लूका 12 FHB Father's Heart Bible™

12 ¹यसैबीच, हजारौँ मानिस एकसाथ भेला भएर एकअर्कालाई कुल्चँदै गर्दा, येशूले पहिले आफ्ना चेलाहरूलाई भन्न थाल्नुभयो, “फरिसीहरूको खमिरदेखि— अर्थात् कपटदेखि— आफूलाई सावधान राख। ²प्रकट नहुने कुनै कुरा लुकाइएको छैन, र थाहा नहुने कुनै कुरा गुप्त छैन। ³यसकारण तिमीहरूले अन्धकारमा भनेका जे-जति कुरा उज्यालोमा सुनिनेछ, र भित्री कोठाहरूमा कानेखुसी गरेका कुरा घरका छानाबाट घोषणा गरिनेछ।

⁴“म तिमीहरू, मेरा मित्रहरूलाई भन्दछु: शरीरलाई मारेर त्यसपछि अरू केही गर्न नसक्नेहरूदेखि नडराओ। ⁵कसदेखि डराउनुपर्छ, म तिमीहरूलाई देखाउँछु: मारेपछि नरकमा फाल्ने अधिकार हुनुभएकादेखि डराओ। हो, म तिमीहरूलाई भन्दछु, उहाँदेखि नै डराओ।

⁶के पाँचवटा भँगेरा दुई सानो सिक्कामा बेचिँदैनन् र? तैपनि तीमध्ये एउटै पनि हाम्रा पिताको सामु बिर्सिँदैन। ^a a v6 असारियोन थोरै मूल्यको सानो तामाको सिक्का थियो— त्यस्ता दुईवटाले पाँचवटा भँगेरा किन्न सकिन्थ्यो। ⁷तर तिमीहरूको टाउकोका कपाल पनि सबै गनिएका छन्। नडराओ— तिमीहरू धेरै भँगेराभन्दा बढी मूल्यवान् छौ।

⁸“अनि म तिमीहरूलाई भन्दछु, जसले मानिसहरूका सामु मलाई स्वीकार गर्छ, त्यसलाई मानिसको पुत्रले पनि हाम्रा पिताका दूतहरूका सामु स्वीकार गर्नुहुनेछ। ⁹तर जसले मानिसहरूका सामु मलाई इन्कार गर्छ, त्यसलाई हाम्रा पिताका दूतहरूका सामु इन्कार गरिनेछ। ¹⁰मानिसको पुत्रको विरुद्ध कुनै वचन बोल्ने जोकोहीलाई क्षमा गरिनेछ, तर पवित्र आत्माको विरुद्ध ईश्वरनिन्दा गर्नेलाई क्षमा गरिनेछैन। ¹¹तिनीहरूले तिमीहरूलाई सभाघरहरू, शासकहरू र अधिकारीहरूका सामु ल्याउँदा, कसरी आफ्नो बचाउ गर्ने वा के भन्ने भनी चिन्ता नगर, ¹²किनकि के भन्नुपर्छ, त्यही घडीमा पवित्र आत्माले तिमीहरूलाई सिकाउनुहुनेछ।”

हाम्रा पितालाई बिर्सने मूर्ख

¹³भीडमा कसैले उहाँलाई भन्यो, “गुरुज्यू, मसँग अंश बाँड्न मेरो दाजुलाई भनिदिनुहोस्।”

¹⁴तर येशूले त्यसलाई भन्नुभयो, “हे मानिस, तिमीहरूमाथि मलाई न्यायकर्ता वा मध्यस्थकर्ता कसले नियुक्त गर्‍यो?” ¹⁵उहाँले तिनीहरूलाई भन्नुभयो, “होसियार रहो! हरेक किसिमको लोभदेखि आफूलाई जोगाओ, किनकि जति नै धेरै सम्पत्ति भए पनि जीवन सम्पत्तिले बन्दैन।”

¹⁶अनि उहाँले तिनीहरूलाई एउटा दृष्टान्त सुनाउनुभयो, “कुनै एक धनी मानिसको जमिनले राम्रो फसल दियो।

¹⁷त्यसले मनमनै सोच्यो, ‘म के गरूँ? मेरो अन्न भण्डारण गर्ने ठाउँ छैन।’ ¹⁸यसैले त्यसले भन्यो, ‘म यसो गर्छु: मेरा भकारीहरू भत्काएर अझ ठूला बनाउँछु, र त्यहाँ मेरा सबै अन्न र मेरा सामान भण्डारण गर्छु।’ ¹⁹अनि म आफ्नो प्राणलाई भन्नेछु, ‘ए प्राण, तैँले धेरै वर्षका निम्ति प्रशस्त थुपारेको छस्— विश्राम गर्, खा, पी, जीवनको आनन्द ले।’

