ଲୂକ 10 FHB Father's Heart Bible™

10 ¹ଏହାପରେ ପ୍ରଭୁ ଆଉ ବାସ୍ତୁରି ଜଣଙ୍କୁ ନିଯୁକ୍ତ କରି, ଆପେ ଯେଉଁ ଯେଉଁ ନଗର ଓ ସ୍ଥାନକୁ ଯିବାକୁ ମନସ୍ଥ କରିଥିଲେ, ସେହି ପ୍ରତ୍ୟେକ ସ୍ଥାନକୁ ଦୁଇ ଦୁଇ ଜଣ କରି ଆପଣା ଆଗେ ପ୍ରେରଣ କଲେ।

²ପୁଣି, ସେ ସେମାନଙ୍କୁ କହିଲେ, “ଶସ୍ୟ ପ୍ରଚୁର, କିନ୍ତୁ କାର୍ଯ୍ୟକାରୀ ଅଳ୍ପ; ଅତଏବ ଶସ୍ୟର ପିତାଙ୍କ ନିକଟରେ ପ୍ରାର୍ଥନା କର, ଯେପରି ସେ ଆପଣା ଶସ୍ୟକ୍ଷେତ୍ରକୁ କାର୍ଯ୍ୟକାରୀମାନଙ୍କୁ ପ୍ରେରଣ କରନ୍ତି। ³ଯାଅ! ଦେଖ, ବାଘମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମେଷଶାବକମାନଙ୍କ ପରି ମୁଁ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ପ୍ରେରଣ କରୁଅଛି। ⁴ଥଳୀ, ଝୋଲି କି ପାଦୁକା ବହନ କର ନାହିଁ, ଆଉ ବାଟରେ କାହାକୁ ନମସ୍କାର କର ନାହିଁ। ⁵ଯେଉଁ ଗୃହରେ ପ୍ରବେଶ କରିବ, ପ୍ରଥମେ କୁହ, ‘ଏହି ଗୃହର ଶାନ୍ତି ହେଉ।’ ⁶ଯଦି ସେଠାରେ ଶାନ୍ତିର ପାତ୍ର ଥାଏ, ତେବେ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ଶାନ୍ତି ତାହା ଉପରେ ଅବସ୍ଥିତି କରିବ; ନ ଥିଲେ ତାହା ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ନିକଟକୁ ଫେରିଆସିବ। ⁷ସେହି ଗୃହରେ ରୁହ, ଯାହା ଯୋଗାଯାଏ ତାହା ଭୋଜନ ଓ ପାନ କର, କାରଣ କାର୍ଯ୍ୟକାରୀ ଆପଣା ବେତନର ଯୋଗ୍ୟ। ଗୃହରୁ ଗୃହକୁ ସ୍ଥାନାନ୍ତର ହୁଅ ନାହିଁ। ⁸ଯେତେବେଳେ କୌଣସି ନଗରରେ ପ୍ରବେଶ କରିବ ଓ ସେମାନେ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ଗ୍ରହଣ କରିବେ, ସେତେବେଳେ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ଆଗରେ ଯାହା ରଖାଯାଏ ତାହା ଭୋଜନ କର, ⁹ପୁଣି, ସେଠାକାର ରୋଗୀମାନଙ୍କୁ ସୁସ୍ଥ କର ଓ ସେମାନଙ୍କୁ କୁହ, ‘ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ରାଜ୍ୟ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ନିକଟବର୍ତ୍ତୀ ହେଲାଣି।’ ¹⁰କିନ୍ତୁ ଯେଉଁ ନଗରରେ ପ୍ରବେଶ କରିବ ଓ ସେମାନେ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ଗ୍ରହଣ କରିବେ ନାହିଁ, ସେହି ନଗରର ଛକ ସ୍ଥାନକୁ ବାହାରିଯାଇ କୁହ, ¹¹‘ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ନଗରର ଯେଉଁ ଧୂଳି ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ଚରଣରେ ଲାଗିଅଛି, ତାହା ସୁଦ୍ଧା ଆମ୍ଭେମାନେ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଝାଡ଼ିଦେଉଅଛୁ; ତଥାପି ଏହା ଜାଣି ରଖ, ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ରାଜ୍ୟ ନିକଟବର୍ତ୍ତୀ ହେଲାଣି।’ ¹²ମୁଁ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ କହୁଅଛି, ସେହି ଦିନ ସେହି ନଗର ଅପେକ୍ଷା ସଦୋମ ପ୍ରତି ଦଣ୍ଡ ଅଧିକ ସହନୀୟ ହେବ।

