ପ୍ରାନ୍ତରରେ ପୁତ୍ରଙ୍କ ପରୀକ୍ଷା
ଚାଳିଶ ଦିନ ପରେ କ୍ଷୁଧିତ ଯୀଶୁ ଶାସ୍ତ୍ରରୁ ଶୟତାନକୁ ଉତ୍ତର ଦିଅନ୍ତି: କେବଳ ତୁମ୍ଭର ପିତାଙ୍କୁ ଆରାଧନା କର। ନିଜ ଜନ୍ମସ୍ଥାନର ସମାଜଗୃହରେ ସେ ଯିଶାଇୟଙ୍କ ବାକ୍ୟ ପାଠ କରନ୍ତି, ଯାହା ଆଜି ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲା, ଏବଂ ସେହି ଲୋକସମୂହ ତାହାଙ୍କୁ ପାହାଡ଼ରୁ ତଳକୁ ପକାଇଦେବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରନ୍ତି। ଅନ୍ୟତ୍ର ଭୂତମାନେ ତାହାଙ୍କ ପରିଚୟ କହିଦିଅନ୍ତି ଓ ସେ ସେମାନଙ୍କୁ ଚୁପ୍ କରାନ୍ତି, ଏବଂ ରୋଗୀମାନେ ସୁସ୍ଥ ହୁଅନ୍ତି।
4 1ଯୀଶୁ ପବିତ୍ର ଆତ୍ମାରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ ଯର୍ଦ୍ଦନରୁ ବାହୁଡ଼ି ଆସିଲେ, ପୁଣି ଆତ୍ମାଙ୍କ ଦ୍ଵାରା ଚାଳିତ ହୋଇ ପ୍ରାନ୍ତରରେ ରହିଲେ। 2ଚାଳିଶ ଦିନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଶୟତାନ ଦ୍ଵାରା ପରୀକ୍ଷିତ ହେଲେ, ପୁଣି ସେହି ସମସ୍ତ ଦିନ କିଛି ଭୋଜନ କଲେ ନାହିଁ; ସେହିସବୁ ଦିନ ଶେଷ ହୁଅନ୍ତେ ତାହାଙ୍କୁ କ୍ଷୁଧା ଲାଗିଲା।
3ସେତେବେଳେ ଶୟତାନ ତାହାଙ୍କୁ କହିଲା, “ଯଦି ତୁମ୍ଭେ ଈଶ୍ଵରଙ୍କ ପୁତ୍ର, ତେବେ ଏହି ପଥରକୁ ରୋଟୀ ହେବା ପାଇଁ କୁହ।”
4ତହିଁରେ ଯୀଶୁ ତାହାକୁ ଉତ୍ତର ଦେଲେ, “ଏହା ଲେଖାଅଛି, ‘ମନୁଷ୍ୟ କେବଳ ରୋଟୀରେ ବଞ୍ଚିବ ନାହିଁ।’”
5ପୁଣି ଶୟତାନ ତାହାଙ୍କୁ ଉପରକୁ ନେଇଯାଇ ଏକ ନିମିଷ ମଧ୍ୟରେ ଜଗତର ସମସ୍ତ ରାଜ୍ୟ ତାହାଙ୍କୁ ଦେଖାଇଲା। 6ଆଉ ସେ ତାହାଙ୍କୁ କହିଲା, “ମୁଁ ତୁମ୍ଭକୁ ଏହିସବୁ ଅଧିକାର ଓ ଏମାନଙ୍କ ମହିମା ଦେବି, କାରଣ ଏହା ମୋତେ ସମର୍ପିତ ହୋଇଅଛି, ପୁଣି ମୁଁ ଯାହାକୁ ଇଚ୍ଛା କରେ, ତାହାକୁ ତାହା ଦେଇଥାଏ। 7ଅତଏବ ତୁମ୍ଭେ ଯଦି ମୋତେ ପ୍ରଣାମ କରିବ, ତେବେ ଏସମସ୍ତ ତୁମ୍ଭର ହେବ।”
8ତହିଁରେ ଯୀଶୁ ତାହାକୁ ଉତ୍ତର ଦେଲେ, “ଏହା ଲେଖାଅଛି, ‘ତୁମ୍ଭେ ଆପଣା ପିତାଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରିବ, ପୁଣି କେବଳ ତାହାଙ୍କର ସେବା କରିବ।’”
