چاپدا
کئتاب

آتا یتمئش‌ائکی نفری گؤندَ‌رئر

بئچئنئن آتاسی طرفئندن گؤندَرئلن یتمئش‌ائکی نفر، ائبلئسلرئن اونلارا ائطاعت اتمه‌سئندن شادلانیب قاییدیرلار، و عئسا اونلارا دیئر کی، اونون یرئنه باشقا بئر شیه شادلانسینلار. بئر شرئعت عالئمئنئن، کئمئن قونشو ساییلماسی حاقّینداکی سوآلینا، یولداکی بئر سامئره‌لی ائله جاواب ورئلئر. بو، ائکی باجی آراسیندا بئر موباحئثه ائله قورتاریر.

فصل 10.

بوندان سونرا، رب یتمئش‌ائکی نفر داها تعیئن ادئب، اؤزونون گتمک ائسته‌دئیی هر شهره و یره، اونلاری ائکی-ائکی اؤزوندن قاباق گؤندَ‌ردی.

اونلارا ددی: «بئچئن چوخدور، آمّا ائشچئلر آزدیر. اونا گؤره بئچئنئن آتاسیندان دیله‌یئن کی، اؤز بئچینئنه ائشچئلر گؤندَ‌رسئن. گدئن! باخین، سئزی قوردلار آراسینا قوزولار کئمی گؤندَ‌رئرم. نه کئسه، نه توربا، نه ده آیاق‌قابی گؤتورون، و یولدا هچ کسی سالاملامایین. هانسی اِوه گئره‌سئنئز، اوّلجه دیئن: ”بو اِوه سالاملیق اولسون.“ اگر اورادا سالاملیق اهلی اولان بئر آدام اولسا، سالاملیغینیز اونون اوستونده قالار؛ یوخسا، سئزه قاییدار. او اِوده قالین، سئزه ورئلَنی یِیئب-ائچئن، چونکی ائشچی اؤز حاقّینا لایئقدئر. اِودن اِوه کؤچمه‌یئن. هانسی شهره گئرسه‌نئز و سئزی قبول اتسه‌لر، قاباغینیزا قویولانی ییئن. اورادا ناخوشلارا شفا ورئن و اونلارا دیئن: ”آتامیزین پادشاهلیغی سئزه یاخینلاشیب.“ آمّا سئزی قبول اتمه‌ین بئر شهره گئرنده، اونون کوچه‌لرئنه چیخیب دیئن: ”شهرئنئزئن آیاقلاریمیزا یاپیشیب قالان توزونو بله سئزه قارشی چیرپیریق. آمّا بونو بئلئن: آتامیزین پادشاهلیغی یاخینلاشیب.“ سئزه دیئرم کی، او گون سودومون حالی او شهرئن حالیندان داها دؤزوملو اولاجاق.

«وای حالینا، ای کورازین! وای حالینا، ای بیت‌صیدا! آرانیزدا اولان مؤجوزه‌لر صور و صئدوندا اولسایدی، اونلار چوخدان چولا بورونوب کوللرده اوتوروب تؤوبه ائتمئش اولاردیلار. آمّا قئیامت گونونده صور و صئدونون حالی سئزئن حالینیزدان داها دؤزوملو اولاجاق. و سن، ای کفرناحوم، گؤیه قدر اوجالدیلاجاقسان؟ یوخ، اؤلولر دیارینا قدر اِندئرئله‌جکسن. سئزه قولاق آسان، منه قولاق آسیر؛ سئزی ردّ ادن، منی ردّ ادر؛ منی ردّ ادن ده، منی گؤندَ‌رَنی ردّ ادر.»

یتمئش‌ائکی نفر شادلیقلا قاییدیب ددئلر: «یا رب، سنئن آدینلا ائبلئسلر بله بئزه تابع اولورلار.»

عئسا اونلارا ددی: «شیطانین شئمشک کئمی گؤیدن دوشمه‌سئنی گؤردوم. باخین، سئزه قودرت ورمئشم کی، ائلانلاری و عقربلری، و دوشمنئن بوتون گوجونو تاپدالایاسینیز؛ و هچ بئر شی سئزه ضرر یتئرمه‌یه‌جک. آمّا روحلارین سئزه تابع اولماسینا سوئنمه‌یئن؛ آدلارینیزین گؤیده یازیلماسینا سوئنئن.»

