ଲୂକ 11 FHB Father's Heart Bible™

ଅଧ୍ୟାୟ 11।

11 ¹ସେ ଗୋଟିଏ ସ୍ଥାନରେ ପ୍ରାର୍ଥନା କରୁଥିଲେ; ସେ ପ୍ରାର୍ଥନା ସମାପ୍ତ କରନ୍ତେ, ତାହାଙ୍କ ଶିଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଜଣେ ତାହାଙ୍କୁ କହିଲେ, “ହେ ପ୍ରଭୁ, ଯୋହନ ଯେପରି ଆପଣା ଶିଷ୍ୟମାନଙ୍କୁ ପ୍ରାର୍ଥନା କରିବା ଶିଖାଇଲେ, ସେପରି ଆପଣ ମଧ୍ୟ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ଶିଖାନ୍ତୁ।”

²ସେ ସେମାନଙ୍କୁ କହିଲେ, “ଯେତେବେଳେ ତୁମ୍ଭେମାନେ ପ୍ରାର୍ଥନା କର, ସେତେବେଳେ କୁହ: ପିତଃ, ତୁମ୍ଭ ନାମ ପବିତ୍ର ବୋଲି ମାନ୍ୟ ହେଉ। ତୁମ୍ଭ ରାଜ୍ୟ ଆସୁ। ³ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ଦୈନନ୍ଦିନ ଆହାର ପ୍ରତିଦିନ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ଦିଅ। ⁴ପୁଣି, ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପାପସବୁ କ୍ଷମା କର, କାରଣ ଆମ୍ଭେମାନେ ମଧ୍ୟ ଆପେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ନିକଟରେ ଋଣୀ ଥିବା ପ୍ରତ୍ୟେକ ଜଣଙ୍କୁ କ୍ଷମା କରୁ। ଆଉ, ଆମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ପରୀକ୍ଷା ମଧ୍ୟକୁ ଆଣ ନାହିଁ।”

⁵ପୁଣି, ସେ ସେମାନଙ୍କୁ କହିଲେ, “ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ କାହାର ଯଦି ଜଣେ ବନ୍ଧୁ ଥାଏ, ଆଉ ସେ ମଧ୍ୟରାତ୍ରିରେ ତାହା ନିକଟକୁ ଯାଇ ତାହାକୁ କହିବ, ‘ବନ୍ଧୁ, ମୋତେ ତିନୋଟି ରୁଟି ଉଧାର ଦିଅ,

⁶କାରଣ ମୋହର ଜଣେ ବନ୍ଧୁ ଯାତ୍ରାରୁ ମୋʼ ନିକଟକୁ ଆସିଅଛି, ଆଉ ତାହା ଆଗରେ ରଖିବା ପାଇଁ ମୋହର କିଛି ନାହିଁ,

⁷ଆଉ ସେ ଭିତରୁ ଉତ୍ତର ଦେବ, ‘ମୋତେ ବ୍ୟତିବ୍ୟସ୍ତ କର ନାହିଁ; ଦ୍ଵାର ତ ବନ୍ଦ ହୋଇଅଛି, ଆଉ ମୋହର ପିଲାମାନେ ମୋʼ ସାଙ୍ଗରେ ଶଯ୍ୟାରେ ଅଛନ୍ତି। ମୁଁ ଉଠି ତୁମ୍ଭକୁ କିଛି ଦେଇ ପାରିବି ନାହିଁ’?

⁸ମୁଁ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ କହୁଅଛି, ଯଦ୍ୟପି ବନ୍ଧୁ ବୋଲି ସେ ଉଠି ତାହାକୁ କିଛି ନ ଦେବ, ତଥାପି ତାହାର ନିର୍ଲଜ୍ଜ ଆଗ୍ରହ ହେତୁ ସେ ଉଠି ତାହାର ଯାହା ଆବଶ୍ୟକ, ତାହା ତାହାକୁ ଦେବ।”

⁹“ଆଉ ମୁଁ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ କହୁଅଛି, ମାଗ, ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ଦିଆଯିବ; ଅନ୍ଵେଷଣ କର, ତୁମ୍ଭେମାନେ ପାଇବ; ଦ୍ଵାରରେ ଆଘାତ କର, ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଫିଟାଯିବ।