9ଏଉତ୍ତାରେ ସେ ତାହାଙ୍କୁ ଯିରୂଶାଲମକୁ ନେଇଯାଇ ମନ୍ଦିରର ଅଗ୍ରଭାଗ ଉପରେ ଠିଆ କରାଇ କହିଲା, “ଯଦି ତୁମ୍ଭେ ଈଶ୍ଵରଙ୍କ ପୁତ୍ର, ତେବେ ଏଠାରୁ ଆପଣାକୁ ତଳକୁ ପକାଇଦିଅ, 10କାରଣ ଏହା ଲେଖାଅଛି, ‘ସେ ତୁମ୍ଭ ବିଷୟରେ ଆପଣା ଦୂତମାନଙ୍କୁ ଆଜ୍ଞା ଦେବେ, ଯେପରି ସେମାନେ ତୁମ୍ଭକୁ ରକ୍ଷା କରିବେ,’ 11ଆଉ, ‘ସେମାନେ ତୁମ୍ଭକୁ ଆପଣା ହସ୍ତରେ ଉଠାଇ ଧରିବେ, ଯେପରି ତୁମ୍ଭର ପାଦ କେଜାଣି ପଥରରେ ନ ବାଜେ।’”
12ତହିଁରେ ଯୀଶୁ ତାହାକୁ ଉତ୍ତର ଦେଲେ, “ଏହା କୁହାଯାଇଅଛି, ‘ତୁମ୍ଭେ ଆପଣା ପିତାଙ୍କୁ ପରୀକ୍ଷା କରିବ ନାହିଁ।’”
13ପୁଣି ଶୟତାନ ସମସ୍ତ ପରୀକ୍ଷା ଶେଷ କରି ଉପଯୁକ୍ତ ସମୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତାହାଙ୍କଠାରୁ ପ୍ରସ୍ଥାନ କଲା।
ପିତାଙ୍କ ପୁତ୍ର ଶକ୍ତିରେ ଫେରିଆସନ୍ତି
14ଯୀଶୁ ପବିତ୍ର ଆତ୍ମାଙ୍କ ଶକ୍ତିରେ ଗାଲିଲୀକୁ ବାହୁଡ଼ି ଆସିଲେ, ପୁଣି ତାହାଙ୍କ ବିଷୟରେ ସମ୍ବାଦ ସମଗ୍ର ଅଞ୍ଚଳରେ ବ୍ୟାପିଗଲା। 15ଆଉ ସେ ସେମାନଙ୍କ ସମାଜଗୃହରେ ଶିକ୍ଷା ଦେଲେ, ପୁଣି ସମସ୍ତେ ତାହାଙ୍କୁ ମହିମାନ୍ଵିତ କଲେ।
16ସେ ନାଜରିତକୁ ଆସିଲେ, ଯେଉଁଠାରେ ସେ ପ୍ରତିପାଳିତ ହୋଇଥିଲେ, ପୁଣି ଆପଣା ରୀତି ଅନୁସାରେ ବିଶ୍ରାମବାରରେ ସମାଜଗୃହରେ ପ୍ରବେଶ କରି ପାଠ କରିବା ନିମନ୍ତେ ଠିଆ ହେଲେ। 17ଯିଶାଇୟ ଭାବବାଦୀଙ୍କ ପୁସ୍ତକ ତାହାଙ୍କ ହସ୍ତରେ ଦିଆଗଲା, ପୁଣି ସେ ତାହା ଫିଟାଇ ଯେଉଁ ସ୍ଥାନରେ ଏହା ଲେଖାଥିଲା, ତାହା ପାଇଲେ:
18“ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ଆତ୍ମା ମୋʼ ଉପରେ ଅଛନ୍ତି, କାରଣ ସେ ଦରିଦ୍ରମାନଙ୍କ ନିକଟରେ ସୁସମାଚାର ପ୍ରଚାର କରିବା ନିମନ୍ତେ ମୋତେ ଅଭିଷେକ କରିଅଛନ୍ତି। ବନ୍ଦୀମାନଙ୍କ ନିକଟରେ ମୁକ୍ତି ଓ ଅନ୍ଧମାନଙ୍କୁ ଦୃଷ୍ଟିଲାଭ ଘୋଷଣା କରିବା ନିମନ୍ତେ, ପୁଣି ଉତ୍ପୀଡ଼ିତ ଲୋକମାନଙ୍କୁ ମୁକ୍ତ କରିବା ନିମନ୍ତେ ସେ ମୋତେ ପ୍ରେରଣ କରିଅଛନ୍ତି, 19ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ଅନୁଗ୍ରହର ବର୍ଷ ଘୋଷଣା କରିବା ନିମନ୍ତେ।” a a v19 ଏହା ମହୋଲ୍ଲାସ ବର୍ଷକୁ ସୂଚାଉଅଛି — ଯେତେବେଳେ ଋଣ କ୍ଷମା କରାଯାଉଥିଲା, ବନ୍ଦୀମାନେ ମୁକ୍ତ ହେଉଥିଲେ, ପୁଣି ଭୂମି ପୁନଃ ଫେରି ଦିଆଯାଉଥିଲା।
