लूक 5

5 ¹ एकदा, आमच्या पित्याचे वचन ऐकण्यासाठी लोकसमुदाय त्याच्याभोवती गर्दी करत असता, येशू गनेसरेत सरोवराच्या काठी उभा होता. ^a a v1 गनेसरेत सरोवर हे गालील समुद्राचेच दुसरे नाव आहे. ² त्याने सरोवराच्या काठी दोन नावा उभ्या असलेल्या पाहिल्या; कोळी त्यांना सोडून आपली जाळी धूत होते. ³ त्यांतील एका नावेत, म्हणजे शिमोनाच्या नावेत बसून, त्याने त्याला किनाऱ्यापासून थोडे आत नेण्यास सांगितले, मग तो खाली बसून नावेतून लोकसमुदायांना शिकवू लागला.

⁴ बोलणे संपल्यावर त्याने शिमोनाला म्हटले, “खोल पाण्यात नाव लोट आणि मासे धरण्यासाठी आपली जाळी टाक.”

⁵ शिमोनाने उत्तर दिले, “गुरुजी, आम्ही रात्रभर श्रम केला, तरी काहीच धरले नाही. पण तुमच्या वचनावरून मी जाळी टाकतो.” ⁶ असे केल्यावर त्यांनी इतके मासे धरले की त्यांची जाळी फाटू लागली. ⁷ तेव्हा त्यांनी दुसऱ्या नावेतील आपल्या सोबत्यांना मदतीस येण्यासाठी खुणावले; ते आले आणि त्यांनी दोन्ही नावा इतक्या भरल्या की त्या बुडू लागल्या. ⁸ हे पाहून शिमोन पेत्र येशूच्या पायांवर पडून म्हणाला, “प्रभु, माझ्यापासून दूर व्हा, कारण मी पापी माणूस आहे!” ⁹ कारण त्यांनी धरलेल्या माशांच्या त्या घवघवीत जाळ्यामुळे त्याला व त्याच्याबरोबर असलेल्या सर्वांना विस्मय वाटला;

¹⁰ आणि शिमोनाचे सोबती, जब्दीचे पुत्र याकोब व योहान यांनाही तसेच वाटले. तेव्हा येशूने शिमोनाला म्हटले, “भिऊ नकोस; आतापासून तू माणसे धरशील.”

¹¹ मग त्यांनी आपल्या नावा किनाऱ्यावर ओढून आणल्या, सर्वकाही सोडले आणि ते त्याच्यामागे गेले.

एका माणसाचे शुद्धीकरण

¹² येशू एका नगरात असता, गंभीर त्वचारोगाने भरलेला एक माणूस तेथे आला. येशूला पाहून तो पालथा पडला आणि विनवू लागला, “प्रभु, आपली इच्छा असल्यास आपण मला शुद्ध करू शकता.”

¹³ येशूने आपला हात पुढे करून त्याला स्पर्श केला: “माझी इच्छा आहे. शुद्ध हो.” आणि तत्काळ तो त्वचारोग त्याच्यापासून निघून गेला.

¹⁴ येशूने त्याला आज्ञा दिली की हे कोणालाही सांगू नको, “तर जा, स्वतःला याजकाला दाखव आणि लोकांसाठी साक्ष व्हावी म्हणून तुझ्या शुद्धीकरणासाठी मोशेने आज्ञा दिलेले अर्पण कर.”

¹⁵ तरी त्याच्याविषयीची बातमी आणखीनच पसरली; मोठे लोकसमुदाय त्याचे ऐकण्यास व आपल्या आजारांतून बरे होण्यास जमले. ¹⁶ पण येशू पुष्कळ वेळा निर्जन ठिकाणी एकांतात जाऊन प्रार्थना करत असे.

पित्याचे क्षमा करण्याचे सामर्थ्य

¹⁷ एके दिवशी तो शिकवत असता, गालीलातील प्रत्येक गावातून, तसेच यहूदीया व यरुशलेमेतून आलेले परूशी व नियमशास्त्राचे शिक्षक तेथे बसले होते. आणि आजारी लोकांना बरे करण्यासाठी आमच्या पित्याचे सामर्थ्य त्याच्यासोबत होते. ¹⁸ तेवढ्यात, काही माणसे एका पक्षाघाती माणसाला बाजल्यावर घेऊन आली आणि त्याला आत आणून येशूपुढे ठेवण्याचा प्रयत्न करू लागली. ¹⁹ पण लोकसमुदायामुळे त्याला आत आणण्याचा मार्ग न मिळाल्याने, ते छतावर चढले आणि कौलांमधून त्याला बाजल्यासह अगदी मध्यभागी, येशूच्या समोर खाली सोडले.

