ലൂക്കോസ് 12 FHB Father's Heart Bible™

12 ¹ഇതിനിടയിൽ, ആയിരക്കണക്കിന് ആളുകൾ തിങ്ങിക്കൂടി പരസ്പരം ചവിട്ടിക്കൊണ്ടിരിക്കെ, യേശു ആദ്യം തന്റെ ശിഷ്യന്മാരോടു സംസാരിച്ചുതുടങ്ങി: “പരീശന്മാരുടെ പുളിപ്പിനെ—അതായത് കപടഭക്തിയെ—സൂക്ഷിച്ചുകൊള്ളുവിൻ. ²മറച്ചുവെച്ചിരിക്കുന്നതൊന്നും വെളിപ്പെടാതിരിക്കുകയില്ല, ഒളിച്ചുവെച്ചിരിക്കുന്നതൊന്നും അറിയപ്പെടാതിരിക്കുകയുമില്ല. ³അതുകൊണ്ട് നിങ്ങൾ ഇരുട്ടിൽ പറഞ്ഞതെല്ലാം വെളിച്ചത്തിൽ കേൾക്കപ്പെടും; അറകളിൽ സ്വകാര്യമായി മന്ത്രിച്ചത് മേൽപ്പുരകളിൽനിന്ന് വിളംബരം ചെയ്യപ്പെടും.

⁴“എന്റെ സ്നേഹിതരേ, ഞാൻ നിങ്ങളോടു പറയുന്നു: ശരീരത്തെ കൊല്ലുകയും അതിനുശേഷം ഒന്നും ചെയ്യാൻ കഴിയാതിരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവരെ ഭയപ്പെടരുത്. ⁵ആരെ ഭയപ്പെടണമെന്ന് ഞാൻ നിങ്ങൾക്കു കാണിച്ചുതരാം: കൊന്നശേഷം നിങ്ങളെ നരകത്തിൽ തള്ളിയിടാൻ അധികാരമുള്ളവനെ ഭയപ്പെടുവിൻ. അതേ, അവനെ ഭയപ്പെടുവിൻ എന്നു ഞാൻ നിങ്ങളോടു പറയുന്നു.”

⁶അഞ്ചു കുരുവികളെ രണ്ടു ചെറുനാണയത്തിനു വിൽക്കുന്നില്ലയോ? എന്നിട്ടും നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ മുമ്പാകെ അവയിൽ ഒന്നുപോലും വിസ്മരിക്കപ്പെടുന്നില്ല. ^a a v6 അസ്സാരിയോൻ തുച്ഛമൂല്യമുള്ള ഒരു ചെറിയ ചെമ്പുനാണയമായിരുന്നു—അതിൽ രണ്ടെണ്ണംകൊണ്ട് അഞ്ചു കുരുവികളെ വാങ്ങാമായിരുന്നു. ⁷എന്നാൽ നിങ്ങളുടെ തലയിലെ രോമങ്ങൾപോലും എല്ലാം എണ്ണിയിരിക്കുന്നു. ഭയപ്പെടരുത്—അനേകം കുരുവികളെക്കാൾ നിങ്ങൾ വിലയേറിയവരാകുന്നു.

⁸“ഞാൻ നിങ്ങളോടു പറയുന്നു: മറ്റുള്ളവരുടെ മുമ്പിൽ എന്നെ ഏറ്റുപറയുന്നവനെ മനുഷ്യപുത്രനും നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ ദൂതന്മാരുടെ മുമ്പിൽ ഏറ്റുപറയും. ⁹എന്നാൽ മറ്റുള്ളവരുടെ മുമ്പിൽ എന്നെ തള്ളിപ്പറയുന്നവൻ നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ ദൂതന്മാരുടെ മുമ്പിൽ തള്ളിപ്പറയപ്പെടും. ¹⁰മനുഷ്യപുത്രനെതിരേ ഒരു വാക്കു പറയുന്നവനോട് ക്ഷമിക്കപ്പെടും; എന്നാൽ പരിശുദ്ധാത്മാവിനെതിരേ ദൂഷണം പറയുന്നവനോട് ക്ഷമിക്കപ്പെടുകയില്ല. ¹¹പള്ളികളുടെയും ഭരണാധികാരികളുടെയും അധികാരികളുടെയും മുമ്പിൽ അവർ നിങ്ങളെ കൊണ്ടുവരുമ്പോൾ, എങ്ങനെ പ്രതിവാദിക്കും, എന്തു പറയും എന്നു ചിന്തിച്ച് വ്യാകുലപ്പെടരുത്; ¹²എന്തു പറയണമെന്ന് ആ നാഴികയിൽത്തന്നെ പരിശുദ്ധാത്മാവ് നിങ്ങളെ പഠിപ്പിക്കും.”

