ኢየሱስ ነቶም ዓሰርተ ኽልተ ለኣኾም

እቶም ዓሰርተ ኽልተ ተለኣኹ፥ ሓሙሽተ እንጀራ ንኣሻሓት መገበ፥ ጴጥሮስ ድማ ክርስቶስ ኢሉ ሰመዮ፤ በዙይ ኢየሱስ ሽዑ ንሽዑ ክቕተል ከም ዘለዎ በለ። ኣብ እምባ ኸዓ ኣቦኡ ሕሩይ ኢሉ ፀውዖ። ወሪዱ ድማ ነቲ ደቀ መዛሙርቱ ዘይከኣልዎ ቘልዓ ኣሕወዮ። ድሕሪኡ ኸዓ ገፁ ናብ ኢየሩሳሌም ኣቕንዐ።

ምዕራፍ 9።

ኢየሱስ ነቶም ዓሰርተ ኽልተ ብሓደ ፀዊዑ፥ ንዅሎም ኣጋንንቲ ሓይልን ስልጣንን፥ ንሕማማት ድማ ከሕውዩ ሃቦም። ንመንግስቲ ኣቦና ኽሰብኩን ንሕሙማት ከሕውዩን ድማ ለኣኾም።

ከምዙይ ድማ በሎም፦ “ንመንገዲ ዝኸውን ዝኾነ ኣይትማልኡ፤ በትሪ ኾነ፥ ሳንጣ ኾነ፥ እንጀራ ኾነ፥ ገንዘብ ኣይትማልኡ፤ ነፍሲ ወከፍ ድማ ክልተ ኽዳን ኣይትማልኡ። ኣብ ዝኣቶኹምዋ ገዛ ኣብኣ ፅንሑ፤ ካብኣ ኸዓ ውፁ። ኣብ ዘይተቐበሉኹም ኵሉ፥ ካብታ ኸተማ እቲኣ ኽትወፁ እንተለኹም፥ ንምስክር ኣባታቶም ኪኸውን፥ ሓመድ ኣእጋርኩም ንገፉ።”

ንሳቶም ድማ ወፂኦም ካብ ዓዲ ናብ ዓዲ እናኸዱ፥ ወንጌል እናሰበኸን ኣብ ኵሉ ቦታ እናሓወዩን ኸዱ።

ሄሮድስ እቲ ናይ ርብዒ ገዛኢ ድማ፥ እቲ ኾይኑ ዘሎ ዅሉ ሰሚዑ ተደናገረ፤ ገሊኣቶም “ዮሃንስ ካብ ምዉታን ተተንሲኡ” ይብሉ ስለ ዝነበሩ፥ ገሊኣቶም “ኤልያስ ተገሊፁ”፥ ገሊኣቶም ከዓ “ሓደ ኻብ ቀዳሞት ነቢያት ተተንሲኡ” ይብሉ ስለ ዝነበሩ፥ ሄሮድስ ድማ “ኣነ ንዮሃንስ ርእሱ ቘረፅኩ፤ እዝ ከምዙይ ዝበለ ነገር ዝሰምዓሉ ዘለኹ መን ደኣ እዩ?” በለ። ክርእዮ ኸዓ ይደሊ ነበረ።

ሓሙሽተ እንጀራ ንሓሙሽተ ሽሕ ኣፅገበ

እቶም ሃዋርያት ምስ ተመለሱ ድማ፥ ዝገበርዎ ዅሉ ንኢየሱስ ነገርዎ። ንሱ ኸዓ ተማሊኡዎም፥ ናብ ቤተ ሳይዳ እትበሃል ከተማ ንበይኖም ኣግለሰ። እቶም ህዝቢ ግና ፈሊጦም ሰዓብዎ። ንሱ ኸዓ ተቐቢሉ፥ ብዛዕባ መንግስቲ ኣቦና ተዛረቦም፥ ነቶም ክሕወዩ ዘድልዮም ድማ ኣሕወዮም። እታ መዓልቲ ኽትመሲ እንተላ፥ እቶም ዓሰርተ ኽልተ ቐሪቦም “ኣብዙይ ኣብ ፅምዊ ቦታ ኢና ዘለና እሞ፥ እቶም ህዝቢ ናብቲ ኣብ ዙርያና ዘሎ ዓድታትን ገጠራትን ከይዶም መዕቘቢን ብልዕን ምእንቲ ኽረኽቡ፥ ኣፋኖም” በልዎ።

