લૂક 12 FHB Father's Heart Bible™

12 ¹એ દરમિયાન, હજારો લોકો એકબીજાને કચડતાં ભેગા થયા, ત્યારે ઈસુ પહેલાં પોતાના શિષ્યોને કહેવા લાગ્યા, “ફરોશીઓના ખમીરથી, એટલે કે ઢોંગથી, પોતાને સંભાળજો. ²જે ઉઘાડું પડશે નહિ એવું કશું ઢાંકેલું નથી, અને જે જાણમાં આવશે નહિ એવું કશું છુપાયેલું નથી. ³તેથી જે કંઈ તમે અંધારામાં કહ્યું હશે તે અજવાળામાં સંભળાશે, અને જે તમે ખાનગી ઓરડાઓમાં કાનમાં કહ્યું હશે તે ધાબાઓ પરથી જાહેર કરાશે.

⁴“મારા મિત્રો, હું તમને કહું છું, જેઓ શરીરને મારી નાખે છે અને પછી એથી વધારે કશું કરી શકતા નથી, તેઓથી બીશો નહિ. ⁵કોનાથી બીવું તે હું તમને બતાવું, મારી નાખ્યા પછી જેને તમને નરકમાં નાખવાનો અધિકાર છે, તેનાથી બીઓ. હા, હું તમને કહું છું, તેનાથી બીઓ.

⁶શું પાંચ ચકલીઓ બે નાના સિક્કામાં વેચાતી નથી? તોપણ તેમાંની એકે આપણા પિતા આગળ વિસરાતી નથી. ^a a v6 આસ્સારિયોન એ થોડી કિંમતનો તાંબાનો નાનો સિક્કો હતો, એવા બે સિક્કાથી પાંચ ચકલીઓ ખરીદાતી. ⁷પણ તમારા માથાના વાળ પણ બધા ગણાયેલા છે. બીશો નહિ, ઘણી ચકલીઓ કરતાં તમે વધારે મૂલ્યવાન છો.

⁸“અને હું તમને કહું છું, જે કોઈ માણસોની આગળ મને કબૂલ કરશે, તેને માનવપુત્ર પણ આપણા પિતાના દૂતોની આગળ કબૂલ કરશે. ⁹પણ જે કોઈ માણસોની આગળ મારો નકાર કરશે, તેનો આપણા પિતાના દૂતોની આગળ નકાર કરાશે. ¹⁰જે કોઈ માનવપુત્રની વિરુદ્ધ વચન બોલશે, તેને માફ કરાશે, પણ જે કોઈ પવિત્ર આત્માની વિરુદ્ધ દુર્ભાષણ કરશે, તેને માફ કરાશે નહિ. ¹¹જ્યારે તેઓ તમને સભાસ્થાનો, અધિકારીઓ અને સત્તાધારીઓ આગળ લઈ જાય, ત્યારે તમે શી રીતે પોતાનો બચાવ કરશો કે શું કહેશો, તેની ચિંતા કરશો નહિ, ¹²કારણ, તમારે શું કહેવું તે એ જ ઘડીએ પવિત્ર આત્મા તમને શીખવશે.”

આપણા પિતાને ભૂલી ગયેલો મૂર્ખ

¹³ભીડમાંના એક જણે તેમને કહ્યું, “ગુરુજી, મારા ભાઈને કહો કે તે મારી સાથે વારસો વહેંચે.”

¹⁴પણ ઈસુએ તેને કહ્યું, “ઓ માણસ, મને તમારા પર ન્યાયાધીશ કે ભાગ પાડનાર કોણે નિયુક્ત કર્યો?” ¹⁵તેમણે તેઓને કહ્યું, “સાવધાન રહો! દરેક પ્રકારના લોભથી પોતાને સંભાળો, કારણ, માણસનું જીવન ગમે તેટલી મિલકતથી બનતું નથી.”

¹⁶પછી તેમણે તેઓને એક દૃષ્ટાંત કહ્યું, “એક ધનવાન માણસની જમીનમાં સારો પાક ઊતર્યો.

¹⁷તેણે પોતાના મનમાં વિચાર્યું, ‘હું શું કરું? મારી પાસે મારો પાક ભરવાની જગ્યા નથી.’ ¹⁸એટલે તેણે કહ્યું, ‘હું આમ કરીશ, મારી વખારો તોડી પાડીને મોટી બાંધીશ, અને ત્યાં મારું બધું અનાજ તથા મારો માલ ભરીશ.’ ¹⁹અને હું મારા જીવને કહીશ, “ઓ જીવ, ઘણાં વર્ષો માટે તારી પાસે પુષ્કળ ભરેલું છે, આરામ કર, ખા, પી, જીવનની મોજ માણ.”