²⁰ त्यांचा विश्वास पाहून येशू म्हणाला, “मित्रा, तुझ्या पापांची तुला क्षमा झाली आहे.”

²¹ तेव्हा शास्त्री व परूशी वाद घालू लागले, “देवाची निंदा करणारा हा कोण आहे? एकट्या देवावाचून पापांची क्षमा कोण करू शकतो?”

²² त्यांच्या मनातले विचार जाणून येशूने त्यांना उत्तर दिले, “तुम्ही आपल्या अंतःकरणांत असा विचार का करता? ²³ ‘तुझ्या पापांची तुला क्षमा झाली आहे’ असे म्हणणे, की ‘ऊठ आणि चालू लाग’ असे म्हणणे — यांतील कोणते सोपे आहे? ²⁴ पण मनुष्याच्या पुत्राला पृथ्वीवर पापांची क्षमा करण्याचा अधिकार आहे हे तुम्ही जाणावे म्हणून” — त्याने त्या पक्षाघाती माणसाला म्हटले — “मी तुला सांगतो, ऊठ, तुझी बाजली उचल आणि घरी जा.”

²⁵ आणि तत्काळ तो त्यांच्यासमोर उभा राहिला, त्याने आपली बाजली उचलली आणि आमच्या पित्याचे गौरव करत तो घरी गेला. ²⁶ सर्वांना विस्मय वाटला; ते भयचकित होऊन आमच्या पित्याचे गौरव करत म्हणाले, ‘आज आम्ही अद्भुत गोष्टी पाहिल्या.’

येशू लेवीला बोलावतो

²⁷ यानंतर येशू बाहेर गेला आणि लेवी नावाच्या एका जकातदाराला जकातनाक्यावर बसलेले त्याने पाहिले. “माझ्यामागे ये,” तो म्हणाला.

²⁸ तेव्हा लेवी उठला, सर्वकाही मागे सोडून त्याच्यामागे गेला. ²⁹ मग लेवीने आपल्या घरी येशूसाठी मोठी मेजवानी दिली, आणि जकातदार व इतरांचा मोठा समुदाय त्यांच्याबरोबर भोजनास बसला. ³⁰ पण परूशी व त्यांचे शास्त्री त्याच्या शिष्यांजवळ कुरकुर करत म्हणाले, “तुम्ही जकातदार व पापी यांच्याबरोबर का खाता-पिता?”

³¹ येशूने त्यांना उत्तर दिले, “निरोग्यांना नव्हे तर आजाऱ्यांना वैद्याची गरज असते. ³² मी नीतिमानांना नव्हे, तर पाप्यांना पश्चात्तापाकडे बोलावण्यास आलो आहे.”

उपवासाविषयीचा प्रश्न

³³ त्यांनी त्याला म्हटले, “योहानाचे शिष्य वारंवार उपवास करतात व प्रार्थना करतात, तसेच परूश्यांचे शिष्यही करतात, पण तुझे शिष्य मात्र खातात-पितात.”

³⁴ येशू म्हणाला, “वर आपल्या मित्रांबरोबर असताना तुम्ही त्यांना उपवास करायला लावू शकता का? ³⁵ पण असे दिवस येतील की वर त्यांच्यापासून घेतला जाईल, तेव्हा त्या दिवसांत ते उपवास करतील.”

³⁶ त्याने त्यांना एक दाखलाही सांगितला: “कोणीही नव्या वस्त्रातून ठिगळ फाडून ते जुन्या वस्त्राला लावत नाही. तसे केल्यास तो नवे वस्त्र फाडतो, आणि नव्याचे ठिगळ जुन्याशी जुळत नाही. ³⁷ कोणीही नवा द्राक्षारस जुन्या बुधल्यांत घालत नाही; घातल्यास नवा द्राक्षारस बुधले फोडून बाहेर सांडेल आणि बुधलेही नष्ट होतील. ³⁸ नाही, नवा द्राक्षारस नव्या बुधल्यांतच ओतला पाहिजे. ³⁹ आणि जुना द्राक्षारस प्यायल्यावर कोणालाही नवा नको असतो, कारण तो म्हणतो, ‘जुनाच चांगला आहे.’”