Abbaan Torbaatamii Lama Erga

Torbaatamii lama Abbaa midhaanii irraa ergaman jinnoonni isaaniif ajajamuu isaaniin gammadanii deebi'u, Yesus immoo wanta biraatiin gammadaa isaaniin jedha. Gaaffiin ogeessa seeraa nama ollaa kan ta'e eenyu jedhu Samaariyaa daandii irra jiruun deebifama. Dhuma irratti obboleettota lamaan gidduutti falmii ta'a.

Boqonnaa 10.

Kana booda Gooftaan warra biroo torbaatamii lama filatee, lama lamaan isa dura erguudhaan, magaalaa fi bakka inni mataan isaa deemuuf yaade hundumatti erge.

Innis isaaniin akkana jedhe, «Midhaan haamamu baay'ee dha, garuu hojjetoonni muraasa. Kanaaf Abbaa midhaanii hojjettoota gara midhaan isaa haamamuutti akka erguuf isa kadhadhaa. Deemaa! Kunoo, ani akka xobbaallaa hoolaa waraabessota gidduutti isin erga. Kiisii maallaqaa, korojjoo, kophee hin baatinaa, karaa irrattis nama tokko iyyuu nagaa hin gaafatinaa. Mana kam iyyuu yoo seentan, jalqaba ‹Mana kanaaf nagaan haa ta'u› jedhaa. Yoo namni nagaa achi jiraate, nagaan keessan isa irra in boqata; yoo hin jiraanne, gara keessan in deebi'a. Mana sana keessa turaa, waan isiniif kennamu nyaataa dhugaas; hojjetaan mindaa isaa argachuu in malata. Mana irraa gara manaatti hin ce'inaa. Magaalaa yoo seentan, isaanis yoo isin simatan, waan fuuldura keessanitti kaa'amu nyaataa. Warra dhukkubsatan achitti fayyisaa, ‹Mootummaan Abbaa keenyaa isin biratti dhi'aateera› jedhaas isaanitti himaa. Garuu magaalaa isin hin simannee yoo seentan, daandii isaa irratti ba'anii akkana jedhaa, ‹Awwaaraan magaalaa keessanii kan miilla keenyatti maxxane iyyuu isinitti haxxifna. Haa ta'u malee, kana beekaa: mootummaan Abbaa keenyaa dhi'aateera.› Isinittin hima, guyyaa sana Sodoomiif magaalaa sanaa caalaa in salphata.

«Koraazin, wayyoo si! Beetsaayidaa, wayyoo si! Hojiin humnaa isin gidduutti hojjetame yoo Xiiros fi Siidoon keessatti hojjetamee ta'e, dur gombisa uffatanii daaraa irra taa'anii in qalbii jijjiiran turan. Garuu murtii irratti Xiiros fi Siidoniif isin caalaa in salphata. Atis Kaperinaahum, hanga waaqaatti ol in ka'amtaa? Gara awwaalaatti gadi in buufamta. Namni isin dhaggeeffatu na dhaggeeffata; namni isin tuffatu na tuffata; namni na tuffatus isa na ergee in tuffata.»

Torbaatamii lamaan gammachuudhaan deebi'anii, «Gooftaa, jinniin iyyuu maqaa keetiin nuuf bulu» jedhan.

Innis isaaniin akkana jedhe, «Ani Seexana waaqa irraa akka balaqqeessaa kufu arge. Kunoo, bofaa fi hantuuta dhiituuf, humna diinaa hundumaa irrattis, aangoo isiniif kenneera—waanti tokko iyyuu isin hin miidhu. Garuu hafuuronni isiniif bulu jedhanii hin gammadinaa; maqaan keessan waaqa irratti barreeffamuu isaatiif gammadaa.»

Yeroo sana Yesus Hafuura Qulqulluudhaan gammadee, «Yaa Abbaa, Gooftaa waaqaa fi lafaa, ani si galateeffadha; ati waan kana ogeeyyii fi beektota irraa dhokseetta, ijoollee xixiqqootti immoo mul'iftee. Eeyyee, Yaa Abbaa, kun fedhii kee ture» jedhe.