20ପୁଣି ସେ ପୁସ୍ତକ ଗୁଡ଼ାଇ ପରିଚାରକକୁ ଫେରାଇଦେଇ ବସିଲେ। ସମାଜଗୃହରେ ଥିବା ସମସ୍ତଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟି ତାହାଙ୍କ ଉପରେ ସ୍ଥିର ହୋଇ ରହିଲା।
21ଆଉ ସେ ସେମାନଙ୍କୁ କହିବାକୁ ଲାଗିଲେ, “ଆଜି ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ଶ୍ରବଣରେ ଏହି ଶାସ୍ତ୍ରବାକ୍ୟ ସଫଳ ହେଲା।”
22ସମସ୍ତେ ତାହାଙ୍କ ବିଷୟରେ ଉତ୍ତମ କଥା କହିଲେ, ପୁଣି ତାହାଙ୍କ ମୁଖରୁ ନିର୍ଗତ ଅନୁଗ୍ରହର ବାକ୍ୟରେ ଚମତ୍କୃତ ହୋଇ କହିଲେ, “ଏ କି ଯୋଷେଫଙ୍କ ପୁତ୍ର ନୁହେଁ?”
23ତହିଁରେ ସେ ସେମାନଙ୍କୁ କହିଲେ, “ତୁମ୍ଭେମାନେ ନିଶ୍ଚୟ ମୋତେ ଏହି ପ୍ରବାଦ କହିବ, ‘ବୈଦ୍ୟ, ଆପଣାକୁ ସୁସ୍ଥ କର।’ କଫର୍ନାହୂମରେ ଯାହା ଘଟିଲା ବୋଲି ଆମ୍ଭେମାନେ ଶୁଣିଅଛୁ, ତାହା ଏଠାରେ ଆପଣା ଜନ୍ମସ୍ଥାନରେ ମଧ୍ୟ କର।” 24ଆଉ ସେ କହିଲେ, “ସତ୍ୟ ମୁଁ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ କହୁଅଛି, କୌଣସି ଭାବବାଦୀ ଆପଣା ଜନ୍ମସ୍ଥାନରେ ଗ୍ରାହ୍ୟ ହୁଅନ୍ତି ନାହିଁ। 25କିନ୍ତୁ ମୁଁ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ସତ୍ୟ କହୁଅଛି, ଯେଉଁ ସମୟରେ ଆକାଶ ତିନି ବର୍ଷ ଛଅ ମାସ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବନ୍ଦ ରହିଲା ଓ ସମଗ୍ର ଦେଶରେ ମହା ଦୁର୍ଭିକ୍ଷ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲା, ସେହି ଏଲୀୟଙ୍କ ସମୟରେ ଇସ୍ରାଏଲ ମଧ୍ୟରେ ଅନେକ ବିଧବା ଥିଲେ, 26ତଥାପି ଏଲୀୟ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ କାହାରି ନିକଟକୁ ପ୍ରେରିତ ହେଲେ ନାହିଁ, କେବଳ ସୀଦୋନ ଦେଶର ସାରିଫତ୍ର ଜଣେ ବିଧବା ନିକଟକୁ ପ୍ରେରିତ ହେଲେ। 27ଇଲୀଶାୟ ଭାବବାଦୀଙ୍କ ସମୟରେ ଇସ୍ରାଏଲ ମଧ୍ୟରେ ଅନେକ କୁଷ୍ଠରୋଗୀ ଥିଲେ, ତଥାପି ସୁରୀୟ ନାମାନ୍ ବିନା ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ କେହି ଶୁଚି କରାଗଲେ ନାହିଁ।”