²⁰तर हाम्रा पिताले त्यसलाई भन्नुभयो, ‘ए मूर्ख! आजै रात तेरो प्राण तँबाट फिर्ता मागिनेछ। अनि तैँले तयार पारेको कुरा कसको हुनेछ?’ ²¹आफ्नै निम्ति धन थुपार्ने तर हाम्रा पिताको दृष्टिमा धनी नहुने जोकोहीको हालत यस्तै हुन्छ।”

तिमीहरूलाई के चाहिन्छ, हाम्रा पिता जान्नुहुन्छ

²²त्यसपछि येशूले आफ्ना चेलाहरूलाई भन्नुभयो, “यसकारण म तिमीहरूलाई भन्दछु: आफ्नो जीवनको विषयमा— के खाने भनेर— वा आफ्नो शरीरको विषयमा— के लगाउने भनेर— चिन्ता नगर। ²³किनकि जीवन भोजनभन्दा र शरीर वस्त्रभन्दा बढी हो। ²⁴कागहरूलाई हेर: तिनीहरू न छर्छन् न कटनी गर्छन्, न तिनीहरूको भण्डार न भकारी नै हुन्छ, तैपनि हाम्रा पिताले तिनीहरूलाई खुवाउनुहुन्छ। तिमीहरू त चराहरूभन्दा कति बढी मूल्यवान् छौ! ²⁵तिमीहरूमध्ये कसले चिन्ता गरेर आफ्नो आयुमा एक घडी पनि थप्न सक्छ? ²⁶यति सानो कुरा पनि गर्न सक्दैनौ भने, अरू कुराको लागि किन चिन्ता गर्छौ? ²⁷लिली फूलहरू कसरी बढ्छन्, ध्यान देओ: न परिश्रम गर्छन्, न सुत कात्छन्। तैपनि म तिमीहरूलाई भन्दछु, सोलोमन पनि आफ्नो सबै वैभवमा यीमध्ये एउटाजत्तिकै सिँगारिएका थिएनन्। ²⁸आज मैदानमा छ, भोलि आगोमा फालिन्छ— त्यस्तो घाँसलाई हाम्रा पिताले यसरी वस्त्र पहिराउनुहुन्छ भने, हे अल्पविश्वासीहरू, उहाँले तिमीहरूलाई झन् कति बढी पहिराउनुहुनेछ!

²⁹के खाने वा के पिउने भनेर नखोज, र चिन्तित नहोओ। ³⁰किनकि संसारका सबै जातिहरूले यी कुराहरू खोज्छन्; तिमीहरूलाई यी कुराहरू चाहिन्छन् भनी तिमीहरूका पिता जान्नुहुन्छ। ³¹बरु, हाम्रा पिताको राज्य खोज, र यी कुराहरू पनि तिमीहरूलाई दिइनेछन्।

³²“नडराओ, सानो बगाल, किनकि तिमीहरूलाई राज्य दिन तिमीहरूका पिता प्रसन्न हुनुभएको छ। ³³आफ्ना सम्पत्ति बेचेर गरिबहरूलाई देओ। आफ्ना निम्ति नबिग्रने थैलीहरू बनाओ— स्वर्गमा कहिल्यै नसकिने धन, जहाँ न कुनै चोर नजिक आउँछ, न कुनै किराले नष्ट गर्छ। ³⁴किनकि जहाँ तिमीहरूको धन छ, त्यहीँ तिमीहरूको मन पनि हुनेछ।

मालिक फर्केर आउँदा तयार रहो

³⁵“सेवाको निम्ति कम्मर कसेर तयार रहो, र आफ्ना बत्तीहरू बलिरहन देओ, ³⁶विवाह-भोजबाट आफ्नो मालिक फर्कनुको प्रतीक्षा गर्ने नोकरहरूजस्तै, ताकि उनी आएर ढकढक्याउँदा, तिनीहरूले तुरुन्तै ढोका खोल्छन्। ³⁷मालिक आउँदा सजग भेट्टाइने नोकरहरू धन्यका हुन्। साँच्चै म तिमीहरूलाई भन्दछु, उनी आफैँ सेवाको निम्ति कम्मर कसेर, तिनीहरूलाई भोजनमा बसालेर, आएर तिनीहरूको सेवा गर्नेछन्। ³⁸उनी मध्यरातमा आऊन् वा बिहान झिसमिसेअघि आऊन्, तिनीहरूलाई तयार भेट्टाए भने ती नोकरहरू धन्यका हुन्। ³⁹यो जान: चोर कुन घडीमा आउँदैछ भनी घरधनीले जानेको भए, उसले आफ्नो घर फोर्न दिने थिएन। ⁴⁰तिमीहरू पनि तयार रहनुपर्छ— मानिसको पुत्र तिमीहरूले नसोचेको घडीमा आउनुहुन्छ।”

⁴¹पत्रुसले भने, “प्रभु, तपाईं यो दृष्टान्त हाम्रा निम्ति भन्दै हुनुहुन्छ, कि सबैका निम्ति?”

