ምስ ኢየሱስ ዝተጓዓዛ ኣንስቲ

ነተን ነቲ ስራሕ ዝድግፋ ኣንስቲ ይሰመያ። ብዛዕባ ምድሪ ዝኾነ ምሳሌ ድማ፥ ቃል ኣቦና ስለ ምንታይ ኣብ ገሊኦም ከም ዘይበቍል ይገልፅ። ነቲ ማዕበል ኣህደአ፥ ነቲ ሌጌዎን ዝተብሃለ ሰብ—ጐረባብቱ ኽኸይድ ዝለመንዎ—ናፃ ኣውፀኦ፥ ድሕሪኡ ኸዓ ንደም ዝፈሳ ሰበይቲ ኣሕወየ፥ ንጓል ኢያኢሮስ ድማ ኣተስአ።

ምዕራፍ 8።

ድሕሪ ቑሩብ ጊዜ ድማ፥ እናሰበኸን ወንጌል መንግስቲ ኣቦና እናበሰረን፥ ብኸተማታትን ብዓድታትን ይዘዋወር ነበረ። እቶም ዓሰርተ ኽልተ ኸዓ ምስኡ ነበሩ፥ ካብ እኩያት መናፍስትን ሕማማትን ዝሓወያ ገለ ኣንስቲ ድማ ነበራ፦ ማርያም፥ መግደላዊት እትበሃል፥ ካብኣ ሸውዓተ ኣጋንንቲ ዝወፁ፥ ዮሃናን፥ ሰበይቲ ኩዛ እቲ ናይ ሄሮድስ መጋቢ፥ ሱሳናን፥ ካልኦት ብዙሓትን ነበራ፤ እዚኣተን ካብ ጥሪተን ይሕግዝኦም ነበራ።

ብዙሕ ህዝቢ ተኣኪቡ፥ ካብ ኵለን ከተማታት ድማ ሰባት ናብኡ እናመፁ እንተለዉ፥ ከምዙይ ኢሉ ብምሳሌ ተዛረቦም፦

“ሓደ ዘራኢ ክዘርእ ወፀ። ክዘርእ እንተሎ ድማ፥ ገለ ዘርኢ ኣብ መንገዲ ወደቐ፤ ተረግፀ፥ ኣዕዋፍ ሰማይ ከዓ በልዓኦ። ካልእ ዘርኢ ኣብ ከውሒ ወደቐ፤ በቒሉ ድማ፥ ጠሊ ስለ ዝሰኣነ ነቐፀ። ገሊኡ ድማ ኣብ ማእኸል እሾዅ ወደቐ፤ እቲ እሾዅ ከዓ ምስኡ ዓብዩ ሓነቖ። ካልእ ዘርኢ ድማ ኣብ ፅቡቕ ምድሪ ወደቐ፤ ዓብዩ ኸዓ ሚእቲ ዕፅፊ ፈረየ።” ከምዙይ ኢሉ ድማ “ዝሰምዕ እዝኒ ዘለዎ ይስማዕ” ኢሉ ዓው በለ።

ደቀ መዛሙርቱ ድማ እዝ ምሳሌ እዙይ እንታይ ማለት ምዃኑ ጠየቕዎ።

ንሱ ኸዓ “ንስኻትኩም ንምስጢራት መንግስቲ ኣቦና ኽትፈልጡ ተዋሂቡኩም እዩ፤ ንካልኦት ግና፥ ‘እናረአዩ ምእንቲ ኸይርእዩ፥ እናሰምዑ ድማ ምእንቲ ኸይርድኡ’ ብምሳሌ ይዋሃቦም” በሎም።