നമ്മുടെ പിതാവിനെ മറന്ന ഭോഷൻ

¹³ജനക്കൂട്ടത്തിൽനിന്ന് ഒരുവൻ അവിടുത്തോടു പറഞ്ഞു: “ഗുരോ, അവകാശം എന്നോടൊത്ത് പങ്കിടാൻ എന്റെ സഹോദരനോടു കല്പിക്കണമേ.”

¹⁴എന്നാൽ യേശു അവനോടു പറഞ്ഞു: “മനുഷ്യാ, നിങ്ങളുടെമേൽ ന്യായാധിപനോ മധ്യസ്ഥനോ ആയി എന്നെ നിയമിച്ചതാര്?” ¹⁵അവിടുന്ന് അവരോടു പറഞ്ഞു: “സൂക്ഷിച്ചുകൊള്ളുവിൻ! എല്ലാവിധ അത്യാഗ്രഹത്തെയും സൂക്ഷിക്കുവിൻ; എന്തെന്നാൽ ഒരുവന്റെ ജീവിതം അവന്റെ വസ്തുവകകളുടെ ബാഹുല്യത്തിലല്ല നിലകൊള്ളുന്നത്.”

¹⁶അവിടുന്ന് അവരോട് ഒരു ഉപമ പറഞ്ഞു: “ധനികനായ ഒരു മനുഷ്യന്റെ നിലം നല്ല വിളവു നൽകി.

¹⁷അവൻ തന്നോടുതന്നെ ചിന്തിച്ചു: ‘ഞാൻ എന്തു ചെയ്യും? എന്റെ വിളവുകൾ സംഭരിക്കാൻ എനിക്കു സ്ഥലമില്ലല്ലോ.’ ¹⁸അപ്പോൾ അവൻ പറഞ്ഞു: ‘ഞാൻ ഇതു ചെയ്യും: എന്റെ കളപ്പുരകൾ പൊളിച്ച് വലിയവ പണിത്, എന്റെ ധാന്യമെല്ലാം എന്റെ വസ്തുവകകളും അവിടെ സംഭരിക്കും.’ ¹⁹എന്റെ ദേഹിയോട് ഞാൻ പറയും: “ദേഹീ, അനേകവർഷത്തേക്ക് ധാരാളം സംഭരിച്ചുവെച്ചിട്ടുണ്ട്—വിശ്രമിക്കുക, തിന്നുക, കുടിക്കുക, ജീവിതം ആസ്വദിക്കുക.”

²⁰എന്നാൽ നമ്മുടെ പിതാവ് അവനോട് അരുളിച്ചെയ്തു: ‘ഭോഷാ! ഈ രാത്രിയിൽ നിന്റെ ദേഹി നിന്നോട് തിരികെ ചോദിക്കപ്പെടുന്നു. അപ്പോൾ നീ ഒരുക്കിവെച്ചത് ആരുടേതായിത്തീരും?’ ²¹തനിക്കുവേണ്ടി നിക്ഷേപം സ്വരൂപിക്കുകയും നമ്മുടെ പിതാവിങ്കൽ സമ്പന്നനാകാതിരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവന് ഇങ്ങനെതന്നെ സംഭവിക്കുന്നു.”