¹³“ହାୟ କୋରାଜୀନ୍! ହାୟ ବେଥ୍‍ସାଇଦା! ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଯେଉଁ ସମସ୍ତ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ କର୍ମ କରାଯାଇଅଛି, ସେସବୁ ଯଦି ସୋର ଓ ସୀଦୋନରେ କରାଯାଇଥାଆନ୍ତା, ତେବେ ସେମାନେ ବହୁ ପୂର୍ବରୁ ଅଖା ପିନ୍ଧି ଓ ପାଉଁଶରେ ବସି ମନପରିବର୍ତ୍ତନ କରିଥାଆନ୍ତେ। ¹⁴କିନ୍ତୁ ବିଚାର ସମୟରେ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ଅପେକ୍ଷା ସୋର ଓ ସୀଦୋନ ପ୍ରତି ଦଣ୍ଡ ଅଧିକ ସହନୀୟ ହେବ। ¹⁵ଆଉ ହେ କଫର୍ନାହୂମ, ତୁମ୍ଭେ କʼଣ ସ୍ଵର୍ଗ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଉନ୍ନତ ହେବ? ତୁମ୍ଭେ ତ ପାତାଳ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଅବନତ ହେବ। ¹⁶ଯେ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ କଥା ଶୁଣେ, ସେ ମୋହର କଥା ଶୁଣେ; ଆଉ ଯେ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ଅଗ୍ରାହ୍ୟ କରେ, ସେ ମୋତେ ଅଗ୍ରାହ୍ୟ କରେ; ପୁଣି, ଯେ ମୋତେ ଅଗ୍ରାହ୍ୟ କରେ, ସେ ମୋʼ ପ୍ରେରଣକର୍ତ୍ତାଙ୍କୁ ଅଗ୍ରାହ୍ୟ କରେ।”

¹⁷ପରେ ବାସ୍ତୁରି ଜଣ ଆନନ୍ଦରେ ଫେରିଆସି କହିଲେ, “ହେ ପ୍ରଭୁ, ଆପଣଙ୍କ ନାମରେ ଭୂତମାନେ ସୁଦ୍ଧା ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ବଶୀଭୂତ ହୁଅନ୍ତି।”

¹⁸ସେଥିରେ ସେ ସେମାନଙ୍କୁ କହିଲେ, “ମୁଁ ଶୟତାନକୁ ବିଜୁଳି ପରି ସ୍ଵର୍ଗରୁ ପତିତ ହେବାର ଦେଖିଲି। ¹⁹ଦେଖ, ସର୍ପ ଓ ବିଛାମାନଙ୍କୁ, ପୁଣି ଶତ୍ରୁର ସମସ୍ତ ବଳକୁ ଦଳିତ କରିବା ନିମନ୍ତେ ମୁଁ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ଅଧିକାର ଦେଇଅଛି, ଆଉ କୌଣସି ବିଷୟ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କର କ୍ଷତି କରିବ ନାହିଁ। ²⁰ତଥାପି ଆତ୍ମାମାନେ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ବଶୀଭୂତ ହୁଅନ୍ତି ବୋଲି ଆନନ୍ଦ କର ନାହିଁ, ବରଂ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ନାମ ସ୍ଵର୍ଗରେ ଲିଖିତ ହୋଇଅଛି ବୋଲି ଆନନ୍ଦ କର।”

²¹ସେହି ସମୟରେ ଯୀଶୁ ପବିତ୍ର ଆତ୍ମାଙ୍କଠାରେ ଉଲ୍ଲସିତ ହୋଇ କହିଲେ, “ହେ ପିତା, ସ୍ଵର୍ଗ ଓ ପୃଥିବୀର ପ୍ରଭୁ, ମୁଁ ତୁମ୍ଭର ପ୍ରଶଂସା କରୁଅଛି, କାରଣ ତୁମ୍ଭେ ଏହିସବୁ ବିଷୟ ଜ୍ଞାନୀ ଓ ବୁଦ୍ଧିମାନମାନଙ୍କଠାରୁ ଗୁପ୍ତ ରଖି ଶିଶୁମାନଙ୍କ ନିକଟରେ ପ୍ରକାଶ କଲ। ହଁ, ପିତଃ, କାରଣ ଏହା ତୁମ୍ଭ ଦୃଷ୍ଟିରେ ସନ୍ତୋଷଜନକ ଥିଲା।”

²²“ମୋହର ପିତାଙ୍କ ଦ୍ଵାରା ମୋତେ ସମସ୍ତ ବିଷୟ ସମର୍ପିତ ହୋଇଅଛି; ଆଉ ପୁତ୍ର କିଏ, ଏହା ପିତାଙ୍କ ବିନା କେହି ଜାଣେ ନାହିଁ; ପୁଣି, ପିତା କିଏ, ଏହା ପୁତ୍ର ବିନା ଓ ପୁତ୍ର ଯାହା ନିକଟରେ ତାହାଙ୍କୁ ପ୍ରକାଶ କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରନ୍ତି, ସେହି ବିନା କେହି ଜାଣେ ନାହିଁ।”

