ اهي خوف سان ڀرجي اسان جي پيءُ جي واکاڻ ڪرڻ لڳا ۽ چوڻ لڳا تہ ”اڄ اسان ڪيتريون ئي عجيب ڳالهيون ڏٺيون.“

يسوع لاوي کي سڏي ٿو

ان کان پوءِ يسوع ٻاهر نڪري لاوي نالي هڪ محصول وصول ڪندڙ کي محصول جي چوڪيءَ تي ويٺل ڏٺو. ”منهنجي پٺيان اچ،“ چيائينس.

سو لاوي اُٿي، سڀ ڪجھ ڇڏي، سندس پٺيان هلڻ لڳو. پوءِ لاوي پنهنجي گھر ۾ يسوع لاءِ وڏي ضيافت ڏني، ۽ محصول وصول ڪندڙن ۽ ٻين جو وڏو ميڙ سندن سان گڏ کائڻ ويٺو. پر فريسي ۽ سندن ڪاتب سندس شاگردن کي بڙ بڙ ڪندي چوڻ لڳا تہ ”اوهين محصول وصول ڪندڙن ۽ گنهگارن سان گڏجي ڇو کائو پيئو ٿا؟“

يسوع کين وراڻيو تہ ”طبيب جي ضرورت تندرستن کي نہ، پر بيمارن کي آهي. آءٌ سچارن کي نہ، پر گنهگارن کي توبهه لاءِ سڏڻ آيو آهيان.“

روزي بابت هڪ سوال

هنن کيس چيو تہ ”يوحنا جا شاگرد گھڻو ڪري روزا رکن ٿا ۽ دعا ڪن ٿا، ائين ئي فريسين جا شاگرد بہ، پر تنهنجا شاگرد کائين پيئن ٿا.“

يسوع چيو تہ ”جڏهن گھوٽ سندن سان گڏ آهي، تڏهن ڇا اوهين سندس دوستن کي روزو رکرائي سگھو ٿا؟ پر اهڙا ڏينهن ايندا جڏهن گھوٽ کانئن کسيو ويندو، تڏهن انهن ڏينهن ۾ اهي روزا رکندا.“

کين هڪ مثال بہ ٻڌايائين تہ ”ڪو بہ نئين ڪپڙي مان ٽڪرو ڦاڙي پراڻي تي نہ ٿو سبي. نہ تہ نئون ڦاڙي ٿو، ۽ نئون ٽڪرو پراڻي سان ميل نہ ٿو کائي. ڪو بہ نئون شراب پراڻين مشڪن ۾ نہ ٿو وجھي؛ نہ تہ نئون شراب مشڪون ڦاڙي ڇڏيندو، وهي ويندو ۽ مشڪون خراب ٿي وينديون. نہ، نئون شراب نئين مشڪن ۾ وجھڻ گھرجي. پراڻو شراب پيئڻ کان پوءِ ڪو بہ نئون نہ ٿو گھري، ڇاڪاڻ تہ چوي ٿو تہ ’پراڻو ئي سٺو آهي.‘“