“እቲ ምሳሌ ድማ እዙይ እዩ፦ እቲ ዘርኢ ቓል ኣቦና እዩ። እቶም ኣብ መንገዲ ዘለዉ፥ እቶም ዝሰምዑ እዮም፤ ሽዑ ድያብሎስ መፂኡ፥ ምእንቲ ኸይኣምኑን ከይድሕኑን፥ ነቲ ቓል ካብ ልቦም ይወስዶ። እቶም ኣብ ከውሒ ዘለዉ ድማ፥ ነቲ ቓል ምስ ሰምዕዎ ብሓጐስ ዝቕበልዎ፥ ግና ሱር ዘይብሎም እዮም፤ ንቑሩብ ጊዜ ይኣምኑ፥ ብጊዜ ፈተና ኸዓ ይወድቁ። እቲ ኣብ ማእኸል እሾዅ ዝወደቐ ድማ፥ እዚኣቶም እቶም ዝሰምዑ እዮም፤ ግና እናኸዱ እንተለዉ፥ ጭንቀት ህይወትን ሃብትን ተድላን ይሓንቕዎም፥ ፍሪኦም ድማ ፈፂሙ ኣይበስልን። እቲ ኣብ ፅቡቕ ምድሪ ዘሎ ግና፥ እዚኣቶም ነቲ ቓል ብቕኑዕ ፅቡቕ ልቢ ዝሰምዕዎ፥ ኣፅኒዖም ዝሕዝዎ፥ ብትዕግስቲ ኸዓ ፍረ ዝፈርዩ እዮም።”

ክኽወል ዘይኽእል ብርሃን

“ዝኾነ ሰብ መብራህቲ ኣብሪሁ፥ ብኣቕሓ ኣይኽድኖን፥ ወይ ኣብ ትሕቲ ዓራት ኣየንብሮን፤ እቶም ዝኣትዉ ነቲ ብርሃን ምእንቲ ክርእዩ፥ ኣብ በሪኽ መቐመጢኡ የንብሮ ደኣ እምበር። ዘይግለፅ ዝተሰወረ፥ ዘይፍለጥን ናብ ብርሃን ዘይወፅእን ዝተኸወለ ነገር የለን እሞ። ስለዙይ ከመይ ከም እትሰምዑ ተጠንቀቑ፤ ንዘለዎ ኺውሰኾ እዩ እሞ፤ ንዘይብሉ ኸዓ፥ እቲ ዘለዎ ዝመስል እውን ኪውሰዶ እዩ።”

ስድራ ቤት ኣቦና

ኣዲኡን ኣሕዋቱን ናብኡ መፁ፤ ብሰሪ እቲ ህዝቢ ግና ኪበፅሕዎ ኣይከኣሉን። “ኣዴኻን ኣሕዋትካን ክርኡኻ ደልዮም፥ ኣብ ደገ ደው ኢሎም ኣለዉ” ኢሎም ነገርዎ።

ንሱ ግና “ኣደይን ኣሕዋተይን እቶም ቃል ኣቦና ሰሚዖም ዝገብርዎ እዮም” ኢሉ መለሰሎም።

ኢየሱስ ነቲ ማዕበል ይእዝዝ

ሓደ መዓልቲ ንሱን ደቀ መዛሙርቱን ናብ ጃልባ ኣተዉ። ንሳቶም ድማ “ናብ ማዕዶ እቲ ቓላይ ንሳገር” በሎም። ንሳቶም ከዓ ተበገሱ።

ክጐዓዙ እንተለዉ ድማ ደቀሰ። ህቦብላ ንፋስ ከዓ ናብቲ ቓላይ ወረደ፤ እታ ጃልባ ብማይ መልአት እሞ ኣብ ሓደጋ ወደቑ። ኣተሲኦም ድማ “ኦ መምህር፥ ኦ መምህር፥ ንጠፍእ ኣለና!” በልዎ። ንሱ ኸዓ ተሲኡ ነቲ ንፋስን ነቲ ዝናወፅ ማይን ገሰፆ፤ ንሳቶም ደው በሉ፥ ህዱእ ድማ ኮነ። ንሳቶም ድማ “እምነትኩም ኣበይ ኣላ?” በሎም። ፈሪሖም ድማ ተገሪሞም “እዝ መን እዩ ደኣ? ንነፋሳትን ንማይን እኳ ይእዝዝ፥ ንሳቶም ድማ ይእዘዝዎ” ኢሎም ንስንሳቶም ተበሃሃሉ።

