ലൂക്കോസ് 11 FHB Father's Heart Bible™

അധ്യായം 11.

11 ¹അവിടുന്ന് ഒരു സ്ഥലത്ത് പ്രാർഥിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു; പ്രാർഥന കഴിഞ്ഞപ്പോൾ, തന്റെ ശിഷ്യന്മാരിൽ ഒരുവൻ, “കർത്താവേ, യോഹന്നാൻ തന്റെ ശിഷ്യന്മാരെ പഠിപ്പിച്ചതുപോലെ ഞങ്ങളെയും പ്രാർഥിക്കാൻ പഠിപ്പിക്കണമേ” എന്നു പറഞ്ഞു.

²അവിടുന്ന് അവരോട് പറഞ്ഞു: “നിങ്ങൾ പ്രാർഥിക്കുമ്പോൾ ഇപ്രകാരം പറയുവിൻ: പിതാവേ, അങ്ങയുടെ നാമം വിശുദ്ധീകരിക്കപ്പെടണമേ. അങ്ങയുടെ രാജ്യം വരണമേ. ³ഞങ്ങളുടെ അനുദിന ആഹാരം ഓരോ ദിവസവും ഞങ്ങൾക്കു നല്കണമേ. ⁴ഞങ്ങളുടെ പാപങ്ങൾ ഞങ്ങളോടു ക്ഷമിക്കണമേ, എന്തെന്നാൽ ഞങ്ങളോടു കടപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന ഏവനോടും ഞങ്ങളും ക്ഷമിക്കുന്നു. ഞങ്ങളെ പരീക്ഷയിലേക്കു നയിക്കരുതേ.”

⁵അവിടുന്ന് അവരോട് പറഞ്ഞു: “നിങ്ങളിൽ ആർക്കെങ്കിലും ഒരു സ്നേഹിതൻ ഉണ്ടായിരിക്കും; അവൻ അർധരാത്രിയിൽ അവന്റെ അടുക്കൽ ചെന്ന് അവനോട്, ‘സ്നേഹിതാ, മൂന്ന് അപ്പം എനിക്കു കടം തരിക,’

⁶“‘എന്റെ ഒരു സ്നേഹിതൻ യാത്രയിൽനിന്ന് എന്റെ അടുക്കൽ എത്തിയിരിക്കുന്നു, അവന്റെ മുമ്പിൽ വയ്ക്കാൻ എനിക്ക് ഒന്നുമില്ല,’

⁷“അപ്പോൾ അവൻ അകത്തുനിന്ന്, ‘എന്നെ ബുദ്ധിമുട്ടിക്കരുത്; വാതിൽ ഇപ്പോൾത്തന്നെ അടച്ചിരിക്കുന്നു, എന്റെ കുഞ്ഞുങ്ങൾ എന്നോടൊപ്പം കിടക്കയിലാണ്. എഴുന്നേറ്റ് നിനക്ക് ഒന്നും തരാൻ എനിക്കു കഴിയുകയില്ല,’ എന്ന് ഉത്തരം പറയുമോ?

⁸“ഞാൻ നിങ്ങളോടു പറയുന്നു: സ്നേഹിതരായതുകൊണ്ടുമാത്രം ഉറങ്ങുന്ന സ്നേഹിതൻ എഴുന്നേറ്റ് അവന് ഒന്നും കൊടുക്കുകയില്ലെങ്കിലും, ചോദിക്കുന്നവന്റെ ലജ്ജയില്ലാത്ത നിർബന്ധം നിമിത്തം അവൻ എഴുന്നേറ്റ് ആവശ്യമുള്ളതെല്ലാം അവനു കൊടുക്കും.”

⁹“ഞാൻ നിങ്ങളോടു പറയുന്നു: ചോദിക്കുവിൻ, അപ്പോൾ നിങ്ങൾക്കു ലഭിക്കും; അന്വേഷിക്കുവിൻ, അപ്പോൾ നിങ്ങൾ കണ്ടെത്തും; മുട്ടുവിൻ, അപ്പോൾ നിങ്ങൾക്കു തുറന്നുകിട്ടും.

¹⁰“ചോദിക്കുന്ന ഏവനും ലഭിക്കുന്നു; അന്വേഷിക്കുന്നവൻ കണ്ടെത്തുന്നു; മുട്ടുന്നവന് തുറന്നുകിട്ടും.