²⁰પણ આપણા પિતાએ તેને કહ્યું, ‘ઓ મૂર્ખ! આજ રાત્રે તારો જીવ તારી પાસેથી માગી લેવાશે. પછી જે તેં તૈયાર કર્યું છે તે કોનું થશે?’ ²¹જે કોઈ પોતાને માટે દ્રવ્ય ભેગું કરે છે પણ આપણા પિતા તરફ ધનવાન નથી, તેનું એમ જ થાય છે.”

તમારે શાની જરૂર છે તે આપણા પિતા જાણે છે

²²પછી ઈસુએ પોતાના શિષ્યોને કહ્યું, “તેથી હું તમને કહું છું, તમારા જીવન વિશે, કે તમે શું ખાશો, અને તમારા શરીર વિશે, કે તમે શું પહેરશો, તેની ચિંતા કરશો નહિ. ²³કારણ, ખોરાક કરતાં જીવન અને વસ્ત્ર કરતાં શરીર વધારે છે. ²⁴કાગડાઓને જુઓ, તેઓ વાવતા નથી કે લણતા નથી, તેઓને ભંડાર કે વખાર નથી, તોપણ આપણા પિતા તેઓને ખવડાવે છે. પક્ષીઓ કરતાં તમે કેટલાં વધારે મૂલ્યવાન છો! ²⁵ચિંતા કરીને તમારામાંનો કોણ પોતાના આયુષ્યમાં એક ઘડી પણ ઉમેરી શકે? ²⁶જો તમે આટલું નાનું કામ પણ કરી શકતા નથી, તો બાકીની બાબતોની ચિંતા શા માટે કરો છો? ²⁷કમળફૂલ કેવાં ઊગે છે તે ધ્યાનમાં લો, તેઓ મહેનત કરતાં નથી કે કાંતતાં નથી. તોપણ હું તમને કહું છું, સુલેમાન પણ પોતાના બધા વૈભવમાં આમાંના એકના જેવો વસ્ત્ર પહેરેલો ન હતો. ²⁸જો ખેતરનું ઘાસ, જે આજે છે ને કાલે ભઠ્ઠીમાં નખાય છે, તેને આપણા પિતા આ રીતે વસ્ત્ર પહેરાવે છે, તો ઓ અલ્પવિશ્વાસીઓ, તે તમને કેટલાં વધારે વસ્ત્ર પહેરાવશે!

²⁹તમે શું ખાશો કે શું પીશો, તે શોધશો નહિ, અને ચિંતાતુર થશો નહિ. ³⁰કારણ, દુનિયાની બધી પ્રજાઓ એ વસ્તુઓ શોધે છે, પણ તમારા પિતા જાણે છે કે તમને એની જરૂર છે. ³¹એને બદલે, આપણા પિતાનું રાજ શોધો, અને આ વસ્તુઓ પણ તમને આપવામાં આવશે.

³²“ઓ નાના ટોળા, બીશો નહિ, કારણ, તમારા પિતાને તમને રાજ આપવાનું પસંદ પડ્યું છે. ³³તમારી મિલકત વેચીને ગરીબોને આપો. તમારે માટે એવી થેલીઓ બનાવો જે જૂની થતી નથી, આકાશોમાં અક્ષય દ્રવ્ય, જ્યાં કોઈ ચોર પાસે આવતો નથી અને કોઈ ઊધઈ નાશ કરતી નથી. ³⁴કારણ, જ્યાં તમારું દ્રવ્ય છે, ત્યાં જ તમારું હૃદય પણ હશે.

ધણી પાછા આવે ત્યારે તૈયાર રહો

³⁵“સેવા માટે વસ્ત્ર પહેરીને તૈયાર રહો, અને તમારા દીવા સળગતા રાખો, ³⁶જેમ કોઈ ચાકરો પોતાના ધણીની લગ્નના ભોજન સમારંભથી પાછા આવવાની રાહ જુએ છે, જેથી તે આવીને ખટખટાવે ત્યારે તેઓ તરત બારણું ઉઘાડે, તેમ રહો. ³⁷ધણી આવે ત્યારે જે ચાકરોને જાગતા જુએ તેઓ આશીર્વાદિત છે. હું તમને સાચે જ કહું છું, તે પોતે સેવા માટે વસ્ત્ર પહેરીને, તેઓને ભોજન માટે બેસાડીને, આવીને તેઓની સેવા કરશે. ³⁸તે મધરાતે આવે કે પરોઢ પહેલાં આવે, પણ જો તે તેઓને તૈયાર જુએ તો તે ચાકરો આશીર્વાદિત છે. ³⁹આટલું જાણો, જો ઘરધણીને ખબર હોત કે ચોર કઈ ઘડીએ આવવાનો છે, તો તેણે પોતાના ઘરમાં ખાતર પડવા દીધું ન હોત. ⁴⁰તમે પણ તૈયાર રહો, કારણ, જે ઘડીની તમે ધારણા ન કરતા હો તે ઘડીએ માનવપુત્ર આવે છે.”