ንሱ ድማ “ንስኻትኩም ዝብልዕዎ ሃብዎም” በሎም። ንሳቶም ከዓ “ንዝ ኵሉ ህዝቢ እዙይ ከይድና ብልዒ እንተ ዘይ ዓዲግናሉ፥ ካብ ሓሙሽተ እንጀራን ክልተ ዓሳን ሓሊፉ የብልናን” በልዎ።

ኣስታት ሓሙሽተ ሽሕ ሰብኣይ ነበሩ እሞ። ንደቀ መዛሙርቱ ኸዓ “ኣስታት ሓምሳ ሓምሳ ጌርኩም ኣቐምጥዎም” በሎም።

ንሳቶም ድማ ከምኡ ገይሮም ንዅሎም ኣቐመጥዎም። ነቲ ሓሙሽተ እንጀራን ክልተ ዓሳን ኣልዒሉ፥ ናብ ሰማይ ጠሚቱ ባረኾም፥ ቈሪሱ ኸዓ ነቶም ህዝቢ ኸቕርቡ ንደቀ መዛሙርቱ እናሃበ ፀንሐ። ኵላቶም በሊዖም ድማ ፀገቡ፤ ካብቲ ዝተረፈ ፍርፋር ከዓ ዓሰርተ ኽልተ መሶብ መልአ።

ንኣይ መን ትብሉኒ?

ሓደ ግዜ ኢየሱስ ደቀ መዛሙርቱ ኣብ ጥቓኡ እንተለዉ ንበይኑ ክፅሊ እንተሎ፥ “እቶም ህዝቢ ንኣይ መን ይብሉኒ?” ኢሉ ጠየቖም።

ንሳቶም ድማ “መጥምቕ ዮሃንስ፤ ገሊኣቶም ‘ኤልያስ’፤ ገሊኣቶም ከዓ ‘ሓደ ናይ ጥንቲ ነቢይ ተተንሲኡ’ ይብሉ” ኢሎም መለሱ።

“ንስኻትኩምከ ንኣይ መን ትብሉኒ?” በሎም። ጴጥሮስ ድማ “ክርስቶስ ኣቦና ኢኻ” ኢሉ መለሰ። ^a

ወዲ ሰብ ክፅገም ኣለዎ

ኢየሱስ ድማ ነዝ ነገር እዙይ ንሓደ እኳ ኸይነግሩ እናኣዘዞም ኣፅኒዑ ኣጠንቀቖም፥

ከምዙይ ድማ በለ፦ “ወዲ ሰብ ብዙሕ መከራ ኽፅገም፥ ብዓበይትን ብሊቃውንቲ ካህናትን ብፀሓፍትን ክንፀግ፥ ክቕተል፥ ብሳልሳይ መዓልቲ ኸዓ ክትንስእ ኣለዎ።”

ንዅሎም ድማ ከምዙይ በሎም፦ “ደድሕረይ ክስዕብ ዝደሊ ዘበለ፥ ንባዕሉ ይኽሓድ፥ መስቀሉ ዕለት ዕለት ኣልዒሉ ድማ ይስዓበኒ። ነፍሱ ከድሕን ዝደሊ ዘበለ፥ ከጥፍኣ እዩ እሞ፤ ነፍሱ ብሰሪ ኣይ ዘጥፍኣ ግና፥ ኸድሕና እዩ። ሰብ፥ ብዅሉ ኣብ ዓለም ዘሎ ረቢሑስ፥ ንባዕሉ እንተ ኣጥፍአ ወይ እንተ ኸሰረ፥ እንታይ ይጠቕሞ? ብኣይን ብቓላተይን ዝሓፍር ዘበለ፥ ወዲ ሰብ ብናቱ ኽብርን ብኽብሪ ኣቦን ብኽብሪ ቅዱሳን መላእኽትን ክመፅእ እንተሎ፥ ብእኡ ኽሓፍር እዩ። ብሓቂ ግና እብለኩም ኣለኹ፥ ካብዞም ኣብዙይ ደው ኢሎም ዘለዉ፥ ንመንግስቲ ኣቦና ኽሳዕ ዝሪእዋ፥ ሞት ዘይጥዕሙ ኣለዉ” በሎም።