«Abbaa koo irraa waan hundumtuu naaf kennameera. Abbaa malee namni Ilmi eenyu akka ta'e hin beeku, Ilma malees namni Abbaan eenyu akka ta'e hin beeku—nama Ilmi isa itti mul'isuuf filatu malees.»

Yommus gara barattootaatti garagalee, dhoksaadhaan akkana jedhe, «Ijji waan isin argitan argu eebbifamaa dha! Isinittin hima, raajonni fi mootonni baay'een waan isin argitan arguu fedhanii hin argine, waan isin dhageessan dhaggeeffachuu fedhanii hin dhageenye.»

Fakkeenya Nama Samaariyaa Gaarii

Barsiisaan seeraa tokko ka'ee isa qorachuuf, «Barsiisaa, jireenya bara baraa dhaaluuf maal gochuu qaba?» jedhe.

Innis isatti akkana jedhe, «Seera keessatti maal barreeffameera? Ati akkamitti dubbifta?»

Innis deebisee, «Abbaa kee garaa kee guutuudhaan, lubbuu kee guutuudhaan, humna kee guutuudhaan, sammuu kee guutuudhaan jaalladhu; ollaa kees akka ofii keetti jaalladhu.»

Innis isatti akkana jedhe, «Sirriitti deebiteetta. Kana godhi, in jiraatta.»

Garuu inni of qajeelchuu barbaadee Yesusin gaafatee, «Ollaan koo immoo eenyu dha?» jedhe.

Yesus akkana jedhe, «Namni tokko Yerusaalem irraa Yerikootti gadi bu'aa ture; saamtota gidduutti kufe. Isaanis uffata isaa irraa baasanii isa tumanii, walakkaa du'ee isa dhiisanii deeman. Tasuma lubni tokko karaa sanaan gadi bu'aa ture; inni isa argee gama biraatiin darbe. Akkasuma Lewwichi tokko bakka sanatti dhufee, isa argee, gama biraatiin darbe. Garuu namni Samaariyaa tokko karaa sanaan deemaa ture isa argee, garaan isaa isaaf laafe. Inni gara isaa dhufee, madaa isaa hidhee, zayitii fi daadhii itti dhangalaasee, bineensa ofii isaa irra isa fe'ee, mana keessummaatti geessee isa kunuunse. Guyyaa itti aanu maallaqa meetii lama baasee, abbaa mana keessummaatti kennee akkana jedhe, ‹Isa kunuunsi. Waan dabalataan ati baastu hundumaa yeroon deebi'u ani siif deebisa.› Sadan kana keessaa isa kamtu nama saamtota gidduutti kufe sanaaf ollaa ta'e jettee yaaddaa?»

Innis, «Isa araara isaaf godhe» jedhe. Yesus immoo, «Deemi, atis akkasuma godhi» isatti jedhe.

Maartaa fi Maariyaam

Isaan karaa deemaa jiranii, Yesus gara gandaa tokkotti seene. Dubartiin Maartaa jedhamtu tokko mana ishee keessatti isa simatte. Isheen obboleettii Maariyaam jedhamtu qabdi turte; Maariyaam miilla Gooftaa bira taa'ee barsiisa isaa dhaggeeffachaa turte. Maartaan garuu tajaajila baay'ee sanaan yaaddoo irra kuftee ture. Gara isaa dhuftee akkana jette, «Gooftaa, obboleettiin koo tajaajilaaf na qofaa dhiistee jiraachuun ishee si hin yaaddessu moo? Na gargaaruuf ishee ajaji.»

Gooftaan garuu ishee deebisee, «Maartaa, Maartaa, ati waan baay'ee irraa kan ka'e in yaaddofta, in rakkatta, garuu waan tokkicha qofatu barbaachisa. Maariyaam kutaa gaarii filatteetti; isheen irraa hin fudhatamu.»