നിങ്ങൾക്ക് ആവശ്യമുള്ളത് നമ്മുടെ പിതാവ് അറിയുന്നു

²²പിന്നെ യേശു തന്റെ ശിഷ്യന്മാരോടു പറഞ്ഞു: “അതുകൊണ്ട് ഞാൻ നിങ്ങളോടു പറയുന്നു: എന്തു തിന്നും എന്ന് നിങ്ങളുടെ ജീവനെക്കുറിച്ചോ, എന്തു ധരിക്കും എന്ന് നിങ്ങളുടെ ശരീരത്തെക്കുറിച്ചോ വ്യാകുലപ്പെടരുത്. ²³ജീവൻ ആഹാരത്തെക്കാളും ശരീരം വസ്ത്രത്തെക്കാളും വലുതാകുന്നു. ²⁴കാക്കകളെ നോക്കുവിൻ: അവ വിതയ്ക്കുന്നില്ല, കൊയ്യുന്നില്ല, അവയ്ക്ക് കലവറയോ കളപ്പുരയോ ഇല്ല; എങ്കിലും നമ്മുടെ പിതാവ് അവയെ പോറ്റുന്നു. പക്ഷികളെക്കാൾ നിങ്ങൾ എത്രയോ വിലയേറിയവർ! ²⁵നിങ്ങളിൽ ആർക്ക് വ്യാകുലപ്പെട്ടുകൊണ്ട് തന്റെ ആയുസ്സിനോട് ഒരു നാഴിക കൂട്ടിച്ചേർക്കാൻ കഴിയും? ²⁶ഇത്ര ചെറിയ കാര്യംപോലും ചെയ്യാൻ നിങ്ങൾക്കു കഴിയാത്തതിനാൽ, ശേഷമുള്ളവയെക്കുറിച്ച് എന്തിനു വ്യാകുലപ്പെടുന്നു? ²⁷ലില്ലിപ്പൂക്കൾ എങ്ങനെ വളരുന്നുവെന്നു ശ്രദ്ധിക്കുവിൻ: അവ അധ്വാനിക്കുന്നില്ല, നൂൽ നൂൽക്കുന്നില്ല. എങ്കിലും ഞാൻ നിങ്ങളോടു പറയുന്നു, ശലോമോൻപോലും തന്റെ സകല പ്രതാപത്തിലും ഇവയിൽ ഒന്നിനെപ്പോലെ അണിഞ്ഞിരുന്നില്ല. ²⁸ഇന്നുള്ളതും നാളെ അടുപ്പിൽ ഇട്ടുകളയുന്നതുമായ വയലിലെ പുല്ലിനെ നമ്മുടെ പിതാവ് ഇങ്ങനെ അണിയിക്കുന്നെങ്കിൽ, അൽപവിശ്വാസികളേ, നിങ്ങളെ അവിടുന്ന് എത്രയധികം അണിയിക്കും!

²⁹എന്തു തിന്നും എന്തു കുടിക്കും എന്ന് അന്വേഷിക്കരുത്; വ്യാകുലപ്പെടുകയുമരുത്. ³⁰ലോകത്തിലെ സകല ജാതികളും ഇവയെ അന്വേഷിക്കുന്നു; ഇവ നിങ്ങൾക്ക് ആവശ്യമാണെന്ന് നിങ്ങളുടെ പിതാവ് അറിയുന്നു. ³¹അതിനു പകരം, നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ രാജ്യം അന്വേഷിക്കുവിൻ; ഇവയും നിങ്ങൾക്കു നൽകപ്പെടും.

³²“ചെറിയ ആട്ടിൻകൂട്ടമേ, ഭയപ്പെടരുത്; രാജ്യം നിങ്ങൾക്കു നൽകുവാൻ നിങ്ങളുടെ പിതാവ് പ്രസാദിച്ചിരിക്കുന്നു. ³³നിങ്ങളുടെ വസ്തുവകകൾ വിറ്റ് ദരിദ്രർക്കു കൊടുക്കുവിൻ. പഴകിപ്പോകാത്ത പണസഞ്ചികൾ നിങ്ങൾക്കായി ഉണ്ടാക്കുവിൻ—കള്ളൻ അടുക്കാത്തതും പുഴു നശിപ്പിക്കാത്തതുമായ, സ്വർഗങ്ങളിൽ ക്ഷയിക്കാത്ത നിക്ഷേപംതന്നെ. ³⁴നിങ്ങളുടെ നിക്ഷേപം എവിടെയാണോ, അവിടെ നിങ്ങളുടെ ഹൃദയവും ഉണ്ടായിരിക്കും.

