Ο Ιησούς, Κύριος του Σαββάτου

Δύο συγκρούσεις για το Σάββατο αφήνουν τους αντιπάλους του εξαγριωμένους. Ύστερα από μια ολόκληρη νύχτα προσευχής στον Πατέρα του, ο Ιησούς ορίζει δώδεκα και έπειτα διδάσκει σε πεδινό τόπο: μακαρισμοί για τους φτωχούς και τους πεινασμένους, ουαί για τους χορτάτους και για όσους όλοι επαινούν, αγάπη για τους εχθρούς, και μια προειδοποίηση ότι το να ακούς χωρίς να πράττεις δεν χτίζει θεμέλιο.

Κεφάλαιο 6.

Ένα Σάββατο ο Ιησούς περνούσε μέσα από σπαρμένα χωράφια· οι μαθητές του έκοβαν στάχυα, τα έτριβαν με τα χέρια τους και έτρωγαν. Μερικοί από τους Φαρισαίους είπαν: «Γιατί κάνετε αυτό που δεν επιτρέπεται το Σάββατο;»

Ο Ιησούς τους απάντησε: «Δεν διαβάσατε τι έκανε ο Δαβίδ, όταν πείνασαν αυτός κι εκείνοι που ήταν μαζί του, πώς μπήκε στον οίκο του Πατέρα μας, πήρε τους άρτους της προθέσεως, έφαγε και έδωσε και στους συντρόφους του, παρόλο που δεν επιτρέπεται να τους φάει κανείς παρά μόνο οι ιερείς;» Ύστερα τους είπε: «Ο Υιός του Ανθρώπου είναι Κύριος του Σαββάτου».

Ένα άλλο Σάββατο μπήκε στη συναγωγή και δίδασκε· εκεί ήταν ένας άνθρωπος με παράλυτο το δεξί του χέρι. Οι γραμματείς και οι Φαρισαίοι τον παρακολουθούσαν στενά, για να δουν αν θα θεράπευε το Σάββατο, ώστε να βρουν κατηγορία εναντίον του.

Εκείνος όμως ήξερε τις σκέψεις τους και είπε στον άνθρωπο με το παράλυτο χέρι: «Σήκω και στάσου εδώ». Αυτός σηκώθηκε και στάθηκε εκεί. Τότε ο Ιησούς τους είπε: «Σας ρωτώ: επιτρέπεται το Σάββατο να κάνει κανείς καλό ή κακό, να σώσει μια ζωή ή να την καταστρέψει;» Αφού τους κοίταξε όλους γύρω του, είπε στον άνθρωπο: «Άπλωσε το χέρι σου». Εκείνος το άπλωσε, και το χέρι του αποκαταστάθηκε.

Αυτοί όμως γέμισαν οργή και συζητούσαν μεταξύ τους τι να κάνουν στον Ιησού.

Η εκλογή των δώδεκα αποστόλων

Εκείνες τις μέρες ο Ιησούς βγήκε στο βουνό να προσευχηθεί, και πέρασε όλη τη νύχτα προσευχόμενος στον Πατέρα μας. Μόλις ξημέρωσε, κάλεσε τους μαθητές του και διάλεξε δώδεκα από αυτούς, τους οποίους ονόμασε αποστόλους: τον Σίμωνα, τον οποίο ονόμασε Πέτρο, και τον αδελφό του τον Ανδρέα· τον Ιάκωβο και τον Ιωάννη· τον Φίλιππο και τον Βαρθολομαίο· τον Ματθαίο και τον Θωμά· τον Ιάκωβο, τον γιο του Αλφαίου, και τον Σίμωνα που ονομαζόταν Ζηλωτής· τον Ιούδα, τον γιο του Ιακώβου, και τον Ιούδα τον Ισκαριώτη, που έγινε προδότης.

Η δύναμη του Πατέρα θεραπεύει τα πλήθη

Κατέβηκε μαζί τους και στάθηκε σ’ έναν πεδινό τόπο, όπου ήταν ένα μεγάλο πλήθος μαθητών του και πολύς κόσμος από όλη την Ιουδαία, την Ιερουσαλήμ και τα παράλια της Τύρου και της Σιδώνας. Ήρθαν για να τον ακούσουν και να θεραπευτούν από τις αρρώστιες τους· και όσοι βασανίζονταν από ακάθαρτα πνεύματα γιατρεύονταν. Όλο το πλήθος προσπαθούσε να τον αγγίξει, γιατί έβγαινε από αυτόν δύναμη που τους θεράπευε όλους.

Σήκωσε τα μάτια του στους μαθητές του και είπε: «Μακάριοι εσείς οι φτωχοί, γιατί δική σας είναι η βασιλεία του Πατέρα μας.

«Μακάριοι εσείς που πεινάτε τώρα, γιατί θα χορτάσετε. Μακάριοι εσείς που κλαίτε τώρα, γιατί θα γελάσετε. Μακάριοι είστε όταν σας μισούν οι άνθρωποι, και όταν σας αποκλείουν και σας βρίζουν και απορρίπτουν το όνομά σας σαν κακό, εξαιτίας του Υιού του Ανθρώπου. Χαρείτε εκείνη τη μέρα και σκιρτήστε από χαρά, γιατί η ανταμοιβή σας είναι μεγάλη στον ουρανό· έτσι φέρθηκαν στους προφήτες οι πρόγονοι εκείνων που σας καταδιώκουν.