ካብ ለጌዎን ሓራ ዝወፀ ሰብኣይ

ናብታ መንፅር ገሊላ ዘላ ምድሪ ገረሴናውያን ድማ ተጓዓዙ። ኢየሱስ ናብ ምድሪ ምስ ረገፀ፥ ጋኔን ዝሓደሮ ሓደ ሰብኣይ ካብታ ኸተማ ተራኸቦ። ንሱ ነዊሕ ጊዜ ክዳን ኣይተኸድነን፥ ኣብ ቤት ዘይኮነስ ኣብ ማእኸል መቓብር ይነብር ነበረ። ንኢየሱስ ምስ ረአዮ ድማ ኣእወየ፥ ኣብ ቅድሚኡ ወደቐ፥ ዓው ኢሉ ኸዓ “ኦ ኢየሱስ ወዲ ልዑል እግዚኣብሄር፥ እንታይ ኣሎካ ምሳይ? ኣይተሳቕየኒ፥ እልምነካ ኣለኹ!” በለ። ኢየሱስ ነቲ ርኹስ መንፈስ ካብቲ ሰብኣይ ክወፅእ ኣዚዝዎ ነበረ እሞ፤ ብዙሕ ጊዜ ይሕዞ ነበረ፤ ተሓልዩ ብሰንሰለትን ብሞቕሕን እኳ እንተ ተኣሰረ፥ ነቲ እስራት በቲኹ ብቲ ጋኔን ናብ ምድረ በዳ ይድፋእ ነበረ።

ኢየሱስ ድማ “ስምካ መን እዩ?” ኢሉ ጠየቖ። ንሱ ኸዓ ብዙሓት ኣጋንንቲ ስለ ዝኣተዉዎ “ለጌዎን” በለ።

ናብ መዓሙቕ ክኸዱ ኸይእዝዞም ድማ ለመንዎ።

ኣብኡ ድማ ብዙሕ መጓሰ ሓሰማ ኣብ ጎቦ እቲ ኰረብታ ይቕለብ ነበረ። እቶም ኣጋንንቲ ኸዓ ናብ ሓሰማታት ክኣትዉ ኺፈቅደሎም ለመንዎ፤ ንሱ ድማ ፈቐደሎም። እቶም ኣጋንንቲ ኸዓ ካብቲ ሰብኣይ ወፂኦም ናብ ሓሰማታት ኣተዉ፤ እቲ መጓሰ ድማ ብገደል ናብ ቓላይ ተጓይዩ ወደቐ እሞ ሰጠመ።

እቶም ጓሶት ነዙይ ምስ ረአዩ ሃደሙ፥ ኣብ ከተማን ኣብ ገጠርን ከዓ ነገሩ። እቶም ህዝቢ ድማ እቲ ዝኾነ ክርኢ ወፁ። ናብ ኢየሱስ ምስ መፁ ኸዓ፥ ነቲ ኣጋንንቲ ዝወፅእዎ ሰብኣይ፥ ክዳን ተኸዲኑን ኣእምሮኡ ተመሊሱን፥ ኣብ እግሪ ኢየሱስ ተቐሚጡ ረኸብዎ እሞ ፈርሑ። እቶም ዝረአዩ ኸዓ፥ እቲ ጋኔን ዝሓደሮ ሰብኣይ ከመይ ኢሉ ኸም ዝሓወየ ነገርዎም። ኵሎም ህዝቢ ምድሪ ገረሴናውያን ድማ፥ ዓብዪ ፍርሓት ስለ ዝሓዞም፥ ካብኣቶም ክኸይድ ለመንዎ። ንሱ ኸዓ ናብ ጃልባ ደዪቡ ተመለሰ። እቲ ኣጋንንቲ ዝወፅእዎ ሰብኣይ ድማ ምስኡ ኽኸይድ ለመኖ፤ ኢየሱስ ግና ከምዙይ ኢሉ ኣፋነዎ፦

“ናብ ቤትካ ተመለስ፥ ኣቦና ኽንደይ ከም ዝገበረልካ ኸዓ ንገር።” ንሱ ድማ ከይዱ፥ ኢየሱስ ክንደይ ከም ዝገበረሉ ኣብ ብዘላ እታ ኸተማ ሰበኸ።