28ଏହିସବୁ କଥା ଶୁଣି ସମାଜଗୃହରେ ଥିବା ସମସ୍ତେ କ୍ରୋଧରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲେ। 29ଆଉ ସେମାନେ ଉଠି ତାହାଙ୍କୁ ନଗରରୁ ବାହାର କରିଦେଇ, ଯେଉଁ ପର୍ବତ ଉପରେ ସେମାନଙ୍କ ନଗର ନିର୍ମିତ ହୋଇଥିଲା, ତାହାଙ୍କୁ ତହିଁର ଶିଖର ଉପରକୁ ନେଇ ଗଡ଼ାଣିରୁ ତଳକୁ ପକାଇଦେବା ନିମନ୍ତେ ଚାହିଁଲେ। 30କିନ୍ତୁ ସେ ଲୋକସମୂହ ମଧ୍ୟ ଦେଇ ଚାଲିଯାଇ ପ୍ରସ୍ଥାନ କଲେ।
ଯୀଶୁ ଅଶୁଚି ଆତ୍ମାକୁ ନୀରବ କରାନ୍ତି
31ସେ ଗାଲିଲୀର ନଗର କଫର୍ନାହୂମକୁ ଓହ୍ଲାଇ ଆସି ବିଶ୍ରାମବାରରେ ସେମାନଙ୍କୁ ଶିକ୍ଷା ଦେଲେ, 32ପୁଣି ସେମାନେ ତାହାଙ୍କ ଶିକ୍ଷାରେ ବିସ୍ମିତ ହେଲେ, କାରଣ ତାହାଙ୍କ ବାକ୍ୟରେ ଅଧିକାର ଥିଲା। 33ସମାଜଗୃହରେ ଜଣେ ଲୋକ ଥିଲା, ଯାହା ଠାରେ ଅଶୁଚି ଭୂତର ଆତ୍ମା ଥିଲା; ସେ ଉଚ୍ଚ ସ୍ଵରରେ ଡାକ ପକାଇ କହିଲା, 34“ଆଃ! ହେ ନାଜରିତୀୟ ଯୀଶୁ, ଆପଣଙ୍କ ସହିତ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କର କʼଣ ଅଛି? ଆପଣ କି ଆମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ବିନାଶ କରିବାକୁ ଆସିଅଛନ୍ତି? ଆପଣ କିଏ, ତାହା ମୁଁ ଜାଣେ—ଈଶ୍ଵରଙ୍କ ପବିତ୍ର ଜନ।”
35ଯୀଶୁ ତାହାକୁ ଧମକ ଦେଇ କହିଲେ, “ନୀରବ ହୁଅ, ପୁଣି ଏହାଠାରୁ ବାହାରିଯାଅ!” ତହିଁରେ ଭୂତ ତାହାକୁ ସମସ୍ତଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ତଳେ ପକାଇଦେଇ ତାହା ଠାରୁ ବାହାରିଗଲା, ପୁଣି ତାହାର କୌଣସି କ୍ଷତି କଲା ନାହିଁ।
36ତହିଁରେ ସମସ୍ତେ ଚମତ୍କୃତ ହୋଇ ପରସ୍ପରକୁ ପଚାରିଲେ, “ଏ କି ପ୍ରକାର ବାକ୍ୟ? ସେ ଅଧିକାର ଓ ଶକ୍ତିରେ ଅଶୁଚି ଆତ୍ମାମାନଙ୍କୁ ଆଜ୍ଞା ଦିଅନ୍ତି, ଆଉ ସେମାନେ ବାହାରିଯାଆନ୍ତି!” 37ଆଉ ତାହାଙ୍କ ବିଷୟରେ ସମ୍ବାଦ ଚତୁର୍ଦ୍ଦିଗସ୍ଥ ଅଞ୍ଚଳର ପ୍ରତ୍ୟେକ ସ୍ଥାନରେ ବ୍ୟାପିଗଲା।
ପିତା ଆପଣା ପୁତ୍ରଙ୍କ ଦ୍ଵାରା ସୁସ୍ଥ କରନ୍ତି
