Luqo 11 FHB Father's Heart Bible™

11-bob.

11 ¹U bir joyda ibodat qilayotgan edi. Ibodatni tugatgach, shogirdlaridan biri Unga dedi: “Hazratim, Yahyo oʻz shogirdlariga oʻrgatganidek, Siz ham bizga ibodat qilishni oʻrgating.”

²Iso ularga dedi: “Ibodat qilganingizda shunday ayting: Ota, Sening noming muqaddas deb ulugʻlansin. Sening Shohliging kelsin. ³Kundalik nonimizni bizga har kuni bergin. ⁴Gunohlarimizni kechirgin, chunki biz ham oʻzimizga qarzdor boʻlgan har bir kishini kechiramiz. Bizni vasvasaga solmagin.”

⁵Iso ularga dedi: “Aytaylik, sizlardan birining doʻsti bor. U yarim kechada doʻstining oldiga borib, unga: «Doʻstim, menga uchta non qarz bergin,

⁶chunki safardan bir doʻstim keldi-yu, uning oldiga qoʻyadigan hech narsam yoʻq,» — desa;

⁷doʻsti esa ichkaridan: «Meni bezovta qilma, eshik allaqachon yopilgan, bolalarim ham yonimda yotibdi. Oʻrnimdan turib, senga hech narsa berolmayman,» — deb javob bersa?

⁸Sizlarga shuni aytaman: uxlab yotgan doʻsti faqat doʻstligi tufayli oʻrnidan turib unga hech narsa bermasa ham, soʻrayotgan kishining uyat-andishasiz qatʼiyati tufayli u oʻrnidan turib, unga kerak boʻlgan hamma narsani beradi.”

⁹“Sizlarga aytaman: soʻranglar — sizlarga beriladi; izlanglar — topasizlar; eshik qoqinglar — sizlarga ochiladi.

¹⁰Zero, soʻragan har bir kishi oladi; izlagan topadi; eshik qoqqanga ochiladi.

¹¹Sizlardan qaysi bir ota oʻgʻli baliq soʻrasa, unga baliq oʻrniga ilon berar edi;

¹²yoki tuxum soʻrasa, unga chayon berar edi?

¹³Agar sizlar, yomon boʻlsangiz ham, oʻz bolalaringizga yaxshi tuhfalar berishni bilsangiz, osmondagi Ota Oʻzidan soʻraganlarga Muqaddas Ruhni bundan-da koʻproq beradi-ku!”

Otamizning Shohligi keldi

¹⁴Iso soqov qilib qoʻygan bir jinni haydab chiqarayotgan edi. Jin chiqib ketgach, soqov odam gapira boshladi va olomon hayratga tushdi. ¹⁵Lekin ulardan baʼzilari: “U jinlarni jinlar hukmdori Baalzabul kuchi bilan quvib chiqaryapti,” — deyishdi. ¹⁶Boshqalari esa Uni sinab, Undan osmondan bir alomat koʻrsatishni talab qilaverishdi.

¹⁷Lekin Iso ularning fikrlarini bilib, ularga dedi: “Oʻzaro boʻlinib ketgan har qanday shohlik vayron boʻladi, oʻzaro boʻlinib ketgan xonadon esa qulaydi.

¹⁸Agar shayton ham oʻz-oʻziga qarshi boʻlinib ketgan boʻlsa, uning shohligi qanday tura oladi? Axir sizlar Meni jinlarni Baalzabul kuchi bilan quvib chiqaryapti, deyapsizlar.

¹⁹Agar Men jinlarni Baalzabul kuchi bilan quvib chiqarsam, oʻgʻillaringiz ularni kimning kuchi bilan quvib chiqaradi? Shu bois ular sizlarga hakam boʻladi.

²⁰Ammo Men jinlarni Otamizning barmogʻi bilan quvib chiqarayotgan boʻlsam, demak, Otamizning Shohligi sizlarga yetib keldi.

²¹Baquvvat bir kishi toʻliq qurollangan holda oʻz saroyini qoʻriqlaganda, uning mol-mulki xavfsiz boʻladi.

²²Lekin undan kuchliroq biri hujum qilib, uni yenggach, baquvvat kishi ishongan qurol-yarogʻini tortib oladi va oʻljasini boʻlib oladi.

²³Kim Men bilan boʻlmasa, Menga qarshidir; kim Men bilan yigʻmasa, sochib yuboradi.

²⁴Nopok ruh bir odamdan chiqib ketganda, orom izlab, qurgʻoq joylarni kezib yuradi. Orom topolmagach: «Oʻzim chiqib ketgan uyimga qaytaman,» — deydi. ²⁵Kelsa, uyni supurilgan va saranjom-sarishta holda koʻradi.

²⁶Keyin borib, oʻzidan battarroq yettita boshqa ruhni olib keladi; ular kirib, oʻsha yerda yashaydi. Natijada oʻsha odamning oxirgi ahvoli avvalgisidan ham battar boʻladi.”

²⁷U buni aytayotganda, olomon orasidan bir ayol baland ovoz bilan: “Sizni koʻtargan qorin va Sizni emizgan koʻkraklar baxtlidir!” — deb xitob qildi.

²⁸Lekin Iso: “Aksincha, Otamizning kalomini eshitib, unga amal qiladiganlar baxtlidir!” — dedi.