ብእምነት ዝሓወዩን ዝተንስኡን

ኢየሱስ ምስ ተመለሰ ድማ፥ ኵሎም ይፅበይዎ ስለ ዝነበሩ፥ እቶም ህዝቢ ተቐበልዎ። ኢያኢሮስ ዝበሃል ሰብ፥ ሓለቓ ቤተ ፀሎት ኣይሁድ፥ መፂኡ ኣብ እግሪ ኢየሱስ ወደቐ፤ ናብ ቤቱ ክመፅእ ድማ ለመኖ፥ ዓሰርተ ኽልተ ዓመት ዝዕድሚኣ ሓንቲ ጓል ጥራሕ ነበረቶ እሞ፥ ንሳ ኸዓ ክትመውት ቀሪባ ነበረት። ኢየሱስ ክኸይድ እንተሎ ድማ፥ እቶም ህዝቢ ኣፅበብዎ። ዓሰርተ ኽልተ ዓመት ደም ዝፈሳ ሓንቲ ሰበይቲ ነበረት፤ ንሳ ኵሉ ዘለዋ ናብ ሓካይም ኣጥፊኣ ነበረት፥ ሓደኳ ከዓ ከሕውያ ኣይከኣለን። ብድሕሪኡ ቐሪባ ኸዓ ዘፈር ክዳኑ ተንከየት፤ ምፍሳስ ደማ ድማ ብኡብኡ ደው በለ።

ኢየሱስ ድማ “መን እዩ ዝተንከየኒ?” በለ። ኵላቶም ምስ ከሓዱ፥ ጴጥሮስ “መምህር፥ እቶም ህዝቢ ከቢቦም የፅብቡኻ ኣለዉ” በለ።

ኢየሱስ ግና “ሓደ ሰብ ተንከየኒ፤ ሓይሊ ኻባይ ከም ዝወፀ ተሰሚዑኒ እዩ እሞ” በለ።

እታ ሰበይቲ ኸም ዘይተሓብአት ምስ ረአየት፥ እናተንቀጥቀጠት መፂኣ ኣብ ቅድሚኡ ወደቐት፤ ስለምንታይ ከም ዝተንከየቶን ብኡብኡ ኸም ዝሓወየትን ድማ፥ ኣብ ቅድሚ ዅሉ ህዝቢ ነገረት።

ንሳ ኸዓ “ጓለይ፥ እምነትኪ ኣሕውያትኪ፤ ብሰላም ኪዲ” በላ።

ገና ክዛረብ እንተሎ፥ ካብ ቤት እቲ ሓለቓ ቤተ ፀሎት ሓደ ሰብ መፂኡ “ጓልካ ሞይታ እያ፤ ነቲ መምህር ደጊም ኣይተድክሞ” በለ።

ኢየሱስ ግና ሰሚዑ “ኣይትፍራሕ፤ እመን ጥራሕ፥ ንሳ ኸዓ ክትድሕን እያ” ኢሉ መለሰሉ።

ናብ ቤት ምስ በፅሐ ኸዓ፥ እንትርፊ ጴጥሮስን ዮሃንስን ያእቆብን ኣቦ እታ ቘልዓን እኖኣን፥ ሓደኳ ምስኡ ኽኣቱ ኣይፈቐደን።

ኵላቶም ድማ ይበኽዩን ይሓዝኑላን ነበሩ፤ ንሱ ግና “ኣይትብከዩ፤ ንሳ ደቂሳ ደኣ እምበር ኣይሞተትን” በለ።

ከም ዝሞተት ይፈልጡ ነበሩ እሞ፥ ሰሓቑሉ።

ንሱ ግና ኢዳ ሒዙ፥ “ኣቲ ቘልዓ፥ ተንሺ” ኢሉ ፀውዐ።

መንፈሳ ድማ ተመለሰ፥ ብኡብኡ ኸዓ ተንስአት። ዝብላዕ ድማ ክህብዋ ኣዘዞም። ወለዳ ድማ ተገረሙ፤ ንሱ ግና ነቲ ዝኾነ ንሓደኳ ኸይነግሩ ኣዘዞም።