ሉቃስ 6

6 ¹በሰንበት ቀን ኢየሱስ በእህል እርሻዎች መካከል ያልፍ ነበር፤ ደቀ መዛሙርቱም እሸት እየቀጠፉ በእጃቸው እያሹ በሉ። ²ከፈሪሳውያንም አንዳንዶቹ፣ “በሰንበት ቀን ማድረግ ያልተፈቀደውን ስለ ምን ታደርጋላችሁ?” አሉ።

³ኢየሱስም መልሶ፣ “ዳዊት ከእርሱ ጋር የነበሩትና እርሱ በተራቡ ጊዜ ያደረገውን፣ ⁴ወደ አባታችን ቤት እንዴት እንደ ገባ፣ የገጸ ኅብስቱን እንጀራ ወስዶ እንደ በላ፣ ለጓደኞቹም እንደ ሰጠ፣ ይህም ከካህናት በቀር ለማንም ሊበላ ያልተፈቀደ ሲሆን፣ አላነበባችሁምን?” አላቸው። ⁵ከዚያም፣ “የሰው ልጅ የሰንበት ጌታ ነው” አላቸው።

⁶በሌላም ሰንበት ወደ ምኵራብ ገብቶ አስተማረ፤ በዚያም ቀኝ እጁ የሰለለች አንድ ሰው ነበረ። ⁷ጻፎችና ፈሪሳውያንም የሚከሱበትን ምክንያት ለማግኘት፣ በሰንበት ይፈውስ እንደ ሆነ ይከታተሉት ነበር።

⁸እርሱ ግን ሐሳባቸውን ዐውቆ እጁ የሰለለችውን ሰው፣ “ተነሥተህ በዚህ ቁም” አለው። እርሱም ተነሥቶ ቆመ። ⁹ኢየሱስም፣ “እኔ እጠይቃችኋለሁ፤ በሰንበት ቀን መልካም ማድረግ ወይስ ክፉ ማድረግ፣ ነፍስ ማዳን ወይስ ማጥፋት ተፈቅዷልን?” አላቸው። ¹⁰ሁሉንም ዞሮ ተመለከተና ያን ሰው፣ “እጅህን ዘርጋ” አለው። እርሱም እንዳለው አደረገ፤ እጁም ዳነች።

¹¹እነርሱ ግን በቍጣ ተሞልተው ኢየሱስን ምን እንደሚያደርጉት እርስ በርሳቸው ተነጋገሩ።

ዐሥራ ሁለቱ ሐዋርያት ተመረጡ

¹²በዚያም ወራት ኢየሱስ ሊጸልይ ወደ ተራራ ወጣ፤ ሌሊቱንም ሁሉ ወደ አባታችን ሲጸልይ አደረ። ¹³በነጋም ጊዜ ደቀ መዛሙርቱን ጠራ፤ ከእነርሱም ዐሥራ ሁለት መረጠ፤ ሐዋርያትም ብሎ ሰየማቸው፤ ¹⁴ጴጥሮስ ብሎ የሰየመውን ስምዖንን፣ ወንድሙንም እንድርያስን፣ ያዕቆብንና ዮሐንስን፣ ፊልጶስንና በርተሎሜዎስን፣ ¹⁵ማቴዎስንና ቶማስን፣ የእልፍዮስን ልጅ ያዕቆብን፣ ቀናተኛ የተባለውንም ስምዖንን፣ ¹⁶የያዕቆብን ልጅ ይሁዳን፣ ከዳተኛም የሆነውን የአስቆሮቱን ይሁዳን መረጠ።