¹¹“നിങ്ങളിൽ ഏതു പിതാവാണ്, തന്റെ മകൻ ഒരു മീൻ ചോദിച്ചാൽ, മീനിനു പകരം അവന് ഒരു പാമ്പിനെ കൊടുക്കുക;

¹²“അല്ലെങ്കിൽ അവൻ ഒരു മുട്ട ചോദിച്ചാൽ, അവന് ഒരു തേളിനെ കൊടുക്കുമോ?

¹³“ദുഷ്ടരായ നിങ്ങൾ നിങ്ങളുടെ മക്കൾക്കു നല്ല ദാനങ്ങൾ കൊടുക്കാൻ അറിയുന്നുവെങ്കിൽ, സ്വർഗസ്ഥനായ പിതാവ് തന്നോടു ചോദിക്കുന്നവർക്കു പരിശുദ്ധാത്മാവിനെ എത്രയധികം നല്കും!”

നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ രാജ്യം വന്നിരിക്കുന്നു

¹⁴അവിടുന്ന് ഊമയായ ഒരു ഭൂതത്തെ പുറത്താക്കുകയായിരുന്നു. അതു വിട്ടുപോയപ്പോൾ, ഊമനായ മനുഷ്യൻ സംസാരിച്ചു, ജനക്കൂട്ടം ആശ്ചര്യപ്പെട്ടു. ¹⁵എന്നാൽ അവരിൽ ചിലർ, “ഭൂതങ്ങളുടെ തലവനായ ബെയെത്സെബൂലിനെക്കൊണ്ടാണ് ഇവൻ ഭൂതങ്ങളെ പുറത്താക്കുന്നത്,” എന്നു പറഞ്ഞു. ¹⁶വേറെ ചിലർ അവിടുത്തെ പരീക്ഷിച്ചുകൊണ്ട് ആകാശത്തുനിന്ന് ഒരു അടയാളം അവിടുത്തോട് ചോദിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.

¹⁷എന്നാൽ അവരുടെ വിചാരങ്ങൾ അറിഞ്ഞ് അവിടുന്ന് അവരോട് പറഞ്ഞു: “തന്നിൽത്തന്നെ ഭിന്നിച്ചിരിക്കുന്ന ഏതു രാജ്യവും ശൂന്യമായിത്തീരുന്നു, ഭവനത്തോട് ഭിന്നിച്ചിരിക്കുന്ന ഭവനം വീണുപോകുന്നു.

¹⁸“സാത്താനും തന്നിൽത്തന്നെ ഭിന്നിച്ചിരിക്കുന്നുവെങ്കിൽ, അവന്റെ രാജ്യം എങ്ങനെ നിലനില്ക്കും? ബെയെത്സെബൂലിനെക്കൊണ്ടാണ് ഞാൻ ഭൂതങ്ങളെ പുറത്താക്കുന്നതെന്ന് നിങ്ങൾ പറയുന്നുവല്ലോ.

¹⁹“ഞാൻ ബെയെത്സെബൂലിനെക്കൊണ്ട് ഭൂതങ്ങളെ പുറത്താക്കുന്നുവെങ്കിൽ, നിങ്ങളുടെ പുത്രന്മാർ ആരെക്കൊണ്ട് അവയെ പുറത്താക്കുന്നു? അതുകൊണ്ട് അവർ നിങ്ങളെ വിധിക്കും.

²⁰“എന്നാൽ ഞാൻ നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ വിരൽകൊണ്ട് ഭൂതങ്ങളെ പുറത്താക്കുന്നുവെങ്കിൽ, നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ രാജ്യം നിങ്ങളുടെമേൽ വന്നുകഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു.

²¹“ആയുധമണിഞ്ഞ ബലവാനായ ഒരുവൻ തന്റെ അരമന കാക്കുമ്പോൾ, അവന്റെ വസ്തുവകകൾ ഭദ്രമായിരിക്കും.