ኣቦ ንወዱ የኽብሮ

ድሕሪ እዝ ዘረባ እዙይ ኣስታት ሸሞንተ መዓልቲ፥ ኢየሱስ ንጴጥሮስን ንዮሃንስን ንያእቆብን ተማሊኡ፥ ክፅሊ ናብ እምባ ደየበ። ክፅሊ እንተሎ ድማ፥ ትርኢት ገፁ ተለወጠ፥ ክዳኑ ኸዓ ኣዝዩ ዘንፀባርቕ ፃዕዳ ኾነ። እንሆ ድማ ክልተ ሰብኡት ምስኡ ይዛረቡ ነበሩ፥ ንሳቶም ከዓ ሙሴን ኤልያስን እዮም፥ ንሳቶም ድማ ብኽብሪ ተገሊፆም፥ ብዛዕባ እቲ ኣብ ኢየሩሳሌም ክፍፅሞ ዝቐረበ ምፍላዩ ይዛረቡ ነበሩ።

ጴጥሮስን እቶም ብፆቱን ድማ ድቃስ ከቢድዎም ነበረ፤ ምሉእ ብምሉእ ምስ ነቕሑ ኸዓ፥ ክብሩን ነቶም ምስኡ ደው ኢሎም ዘለዉ ኽልተ ሰብኡትን ረአዩ። ካብኡ ኽፍለዩ እንተለዉ ድማ፥ ጴጥሮስ ንኢየሱስ “መምህር፥ ኣብዙይ ምህላውና ፅቡቕ እዩ፤ ሰለስተ ዳሳት ንግበር፤ ሓደ ንኣኻ፥ ሓደ ንሙሴ፥ ሓደ ንኤልያስ” በሎ። ንሱ ኸዓ ዝብሎ ዝነበረ ኣይፈለጠን።

ከምዙይ እናበለ እንተሎ፥ ደመና መፂኡ ኣፅለሎም፤ ናብቲ ደመና ምስ ኣተዉ ኸዓ ፈርሑ።

ካብቲ ደመና ድማ “እዝ ወደይ እዩ፥ እቲ ዝሓረኽዎ፤ ንእኡ ስምዕዎ!” ዝብል ድምፂ መፀ። ^b

እቲ ድምፂ ምስ ወፀ፥ ኢየሱስ በይኑ ተረኽበ። ንሳቶም ድማ ስቕ ኢሎም፥ በተን መዓልቲታት እቲኣተን ነቲ ዝረአይዎ ንሓደ እኳ ኣይነገሩንን።

ወዲ ሓደ ኣቦ ካብ ፀልማት ሓራ ወፀ

ንፅባሒቱ ኸዓ ካብቲ እምባ ምስ ወረዱ፥ ብዙሕ ህዝቢ ተቐበሎ። ካብቲ ህዝቢ ድማ ሓደ ሰብኣይ “መምህር፥ እንተ ፈተኻ ናብ ወደይ ጠምት፥ ንሱ በይኑ ውላደይ እዩ እሞ፤ መንፈስ ድማ ይሕዞ እሞ፥ ብድንገት የእዊ፤ ክሳዕ ዝዓፍ ይነቕጥቅጦ፥ እናጐድኦ ኸዓ ብኣፀጋሚ ይሓድጎ። ከውፅእዎ ንደቀ መዛሙርትኻ ለሚነዮም፥ ንሳቶም ግና ኣይከኣሉን” በለ።

ኢየሱስ ከምዙይ ኢሉ መለሰ፦ “ኦ ዘይኣምን ዝተጠዋወየ ትውልዲ፥ ክሳዕ መዓስ ምሳኻትኩም ክነብርን ክፅወረኩምን እየ? ወድኻ ናብዙይ ኣምፅኣዮ።”

እቲ ቆልዓ እናቐረበ እንተሎ፥ እቲ ጋኔን ደርቢዩ ኣንፀርፀሮ። ኢየሱስ ግና ነቲ ርኹስ መንፈስ ገሲፁ ነቲ ቆልዓ ኣሕወዮ፥ ናብ ኣቦኡ ድማ መለሶ።

ወዲ ሰብ ኣብ ኢድ ሰብ ኣሕሊፉ ክወሃብ እዩ

ኵሎም ከዓ ብዕቤት ኣቦና ተገረሙ። ኵሎም በቲ ኢየሱስ ዝገበሮ ዅሉ እናተገረሙ እንተለዉ፥ ንደቀ መዛሙርቱ ከምዙይ በሎም፦

“ነዝ ቃላት እዙይ ኣብ ኣእዛንኩም ኣቐምጥዎ፦ ወዲ ሰብ ኣብ ቀረባ ኣብ ኢድ ሰብ ኣሕሊፉ ክወሃብ እዩ።”