የአባታችን ኀይል ሕዝቡን ይፈውሳል

¹⁷ከእነርሱም ጋር ወርዶ በደልዳላ ስፍራ ቆመ፤ ከእርሱም ጋር ብዙ ደቀ መዛሙርቱና ከይሁዳ ሁሉ፣ ከኢየሩሳሌም፣ ከጢሮስና ከሲዶና ዳርቻ የመጡ ብዙ ሕዝብ ነበሩ። ¹⁸እነርሱም እርሱን ለመስማትና ከበሽታቸው ለመፈወስ መጡ፤ በርኩሳን መናፍስት የተሠቃዩትም ዳኑ። ¹⁹ኀይል ከእርሱ ወጥቶ ሁሉን ይፈውስ ነበርና ሕዝቡ ሁሉ ሊዳስሱት ይሹ ነበር።

²⁰ዐይኑንም ወደ ደቀ መዛሙርቱ አንሥቶ እንዲህ አለ፤ “እናንተ ድኾች ብፁዓን ናችሁ፤ የአባታችን መንግሥት የእናንተ ናትና።

²¹“እናንተ አሁን የተራባችሁ ብፁዓን ናችሁ፤ ትጠግባላችሁና። እናንተ አሁን የምታለቅሱ ብፁዓን ናችሁ፤ ትስቃላችሁና። ²²ሰዎች ሲጠሏችሁ፣ ሲያገሏችሁም፣ ሲሰድቧችሁም፣ ስማችሁንም እንደ ክፉ አድርገው ሲያወግዙ፣ ስለ ሰው ልጅ ብፁዓን ናችሁ። ²³በዚያ ቀን ደስ ይበላችሁ፤ ዘልላችሁም ፈንድቁ፤ ዋጋችሁ በሰማይ ታላቅ ነውና፤ ያሳዳጆቻችሁ አባቶች ነቢያትን እንዲሁ ያደርጉባቸው ነበርና።

²⁴እናንተ ባለ ጠጎች ግን ወዮላችሁ፤ መጽናናታችሁን አስቀድማችሁ ተቀብላችኋልና። ²⁵እናንተ አሁን የጠገባችሁ ወዮላችሁ፤ ትራባላችሁና። እናንተ አሁን የምትስቁ ወዮላችሁ፤ ታዝናላችሁ ታለቅሳላችሁም። ²⁶ሰዎች ሁሉ መልካም ሲናገሩላችሁ ወዮላችሁ፤ ያሞጋሾች አባቶች ሐሰተኞችን ነቢያት እንዲሁ ያደርጉላቸው ነበርና።

ጠላቶቻችሁን ውደዱ

²⁷ነገር ግን እናንተ ለምትሰሙ እላችኋለሁ፤ ጠላቶቻችሁን ውደዱ፤ ለሚጠሉአችሁ መልካም አድርጉ፤ ²⁸የሚረግሟችሁን መርቁ፤ ለሚያንገላቷችሁ ጸልዩ። ²⁹ጕንጭህን በጥፊ ለሚመታህ ሌላውንም አዙርለት፤ ልብስህን ከሚወስድ ቀሚስህንም አትከልክለው። ³⁰ከሚለምንህ ሁሉ ስጥ፤ ያንተን ከሚወስድም መልሰህ አትጠይቅ። ³¹ሰዎች ለእናንተ እንዲያደርጉላችሁ እንደምትወዱ እናንተም እንዲሁ አድርጉላቸው።

³²የሚወዱአችሁን ብትወዱ ምን ምስጋና አለላችሁ? ኀጢአተኞችም እንኳ የሚወዷቸውን ይወዳሉ። ³³መልካም ለሚያደርጉላችሁ መልካም ብታደርጉ ምን ምስጋና አለላችሁ? ኀጢአተኞችም እንኳ ይህንኑ ያደርጋሉ። ³⁴ዳግመኛ ልትቀበሉ ተስፋ አድርጋችሁ ብታበድሩስ ምን ምስጋና አለላችሁ? ኀጢአተኞችም እኩሉን ለመመለስ ለኀጢአተኞች ያበድራሉ። ³⁵እናንተ ግን ጠላቶቻችሁን ውደዱ፤ መልካም አድርጉ፤ ምንም ሳትጠብቁ አበድሩ፤ ዋጋችሁም ታላቅ ይሆናል፤ የልዑልም ልጆች ትሆናላችሁ፤ እርሱ ለማያመሰግኑና ለክፉዎች ቸር ነውና። ³⁶አባታችሁ መሐሪ እንደ ሆነ እናንተም መሐሪዎች ሁኑ።