Bu yerda Yunusdan ulugʻroq Zot bor

²⁹Olomon toʻplanayotganda, Iso gapira boshladi: “Bu avlod — yovuz avlod. U alomat izlaydi, lekin unga Yunus alomatidan boshqa hech qanday alomat berilmaydi. ³⁰Chunki Yunus Naynavo xalqiga qanday alomat boʻlgan boʻlsa, Inson Oʻgʻli ham bu avlod uchun shunday alomat boʻladi. ³¹Janub malikasi qiyomat kunida bu avlod kishilari bilan birga tirilib, ularni ayblaydi; chunki u Sulaymonning donoligini eshitish uchun yerning chekka chetidan kelgan edi. Mana, bu yerda Sulaymondan ulugʻroq Zot bor.

³²Naynavoliklar qiyomat kunida bu avlod bilan birga tirilib, uni ayblaydi; chunki ular Yunusning vaʼzini eshitib, tavba qilishgan edi. Mana, bu yerda Yunusdan ulugʻroq Zot bor.

Tananing chirogʻi

³³Hech kim chiroqni yoqib, uni yertoʻlaga yoki savat ostiga qoʻymaydi, balki kirayotganlar yorugʻlikni koʻrishi uchun uni chiroqpoyaga qoʻyadi. ³⁴Koʻzing — tanangning chirogʻi. Koʻzing sogʻlom boʻlsa, butun tanang nurga toʻladi; yomon boʻlsa, tanang zulmatga toʻladi.

³⁵Shunday ekan, ichingdagi nur zulmat boʻlib qolmasligidan ehtiyot boʻl.

³⁶Shunday qilib, agar butun tanang nurga toʻlib, unda hech qanday qorongʻu qism boʻlmasa, xuddi chiroq oʻz nurini senga sochib turganidek, u butunlay yorugʻ boʻladi.”

Quruq dindorlikka voy

³⁷Iso gapirayotganda, bir farziy Uni oʻzinikiga ovqatga taklif qildi. Iso kirib, dasturxon yoniga oʻtirdi. ³⁸Isoning ovqatdan oldin qoʻl yuvmaganini koʻrib, farziy hayron qoldi.

³⁹Rabbimiz unga dedi: “Mana, sizlar, farziylar, piyola va laganning tashqarisini tozalaysizlar, lekin ichingiz ochkoʻzlik va yovuzlikka toʻla. ⁴⁰Ey nodonlar! Tashqarisini Yaratgan ichkarisini ham yaratmaganmi?

⁴¹Yaxshisi, ichingizdagi narsalarni kambagʻallarga bering, shunda hamma narsa siz uchun pok boʻladi.

⁴²Lekin holingizga voy, ey farziylar! Sizlar yalpiz, sadarayhon va har xil koʻkatning oʻndan birini keltirasizlar-u, adolat va Otamizga boʻlgan sevgini esa mensimaysizlar. Mana shularni ado etishingiz, ammo boshqalarini ham unutmasligingiz kerak edi.

⁴³Holingizga voy, ey farziylar! Chunki sizlar ibodatxonalarda toʻrda oʻtirishni va bozorlarda sizlar bilan salomlashishni yoqtirasizlar.

⁴⁴Holingizga voy! Chunki sizlar belgisiz qabrlarga oʻxshaysizlar; odamlar bilmasdan ularning ustidan yurib oʻtaveradi.”

⁴⁵Qonunshunoslardan biri Unga javob berdi: “Ustoz, bu gaplarni aytib, Siz bizni ham haqorat qilyapsiz.”

⁴⁶Iso esa dedi: “Sizlar, qonun bilimdonlari, ham holingizga voy! Sizlar odamlarning yelkasiga koʻtarib boʻlmas ogʻir yuklarni ortasizlar-u, oʻzingiz bu yuklarga bir barmogʻingizni ham tegizmaysizlar.

⁴⁷Holingizga voy! Sizlar paygʻambarlarning qabrlarini quryapsizlar, holbuki ularni oʻz ota-bobolaringiz oʻldirgan edi.

⁴⁸Shunday qilib, sizlar ota-bobolaringizning qilmishlariga guvoh boʻlib, ularni maʼqullaysizlar; chunki ular paygʻambarlarni oʻldirgan, sizlar esa ularning qabrlarini qurasizlar.

⁴⁹Shu bois Otamizning donoligi ham shunday degan edi: «Men ularga paygʻambarlar va havoriylar yuboraman; ularning baʼzilarini oʻldiradilar, baʼzilarini quvgʻin qiladilar.»

⁵⁰toki dunyo yaratilganidan beri toʻkilgan barcha paygʻambarlarning qoni uchun bu avlod javobgar boʻlsin —

⁵¹Hobilning qonidan tortib, qurbongoh bilan muqaddas xona oraligʻida halok boʻlgan Zakariyoning qonigacha. Ha, sizlarga aytaman: bularning hammasi uchun bu avlod javobgar boʻladi.

⁵²Holingizga voy, ey qonunshunoslar! Chunki sizlar bilim kalitini olib qoʻydingizlar; oʻzingiz ham kirmadingizlar, kirmoqchi boʻlganlarga ham toʻsqinlik qildingizlar.”

⁵³Iso u yerdan chiqib ketgach, Tavrot tafsirchilari va farziylar Unga qattiq tazyiq oʻtkaza boshladilar va Uni koʻp narsalar haqida gapirishga undashdi, ⁵⁴Uni Oʻz ogʻzidan chiqqan biror soʻzda ayblash uchun poylab turishardi.