ലൂക്കോസ് 10 FHB Father's Heart Bible™

10 ¹ഇതിനുശേഷം കർത്താവ് വേറെ എഴുപത്തിരണ്ടുപേരെ നിയമിച്ച്, താൻതന്നെ പോകുവാനിരുന്ന ഓരോ പട്ടണത്തിലേക്കും സ്ഥലത്തേക്കും അവരെ ഈരണ്ടായി തനിക്കു മുമ്പായി അയച്ചു.

²അവിടുന്ന് അവരോടു പറഞ്ഞു: “കൊയ്ത്ത് വളരെ അധികം, എന്നാൽ വേലക്കാർ ചുരുക്കം. അതുകൊണ്ട് കൊയ്ത്തിന്റെ പിതാവിനോട് തന്റെ കൊയ്ത്തിലേക്കു വേലക്കാരെ അയയ്ക്കുവാൻ അപേക്ഷിക്കുവിൻ. ³പോകുവിൻ! ഇതാ, ചെന്നായ്ക്കളുടെ ഇടയിലേക്ക് ആട്ടിൻകുട്ടികളെപ്പോലെ ഞാൻ നിങ്ങളെ അയയ്ക്കുന്നു. ⁴പണസഞ്ചിയോ ഭാണ്ഡമോ ചെരിപ്പോ കൊണ്ടുപോകരുത്; വഴിയിൽ ആരെയും അഭിവാദനം ചെയ്യുകയുമരുത്. ⁵നിങ്ങൾ ഏതു വീട്ടിൽ പ്രവേശിച്ചാലും, ‘ഈ വീടിനു സമാധാനം’ എന്ന് ആദ്യം പറയുവിൻ. ⁶സമാധാനത്തിന്റെ ഒരാൾ അവിടെ ഉണ്ടെങ്കിൽ, നിങ്ങളുടെ സമാധാനം അയാളുടെമേൽ ആവസിക്കും; ഇല്ലെങ്കിൽ അതു നിങ്ങളിലേക്കു മടങ്ങിവരും. ⁷നൽകുന്നതു തിന്നും കുടിച്ചുംകൊണ്ട് ആ വീട്ടിൽത്തന്നെ താമസിക്കുവിൻ; വേലക്കാരൻ തന്റെ കൂലിക്ക് അർഹനാണല്ലോ. വീടുവീടാന്തരം മാറിപ്പോകരുത്. ⁸നിങ്ങൾ ഒരു പട്ടണത്തിൽ പ്രവേശിക്കുമ്പോൾ അവർ നിങ്ങളെ സ്വീകരിച്ചാൽ, നിങ്ങളുടെ മുമ്പിൽ വിളമ്പുന്നതു ഭക്ഷിക്കുവിൻ. ⁹അവിടത്തെ രോഗികളെ സൗഖ്യമാക്കി, ‘നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ രാജ്യം നിങ്ങളോട് അടുത്തിരിക്കുന്നു’ എന്ന് അവരോടു പറയുവിൻ. ¹⁰എന്നാൽ നിങ്ങളെ സ്വീകരിക്കാത്ത ഒരു പട്ടണത്തിൽ പ്രവേശിക്കുമ്പോൾ, അതിന്റെ തെരുവുകളിലേക്കു ചെന്ന് ഇങ്ങനെ പറയുവിൻ: ¹¹‘നിങ്ങളുടെ പട്ടണത്തിലെ, ഞങ്ങളുടെ കാലുകളിൽ പറ്റിയ പൊടിപോലും ഞങ്ങൾ നിങ്ങൾക്കെതിരായി കുടഞ്ഞുകളയുന്നു. എങ്കിലും ഇതു അറിയുവിൻ: നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ രാജ്യം അടുത്തിരിക്കുന്നു.’ ¹²ഞാൻ നിങ്ങളോടു പറയുന്നു, ആ ദിവസം ആ പട്ടണത്തെക്കാൾ സൊദോമിന് കൂടുതൽ സഹനീയമായിരിക്കും.

¹³“കോരസീനേ, നിനക്കു ഹാ കഷ്ടം! ബേത്ത്‌സയിദയേ, നിനക്കു ഹാ കഷ്ടം! നിങ്ങളുടെ ഇടയിൽ നടന്ന അത്ഭുതങ്ങൾ സോരിലും സീദോനിലും നടന്നിരുന്നെങ്കിൽ, അവർ ചാക്കുടുത്ത് ചാരത്തിലിരുന്ന് എന്നോ അനുതപിക്കുമായിരുന്നു. ¹⁴എന്നാൽ ന്യായവിധിയിൽ നിങ്ങളെക്കാൾ സോരിനും സീദോനും കൂടുതൽ സഹനീയമായിരിക്കും. ¹⁵നീയോ, കഫർന്നഹൂമേ, സ്വർഗത്തോളം ഉയർത്തപ്പെടുമോ? പാതാളത്തോളം താഴ്ത്തപ്പെടും. ¹⁶നിങ്ങളെ ശ്രവിക്കുന്നവൻ എന്നെ ശ്രവിക്കുന്നു; നിങ്ങളെ തിരസ്കരിക്കുന്നവൻ എന്നെ തിരസ്കരിക്കുന്നു; എന്നെ തിരസ്കരിക്കുന്നവൻ എന്നെ അയച്ചവനെ തിരസ്കരിക്കുന്നു.”