አትፍረዱ

³⁷አትፍረዱ፤ አይፈረድባችሁም። አትኰንኑ፤ አትኰነኑም። ይቅር በሉ፤ ይቅርም ይባልላችኋል። ³⁸ስጡ፤ ይሰጣችሁማል፤ ተደቅቆ፣ ተነቅንቆ፣ ተትረፍርፎ መልካም መስፈሪያ በጒያችሁ ይሰጣችኋል። በምትሰፍሩበት መስፈሪያ ተመልሶ ይሰፈርላችኋልና።”

³⁹ደግሞም ምሳሌ ነገራቸው፤ “ዕውር ዕውርን ሊመራ ይችላልን? ሁለቱም ወደ ጕድጓድ አይወድቁምን? ⁴⁰ደቀ መዝሙር ከመምህሩ አይበልጥም፤ የተሟላ ትምህርት የተማረ ሁሉ ግን እንደ መምህሩ ይሆናል። ⁴¹በወንድምህ ዐይን ያለውን ጕድፍ ስለ ምን ታያለህ፤ በገዛ ዐይንህ ያለውን ግንድ ግን ስለ ምን አትመለከትም? ⁴²በገዛ ዐይንህ ያለውን ግንድ ሳታይ ወንድምህን፣ ‘ወንድሜ ሆይ፣ በዐይንህ ያለውን ጕድፍ ላውጣልህ’ እንዴት ልትለው ትችላለህ? አንተ ግብዝ! አስቀድመህ ከዐይንህ ግንዱን አውጣ፤ ከዚያም የወንድምህን ዐይን ጕድፍ ለማውጣት በግልጥ ታያለህ።

በፍሬያችሁ ትታወቃላችሁ

⁴³መልካም ዛፍ ክፉ ፍሬ አያፈራምና፤ ክፉም ዛፍ መልካም ፍሬ አያፈራም። ⁴⁴ዛፍ ሁሉ በገዛ ፍሬው ይታወቃል፤ ከእሾህ በለስ አይለቀምም፤ ከኵርንችትም ወይን አይለቀምም። ⁴⁵መልካም ሰው ከልቡ መልካም መዝገብ መልካሙን ያወጣል፤ ክፉ ሰውም ከክፉው መዝገብ ክፉውን ያወጣል፤ አፍ ከልብ ሙላት ይናገራልና።

በዐለት ላይ ሥሩ

⁴⁶የምለውን ሳታደርጉ ስለ ምን፣ ‘ጌታ ሆይ፣ ጌታ ሆይ’ ትሉኛላችሁ? ⁴⁷ወደ እኔ የሚመጣ፣ ቃሌንም ሰምቶ የሚያደርግ ሁሉ የሚመስለውን አሳያችኋለሁ፤ ⁴⁸ቈፍሮ ዐምቆ መሠረቱን በዐለት ላይ የመሠረተ ቤት የሚሠራ ሰው ይመስላል። ጎርፍም በመጣ ጊዜ ወንዙ ያን ቤት መታው፤ መልካም ሆኖ ተሠርቶ ነበርና ሊያናውጠው አልቻለም። ⁴⁹ቃሌን ሰምቶ የማያደርግ ግን መሠረት ሳይኖረው በመሬት ላይ ቤት እንደ ሠራ ሰው ይመስላል። ጎርፉም መታው፤ ወዲያውም ወደቀ፤ የዚያም ቤት መፍረስ ታላቅ ነበረ።”