യജമാനൻ മടങ്ങിവരുമ്പോൾ ഒരുങ്ങിയിരിക്കുവിൻ

³⁵“സേവനത്തിനായി അരകെട്ടി ഒരുങ്ങിയിരിക്കുവിൻ; നിങ്ങളുടെ വിളക്കുകൾ കത്തിച്ചുവെക്കുവിൻ; ³⁶വിവാഹവിരുന്നിൽനിന്ന് യജമാനൻ മടങ്ങിവരുന്നതും കാത്തിരിക്കുന്ന ദാസന്മാരെപ്പോലെ ആയിരിക്കുവിൻ; അവൻ വന്നു മുട്ടുമ്പോൾ ഉടനെ അവർ വാതിൽ തുറക്കേണ്ടതിന്. ³⁷യജമാനൻ വരുമ്പോൾ ഉണർന്നിരിക്കുന്നതായി കാണപ്പെടുന്ന ദാസന്മാർ ഭാഗ്യവാന്മാർ. സത്യമായി ഞാൻ നിങ്ങളോടു പറയുന്നു, അവൻ അരകെട്ടി അവരെ ഭക്ഷണത്തിന് ഇരുത്തി അടുത്തുവന്ന് അവരെ ശുശ്രൂഷിക്കും. ³⁸അവൻ അർധരാത്രിയിലോ പുലർച്ചെയ്ക്കുമുമ്പോ വന്നാലും, അവരെ ഒരുങ്ങിയിരിക്കുന്നതായി കണ്ടാൽ ആ ദാസന്മാർ ഭാഗ്യവാന്മാർ. ³⁹ഇതറിയുവിൻ: കള്ളൻ ഏതു നാഴികയിൽ വരുമെന്ന് വീട്ടുടമസ്ഥൻ അറിഞ്ഞിരുന്നെങ്കിൽ, തന്റെ വീട് തുരന്നുകയറാൻ അവൻ അനുവദിക്കുകയില്ലായിരുന്നു. ⁴⁰നിങ്ങളും ഒരുങ്ങിയിരിക്കുവിൻ—നിങ്ങൾ വിചാരിക്കാത്ത നാഴികയിൽ മനുഷ്യപുത്രൻ വരുന്നു.”

⁴¹പത്രോസ് പറഞ്ഞു: “കർത്താവേ, ഈ ഉപമ ഞങ്ങൾക്കുവേണ്ടിയോ എല്ലാവർക്കുംവേണ്ടിയോ അങ്ങ് പറയുന്നത്?”

⁴²കർത്താവ് മറുപടി പറഞ്ഞു: “ശരിയായ സമയത്ത് ഭക്ഷണവിഹിതം കൊടുക്കേണ്ടതിന് തന്റെ വേലക്കാരുടെമേൽ യജമാനൻ നിയമിക്കുന്ന വിശ്വസ്തനും വിവേകിയുമായ കാര്യസ്ഥൻ ആരാകുന്നു? ⁴³യജമാനൻ മടങ്ങിവരുമ്പോൾ അങ്ങനെ ചെയ്യുന്നതായി കാണപ്പെടുന്ന ആ ദാസൻ ഭാഗ്യവാൻ. ⁴⁴സത്യമായി ഞാൻ നിങ്ങളോടു പറയുന്നു, അവൻ തന്റെ സകല സമ്പത്തിന്റെയുംമേൽ അവനെ നിയമിക്കും. ⁴⁵എന്നാൽ ആ ദാസൻ ‘എന്റെ യജമാനൻ വരാൻ താമസിക്കുന്നു’ എന്നു തന്നോടുതന്നെ പറഞ്ഞ്, ദാസന്മാരെയും ദാസിമാരെയും അടിക്കാനും തിന്നുകുടിച്ച് മദിച്ചിരിക്കാനും തുടങ്ങിയാൽ— ⁴⁶ആ ദാസന്റെ യജമാനൻ അവൻ വിചാരിക്കാത്ത ദിവസത്തിലും അറിയാത്ത നാഴികയിലും വന്ന്, അവനെ രണ്ടായി മുറിച്ച്, അവിശ്വസ്തരുടെ ഇടയിൽ അവനു സ്ഥാനം നൽകും. ⁴⁷തന്റെ യജമാനന്റെ ഇഷ്ടം അറിഞ്ഞിട്ടും ഒരുങ്ങാതെയും അതിനൊത്ത് പ്രവർത്തിക്കാതെയുമിരുന്ന ദാസന് വളരെ അടി കിട്ടും. ⁴⁸എന്നാൽ അറിയാതെ ശിക്ഷയ്ക്കു യോഗ്യമായത് ചെയ്തവന് കുറച്ച് അടി കിട്ടും. വളരെ നൽകപ്പെട്ടവനോട് വളരെ ചോദിക്കപ്പെടും; വളരെ ഭരമേൽപ്പിക്കപ്പെട്ടവനോട് അധികം ചോദിക്കപ്പെടും.