همن آن عئسا موقدّس روحدا سوئنئب ددی: «ای آتا، گؤیون و یرئن صاحئبی، سنه حمد ادئرم؛ چونکی سن بو شیلری حئکمتلی و عاغیلّی آداملاردان گئزله‌دئب، کئچئک اوشاقلارا بئلدئردئن. بلی، ای آتا، چونکی بو سنئن خوشونا گلدی.»

«آتام طرفئندن هر شی منه ورئلئب. اوغولون کئم اولدوغونو آتادان باشقا هچ کس بئلمز، و آتانین کئم اولدوغونو اوغولدان و اوغولون اونو بئلدئرمَیی سچدئیی هرکسدن باشقا هچ کس بئلمز.»

سونرا شاگئردلره طرف دؤنوب گئزلئجه ددی: «خوش او گؤزلرئن حالینا کی، سئزئن گؤردویونوزو گؤرور! چونکی سئزه دیئرم کی، چوخلو پیغمبرلر و پادشاهلار سئزئن گؤردویونوزو گؤرمک ائسته‌دئلر، آمّا گؤرمه‌دئلر؛ سئزئن اشئتدئیئنئزی اشئتمَک ائسته‌دئلر، آمّا اشئتمه‌دئلر.»

یاخشی سامئره‌لی‌نئن مثلی

بئر شرئعت عالئمی قالخیب اونو ائمتاحان اتدی: «اوستاد، ابدی حیاتی مئراث آلماق اوچون نه اتمه‌لی‌یم؟»

عئسا اونا ددی: «شرئعتده نه یازیلیب؟ سن اونو نجه اوخویورسان؟»

جاواب ورئب ددی: «آتانی بوتون اوره‌یئنله، بوتون جانینلا، بوتون قووّتئنله و بوتون فئکرئنله سِو، و قونشونو اؤزون کئمی سِو.»

عئسا اونا ددی: «دوز جاواب وردئن. بونو ات و یاشایاجاقسان.»

آمّا او، اؤزونو حاقلی چیخارتماق ائسته‌یئب عئسادان سوروشدو: «بس منئم قونشوم کئمدئر؟»

عئسا ددی: «بئر آدام اورشلئمدن اَرئحایا اِنئردی و حرامی‌لارین اَلئنه دوشدو. اونلار اونون پالتارینی چیخاردیب اونو دؤیدولر، سونرا یاری‌جان حالدا قویوب گتدئلر. ائندی، تصادوفَن بئر کاهئن او یولدان اِنئردی؛ اونو گؤرنده، او بئری طرفدن کچئب گتدی. همچئنئن بئر لاوئلی ده او یره گلئب اونو گؤردو، و او بئری طرفدن کچئب گتدی. آمّا او یولدان گدن بئر سامئره‌لی اونا راست گلدی، و اونو گؤرنده، اونا رحمی گلدی. اونون یانینا گدئب یارالارینی باغلادی، اوستونه یاغ و شراب تؤکدو، اونو اؤز حیوانینا مئندئرئب بئر مهمانخانایا آپاردی و اونا باخدی. صاباحیسی گون ائکی دئرهم چیخاردیب مهمانخانا صاحئبئنه وردی و ددی: ”اونا باخ. نه قدر آرتیق خرج اتسن، قاییداندا سنه قایتاراجاغام.“ بو اوچ نفردن هانسی سنئن نظرئنده حرامی‌لارین اَلئنه دوشَن آداما قونشو اولدو؟»

او ددی: «اونا رحم ادن.» عئسا اونا ددی: «گت، سن ده بله‌جه ات.»

مارتا و مریم

اونلار یول گِدَرکَن، عئسا بئر کنده گئردی. مارتا آدلی بئر آرواد اونو اؤز اِوئنه قبول اتدی. اونون مریم آدلی بئر باجیسی وار ائدی کی، ربّئن آیاقلاری یانیندا اوتوروب اونون تعلئمئنه قولاق آسیردی. آمّا مارتا خئدمتئن چوخلوغوندان پرئشان اولموشدو. اونون یانینا گلئب ددی: «یا رب، باجیم منی تک باشیما خئدمت اتمَیه قویوب، بونا اعتئنا اتمئرسن؟ اونا دِه کی، منه کؤمک اتسئن.»

آمّا رب اونا جاواب وردی: «مارتا، مارتا، سن چوخ شیلردن اؤتری نئگاران و ناراحاتسان، آمّا تکجه بئر شیه احتئیاج وار. مریم یاخشی پایی سچئب و او، اوندان آلینمایاجاق.»