¹⁰କାରଣ ଯେକେହି ମାଗେ, ସେ ପାଏ; ଆଉ ଯେ ଅନ୍ଵେଷଣ କରେ, ସେ ପାଏ; ପୁଣି, ଯେ ଦ୍ଵାରରେ ଆଘାତ କରେ, ତାହା ପାଇଁ ଫିଟାଯିବ।

¹¹ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଏପରି ପିତା କିଏ ଅଛି, ଯାହାର ପୁତ୍ର ମାଛ ମାଗିଲେ, ସେ ତାହାକୁ ମାଛ ବଦଳେ ସାପ ଦେବ;

¹²କିମ୍ବା ଅଣ୍ଡା ମାଗିଲେ, ତାହାକୁ ବିଛା ଦେବ?

¹³ଅତଏବ, ତୁମ୍ଭେମାନେ ମନ୍ଦ ହୋଇ ମଧ୍ୟ ଯଦି ଆପଣା ପିଲାମାନଙ୍କୁ ଉତ୍ତମ ଦାନ ଦେବାକୁ ଜାଣ, ତେବେ ସ୍ଵର୍ଗସ୍ଥ ପିତା ଆପଣାଠାରେ ମାଗୁଥିବା ଲୋକଙ୍କୁ କେତେ ଅଧିକ ରୂପେ ପବିତ୍ର ଆତ୍ମାଙ୍କୁ ଦେବେ!”

ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ରାଜ୍ୟ ଉପସ୍ଥିତ ହୋଇଅଛି

¹⁴ପୁଣି, ସେ ଗୋଟିଏ ମୂକ ଭୂତ ଛଡ଼ାଉଥିଲେ। ସେହି ଭୂତ ବାହାରିଯାଆନ୍ତେ, ସେହି ମୂକ ଲୋକଟି କଥା କହିଲା, ଆଉ ଲୋକସମୂହ ଚମତ୍କୃତ ହେଲେ। ¹⁵କିନ୍ତୁ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ କେହି କେହି କହିଲେ, “ସେ ଭୂତମାନଙ୍କ ଅଧିପତି ବାଲ୍‍ଜିବୂଲ୍‍ ଦ୍ଵାରା ଭୂତ ଛଡ଼ାନ୍ତି,” ¹⁶ଆଉ ଅନ୍ୟମାନେ ତାହାଙ୍କୁ ପରୀକ୍ଷା କରିବା ନିମନ୍ତେ ତାହାଙ୍କଠାରୁ ସ୍ଵର୍ଗରୁ ଗୋଟିଏ ଚିହ୍ନ ଅନ୍ଵେଷଣ କରୁଥିଲେ।

¹⁷କିନ୍ତୁ ସେ ସେମାନଙ୍କ ଭାବନା ଜାଣି ସେମାନଙ୍କୁ କହିଲେ, “ଯେଉଁ ରାଜ୍ୟ ଆପଣା ବିରୁଦ୍ଧରେ ବିଭକ୍ତ ହୁଏ, ତାହା ଉଜାଡ଼ ହୁଏ, ଆଉ ଯେଉଁ ଗୃହ ଗୃହ ବିରୁଦ୍ଧରେ ବିଭକ୍ତ ହୁଏ, ତାହା ପଡ଼ିଯାଏ।

¹⁸ଯଦି ଶୟତାନ ମଧ୍ୟ ଆପଣା ବିରୁଦ୍ଧରେ ବିଭକ୍ତ ହୁଏ, ତେବେ ତାହାର ରାଜ୍ୟ କିପରି ସ୍ଥିର ରହିବ? କାରଣ ତୁମ୍ଭେମାନେ କହୁଅଛ, ମୁଁ ବାଲ୍‍ଜିବୂଲ୍‍ ଦ୍ଵାରା ଭୂତ ଛଡ଼ାଏ।

¹⁹ଯଦି ମୁଁ ବାଲ୍‍ଜିବୂଲ୍‍ ଦ୍ଵାରା ଭୂତ ଛଡ଼ାଏ, ତେବେ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ପୁତ୍ରମାନେ କାହା ଦ୍ଵାରା ସେମାନଙ୍କୁ ଛଡ଼ାନ୍ତି? ଏଣୁ ସେମାନେ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ବିଚାର କରିବେ।