പുത്രൻ സമാധാനമല്ല, തീ കൊണ്ടുവരുന്നു

⁴⁹“ഭൂമിയിൽ തീ ഇടുവാൻ ഞാൻ വന്നു—അത് ഇപ്പോൾത്തന്നെ കത്തിയിരുന്നെങ്കിൽ എത്ര നന്നായിരുന്നു! ⁵⁰എന്നാൽ ഏൽക്കേണ്ടതായ ഒരു സ്നാനം എനിക്കുണ്ട്; അതു പൂർത്തിയാകുവോളം ഞാൻ എത്ര വിവശനായിരിക്കുന്നു! ⁵¹ഭൂമിയിൽ സമാധാനം കൊണ്ടുവരാൻ ഞാൻ വന്നുവെന്ന് നിങ്ങൾ വിചാരിക്കുന്നുവോ? അല്ല, ഭിന്നതയത്രേ എന്നു ഞാൻ നിങ്ങളോടു പറയുന്നു. ⁵²ഇന്നുമുതൽ ഒരു വീട്ടിൽ അഞ്ചുപേർ ഭിന്നിച്ചിരിക്കും—മൂന്നുപേർ രണ്ടുപേർക്കെതിരായും രണ്ടുപേർ മൂന്നുപേർക്കെതിരായും. ⁵³അവർ ഭിന്നിക്കും—പിതാവ് പുത്രനെതിരായും പുത്രൻ പിതാവിനെതിരായും, അമ്മ മകൾക്കെതിരായും മകൾ അമ്മയ്ക്കെതിരായും, അമ്മായിയമ്മ മരുമകൾക്കെതിരായും മരുമകൾ അമ്മായിയമ്മയ്ക്കെതിരായും.”

⁵⁴അവിടുന്ന് ജനക്കൂട്ടങ്ങളോടും പറഞ്ഞു: “പടിഞ്ഞാറ് ഒരു മേഘം ഉയരുന്നതു കാണുമ്പോൾ ഉടനെ ‘മഴ വരുന്നു’ എന്നു നിങ്ങൾ പറയുന്നു; അങ്ങനെ സംഭവിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

⁵⁵തെക്കൻകാറ്റ് വീശുമ്പോൾ ‘ഉഷ്ണം ഉണ്ടാകും’ എന്നു നിങ്ങൾ പറയുന്നു; അങ്ങനെ സംഭവിക്കുന്നു. ⁵⁶കപടഭക്തരേ! ഭൂമിയുടെയും ആകാശത്തിന്റെയും മുഖം വായിക്കാൻ നിങ്ങൾക്കറിയാം. ഈ വർത്തമാനകാലത്തെ വായിക്കാൻ നിങ്ങൾക്ക് അറിയാത്തതെന്ത്?

⁵⁷“ശരിയായത് എന്തെന്ന് നിങ്ങൾ സ്വയം വിധിക്കാത്തതെന്ത്? ⁵⁸നിന്റെ എതിരാളിയോടുകൂടെ അധികാരിയുടെ അടുക്കൽ പോകുമ്പോൾ, വഴിയിൽവെച്ചുതന്നെ അവനോട് ഒത്തുതീർപ്പാകാൻ ശ്രമിക്കുക; അല്ലെങ്കിൽ അവൻ നിന്നെ ന്യായാധിപന്റെ അടുക്കലേക്കു വലിച്ചിഴച്ചേക്കും, ന്യായാധിപൻ നിന്നെ ഉദ്യോഗസ്ഥനെ ഏൽപ്പിക്കും, ഉദ്യോഗസ്ഥൻ നിന്നെ തടവിലിടും. ⁵⁹ഒടുവിലത്തെ കാശുവരെ കൊടുത്തുതീർക്കുവോളം നീ അവിടെനിന്ന് പുറത്തുവരികയില്ല എന്നു ഞാൻ നിന്നോടു പറയുന്നു.”