¹⁷എഴുപത്തിരണ്ടുപേർ സന്തോഷത്തോടെ മടങ്ങിവന്നു പറഞ്ഞു: “കർത്താവേ, അങ്ങയുടെ നാമത്തിൽ ഭൂതങ്ങൾപോലും ഞങ്ങൾക്കു കീഴ്പെടുന്നു.”

¹⁸അവിടുന്ന് അവരോടു പറഞ്ഞു: “സാത്താൻ മിന്നൽപോലെ സ്വർഗത്തിൽനിന്നു വീഴുന്നതു ഞാൻ കണ്ടു. ¹⁹ഇതാ, സർപ്പങ്ങളെയും തേളുകളെയും ചവിട്ടുവാനും ശത്രുവിന്റെ സകല ശക്തിയുടെമേലും ഉള്ള അധികാരം ഞാൻ നിങ്ങൾക്കു തന്നിരിക്കുന്നു—ഒന്നും നിങ്ങളെ ഹാനിചെയ്യുകയില്ല. ²⁰എന്നാൽ ആത്മാക്കൾ നിങ്ങൾക്കു കീഴ്പെടുന്നതിൽ സന്തോഷിക്കരുത്—നിങ്ങളുടെ പേരുകൾ സ്വർഗത്തിൽ എഴുതപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതിൽ സന്തോഷിക്കുവിൻ.”

²¹ആ നിമിഷത്തിൽ യേശു പരിശുദ്ധാത്മാവിൽ ആനന്ദിച്ചു പറഞ്ഞു: “പിതാവേ, ആകാശത്തിന്റെയും ഭൂമിയുടെയും അധിപതിയേ, ഞാൻ അങ്ങയെ സ്തുതിക്കുന്നു—ഈ കാര്യങ്ങൾ ജ്ഞാനികളിൽനിന്നും വിവേകികളിൽനിന്നും അങ്ങ് മറച്ചുവെച്ച്, ശിശുക്കൾക്കു വെളിപ്പെടുത്തി. അതേ, പിതാവേ, ഇതു അങ്ങേക്കു പ്രസാദമായിരുന്നുവല്ലോ.”

²²“സകലവും എന്റെ പിതാവ് എനിക്കു തന്നിരിക്കുന്നു. പുത്രൻ ആരെന്നു പിതാവല്ലാതെ ആരും അറിയുന്നില്ല; പിതാവ് ആരെന്നു പുത്രനും, പുത്രൻ ആർക്കു വെളിപ്പെടുത്തുവാൻ തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നുവോ അവനും അല്ലാതെ ആരും അറിയുന്നില്ല.”

²³പിന്നീട് ശിഷ്യന്മാരുടെ നേരേ തിരിഞ്ഞ് അവിടുന്ന് സ്വകാര്യമായി പറഞ്ഞു: “നിങ്ങൾ കാണുന്നതു കാണുന്ന കണ്ണുകൾ അനുഗൃഹീതം! ²⁴ഞാൻ നിങ്ങളോടു പറയുന്നു, അനേകം പ്രവാചകന്മാരും രാജാക്കന്മാരും നിങ്ങൾ കാണുന്നതു കാണുവാൻ ആഗ്രഹിച്ചിട്ടും കണ്ടില്ല; നിങ്ങൾ കേൾക്കുന്നതു കേൾക്കുവാൻ ആഗ്രഹിച്ചിട്ടും കേട്ടില്ല.”

നല്ല ശമര്യക്കാരന്റെ ഉപമ

²⁵ഒരു നിയമജ്ഞൻ എഴുന്നേറ്റ് അവിടുത്തെ പരീക്ഷിച്ചുകൊണ്ടു ചോദിച്ചു: “ഗുരോ, അനശ്വരജീവൻ അവകാശമാക്കുവാൻ ഞാൻ എന്തു ചെയ്യണം?”

²⁶അവിടുന്ന് അവനോടു പറഞ്ഞു: “ന്യായപ്രമാണത്തിൽ എന്ത് എഴുതിയിരിക്കുന്നു? നീ അത് എങ്ങനെ വായിക്കുന്നു?”

²⁷അവൻ ഉത്തരം പറഞ്ഞു: “നിന്റെ പിതാവിനെ പൂർണഹൃദയത്തോടും പൂർണാത്മാവോടും പൂർണശക്തിയോടും പൂർണമനസ്സോടുംകൂടെ സ്നേഹിക്കുക; നിന്റെ അയൽക്കാരനെ നിന്നെപ്പോലെയും സ്നേഹിക്കുക.”

²⁸അവിടുന്ന് അവനോടു പറഞ്ഞു: “നീ ശരിയായി ഉത്തരം പറഞ്ഞു. ഇതു ചെയ്യുക; എന്നാൽ നീ ജീവിക്കും.”