²³ପୁଣି, ସେ ଶିଷ୍ୟମାନଙ୍କ ଆଡ଼କୁ ବୁଲି ଗୋପନରେ କହିଲେ, “ତୁମ୍ଭେମାନେ ଯାହା ଦେଖୁଅଛ, ତାହା ଯେଉଁ ଚକ୍ଷୁ ଦେଖେ, ସେହି ଚକ୍ଷୁ ଧନ୍ୟ! ²⁴କାରଣ ମୁଁ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ କହୁଅଛି, ତୁମ୍ଭେମାନେ ଯାହା ଦେଖୁଅଛ, ତାହା ଅନେକ ଭାବବାଦୀ ଓ ରାଜା ଦେଖିବାକୁ ବାଞ୍ଛା କଲେ, ମାତ୍ର ଦେଖିଲେ ନାହିଁ; ଆଉ ତୁମ୍ଭେମାନେ ଯାହା ଶୁଣୁଅଛ, ତାହା ଶୁଣିବାକୁ ବାଞ୍ଛା କଲେ, ମାତ୍ର ଶୁଣିଲେ ନାହିଁ।”

ଉତ୍ତମ ଶମିରୋଣୀୟର ଦୃଷ୍ଟାନ୍ତ

²⁵ଆଉ ଦେଖ, ଜଣେ ବ୍ୟବସ୍ଥାଜ୍ଞ ଉଠି ତାହାଙ୍କୁ ପରୀକ୍ଷା କରି ପଚାରିଲା, “ହେ ଗୁରୁ, ଅନନ୍ତ ଜୀବନର ଅଧିକାରୀ ହେବା ନିମନ୍ତେ ମୁଁ କʼଣ କରିବି?”

²⁶ସେଥିରେ ସେ ତାହାକୁ କହିଲେ, “ବ୍ୟବସ୍ଥାରେ କʼଣ ଲେଖାଅଛି? ତୁମ୍ଭେ କିପରି ପାଠ କରୁଅଛ?”

²⁷ସେ ଉତ୍ତର ଦେଲା, “ତୁମ୍ଭେ ଆପଣା ସମସ୍ତ ଅନ୍ତଃକରଣ, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣ, ସମସ୍ତ ଶକ୍ତି ଓ ସମସ୍ତ ମନ ଦେଇ ଆପଣା ପିତାଙ୍କୁ ପ୍ରେମ କର, ପୁଣି, ଆପଣା ପ୍ରତିବାସୀକୁ ଆପଣା ପରି ପ୍ରେମ କର।”

²⁸ସେଥିରେ ସେ ତାହାକୁ କହିଲେ, “ତୁମ୍ଭେ ଯଥାର୍ଥ ଉତ୍ତର ଦେଲ; ଏହା କର, ତେବେ ବଞ୍ଚିବ।”

²⁹କିନ୍ତୁ ସେ ଆପଣାକୁ ନିର୍ଦ୍ଦୋଷ ଦେଖାଇବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରି ଯୀଶୁଙ୍କୁ ପଚାରିଲା, “ତେବେ ମୋହର ପ୍ରତିବାସୀ କିଏ?”

