Lucas 10

10 ¹Human niini, ang Ginoo nagpili ug kapitoan ug duha pa, ug gipadala niya sila nga tinagduha aron mag-una kaniya, ngadto sa matag lungsod ug dapit nga iya mismong pagaadtoon.

²Miingon siya kanila, “Daghan ang anihon, apan diyutay ra ang mga mamumuo. Busa pangayo kamo sa Amahan sa anihon nga magpadala ug mga mamumuo ngadto sa iyang anihon. ³Lakaw kamo! Tan-awa, gipadala ko kamo sama sa mga nating karnero taliwala sa mga lobo. ⁴Ayaw kamo pagdala ug pitaka, bag, o sandalyas, ug ayaw kamo pagpangomusta ni bisan kinsa diha sa dalan. ⁵Bisan unsang balay ang inyong sudlan, pag-una kamo pag-ingon, ‘Kalinaw niining balaya.’ ⁶Kon adunay tawo sa kalinaw didto, ang inyong kalinaw mopabilin kaniya; kon wala, mobalik kini kaninyo. ⁷Pabilin kamo nianang balaya, nga magkaon ug mag-inom sa ilang ihatag, kay ang mamumuo takos sa iyang suhol. Ayaw kamo pagbalhinbalhin ug balay. ⁸Kon mosulod kamo sa usa ka lungsod ug dawaton nila kamo, kaon kamo sa ibutang nila sa inyong atubangan. ⁹Ayoha ninyo ang mga masakiton didto ug sultihi sila, ‘Ang gingharian sa atong Amahan haduol na kaninyo.’ ¹⁰Apan kon mosulod kamo sa usa ka lungsod nga dili modawat kaninyo, gumula kamo ngadto sa mga kadalanan niini ug moingon, ¹¹‘Bisan ang abog sa inyong lungsod nga mitapot sa among mga tiil, among ipahid batok kaninyo. Apan hibaloi ninyo kini: ang gingharian sa atong Amahan haduol na.’ ¹²Sultihan ko kamo, nianang adlawa labaw pang maarang-arang alang sa Sodoma kay niadtong lungsora.

¹³“Alaot ikaw, Corazin! Alaot ikaw, Betsaida! Kon ang mga milagro nga gibuhat diha kaninyo nahitabo pa sa Tiro ug Sidon, dugay na unta silang naghinulsol, nga nanglingkod nga nagsul-ob ug sako ug nagbutang ug abo. ¹⁴Apan sa adlaw sa paghukom labaw pang maarang-arang alang sa Tiro ug Sidon kay kaninyo. ¹⁵Ug ikaw, Capernaum, ibayaw ka ba ngadto sa langit? Itambog ka hinuon ngadto sa lubnganan. ¹⁶Siya nga maminaw kaninyo, maminaw kanako; siya nga mosalikway kaninyo, mosalikway kanako; ug siya nga mosalikway kanako, mosalikway kaniya nga nagpadala kanako.”

¹⁷Ang kapitoan ug duha mibalik nga malipayon ug miingon, “Ginoo, bisan ang mga yawa nagpailalom kanamo pinaagi sa imong ngalan.”

¹⁸Miingon siya kanila, “Nakita ko si Satanas nga nahulog sama sa kilat gikan sa langit. ¹⁹Tan-awa, gihatagan ko kamo ug gahom sa pagtunob sa mga bitin ug mga tanga, ug sa tibuok gahom sa kaaway—walay makadaot kaninyo. ²⁰Apan ayaw kamo paglipay nga ang mga espiritu nagpailalom kaninyo—paglipay hinuon nga ang inyong mga ngalan nahisulat sa langit.”

²¹Niadtong higayona si Jesus nagmaya diha sa Espiritu Santo ug miingon, “Amahan, Soberano sa langit ug yuta, ginadayeg ko ikaw—gitagoan mo kining mga butanga gikan sa mga maalamon ug mga masinabuton, ug gipadayag mo kini sa gagmayng mga bata. Oo, Amahan, kay kini nakapahimuot kanimo.”