²⁹എന്നാൽ തന്നെത്തന്നെ നീതീകരിക്കുവാൻ ആഗ്രഹിച്ച് അവൻ യേശുവിനോടു ചോദിച്ചു: “എന്റെ അയൽക്കാരൻ ആരാണ്?”

³⁰യേശു പറഞ്ഞു: “ഒരു മനുഷ്യൻ യെരൂശലേമിൽനിന്നു യെരീഹോവിലേക്കു പോകുമ്പോൾ കള്ളന്മാരുടെ ഇടയിൽ അകപ്പെട്ടു; അവർ അവന്റെ വസ്ത്രം ഉരിഞ്ഞ് അവനെ അടിച്ച്, അർധപ്രാണനായി വിട്ടിട്ടുപോയി. ³¹യാദൃച്ഛികമായി ഒരു പുരോഹിതൻ ആ വഴിയിലൂടെ ഇറങ്ങിവരുന്നുണ്ടായിരുന്നു; അവനെ കണ്ടിട്ട് മറുവശത്തുകൂടി കടന്നുപോയി. ³²അങ്ങനെതന്നെ ഒരു ലേവ്യനും ആ സ്ഥലത്തു വന്ന്, അവനെ കണ്ടിട്ട് മറുവശത്തുകൂടി കടന്നുപോയി. ³³എന്നാൽ ആ വഴിയിൽ യാത്രചെയ്തിരുന്ന ഒരു ശമര്യക്കാരൻ അവനെ കണ്ടെത്തി, അവനെ കണ്ടപ്പോൾ അവനു കനിവു തോന്നി. ³⁴അവൻ അവന്റെ അടുത്തുചെന്ന്, അവന്റെ മുറിവുകളിൽ എണ്ണയും വീഞ്ഞും ഒഴിച്ചു വെച്ചുകെട്ടി, തന്റെ സ്വന്തം മൃഗത്തിന്മേൽ കയറ്റി, ഒരു സത്രത്തിൽ കൊണ്ടുപോയി അവനെ പരിചരിച്ചു. ³⁵പിറ്റേദിവസം അവൻ രണ്ടു വെള്ളിനാണയം എടുത്ത് സത്രംസൂക്ഷിപ്പുകാരനു കൊടുത്തു പറഞ്ഞു: ‘ഇവനെ പരിചരിക്കുക. ഇതിലധികം നീ എന്തു ചെലവാക്കിയാലും ഞാൻ മടങ്ങിവരുമ്പോൾ തിരികെ തരാം.’ ³⁶കള്ളന്മാരുടെ ഇടയിൽ അകപ്പെട്ടവന് ഈ മൂവരിൽ ആർ അയൽക്കാരനായിത്തീർന്നു എന്നു നിനക്കു തോന്നുന്നു?”

³⁷അവൻ പറഞ്ഞു: “അവനോടു കരുണ കാണിച്ചവൻ.” യേശു അവനോടു പറഞ്ഞു: “നീ പോയി അങ്ങനെതന്നെ ചെയ്യുക.”

മാർത്തയും മറിയയും

³⁸അവർ യാത്രചെയ്യുമ്പോൾ യേശു ഒരു ഗ്രാമത്തിൽ പ്രവേശിച്ചു. മാർത്ത എന്നു പേരുള്ള ഒരു സ്ത്രീ അവിടുത്തെ തന്റെ വീട്ടിലേക്കു സ്വീകരിച്ചു. ³⁹അവൾക്കു മറിയ എന്നു പേരുള്ള ഒരു സഹോദരി ഉണ്ടായിരുന്നു; അവൾ കർത്താവിന്റെ കാൽക്കൽ ഇരുന്ന് അവിടുത്തെ ഉപദേശം ശ്രവിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. ⁴⁰എന്നാൽ മാർത്ത വളരെ ശുശ്രൂഷകളാൽ ചിന്താവ്യഗ്രയായി. അവൾ അവിടുത്തെ അടുത്തുവന്നു പറഞ്ഞു: “കർത്താവേ, എന്റെ സഹോദരി എന്നെ തനിച്ചു ശുശ്രൂഷിക്കുവാൻ വിട്ടിരിക്കുന്നത് അങ്ങേക്കു വിചാരമില്ലയോ? എന്നെ സഹായിക്കുവാൻ അവളോടു പറയണമേ.”

⁴¹എന്നാൽ കർത്താവ് അവളോടു മറുപടി പറഞ്ഞു: “മാർത്തേ, മാർത്തേ, നീ പലതിനെക്കുറിച്ചും വ്യാകുലപ്പെട്ടു പരിഭ്രമിക്കുന്നു; ⁴²എന്നാൽ ഒന്നുമാത്രമേ ആവശ്യമുള്ളൂ. മറിയ നല്ല പങ്കു തിരഞ്ഞെടുത്തിരിക്കുന്നു; അത് അവളിൽനിന്ന് എടുക്കപ്പെടുകയില്ല.”