²⁰କିନ୍ତୁ ଯଦି ମୁଁ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ଅଙ୍ଗୁଳି ଦ୍ଵାରା ଭୂତ ଛଡ଼ାଏ, ତେବେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ରାଜ୍ୟ ତ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ନିକଟରେ ଉପସ୍ଥିତ ହୋଇଅଛି।

²¹ଯେତେବେଳେ ବଳବାନ୍‍ ଲୋକ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ସସଜ୍ଜ ହୋଇ ଆପଣା ପ୍ରାସାଦ ରକ୍ଷା କରେ, ସେତେବେଳେ ତାହାର ସମ୍ପତ୍ତି ନିରାପଦ ଥାଏ।

²²କିନ୍ତୁ ଯେତେବେଳେ ତାହାଠାରୁ ଅଧିକ ବଳବାନ୍‍ ଜଣେ ଆକ୍ରମଣ କରି ତାହାକୁ ପରାସ୍ତ କରେ, ସେତେବେଳେ ସେହି ବଳବାନ୍‍ ଲୋକ ଯେଉଁ ସଜ୍ଜା ଉପରେ ବିଶ୍ଵାସ କରିଥିଲା, ତାହା ସେହି ଆକ୍ରମଣକାରୀ ହରଣ କରିନିଏ, ପୁଣି ତାହାର ଲୁଣ୍ଠିତ ଦ୍ରବ୍ୟ ବାଣ୍ଟିଦିଏ।

²³ଯେ ମୋʼ ସାଙ୍ଗରେ ନାହିଁ, ସେ ମୋʼ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଅଛି, ଆଉ ଯେ ମୋʼ ସାଙ୍ଗରେ ସଂଗ୍ରହ କରେ ନାହିଁ, ସେ ଛିନ୍ନଭିନ୍ନ କରେ।

²⁴ଯେତେବେଳେ ଅଶୁଚି ଆତ୍ମା ଜଣେ ଲୋକଠାରୁ ବାହାରିଯାଏ, ସେତେବେଳେ ସେ ବିଶ୍ରାମ ଅନ୍ଵେଷଣ କରି ଶୁଷ୍କ ଅଞ୍ଚଳ ଦେଇ ଭ୍ରମଣ କରେ। କିଛି ନ ପାଇ ସେ କହେ, ‘ମୁଁ ଯେଉଁ ଗୃହ ଛାଡ଼ି ଆସିଲି, ତହିଁକୁ ଫେରିଯିବି।’ ²⁵ଆଉ ସେ ଆସି ତାହା ପରିଷ୍କୃତ ଓ ସୁସଜ୍ଜିତ ଦେଖେ।

²⁶ସେତେବେଳେ ସେ ଯାଇ ଆପଣାଠାରୁ ଅଧିକ ମନ୍ଦ ଆଉ ସାତୋଟି ଆତ୍ମାଙ୍କୁ ସାଙ୍ଗରେ ଆଣେ; ପୁଣି, ସେମାନେ ପ୍ରବେଶ କରି ସେଠାରେ ବାସ କରନ୍ତି, ଆଉ ସେହି ଲୋକର ଶେଷ ଦଶା ପ୍ରଥମ ଦଶାଠାରୁ ଅଧିକ ମନ୍ଦ ହୁଏ।”

²⁷ସେ ଏହି କଥା କହୁଥିବା ସମୟରେ ଲୋକସମୂହ ମଧ୍ୟରୁ ଜଣେ ସ୍ତ୍ରୀଲୋକ ଉଚ୍ଚସ୍ଵରରେ ତାହାଙ୍କୁ କହିଲା, “ଯେଉଁ ଗର୍ଭ ଆପଣଙ୍କୁ ବହନ କଲା ଓ ଯେଉଁ ସ୍ତନ ଆପଣଙ୍କୁ ସ୍ତନ୍ୟ ଦେଲା, ତାହା ଧନ୍ୟ!”

²⁸କିନ୍ତୁ ସେ କହିଲେ, “ବରଂ ଯେଉଁମାନେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ବାକ୍ୟ ଶୁଣନ୍ତି ଓ ପାଳନ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଧନ୍ୟ!”