ንሳቶም ግና ነዝ ቃል እዙይ ኣየስተውዓልዎን፤ ከየስተውዕልዎ ኸዓ ካብኣቶም ተኸዊሉ ነበረ፤ ብዛዕባኡ ኽጥይቕዎ ድማ ፈርሑ።

ኣብ መንጎኣቶም ከዓ፥ ካብኣቶም መን ከም ዝዓቢ ክርክር ተልዓለ። ኢየሱስ ግና ሓሳብ ልቦም ፈሊጡ፥ ሓደ ቆልዓ ወሲዱ ኣብ ጥቓኡ ደው ኣበሎ፤

ከምዙይ ድማ በሎም፦ “ነዝ ቆልዓ እዙይ ብስመይ ዝተቐበለ ንኣይ ይቕበለኒ፤ ንኣይ ዝተቐበለ ድማ ነቲ ዝለኣኸኒ ይቕበሎ። ኣብ መንጎ ዅልኹም እቲ ዝንእስ፥ ንሱ እዩ እቲ ዓብዪ እሞ።”

ዮሃንስ ከዓ “መምህር፥ ሓደ ሰብ ብስምካ ኣጋንንቲ ከውፅእ ርኢና፥ ምሳና ስለ ዘይስዕብ ድማ ከንክልክሎ ፈተና” በሎ።

ኢየሱስ ድማ “ኣይትኽልክልዎ፤ ዘይፃረረኩም ምሳኻትኩም እዩ እሞ” በሎ።

ኢየሱስ ናብ ኢየሩሳሌም ገፁ ኣቕንዐ

ናብ ሰማይ ዝዕረገሉ መዓልቲታት ምስ ቀረበ፥ ኢየሱስ ናብ ኢየሩሳሌም ክኸይድ ገፁ ኣፅኒዑ ኣቕንዐ። ቅድሚኡ ኸዓ ልኡኻት ለኣኸ። ንሳቶም ድማ ከይዶም ምእንቲ ኸዳልዉሉ ናብ ሓንቲ ዓዲ ሳምራውያን ኣተዉ፤ እቶም ኣብኡ ዝነበሩ ሰባት ግና፥ ገፁ ናብ ኢየሩሳሌም ኣቕኒዑ ስለ ዝነበረ፥ ኣይተቐበልዎን። እዙይ ምስ ረአዩ፥ እቶም ደቀ መዛሙርቱ ያእቆብን ዮሃንስን “ጐይታ፥ ካብ ሰማይ ሓዊ ወሪዱ ምእንቲ ኽበልዖም ክንፅውዕዶ ትደሊ ኢኻ?” በልዎ።

ንሱ ግና ግልፅ ኢሉ ገሰፆም። ናብ ካልእ ዓዲ ኸዓ ኸዱ።

ዋጋ ምስዓብ ኢየሱስ

ኣብ መንገዲ እናኸዱ እንተለዉ፥ ሓደ ሰብ “ናብ ዝኸድካዮ ዅሉ ክስዕበካ እየ” በሎ።

ኢየሱስ ድማ “ውኻርያ ጐዳጕዲ ኣለወን፤ ኣዕዋፍ ሰማይ ድማ መፀወሪ ኣለወን፤ ወዲ ሰብ ግና ርእሱ ዘንብረሉ ቦታ የብሉን” በሎ።

ንኻልእ ድማ “ስዓበኒ” በሎ። ንሱ ኸዓ “ጐይታ፥ ቅድም ከይደ ንኣቦይ ክቐብር ፍቐደለይ” በሎ።

ኢየሱስ ግና “ምዉታት ንምዉታቶም ይቕበሩ፤ ንስኻ ግና ኬድካ መንግስቲ ኣቦና ስበኽ” በሎ።

ካልእ ከዓ “ጐይታ፥ ክስዕበካ እየ፤ ግና ቅድም ነቶም ኣብ ገዛይ ዘለዉ ክሰናበቶም ፍቐደለይ” በሎ።

ኢየሱስ ድማ “ኢዱ ኣብ ሞፍር ኣንቢሩ ንድሕሪት ዝርኢ ዝኾነ ሰብ፥ ንመንግስቲ ኣቦና ኣይበቅዕን እዩ” ኢሉ መለሰሉ።