²²“എന്നാൽ അവനെക്കാൾ ബലവാനായ ഒരുവൻ വന്ന് അവനെ ആക്രമിച്ച് കീഴടക്കുമ്പോൾ, ആ ബലവാൻ ആശ്രയിച്ചിരുന്ന ആയുധവർഗം ആക്രമിച്ചവൻ എടുത്തുകളയുകയും അവന്റെ കൊള്ളമുതൽ വിഭജിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

²³“എന്നോടുകൂടെ ഇല്ലാത്തവൻ എനിക്ക് എതിരാണ്, എന്നോടുകൂടെ ശേഖരിക്കാത്തവൻ ചിതറിക്കുന്നു.

²⁴“അശുദ്ധാത്മാവ് ഒരു മനുഷ്യനെ വിട്ടുപോകുമ്പോൾ, വിശ്രമം തേടിക്കൊണ്ട് വരണ്ട പ്രദേശങ്ങളിൽകൂടി സഞ്ചരിക്കുന്നു. ഒന്നും കണ്ടെത്താതെ, ‘ഞാൻ വിട്ടുപോന്ന എന്റെ ഭവനത്തിലേക്കു മടങ്ങിച്ചെല്ലും,’ എന്ന് അത് പറയുന്നു. ²⁵അതു വരുമ്പോൾ, ഭവനം അടിച്ചുവാരി ചിട്ടയായി ഒരുക്കിയിരിക്കുന്നതായി കാണുന്നു.

²⁶“അപ്പോൾ അത് ചെന്ന് തന്നെക്കാൾ ദുഷ്ടരായ വേറെ ഏഴ് ആത്മാക്കളെ കൂട്ടിക്കൊണ്ടുവരുന്നു; അവ അകത്തു കടന്ന് അവിടെ വസിക്കുന്നു, ആ മനുഷ്യന്റെ അവസാനത്തെ അവസ്ഥ ആദ്യത്തേതിനെക്കാൾ വഷളായിത്തീരുന്നു.”

²⁷അവിടുന്ന് ഇതു പറയുമ്പോൾ, ജനക്കൂട്ടത്തിലെ ഒരു സ്ത്രീ ഉറക്കെ, “അങ്ങയെ ചുമന്ന ഉദരവും അങ്ങേക്കു മുലയൂട്ടിയ സ്തനങ്ങളും ഭാഗ്യമുള്ളവ!” എന്നു വിളിച്ചുപറഞ്ഞു.

²⁸എന്നാൽ അവിടുന്ന്, “നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ വചനം കേൾക്കുകയും അതു പാലിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവരത്രേ ഭാഗ്യമുള്ളവർ!” എന്നു പറഞ്ഞു.

യോനായെക്കാൾ വലിയവൻ ഇവിടെയുണ്ട്

²⁹ജനക്കൂട്ടം വന്നുകൂടിയപ്പോൾ, അവിടുന്ന് പറഞ്ഞുതുടങ്ങി: “ഈ തലമുറ ഒരു ദുഷ്ടതലമുറയാണ്. ഇത് ഒരു അടയാളം തേടുന്നു, എന്നാൽ യോനായുടെ അടയാളമല്ലാതെ മറ്റൊരു അടയാളവും ഇതിനു നല്കുകയില്ല. ³⁰എന്തെന്നാൽ യോനാ നീനെവേ നിവാസികൾക്ക് ഒരു അടയാളമായിത്തീർന്നതുപോലെ, മനുഷ്യപുത്രൻ ഈ തലമുറയ്ക്കും ആയിരിക്കും. ³¹തെക്കേദേശത്തെ രാജ്ഞി ന്യായവിധിയിൽ ഈ തലമുറയിലെ ആളുകളോടൊപ്പം എഴുന്നേറ്റ് അവരെ കുറ്റം വിധിക്കും—ശലോമോന്റെ ജ്ഞാനം കേൾക്കാൻ അവൾ ഭൂമിയുടെ അറ്റങ്ങളിൽനിന്നു വന്നുവല്ലോ, ഇതാ, ശലോമോനെക്കാൾ വലിയത് ഇവിടെയുണ്ട്.

³²“നീനെവേക്കാർ ന്യായവിധിയിൽ ഈ തലമുറയോടൊപ്പം എഴുന്നേറ്റ് ഇതിനെ കുറ്റം വിധിക്കും, എന്തെന്നാൽ യോനാ പ്രസംഗിച്ചപ്പോൾ അവർ മാനസാന്തരപ്പെട്ടു, യോനായെക്കാൾ വലിയ ഒരുവൻ ഇവിടെയുണ്ട്.