ଯୂନସଙ୍କଠାରୁ ମହାନ୍‍ ଜଣେ ଏଠାରେ ଅଛନ୍ତି

²⁹ପୁଣି, ଲୋକସମୂହ ଏକତ୍ର ହେବାରୁ ସେ କହିବାକୁ ଲାଗିଲେ, “ଏହି ବଂଶ ଗୋଟିଏ ମନ୍ଦ ବଂଶ। ଏ ଚିହ୍ନ ଅନ୍ଵେଷଣ କରେ, କିନ୍ତୁ ଯୂନସଙ୍କ ଚିହ୍ନ ବିନା ଏହାକୁ ଆଉ କୌଣସି ଚିହ୍ନ ଦିଆଯିବ ନାହିଁ। ³⁰କାରଣ ଯୂନସ ଯେପରି ନୀନିବୀ ନଗରର ଲୋକମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ଚିହ୍ନ ସ୍ଵରୂପ ହେଲେ, ସେପରି ମନୁଷ୍ୟପୁତ୍ର ମଧ୍ୟ ଏହି ବଂଶ ପ୍ରତି ହେବେ। ³¹ଦକ୍ଷିଣ ଦେଶର ରାଣୀ ବିଚାର ଦିନରେ ଏହି ବଂଶର ଲୋକମାନଙ୍କ ସହିତ ଉଠି ସେମାନଙ୍କୁ ଦୋଷୀ କରିବେ—କାରଣ ସେ ଶଲୋମନଙ୍କ ଜ୍ଞାନ ଶୁଣିବା ନିମନ୍ତେ ପୃଥିବୀର ପ୍ରାନ୍ତରୁ ଆସିଥିଲେ, ଆଉ ଦେଖ, ଶଲୋମନଙ୍କଠାରୁ ମହାନ୍‍ ବିଷୟ ଏଠାରେ ଅଛି।

³²ନୀନିବୀର ଲୋକମାନେ ବିଚାର ଦିନରେ ଏହି ବଂଶ ସହିତ ଉଠି ଏହାକୁ ଦୋଷୀ କରିବେ, କାରଣ ଯୂନସ ଉପଦେଶ ଦେବା ସମୟରେ ସେମାନେ ମନ-ପରିବର୍ତ୍ତନ କଲେ, ଆଉ ଦେଖ, ଯୂନସଙ୍କଠାରୁ ମହାନ୍‍ ଜଣେ ଏଠାରେ ଅଛନ୍ତି।

ଶରୀରର ପ୍ରଦୀପ

³³“କେହି ପ୍ରଦୀପ ଜ୍ଵଳାଇ ତାହା ଗୋଟିଏ ଅନ୍ଧାର କୋଠରୀରେ କିମ୍ବା ମାଣ ତଳେ ରଖେ ନାହିଁ, ବରଂ ଦୀପରୂଖା ଉପରେ ରଖେ, ଯେପରି ଭିତରକୁ ଆସୁଥିବା ଲୋକମାନେ ଆଲୋକ ଦେଖନ୍ତି। ³⁴ତୁମ୍ଭ ଚକ୍ଷୁ ତୁମ୍ଭ ଶରୀରର ପ୍ରଦୀପ ଅଟେ: ଯେତେବେଳେ ତାହା ନିର୍ମଳ, ସେତେବେଳେ ତୁମ୍ଭ ସମସ୍ତ ଶରୀର ମଧ୍ୟ ଆଲୋକମୟ; କିନ୍ତୁ ଯେତେବେଳେ ତାହା ମନ୍ଦ, ସେତେବେଳେ ତୁମ୍ଭ ଶରୀର ଅନ୍ଧକାରମୟ।

³⁵ଏଣୁ ସାବଧାନ ହୁଅ, ଯେପରି ତୁମ୍ଭ ଅନ୍ତରସ୍ଥ ଆଲୋକ ଅନ୍ଧକାର ନ ହୁଏ।

³⁶ଅତଏବ, ଯଦି ତୁମ୍ଭ ସମସ୍ତ ଶରୀର ଆଲୋକମୟ ହୁଏ, ଆଉ କୌଣସି ଅଂଶ ଅନ୍ଧକାରମୟ ନ ଥାଏ, ତେବେ ପ୍ରଦୀପ ଯେପରି ତାହାର ରଶ୍ମି ଦ୍ଵାରା ତୁମ୍ଭକୁ ଆଲୋକିତ କରେ, ସେହିପରି ତାହା ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ରୂପେ ଆଲୋକମୟ ହେବ।”