³⁰ଯୀଶୁ ଉତ୍ତର ଦେଲେ, “ଜଣେ ବ୍ୟକ୍ତି ଯିରୂଶାଲମରୁ ଯିରୀହୋକୁ ଓହ୍ଲାଇ ଯାଉଥିବା ସମୟରେ ଡକାଇତମାନଙ୍କ ହାତରେ ପଡ଼ିଲା, ଆଉ ସେମାନେ ତାହାର ବସ୍ତ୍ର ଛଡ଼ାଇ ନେଇ ତାହାକୁ ପ୍ରହାର କରି ଅର୍ଦ୍ଧମୃତ ଅବସ୍ଥାରେ ଛାଡ଼ି ଚାଲିଗଲେ। ³¹ଆକସ୍ମିକ ଭାବରେ ଜଣେ ଯାଜକ ସେହି ବାଟ ଦେଇ ଓହ୍ଲାଇ ଯାଉଥିଲା; ପୁଣି, ତାହାକୁ ଦେଖି ଅନ୍ୟ ପାଖ ଦେଇ ଚାଲିଗଲା। ³²ସେହିପରି ଜଣେ ଲେବୀୟ ମଧ୍ୟ ସେହି ସ୍ଥାନକୁ ଆସି ତାହାକୁ ଦେଖି ଅନ୍ୟ ପାଖ ଦେଇ ଚାଲିଗଲା। ³³କିନ୍ତୁ ସେହି ବାଟ ଦେଇ ଯାଉଥିବା ଜଣେ ଶମିରୋଣୀୟ ତାହା ନିକଟରେ ଆସି ତାହାକୁ ଦେଖି ଦୟାରେ ବିଗଳିତ ହେଲା, ³⁴ଆଉ ତାହା ନିକଟକୁ ଯାଇ ତାହାର କ୍ଷତସ୍ଥାନରେ ତୈଳ ଓ ଦ୍ରାକ୍ଷାରସ ଢାଳି ବାନ୍ଧିଦେଲା, ପୁଣି, ତାହାକୁ ଆପଣା ପଶୁ ଉପରେ ବସାଇ ଏକ ପାନ୍ଥଶାଳାକୁ ନେଇଯାଇ ତାହାର ଯତ୍ନ ନେଲା। ³⁵ଆରଦିନ ସେ ଦୁଇଟି ରୌପ୍ୟମୁଦ୍ରା ବାହାର କରି ପାନ୍ଥଶାଳାର ଅଧିକାରୀଙ୍କୁ ଦେଇ କହିଲା, ‘ଏହାର ଯତ୍ନ ନିଅ, ଆଉ ଯାହା କିଛି ଅଧିକ ବ୍ୟୟ କରିବ, ତାହା ମୁଁ ଫେରିଆସିବା ସମୟରେ ତୁମ୍ଭକୁ ପରିଶୋଧ କରିବି।’ ³⁶ଏହି ତିନି ଜଣଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ କେଉଁ ଜଣ ଡକାଇତମାନଙ୍କ ହାତରେ ପଡ଼ିଥିବା ବ୍ୟକ୍ତିର ପ୍ରତିବାସୀ ହୋଇଥିଲା ବୋଲି ତୁମ୍ଭେ ବୋଧ କରୁଅଛ?”

³⁷ସେ କହିଲା, “ଯେ ତାହା ପ୍ରତି ଦୟା କଲା, ସେହି।” ସେଥିରେ ଯୀଶୁ ତାହାକୁ କହିଲେ, “ଯାଅ, ତୁମ୍ଭେ ମଧ୍ୟ ସେହିପରି କର।”

ମାର୍ଥା ଓ ମରିୟମ

³⁸ସେମାନେ ଯାଉଥିବା ସମୟରେ ଯୀଶୁ ଗୋଟିଏ ଗ୍ରାମରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ, ଆଉ ମାର୍ଥା ନାମ୍ନୀ ଜଣେ ସ୍ତ୍ରୀ ତାହାଙ୍କୁ ଆପଣା ଗୃହରେ ଗ୍ରହଣ କଲା। ³⁹ମରିୟମ ନାମ୍ନୀ ତାହାର ଜଣେ ଭଉଣୀ ଥିଲା, ସେ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଚରଣ ନିକଟରେ ବସି ତାହାଙ୍କ ବାକ୍ୟ ଶୁଣୁଥିଲା। ⁴⁰କିନ୍ତୁ ମାର୍ଥା ଅନେକ ପରିଚର୍ଯ୍ୟାରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିଲା; ପୁଣି, ସେ ତାହାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆସି କହିଲା, “ହେ ପ୍ରଭୁ, ମୋହର ଭଉଣୀ ମୋତେ ଏକାକୀ ପରିଚର୍ଯ୍ୟା କରିବାକୁ ଛାଡ଼ିଦେଲା, ଏଥିରେ କʼଣ ଆପଣଙ୍କ ଚିନ୍ତା ନାହିଁ? ଅତଏବ ମୋତେ ସାହାଯ୍ୟ କରିବା ନିମନ୍ତେ ତାହାକୁ କୁହନ୍ତୁ।”

⁴¹କିନ୍ତୁ ପ୍ରଭୁ ତାହାକୁ ଉତ୍ତର ଦେଲେ, “ମାର୍ଥା, ମାର୍ଥା, ତୁମ୍ଭେ ଅନେକ ବିଷୟ ନେଇ ଚିନ୍ତିତ ଓ ଉଦ୍‍ବିଗ୍ନ ହେଉଅଛ, ⁴²କିନ୍ତୁ ଗୋଟିଏ ବିଷୟ ଆବଶ୍ୟକ; ମରିୟମ ଉତ୍ତମ ଅଂଶ ମନୋନୀତ କରିଅଛି, ତାହା ତାହାଠାରୁ କାଢ଼ି ନିଆଯିବ ନାହିଁ।”