ശരീരത്തിന്റെ വിളക്ക്

³³“ആരും ഒരു വിളക്ക് കത്തിച്ച് നിലവറയിലോ പറയ്ക്കുകീഴിലോ വയ്ക്കുന്നില്ല, പിന്നെയോ വിളക്കുതണ്ടിന്മേൽ വയ്ക്കുന്നു, അങ്ങനെ അകത്തു വരുന്നവർ വെളിച്ചം കാണും. ³⁴നിന്റെ കണ്ണ് നിന്റെ ശരീരത്തിന്റെ വിളക്കാണ്: അതു ശുദ്ധമായിരിക്കുമ്പോൾ, നിന്റെ ശരീരം മുഴുവനും പ്രകാശപൂർണമായിരിക്കും; ദോഷമുള്ളതായിരിക്കുമ്പോൾ, നിന്റെ ശരീരം ഇരുട്ടുനിറഞ്ഞതായിരിക്കും.

³⁵“ആകയാൽ, നിന്നിലുള്ള വെളിച്ചം ഇരുട്ടാകാതിരിക്കാൻ സൂക്ഷിച്ചുകൊള്ളുക.

³⁶“നിന്റെ ശരീരം മുഴുവനും, ഇരുണ്ട ഭാഗമൊന്നുമില്ലാതെ, പ്രകാശപൂർണമായിരുന്നാൽ, ഒരു വിളക്ക് തന്റെ രശ്മി നിന്റെമേൽ പ്രകാശിപ്പിക്കുന്നതുപോലെ, അത് പൂർണമായി ശോഭയുള്ളതായിരിക്കും.”

പൊള്ളയായ മതത്തിനു ഹാ കഷ്ടം

³⁷അവിടുന്ന് സംസാരിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ, ഒരു പരീശൻ തന്നോടൊപ്പം ഭക്ഷണം കഴിക്കാൻ അവിടുത്തെ ക്ഷണിച്ചു; അവിടുന്ന് അകത്തു ചെന്ന് ഭക്ഷണത്തിനിരുന്നു. ³⁸ഭക്ഷണത്തിനു മുമ്പ് അവിടുന്ന് ആദ്യം കൈകഴുകിയില്ല എന്നു കണ്ട് ആ പരീശൻ ആശ്ചര്യപ്പെട്ടു.

³⁹അപ്പോൾ കർത്താവ് അവനോട് പറഞ്ഞു: “പരീശന്മാരായ നിങ്ങൾ പാനപാത്രത്തിന്റെയും തളികയുടെയും പുറം വൃത്തിയാക്കുന്നു, എന്നാൽ അകമേ നിങ്ങൾ അത്യാഗ്രഹവും ദുഷ്ടതയുംകൊണ്ടു നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു. ⁴⁰ഭോഷന്മാരേ! പുറം ഉണ്ടാക്കിയവൻ അകവും ഉണ്ടാക്കിയില്ലയോ?

⁴¹“എന്നാൽ ഉള്ളിലുള്ളത് ദരിദ്രർക്കു കൊടുക്കുവിൻ; അപ്പോൾ നിങ്ങൾക്ക് എല്ലാം ശുദ്ധമായിരിക്കും.

⁴²“എന്നാൽ പരീശന്മാരേ, നിങ്ങൾക്കു ഹാ കഷ്ടം! നിങ്ങൾ തുളസിയുടെയും അരൂതയുടെയും സകല സസ്യങ്ങളുടെയും ദശാംശം കൊടുക്കുന്നു; എന്നാൽ നീതിയും നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ സ്നേഹവും അവഗണിക്കുന്നു. ഇവ ചെയ്യുകയും മറ്റവ അവഗണിക്കാതിരിക്കുകയും വേണ്ടിയിരുന്നു.

⁴³“പരീശന്മാരേ, നിങ്ങൾക്കു ഹാ കഷ്ടം! പള്ളികളിലെ മുഖ്യാസനവും ചന്തസ്ഥലങ്ങളിലെ വന്ദനങ്ങളും നിങ്ങൾ ഇഷ്ടപ്പെടുന്നുവല്ലോ.