ଶୂନ୍ୟ ଧର୍ମ ପ୍ରତି ସନ୍ତାପ

³⁷ସେ କଥା କହୁଥିବା ସମୟରେ ଜଣେ ଫାରୂଶୀ ତାହାଙ୍କୁ ଆପଣା ସାଙ୍ଗରେ ଭୋଜନ କରିବା ନିମନ୍ତେ ନିମନ୍ତ୍ରଣ କଲେ; ତେଣୁ ସେ ଭିତରକୁ ଯାଇ ଭୋଜନରେ ବସିଲେ। ³⁸ମାତ୍ର ସେ ଯେ ଭୋଜନ ପୂର୍ବରୁ ପ୍ରଥମେ ହସ୍ତ ପ୍ରକ୍ଷାଳନ କଲେ ନାହିଁ, ଏହା ଦେଖି ସେହି ଫାରୂଶୀ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ହେଲେ।

³⁹ସେଥିରେ ପ୍ରଭୁ ତାହାଙ୍କୁ କହିଲେ, “ବର୍ତ୍ତମାନ ତୁମ୍ଭେ ଫାରୂଶୀମାନେ ପାନପାତ୍ର ଓ ଥାଳିର ବାହାର ପରିଷ୍କାର କରିଥାଅ, କିନ୍ତୁ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ଭିତର ଲୋଭ ଓ ମନ୍ଦତାରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ। ⁴⁰ହେ ନିର୍ବୋଧମାନେ! ଯେ ବାହାର ନିର୍ମାଣ କଲେ, ସେ କʼଣ ଭିତର ମଧ୍ୟ ନିର୍ମାଣ କଲେ ନାହିଁ?

⁴¹କିନ୍ତୁ ଭିତରେ ଯାହା ଅଛି, ତାହା ଦରିଦ୍ରମାନଙ୍କୁ ଦାନ କର, ଆଉ ଦେଖ, ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ପକ୍ଷରେ ସବୁ ଶୁଚି ହେବ।

⁴²“କିନ୍ତୁ ତୁମ୍ଭ ଫାରୂଶୀମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ସନ୍ତାପ! କାରଣ ତୁମ୍ଭେମାନେ ପୋଦିନା, ଅରୁଦ ଓ ସବୁ ପ୍ରକାର ଶାକର ଦଶମାଂଶ ଦେଉଅଛ, ଅଥଚ ନ୍ୟାୟବିଚାର ଓ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ପ୍ରେମକୁ ଅବହେଳା କରୁଅଛ। ଏସବୁ ତ କରିବା ଉଚିତ ଥିଲା, ଆଉ ଅନ୍ୟସବୁ ମଧ୍ୟ ଅବହେଳା କରିବା ଉଚିତ ନ ଥିଲା।

⁴³ତୁମ୍ଭ ଫାରୂଶୀମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ସନ୍ତାପ! କାରଣ ତୁମ୍ଭେମାନେ ସମାଜଗୃହରେ ଅଗ୍ରାସନ ଓ ହାଟବଜାରରେ ନମସ୍କାର ଭଲ ପାଅ।

⁴⁴ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ସନ୍ତାପ! କାରଣ ତୁମ୍ଭେମାନେ ଅଚିହ୍ନା କବର ସଦୃଶ, ଆଉ ଲୋକମାନେ ତାହା ଉପରେ ନ ଜାଣି ଚାଲନ୍ତି।”

⁴⁵ସେତେବେଳେ ବ୍ୟବସ୍ଥାଶାସ୍ତ୍ରଜ୍ଞମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଜଣେ ତାହାଙ୍କୁ ଉତ୍ତର ଦେଲେ, “ହେ ଗୁରୁ, ଏହିସବୁ କଥା କହି ଆପଣ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଅପମାନ କରୁଅଛନ୍ତି।”