Αλλά αλίμονο σ’ εσάς τους πλούσιους, γιατί έχετε κιόλας λάβει την παρηγοριά σας. Αλίμονο σ’ εσάς που είστε χορτάτοι τώρα, γιατί θα πεινάσετε. Αλίμονο σ’ εσάς που γελάτε τώρα, γιατί θα πενθήσετε και θα κλάψετε. Αλίμονο σ’ εσάς όταν σας επαινούν όλοι οι άνθρωποι, γιατί έτσι φέρθηκαν στους ψευδοπροφήτες οι πρόγονοι εκείνων που σας κολακεύουν.

Αγαπάτε τους εχθρούς σας

Σ’ εσάς όμως που με ακούτε, σας λέω: αγαπάτε τους εχθρούς σας, κάντε καλό σ’ εκείνους που σας μισούν, ευλογείτε εκείνους που σας καταριούνται, προσεύχεστε για εκείνους που σας κακομεταχειρίζονται. Σ’ όποιον σε χτυπήσει στο ένα μάγουλο, πρόσφερέ του και το άλλο· κι από εκείνον που σου παίρνει το πανωφόρι, μην αρνηθείς και το πουκάμισο. Σε όποιον σου ζητάει, δίνε, κι από εκείνον που σου παίρνει τα δικά σου, μην τα απαιτείς πίσω. Όπως θέλετε να σας φέρονται οι άνθρωποι, έτσι να φέρεστε κι εσείς σ’ αυτούς.

Αν αγαπάτε εκείνους που σας αγαπούν, τι χάρη σας αξίζει; Και οι αμαρτωλοί αγαπούν εκείνους που τους αγαπούν. Κι αν κάνετε καλό σ’ εκείνους που σας κάνουν καλό, τι χάρη σας αξίζει; Το ίδιο κάνουν και οι αμαρτωλοί. Κι αν δανείζετε σ’ εκείνους που περιμένετε να σας τα επιστρέψουν, τι χάρη σας αξίζει; Και οι αμαρτωλοί δανείζουν στους αμαρτωλούς για να πάρουν πίσω το ίδιο ποσό. Εσείς όμως να αγαπάτε τους εχθρούς σας, να κάνετε καλό και να δανείζετε χωρίς να περιμένετε τίποτε πίσω· και η ανταμοιβή σας θα είναι μεγάλη, και θα είστε παιδιά του Υψίστου, γιατί αυτός είναι καλός στους αχάριστους και τους κακούς. Να είστε σπλαχνικοί, όπως είναι σπλαχνικός ο Πατέρας σας.

Μην κρίνετε

Μην κρίνετε, και δεν θα κριθείτε. Μην καταδικάζετε, και δεν θα καταδικαστείτε. Συγχωρείτε, και θα συγχωρηθείτε. Δίνετε, και θα σας δοθεί: καλό μέτρο, πατημένο, κουνημένο, ξεχειλισμένο, θα βάλουν στην αγκαλιά σας. Γιατί με το μέτρο που μετράτε θα μετρηθεί πάλι και σ’ εσάς».

Τους είπε ακόμη μια παραβολή: «Μπορεί ένας τυφλός να οδηγεί έναν άλλο τυφλό; Δεν θα πέσουν και οι δύο σε λάκκο; Δεν υπάρχει μαθητής ανώτερος από τον δάσκαλό του· καθένας όμως που έχει καταρτιστεί πλήρως θα γίνει σαν τον δάσκαλό του. Γιατί βλέπεις την αγκίδα στο μάτι του αδελφού σου, ενώ δεν προσέχεις το δοκάρι στο δικό σου μάτι; Πώς μπορείς να λες στον αδελφό σου: “Αδελφέ, άσε με να βγάλω την αγκίδα από το μάτι σου”, ενώ εσύ δεν βλέπεις το δοκάρι στο δικό σου μάτι; Υποκριτή! Βγάλε πρώτα το δοκάρι από το δικό σου μάτι, και τότε θα δεις καθαρά για να βγάλεις την αγκίδα από το μάτι του αδελφού σου.

Ο καθένας γνωρίζεται από τον καρπό του

Γιατί δεν υπάρχει καλό δέντρο που να κάνει κακό καρπό, ούτε πάλι κακό δέντρο που να κάνει καλό καρπό. Κάθε δέντρο γνωρίζεται από τον δικό του καρπό· δεν μαζεύουν σύκα από αγκάθια, ούτε τρυγούν σταφύλια από βάτο. Ο καλός άνθρωπος βγάζει το καλό από τον καλό θησαυρό της καρδιάς του· κι ο κακός άνθρωπος βγάζει το κακό από τον κακό θησαυρό του· γιατί το στόμα μιλάει από το περίσσευμα της καρδιάς.

Χτίστε πάνω στον βράχο

Γιατί με φωνάζετε “Κύριε, Κύριε”, και δεν κάνετε αυτά που λέω; Καθένας που έρχεται σ’ εμένα, ακούει τα λόγια μου και τα εφαρμόζει, θα σας δείξω με ποιον μοιάζει: Μοιάζει μ’ έναν άνθρωπο που χτίζει ένα σπίτι, που έσκαψε βαθιά κι έβαλε τα θεμέλιά του πάνω στον βράχο. Όταν ήρθε η πλημμύρα, το ποτάμι έπεσε με ορμή πάνω σ’ εκείνο το σπίτι, μα δεν μπόρεσε να το κλονίσει, γιατί ήταν καλοχτισμένο. Εκείνος όμως που ακούει τα λόγια μου και δεν τα εφαρμόζει μοιάζει μ’ έναν άνθρωπο που έχτισε ένα σπίτι πάνω στο χώμα, χωρίς θεμέλιο. Έπεσε με ορμή πάνω του η πλημμύρα, κι αυτό γκρεμίστηκε αμέσως, και η καταστροφή εκείνου του σπιτιού ήταν μεγάλη».