⁴²प्रभुले जवाफ दिनुभयो, “आफ्ना घरका नोकरहरूलाई ठिक समयमा खाद्यान्न दिन मालिकले तिनीहरूमाथि जिम्मेवार राख्ने विश्वासयोग्य, बुद्धिमान् भण्डारे को हो? ⁴³मालिक फर्कँदा यसै गरिरहेको भेट्टाइने त्यो नोकर धन्यको हो। ⁴⁴साँच्चै म तिमीहरूलाई भन्दछु, उसले त्यसलाई आफ्ना सबै सम्पत्तिमाथि जिम्मेवार राख्नेछ। ⁴⁵तर त्यो नोकरले मनमनै ‘मेरो मालिक आउन ढिलो गर्दैछ’ भन्यो, र नोकर-चाकरहरू, स्त्री-पुरुषलाई पिट्न थाल्यो, अनि खाएर, पिएर, मातेर रह्यो भने— ⁴⁶त्यो नोकरको मालिक उसले नसोचेको दिनमा, उसले नजानेको घडीमा आउनेछ, र त्यसलाई दुई टुक्रा पारेर, अविश्वासीहरूका बिचमा त्यसको ठाउँ तोकिदिनेछ। ⁴⁷आफ्नो मालिकको इच्छा जानेर पनि तयारी नगर्ने वा त्यसअनुसार काम नगर्ने नोकरले धेरै पिटाइ खानेछ। ⁴⁸तर नजानेर पनि दण्डको योग्य काम गर्नेले थोरै पिटाइ खानेछ। जसलाई धेरै दिइएको छ, त्यससँग धेरै माग गरिनेछ; जसलाई धेरै सुम्पिएको छ, त्यससँग अझ धेरै माग गरिनेछ।

पुत्रले शान्ति होइन, आगो ल्याउनुहुन्छ

⁴⁹“म पृथ्वीमा आगो फाल्न आएँ— त्यो पहिले नै सल्केको भए कति हुन्थ्यो! ⁵⁰तर मैले एउटा बप्तिस्मा लिनु छ, र त्यो पूरा नभएसम्म म कति व्याकुल छु! ⁵¹के म पृथ्वीमा शान्ति ल्याउन आएँ भनी तिमीहरू सोच्छौ? होइन, म तिमीहरूलाई भन्दछु, बरु विभाजन। ⁵²अबदेखि एउटै घरका पाँच जना विभाजित हुनेछन्— तीन जना दुई जनाको विरुद्ध र दुई जना तीन जनाको विरुद्ध। ⁵³तिनीहरू विभाजित हुनेछन्— बुबा छोराको विरुद्ध र छोरा बुबाको विरुद्ध, आमा छोरीको विरुद्ध र छोरी आमाको विरुद्ध, सासू आफ्नी बुहारीको विरुद्ध र बुहारी सासूको विरुद्ध।”

⁵⁴उहाँले भीडहरूलाई पनि भन्नुभयो, “पश्चिमबाट बादल उठेको देख्दा, तिमीहरू तुरुन्तै ‘पानी आउँदैछ’ भन्छौ, र त्यसै हुन्छ।

⁵⁵अनि दक्षिणको बतास चल्दा, तिमीहरू ‘गर्मी हुनेछ’ भन्छौ, र त्यस्तै हुन्छ। ⁵⁶ए कपटीहरू! तिमीहरू पृथ्वी र आकाशको रूप पढ्न जान्दछौ। यो वर्तमान समय पढ्न किन जान्दैनौ?

⁵⁷“अनि के ठिक छ भनी तिमीहरू आफैँ किन निर्णय गर्दैनौ? ⁵⁸आफ्नो वादीसँग हाकिमकहाँ जाँदा, बाटैमा उससँग मिलापत गर्ने प्रयास गर, नत्र उसले तिमीलाई न्यायकर्ताकहाँ घिसार्ला, र न्यायकर्ताले तिमीलाई सिपाहीको हातमा सुम्पेला, र सिपाहीले तिमीलाई झ्यालखानामा हाल्ला। ⁵⁹म तिमीलाई भन्दछु, अन्तिम पैसासम्म नतिरेसम्म तिमी त्यहाँबाट निस्कनेछैनौ।”