²²“Ang tanan gitugyan kanako sa akong Amahan. Walay nakaila kinsa ang Anak gawas sa Amahan, o kinsa ang Amahan gawas sa Anak—ug kaniya nga pilion sa Anak nga pagapadayagan.”

²³Unya milingi siya ngadto sa mga tinun-an ug misulti nga tago, “Bulahan ang mga mata nga nakakita sa inyong nakita! ²⁴Kay sultihan ko kamo, daghang mga propeta ug mga hari ang nangandoy nga makakita sa inyong nakita apan wala makakita niini, ug makadungog sa inyong nadungog apan wala makadungog niini.”

Ang Sambingay sa Maayong Samarianhon

²⁵Mitindog ang usa ka magtutudlo sa balaod ug misulay kaniya, “Magtutudlo, unsa may akong buhaton aron makapanunod sa kinabuhing dayon?”

²⁶Miingon siya kaniya, “Unsa ang nahisulat sa Balaod? Giunsa mo kini pagbasa?”

²⁷Mitubag siya, “Higugmaa ang imong Amahan sa tibuok mong kasingkasing, sa tibuok mong kalag, sa tibuok mong kusog, ug sa tibuok mong hunahuna, ug ang imong silingan sama sa imong kaugalingon.”

²⁸Miingon siya kaniya, “Husto ang imong tubag. Buhata kini ug mabuhi ka.”

²⁹Apan tungod sa tinguha nga pakamatarongon ang iyang kaugalingon, nangutana siya kang Jesus, “Ug kinsa man ang akong silingan?”

³⁰Mitubag si Jesus, “Dihay usa ka tawo nga milugsong gikan sa Jerusalem paingon sa Jerico ug nahulog sa kamot sa mga tulisan, nga naghubo ug nagbunal kaniya, unya mibiya kaniya nga himalatyon. ³¹Karon, sa wala damha dihay usa ka pari nga naglugsong niadtong dalana; sa pagkakita niya kaniya, miagi siya sa pikas bahin. ³²Mao usab, usa ka Levita ang miabot sa maong dapit, nakakita kaniya, ug miagi sa pikas bahin. ³³Apan usa ka Samarianhon nga nagpanaw niadtong dalana nakakaplag kaniya, ug sa iyang pagkakita kaniya, giabot siya ug dakong kaluoy. ³⁴Giduol niya siya, gibugkosan ang iyang mga samad, gibuboan ug lana ug bino, gipasakay sa iyang kaugalingong hayop, gidala sa usa ka balay-abotanan, ug giatiman siya. ³⁵Pagkasunod adlaw mikuha siya ug duha ka salaping plata, gihatag sa tag-iya sa balay-abotanan, ug miingon, ‘Atimana siya. Bisan unsa pa ang imong magasto, bayran ko kini sa akong pagbalik.’ ³⁶Kinsa niining tulo sa imong hunahuna ang nahimong silingan sa tawo nga nahulog sa kamot sa mga tulisan?”

³⁷Mitubag siya, “Ang nagpakita kaniya ug kaluoy.” Miingon si Jesus kaniya, “Lakaw ug buhata usab ang ingon.”

Si Marta ug si Maria

³⁸Samtang nagpanaw sila, misulod si Jesus sa usa ka baryo. Usa ka babaye nga ginganlag Marta ang midawat kaniya sa iyang balay. ³⁹Aduna siyay igsoong babaye nga ginganlag Maria, nga milingkod sa tiilan sa Ginoo ug naminaw sa iyang pagpanudlo. ⁴⁰Apan si Marta nalingaw sa daghang pag-alagad. Miduol siya kaniya ug miingon, “Ginoo, wala ka ba magpakabana nga ang akong igsoon nagbiya kanako nga mag-alagad nga mag-inusara? Sultihi siya nga motabang kanako.”

⁴¹Apan mitubag ang Ginoo kaniya, “Marta, Marta, nabalaka ka ug nalibog sa daghang mga butang, ⁴²apan usa ra ka butang ang gikinahanglan. Napili ni Maria ang maayong bahin; dili kini pagakuhaon gikan kaniya.”