⁴⁴“നിങ്ങൾക്കു ഹാ കഷ്ടം! അടയാളമില്ലാത്ത കല്ലറകൾപോലെയാണ് നിങ്ങൾ; അറിയാതെ ആളുകൾ അവയ്ക്കുമീതെ നടക്കുന്നു.”

⁴⁵നിയമജ്ഞരിൽ ഒരുവൻ അവിടുത്തോടു മറുപടി പറഞ്ഞു: “ഗുരോ, ഇങ്ങനെ പറയുന്നതിനാൽ അങ്ങ് ഞങ്ങളെയും അപമാനിക്കുന്നു.”

⁴⁶അതിന് അവിടുന്ന് അരുളിച്ചെയ്തു: “നിയമപണ്ഡിതന്മാരേ, നിങ്ങൾക്കും ഹാ കഷ്ടം! വഹിക്കാനാവാത്ത ഭാരങ്ങൾ നിങ്ങൾ ആളുകളുടെമേൽ കയറ്റിവയ്ക്കുന്നു; എന്നാൽ ആ ഭാരങ്ങളെ ഒരു വിരൽകൊണ്ടുപോലും തൊടുകയില്ല.

⁴⁷“നിങ്ങൾക്കു ഹാ കഷ്ടം! പ്രവാചകന്മാരുടെ കല്ലറകൾ നിങ്ങൾ പണിയുന്നു; എന്നാൽ അവരെ കൊന്നതോ നിങ്ങളുടെ പിതാക്കന്മാരത്രേ.

⁴⁸“അങ്ങനെ നിങ്ങൾ നിങ്ങളുടെ പിതാക്കന്മാരുടെ പ്രവൃത്തികൾക്കു സാക്ഷികളായി അവയെ അംഗീകരിക്കുന്നു; അവർ അവരെ കൊന്നു, നിങ്ങൾ അവരുടെ കല്ലറകൾ പണിയുന്നുവല്ലോ.'

⁴⁹“അതുകൊണ്ട് നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ ജ്ഞാനവും അരുളിച്ചെയ്തു: ‘ഞാൻ അവരുടെ അടുക്കൽ പ്രവാചകന്മാരെയും അപ്പൊസ്തലന്മാരെയും അയയ്ക്കും; അവരിൽ ചിലരെ അവർ കൊല്ലുകയും ഉപദ്രവിക്കുകയും ചെയ്യും.’

⁵⁰“ലോകസ്ഥാപനംമുതൽ ചൊരിയപ്പെട്ട സകല പ്രവാചകന്മാരുടെയും രക്തം ഈ തലമുറയോടു കണക്കു ചോദിക്കേണ്ടതിന്,

⁵¹“ഹാബെലിന്റെ രക്തംമുതൽ യാഗപീഠത്തിനും വിശുദ്ധമന്ദിരത്തിനും ഇടയിൽ മരിച്ച സെഖര്യാവിന്റെ രക്തംവരെ തന്നെ. അതേ, ഞാൻ നിങ്ങളോടു പറയുന്നു, ഈ തലമുറയോട് അതു കണക്കു ചോദിക്കും.

⁵²“നിയമജ്ഞരേ, നിങ്ങൾക്കു ഹാ കഷ്ടം! അറിവിന്റെ താക്കോൽ നിങ്ങൾ എടുത്തുകളഞ്ഞു—നിങ്ങൾ അകത്തു കടന്നതുമില്ല, കടക്കുന്നവരെ തടയുകയും ചെയ്തു.”

⁵³അവിടുന്ന് അവിടെനിന്നു പുറപ്പെട്ടപ്പോൾ ശാസ്ത്രിമാരും പരീശന്മാരും അവിടുത്തെ ഉഗ്രമായി വിടാതെ പിന്തുടർന്ന്, പല കാര്യങ്ങളെക്കുറിച്ചു സംസാരിക്കാൻ നിർബന്ധിച്ചുതുടങ്ങി; ⁵⁴അവിടുന്ന് പറഞ്ഞേക്കാവുന്ന എന്തെങ്കിലുംകൊണ്ട് അവിടുത്തെ കുടുക്കാൻ അവർ പതിയിരുന്നു.