⁴¹પિતરે કહ્યું, “પ્રભુ, આ દૃષ્ટાંત તમે અમારે માટે કહો છો કે બધાને માટે?”

⁴²પ્રભુએ જવાબ આપ્યો, “વિશ્વાસુ અને બુદ્ધિમાન કારભારી કોણ છે, જેને ધણી પોતાના ઘરના ચાકરો પર નીમે છે, કે યોગ્ય સમયે તેઓને તેઓનો હિસ્સો આપે? ⁴³ધણી પાછો આવે ત્યારે જે ચાકરને તે એમ કરતો જુએ, તે આશીર્વાદિત છે. ⁴⁴હું તમને સાચે જ કહું છું, તે તેને પોતાની બધી મિલકત પર નીમશે. ⁴⁵પણ જો તે ચાકર પોતાના મનમાં કહે, ‘મારો ધણી આવવામાં વાર કરે છે,’ અને ચાકરોને, પુરુષોને તથા સ્ત્રીઓને, મારવા માંડે, અને ખાય, પીએ ને મસ્ત બને, ⁴⁶તો જે દિવસની તે ધારણા ન કરતો હોય અને જે ઘડી તે જાણતો ન હોય, તે દિવસે ને તે ઘડીએ તે ચાકરનો ધણી આવશે, અને તેને કાપીને બે ભાગ કરશે, ને તેને અવિશ્વાસુઓમાં ગણશે. ⁴⁷જે ચાકર પોતાના ધણીની ઇચ્છા જાણતો હતો પણ તૈયારી ન કરી કે તે પ્રમાણે વર્ત્યો નહિ, તેને ઘણો માર પડશે. ⁴⁸પણ જે જાણતો ન હતો તોપણ માર ખાવા જોગ કામ કર્યું, તેને થોડો માર પડશે. જેને ઘણું આપ્યું છે તેની પાસેથી ઘણું માગવામાં આવશે, ને જેને ઘણું સોંપ્યું છે તેની પાસેથી એથીય વધારે માગવામાં આવશે.

પુત્ર શાંતિ નહિ, પણ અગ્નિ લાવે છે

⁴⁹“હું પૃથ્વી પર અગ્નિ નાખવા આવ્યો છું, તે અત્યારથી જ સળગી ઊઠ્યો હોત તો કેવું સારું! ⁵⁰પણ મારે એક બાપ્તિસ્મા પામવાનું છે, ને તે પૂરું થાય ત્યાં સુધી હું કેવો વ્યાકુળ છું! ⁵¹શું તમે એમ ધારો છો કે હું પૃથ્વી પર શાંતિ લાવવા આવ્યો છું? ના, હું તમને કહું છું, પણ ભાગલા પાડવા આવ્યો છું. ⁵²કારણ, હવેથી એક જ ઘરમાંનાં પાંચ જણ વિભાજિત થશે, ત્રણ બેની વિરુદ્ધ ને બે ત્રણની વિરુદ્ધ. ⁵³તેઓ વહેંચાઈ જશે, પિતા પુત્રની વિરુદ્ધ ને પુત્ર પિતાની વિરુદ્ધ, મા દીકરીની વિરુદ્ધ ને દીકરી માની વિરુદ્ધ, સાસુ પોતાની વહુની વિરુદ્ધ ને વહુ સાસુની વિરુદ્ધ.”

⁵⁴તેમણે ભીડને પણ કહ્યું, “જ્યારે તમે પશ્ચિમમાં વાદળ ઊઠતું જુઓ છો, ત્યારે તમે તરત કહો છો, ‘વરસાદ આવે છે,’ અને એમ જ થાય છે.

⁵⁵અને જ્યારે દક્ષિણનો પવન વાય છે, ત્યારે તમે કહો છો, ‘ગરમી પડશે,’ અને એમ જ થાય છે. ⁵⁶ઓ ઢોંગીઓ! પૃથ્વી ને આકાશનું રૂપ પારખતાં તમને આવડે છે. ત્યારે આ વર્તમાન સમય પારખતાં તમને કેમ આવડતું નથી?

⁵⁷“અને જે ખરું છે તેનો ન્યાય તમે પોતે શા માટે કરતા નથી? ⁵⁸જ્યારે તમે તમારા ફરિયાદી સાથે અધિકારી આગળ જાઓ, ત્યારે રસ્તામાં જ તેની સાથે સમાધાન કરવા મથો, નહિ તો તે તમને ન્યાયાધીશ પાસે ઘસડી જાય, ને ન્યાયાધીશ તમને સિપાઈને સોંપે, ને સિપાઈ તમને કેદમાં નાખે. ⁵⁹હું તમને કહું છું, છેલ્લામાં છેલ્લો પૈસો ન ભરો ત્યાં સુધી તમે ત્યાંથી નીકળી શકશો નહિ.”