Lukas 10 FHB Father's Heart Bible™

10 ¹Hierna het die Here twee-en-sewentig ander aangestel en hulle twee-twee voor hom uit gestuur na elke dorp en plek waarheen hy self van plan was om te gaan.

²Hy het vir hulle gesê: “Die oes is groot, maar die arbeiders is min. Vra dan die Vader van die oes om arbeiders na sy oes toe uit te stuur. ³Gaan! Kyk, ek stuur julle uit soos lammers tussen wolwe. ⁴Moenie ’n beurs of ’n sak of sandale saamdra nie, en groet niemand langs die pad nie. ⁵Watter huis julle ook al binnegaan, sê eers: ‘Vrede vir hierdie huis.’ ⁶As daar ’n mens van vrede is, sal julle vrede op hom rus; so nie, sal dit na julle toe terugkeer. ⁷Bly in daardie huis en eet en drink wat aangebied word, want die arbeider verdien sy loon. Moenie van huis tot huis trek nie. ⁸Wanneer julle ’n dorp binnegaan en hulle julle verwelkom, eet wat aan julle voorgesit word. ⁹Maak die siekes daar gesond en sê vir hulle: ‘Die koninkryk van ons Vader het naby julle gekom.’ ¹⁰Maar wanneer julle ’n dorp binnegaan wat julle nie verwelkom nie, gaan uit in sy strate en sê: ¹¹‘Selfs die stof van julle dorp wat aan ons voete vasgesit het, vee ons teen julle af. Tog, weet dit: die koninkryk van ons Vader het naby gekom.’ ¹²Ek sê vir julle, dit sal op daardie dag vir Sodom draagliker wees as vir daardie dorp.

¹³“Wee jou, Gorasin! Wee jou, Betsaida! As die wonderwerke wat onder julle gedoen is, in Tirus en Sidon gebeur het, sou hulle hulle lankal bekeer het, terwyl hulle in sakke en as sit. ¹⁴Maar dit sal vir Tirus en Sidon by die oordeel draagliker wees as vir julle. ¹⁵En jy, Kapernaum, sal jy tot in die hemel verhef word? Jy sal afgebring word tot in die graf. ¹⁶Wie na julle luister, luister na my; wie julle verwerp, verwerp my; en wie my verwerp, verwerp hom wat my gestuur het.”

¹⁷Die twee-en-sewentig het met blydskap teruggekom en gesê: “Here, selfs die bose geeste onderwerp hulle aan ons in u naam.”

¹⁸Hy het vir hulle gesê: “Ek het die Satan soos ’n weerligstraal uit die hemel sien val. ¹⁹Kyk, ek het julle die gesag gegee om op slange en skerpioene te trap, en oor al die mag van die vyand—niks sal julle skade aandoen nie. ²⁰Maar moenie bly wees daaroor dat die geeste hulle aan julle onderwerp nie—wees bly daaroor dat julle name in die hemel opgeskryf is.”

²¹Op daardie oomblik het Jesus hom in die Heilige Gees verheug en gesê: “Vader, Heerser oor hemel en aarde, ek prys u—u het hierdie dinge vir die wyses en verstandiges verberg en dit aan klein kindertjies geopenbaar. Ja, Vader, want so het dit u behaag.”

²²“Alles is deur my Vader aan my gegee. Niemand weet wie die Seun is nie, behalwe die Vader, of wie die Vader is nie, behalwe die Seun—en elkeen aan wie die Seun hom wil openbaar.”

²³Toe draai hy na die dissipels en sê afsonderlik vir hulle: “Geseënd is die oë wat sien wat julle sien! ²⁴Want ek sê vir julle, baie profete en konings wou sien wat julle sien, en het dit nie gesien nie, en hoor wat julle hoor, en het dit nie gehoor nie.”

Die gelykenis van die goeie Samaritaan

²⁵’n Wetgeleerde het opgestaan en hom op die proef gestel: “Meester, wat moet ek doen om die ewige lewe te beërf?”

²⁶Hy het vir hom gesê: “Wat is in die Wet geskryf? Hoe lees jy dit?”

²⁷Hy het geantwoord: “Jy moet jou Vader liefhê met jou hele hart en met jou hele siel en met al jou krag en met jou hele verstand, en jou naaste soos jouself.”

²⁸Hy het vir hom gesê: “Jy het reg geantwoord. Doen dit, en jy sal lewe.”

²⁹Maar omdat hy homself wou regverdig, het hy vir Jesus gevra: “En wie is my naaste?”

³⁰Jesus het gesê: “’n Man het van Jerusalem na Jerigo afgegaan en onder rowers verval, wat hom uitgetrek en geslaan het en hom half dood laat lê het. ³¹Nou het ’n priester toevallig met daardie pad afgegaan, en toe hy hom sien, het hy anderkant verbygegaan. ³²Net so het ’n Leviet ook by die plek gekom, hom gesien en anderkant verbygegaan. ³³Maar ’n Samaritaan wat met daardie pad gereis het, het by hom gekom, en toe hy hom sien, het hy hom innig jammer gekry. ³⁴Hy het na hom toe gegaan, sy wonde verbind en olie en wyn daarop gegooi, hom op sy eie dier gesit, hom na ’n herberg geneem en vir hom gesorg. ³⁵Die volgende dag het hy twee silwermunte uitgehaal en dit vir die herbergier gegee en gesê: ‘Sorg vir hom. En wat jy ook al meer bestee, sal ek jou terugbetaal wanneer ek terugkom.’ ³⁶Wie van hierdie drie, dink jy, was ’n naaste vir die man wat onder die rowers verval het?”

³⁷Hy het gesê: “Die een wat aan hom barmhartigheid bewys het.” Jesus het vir hom gesê: “Gaan maak jy ook so.”

Marta en Maria

³⁸Terwyl hulle op reis was, het Jesus ’n dorpie binnegegaan. ’n Vrou met die naam Marta het hom in haar huis verwelkom. ³⁹Sy het ’n suster gehad met die naam Maria, wat aan die voete van die Here gaan sit het en na sy lering geluister het. ⁴⁰Maar Marta was heeltemal in beslag geneem deur al die bediening. Sy het na hom toe gekom en gesê: “Here, gee u nie om dat my suster my alleen laat bedien het nie? Sê vir haar om my te help.”

⁴¹Maar die Here het haar geantwoord: “Marta, Marta, jy is besorg en ontsteld oor baie dinge, ⁴²maar een ding is nodig. Maria het die goeie deel gekies; dit sal nie van haar weggeneem word nie.”