⁴⁶ସେଥିରେ ସେ କହିଲେ, “ତୁମ୍ଭ ବ୍ୟବସ୍ଥାଶାସ୍ତ୍ରଜ୍ଞମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ମଧ୍ୟ ସନ୍ତାପ! କାରଣ ତୁମ୍ଭେମାନେ ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପରେ ଦୁର୍ବହ ଭାର ଲଦିଥାଅ, ଅଥଚ ଆପେ ଗୋଟିଏ ଅଙ୍ଗୁଳିରେ ସୁଦ୍ଧା ସେହି ଭାର ଛୁଅଁ ନାହିଁ।

⁴⁷ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ସନ୍ତାପ! କାରଣ ତୁମ୍ଭେମାନେ ଭାବବାଦୀମାନଙ୍କ କବର ନିର୍ମାଣ କରୁଅଛ, ମାତ୍ର ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତୃପୁରୁଷମାନେ ସେମାନଙ୍କୁ ବଧ କଲେ।

⁴⁸ଅତଏବ, ତୁମ୍ଭେମାନେ ସାକ୍ଷୀ ଅଟ ଓ ତୁମ୍ଭ ପିତୃପୁରୁଷମାନଙ୍କ କର୍ମରେ ସମ୍ମତି ଦେଉଅଛ, କାରଣ ସେମାନେ ସେମାନଙ୍କୁ ବଧ କଲେ ଆଉ ତୁମ୍ଭେମାନେ ସେମାନଙ୍କ କବର ନିର୍ମାଣ କରୁଅଛ।

⁴⁹ଏଥିପାଇଁ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ଜ୍ଞାନ ମଧ୍ୟ କହିଲା, ‘ଆମ୍ଭେ ସେମାନଙ୍କ ନିକଟକୁ ଭାବବାଦୀ ଓ ପ୍ରେରିତମାନଙ୍କୁ ପ୍ରେରଣ କରିବା; ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ କେତେକଙ୍କୁ ସେମାନେ ବଧ କରିବେ ଓ ତାଡ଼ନା କରିବେ,’

⁵⁰ଯେପରି ଜଗତର ପତ୍ତନ ସମୟଠାରୁ ବହାଯାଇଥିବା ସମସ୍ତ ଭାବବାଦୀଙ୍କ ରକ୍ତ ଏହି ବଂଶଠାରୁ ଅନୁସନ୍ଧାନ କରାଯାଏ,

⁵¹ହେବଲଙ୍କ ରକ୍ତଠାରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ଯଜ୍ଞବେଦି ଓ ମନ୍ଦିର ମଧ୍ୟରେ ଯେଉଁ ଜିଖରିୟ ବଧ ହେଲେ, ତାହାଙ୍କ ରକ୍ତ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ। ହଁ, ମୁଁ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ କହୁଅଛି, ତାହା ଏହି ବଂଶଠାରୁ ଅନୁସନ୍ଧାନ କରାଯିବ।

⁵²ତୁମ୍ଭ ବ୍ୟବସ୍ଥାଶାସ୍ତ୍ରଜ୍ଞମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ସନ୍ତାପ! କାରଣ ତୁମ୍ଭେମାନେ ଜ୍ଞାନର କୁଞ୍ଜିକା ହରଣ କରିଅଛ—ତୁମ୍ଭେମାନେ ଆପେ ପ୍ରବେଶ କଲ ନାହିଁ, ଆଉ ପ୍ରବେଶ କରୁଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କୁ ବାଧା ଦେଲ।”

⁵³ସେ ସେଠାରୁ ବାହାରିଯାʼନ୍ତେ, ଶାସ୍ତ୍ରୀ ଓ ଫାରୂଶୀମାନେ ତାହାଙ୍କୁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ବିରକ୍ତ କରିବାକୁ ଲାଗିଲେ ଓ ଅନେକ ବିଷୟରେ କଥା କହିବା ନିମନ୍ତେ ତାହାଙ୍କୁ ବାଧ୍ୟ କରିବାକୁ ଲାଗିଲେ, ⁵⁴ତାହାଙ୍କ ମୁଖର କୌଣସି କଥାରେ ତାହାଙ୍କୁ ଧରିବା ନିମନ୍ତେ ତାହାଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଛକି ବସିଲେ।