38ପୁଣି ସେ ଉଠି ସମାଜଗୃହରୁ ପ୍ରସ୍ଥାନ କରି ଶିମୋନଙ୍କ ଗୃହରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ। ସେତେବେଳେ ଶିମୋନଙ୍କ ଶାଶୁ ପ୍ରବଳ ଜ୍ଵରରେ ପୀଡ଼ିତା ଥିଲେ, ପୁଣି ସେମାନେ ତାହାଙ୍କୁ ତାହାଙ୍କ ପାଇଁ ଅନୁରୋଧ କଲେ। 39ସେ ତାହାଙ୍କ ଉପରେ ଆନତ ହୋଇ ଜ୍ଵରକୁ ଧମକ ଦେଲେ; ତହିଁରେ ଜ୍ଵର ତାହାଙ୍କୁ ଛାଡ଼ିଗଲା, ପୁଣି ସେ ତତ୍କ୍ଷଣାତ୍ ଉଠି ସେମାନଙ୍କ ସେବା କରିବାକୁ ଲାଗିଲେ। 40ସୂର୍ଯ୍ୟ ଅସ୍ତ ହେବା ସମୟରେ, ଯେଉଁମାନଙ୍କ ନିକଟରେ ନାନା ରୋଗରେ ପୀଡ଼ିତ ଲୋକ ଥିଲେ, ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ସେମାନଙ୍କୁ ତାହାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆଣିଲେ; ପୁଣି ସେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଜଣଙ୍କ ଉପରେ ହସ୍ତ ଥୋଇ ସେମାନଙ୍କୁ ସୁସ୍ଥ କଲେ। 41ଅନେକଙ୍କଠାରୁ ଭୂତମାନେ ମଧ୍ୟ ବାହାରିଯାଇ ଚିତ୍କାର କରି କହିଲେ, “ଆପଣ ଈଶ୍ଵରଙ୍କ ପୁତ୍ର!” ମାତ୍ର ସେ ସେମାନଙ୍କୁ ଧମକ ଦେଇ କଥା କହିବାକୁ ବାରଣ କଲେ, କାରଣ ସେ ଯେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ, ଏହା ସେମାନେ ଜାଣିଥିଲେ।
42ପ୍ରଭାତ ହୁଅନ୍ତେ ସେ ବାହାରିଯାଇ ଗୋଟିଏ ନିର୍ଜନ ସ୍ଥାନକୁ ଗଲେ। ଲୋକସମୂହ ତାହାଙ୍କୁ ଖୋଜିଲେ, ତାହାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆସିଲେ, ଆଉ ସେ ଯେପରି ସେମାନଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି ନ ଯାʼନ୍ତି, ସେଥିପାଇଁ ତାହାଙ୍କୁ ଅଟକାଇ ରଖିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କଲେ।
43କିନ୍ତୁ ସେ ସେମାନଙ୍କୁ କହିଲେ, “ମୋତେ ଅନ୍ୟ ନଗରଗୁଡ଼ିକରେ ମଧ୍ୟ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ରାଜ୍ୟର ସୁସମାଚାର ଘୋଷଣା କରିବାକୁ ହେବ—କାରଣ ଏଥିନିମନ୍ତେ ହିଁ ମୁଁ ପ୍ରେରିତ ହୋଇଅଛି।”
44ଆଉ ସେ ଯିହୂଦା ଦେଶର ସମାଜଗୃହଗୁଡ଼ିକରେ ପ୍ରଚାର କରୁଥିଲେ।